มหาขันทีเจิ้งเหอ ผู้บัญชาการเรือมหาสมบัติ แห่งต้าหมิง หยางไคซึ่งได้เปิดพลิกตำราเพื่อผึ่งแดดทุก ๆ แผ่นจากกองตำราเหล่านี้ ย่อมเกิดความหวังขึ้นมาแล้วในชีวิต คือชีวิตที่เคยขาดแคลนทุกอย่าง จนได้มีโอกาสก้าวเข้ามาในตระกูลหยางอันมีเกียรตินี้ และชายหนุ่มจะทำทุกทาง เพื่อมิให้ตนต้องกลับไปอยู่ในสภาพอย่างเดิมเช่นนั้นเป็นอันขาด ! แม้อ่านตำราไม่ค่อยออก แต่ ‘คัมภีร์พลังลมปราณแพทย์สนาม’ ก็มีภาพประกอบค่อนข้างชัดเจน เด็กหนุ่มจึงสามารถฝึกฝนมันโดยไม่ติดขัด ด้วยลมปราณที่เน้นปริมาณผู้สำเร็จนี้ ย่อมง่ายดายถึงขั้นที่ว่า ไม่เคยมีผู้ใดล้มเหลวจากฝึกฝน ขอแค่ผู้ฝึกอยู่ในช่วงวัยที่เหมาะสม (14 - 18 ปี) ย่อมสามารถก่อร่างโครงสร้างลมปราณที่สุดแสนเรียบง่ายนี้ได้อย่างแน่นอน พลังลมปราณระดับสูง ย่อมมีความซับซ้อนประหนึ่งดังต้นไม้อันมีรากใยกิ่งก้านสาขาและใบพุ่มหนา ซึ่งมีไว้รองรับทักษะต่าง ๆ ให้บรรจุอยู่ในโครงสร้างอันแข็งแรงนั้น ทั้งยังสามารถเติบโตเพื่อยกระดับทักษะและคุณสมบัติพื้นฐานของผู้บ่มเพาะให้สูงขึ้นได้ ตามโครงข่ายที่พลังลมปราณเหล่านั้นได้ถูกออกแบบเอาไว้ ส่วนลมปราณแพทย์สนามนั้นมีความเรียบง่ายกว่านั้นมาก ประหนึ่งก้อนอิฐที่วางเรียงรายกันแค่ 1 ชั้น จำนวน 10 กล่อง เพื่อใช้บรรจุทักษะทางการแพทย์จำนวน 10 ชนิด อย่างง่าย ๆ ไว้สำหรับยืดชีวิตเหล่านักรบในศึกสงครามนั่นเอง แต่สุดท้ายกลับพบกับความล้มเหลว !!จึงสรุปได้ว่าความล้มเหลวของหยางไค ย่อมมิใช่ว่าวิชาเหล่านี้ซับซ้อนหรือยากลำบากเกินกว่าใครจะทำได้ แต่เพียงเพราะว่า เด็กหนุ่มผู้นี้ปราศจากความพร้อม หรือความเหมาะสมที่จะบ่มเพาะสิ่ง ๆ ในร่างกาย ที่เต็มไปด้วยความบกพร่องเช่นนี้แล