Win-Win
ไม่ไกลจากถนนเส้นรอบชายหาดที่มีโรงแรมมีดาวของครอบครัวออสตินมากนักมีสถานที่แห่งหนึ่งที่ยังไม่ได้เปิดใช้งานใดๆ บนเนื้อที่กว่า 15 เอเคอร์โดยสิ่งปลูกสร้างถูกออกแบบเพื่อใช้ประโยชน์ให้ได้สูงสุดและมีรูปทรงที่โดดเด่นเป็นอย่างมากไม่ว่าจะเป็นหอนอนที่สูงกว่า 16 ชั้น รวมกว่า 70 ห้องพัก(ขนาดห้องกว้างแคบต่างกันออกไป)นอกจากนี้ยังมีตึกสำหรับซ้อมร้องซ้อมเต้น มีอีกหลายๆมุมที่รับรองว่าถ่ายออกมาจะต้องสวยแน่นอน และที่ขาดไม่ได้ก็คือสตูดิโอที่จะใช้สำหรับแสดงสามารถรองรับผู้ชมได้กว่า 4000 คนเลยทีเดียวที่ออสตินบอกว่าร่วมลงทุนในรายนี้ เพเนียสก็ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้เลยนะเนี่ย
“อ้าวนั่นไง พอร์ช มาแล้ว พึ่งจะมาได้นะพวกฉันเดินจนทั่วแล้ว” หลังจากใช้เวลาเดินชมจนทั่วใช้เวลาไปเป็นชั่วโมงๆออสตินเลยพาทั้งสามมานั่งยังที่นั่งมุมหนึ่งไม่ไกลจากทางเข้าออกมากนักก็เพราะว่าเผื่อเพื่อนเขามาถึงจะได้เจอกันได้ง่ายๆ เพื่อนเขานี่ก็ยังไง ทั้งๆที่อยากได้นักลงทุนแต่กลับไม่มาดูแลเทคแคร์พวกเขาให้ดี
“สวัสดีครับๆ ขอโทษทีพี่มาสายนิดหน่อยพี่ยินดีมากๆ เลยนะที่พวกเรามาด้วยตัวเองแบบนี้” พอร์ชกับเพวิสเคยเจอกันแล้วจากการประชุมออนไลน์เรื่องเพลงที่จะใช้เป็นเพลงหลักของรายการเขาชมออกไปหลายคำเลยทีเดียว ไม่ผิดหวังเลยจริงๆที่เป็นเพื่อนกับออสตินเลยทำให้ได้รู้จักกับเพวิสไปด้วย
“สวัสดีครับคุณพอร์ช” ทั้งเพวิส เพเนียสและมิคุเอ่ยทักทายกลับไปนิดหน่อย ส่วนออสตินที่ชวนให้เพื่อนนั่งพักก่อนดูท่าเขาจะรีบเดินทางมาไม่น้อยเลย สังเกตได้จากเสียงหอบเบาๆ นั่น
“เป็นไงครับ ชอบไหมที่นี่เหมาะจะใช้เป็นที่ถ่ายทำหลักของรายการมากเลยใช่ไหมล่ะ”พอร์ชถามพร้อมกับอวดอ้างสรรพคุณที่นี่อีกหลายคำ จริงๆ นอกจากที่นี่แล้วยังต้องมีพาเด็กฝึกออกไปข้างนอกบ้างในบางสัปดาห์ ซึ่งส่วนนั้นๆพวกเขาก็มีดูไว้บ้าง แต่ก็ยังไม่ได้ลงตัวดีเท่าไหร่ เพราะหลักๆ ก็ต้องหวังพึ่งผู้ลงทุนด้วยนั่นเองตอนนี้ผู้ลงทุกหลักๆ มีแล้วสองคน นั่นก็คือ เขา และออสตินเพื่อนของเขานั่นเองส่วนรายอื่นๆ ที่ร่วมสนับสนุนรายย่อยลงมาก็มีกว่า 10 บริษัทแล้วเช่นกัน
“น่าอยู่มากเลยครับนี่ผมยังนึกไม่ออกเลยว่าถ้าที่นี่ไม่ได้ใช้ถ่ายรายการ จะเอาไว้ทำอะไรได้อีกบ้าง”เพเนียสตอบ เพราะดูแล้วมันน่าจะถูกสร้างมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะนั่นเอง
“ใช่ไหมล่ะ เหมาะมากๆ เลยใช่ไหม?ถึงแม้ว่ารายการของพี่จะเป็นรายการใหม่ แต่รับรองได้เลยว่าต้องดังแน่ๆทีมโฆษณาของเราวางแผนการไว้ดีทีเดียว ส่วนแผนงานล่าสุดตามนี้เลยครับ”พอร์ชยังคงเล่าออกมาไม่หยุด เพราะรายการไม่ได้มีกำหนดว่าจะลงฉายในทีวีช่องไหนของดาวดวงไหนเป็นพิเศษพวกเขาจะเปิดช่องทางดูรายการเป็นพิเศษ ทั้งแบบเป็นตอนที่จะมีทุกๆ สัปดาห์แล้วไหนจะมีเป็นเรียลลิตี้ให้ได้เห็นความเป็นอยู่ การทำกิจกรรมต่างๆของเด็กฝึกอีกด้วย โดยก่อนที่รายการจะออกไปพวกเขาจะทุ่มเงินส่วนหนึ่งไปกับงานโฆษณาที่จะให้ชื่อนี้ไปปรากฏในที่ต่างๆช่องทางต่างๆ ให้ได้มากที่สุด
พอร์ชเปิดไฟล์เอกสารข้อมูลสำหรับเพื่อที่จะเสนอให้นักลงทุนให้เพวิสและเพเนียสได้ดูประกอบการตัดสินใจเป็นครั้งสุดท้ายเนื้อหานี้เป็นล่าสุดแล้ว พึ่งจะสรุปเสร็จในไม่นานนี้เอง จริงๆแม้ว่าจะไม่ได้เพวิสมาร่วมลงทุนด้วยพวกเขาก็สามารถเดินตามแผนที่วางไว้ได้แต่มันจะดีขนาดไหนล่ะถ้าหากดึงพวกเขาที่มีคนรู้จักในหลักพันล้านคนให้มาร่วมงานด้วยโอกาสประสบผลสำเร็จไม่สูงกว่าเหรอ??แล้วพวกเขาก็จะประสบความสำเร็จในงานนี้ไปด้วยกัน Win-Win กันทั้งสองฝ่ายแน่นอน
“แผนงานของคุณพอร์ชน่าสนใจมากเลยนะครับ”หลังจากใช้เวลาอ่านงานอยู่พักหนึ่ง เพวิสเริ่มเอ่ยปากออกมาโดยเริ่มด้วยคำชม
“แล้ว...” พอร์ชลุ้นเอามากๆ
“รายการนี้ของคุณผมคิดว่า”
“??”
“ผมจะร่วมลงทุนด้วยครับ”พอร์ชรู้สึกว่าเวลานี้ผ่านไปช้ากว่าปกติ เขาจ้องมองปากที่เอ่ยคำนี้อย่างตั้งใจในที่สุดก็เป็นผลแล้ว
“งั้นเรามาคุยกันต่อเรื่องผลประโยชน์ข้อตกลง ในสัญญาเลยดีกว่า” พอร์ชเอ่ยประโยคนี้อย่างตื่นเต้นก่อนจะเริ่มเข้าเรื่องสำคัญอันเป็นงานเป็นการอีกครั้ง และแล้วรายการเซอร์ไวเวอร์ Idolidentity SS1 ที่เด็กฝึกคือเหล่าเด็กหนุ่มทั้งหลายเข้ามาในร่วมรายการจะมีบริษัททริพเพิลพี ยัมมี่ ฟู้ดส์มาร่วมลงทุนด้วย และนอกจากที่ตกลงไว้แล้วเพเนียสยังมีข้อเสนออื่นที่น่าสนใจ แล้วพวกเขาก็ชอบกันมากๆ ด้วยนั้นก็คือสินค้าประจำรายการ
จริงๆ สินค้าของรายการอย่างพวกภาพนิ่งวิดีโอ หรือตุ๊กตาต่างๆ พวกเขาต้องทำอยู่แล้ว แต่ที่เพเนียสเสนอไปนั้นคือเครื่องดื่มประจำรายการให้เป็นหนึ่งในการซื้อโหวตให้กับเด็กฝึกที่ชอบนั่นเอง โดยไอเดียนี้จะถูกนำไปใช้จริงอย่างแน่นอน แถมบริษัทของเขายังได้สิทธิในการผลิตอีกด้วยซึ่งนอกจากจะขายตอนที่มีการแข่งขันในรายการแล้วเมื่อรายการจบลงสินค้านี้ก็จะเป็นสินค้าตัวแทนของคนที่จะได้เดบิวต์อีกด้วยและแน่นอนว่าพวกเขาต้องได้ส่วนแบ่งในส่วนนี้ด้วยโดยสัญญาในส่วนนี้จะถูกเซ็นชื่อรับทราบทั้งสองฝ่ายอีกทีเมื่อที่ตกลงกันได้ว่าจะทำเครื่องดื่มแบบไหนซึ่งเรื่องนั้นไม่อยากเท่าไหร่ เพเนียสมีผู้ช่วยอยู่แล้ว
“ผมรู้นะว่านี่คือครั้งแรกที่บริษัทของพวกคุณต้องลงทุนให้กับรายการแบบนี้แน่นอนแหละว่ามันมีความเสี่ยงสูง ไม่รู้จะว่าประสบผลสำเร็จมากน้อยขนาดไหนแต่ผมรับรองเลยว่าจะบริการจัดการงานนี้ให้ดี รับรองว่าซีซั่นต่อๆ ไปต้องตามมาแน่นอนครับ”พอร์ชว่าอย่างอิ่มอกอิ่มใจหลังจับมือเชื่อมสัมพันธ์ทางธุรกิจระหว่างพวกเขาไปแน่นอนว่าคู่แข่งทางการตลาดในรูปแบบของรายการแบบนี้ต้องมีอยู่แล้วแต่พวกเขาจะต้องหากลยุทธ์ใหม่ๆ มานำเสนอให้ผู้คนสนใจและมาเป็นแฟนคลับของเด็กฝึกในรายการให้ได้ ยิ่งเคยมีรายการแบบนี้มาก่อนหน้าแล้วพวกเขายังสามารถวิเคราะห์ข้อดี ข้อเสีย สิ่งที่แฟนๆ ชื่นชอบ และไม่ชอบได้อีกด้วยเพื่อที่จะได้นำมาปรับใช้แล้วเกิดผลดีกับทางรายการและเด็กฝึกที่สุดนั่นเอง
“พี่คิดถูกจริงๆนะเนี่ยที่ชวนเราสองพี่น้องมาร่วมงานด้วย นอกจากจะได้ผู้ร่วมลงทุนแล้วน้องเพเนียสยังมีไอเดียดีๆ มาเสริมอีกด้วย รีบๆ คิดสูตรเครื่องดื่มที่ว่าล่ะ”ออสตินเองก็นึกพอใจกับทั้งสองคนมากๆ โดยเฉพาะเพเนียสที่ยังมีความคิดดีๆ แบบนี้อีกขายได้ทุกอย่างจริงคนสินะเนี่ย
“ได้เลยครับผมจะเร่งให้เครื่องดื่มชนิดใหม่เสร็จไวๆ แล้วส่งให้ชิมนะครับ ส่วนเรื่อง Packagingผมจะให้ทางฝ่ายออกแบบส่งให้ดูด้วยเหมือนกันครับ”เพเนียสตกปากครับคำอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะ ส่วนในหัวคิดไปไกลแล้วว่าจะทำเครื่องดื่มแบบไหนดี จะเอาโยเกิร์ตหรือนมเปรี้ยว(โยเกิร์ตแบบพร้อมดื่ม)แบบที่ดาวโลกทำออกขายก็ดีนะเนี่ยเขาเองก็อยากลองชิมเหมือนกันว่ามันจะมีรสชาติแบบไหนกันแน่
หากแต่ว่าเพเนียสยังไม่เคยได้ส่งข้อมูลต่างๆสำหรับการทำโยเกิร์ตให้กับทางทีมวิจัยเลย แล้วยังไม่รู้เลยว่ามันจะขายได้ไหมเพราะอาหารในยุคนี้แค่กินเข้าไปก็ได้รับสารอาหารครบถ้วนแล้วแถมยังดีต่อระบบขับถ่ายและระบบอื่นๆ พอสมควร พวกเขาเลยไม่ต้องมีนมเปรี้ยวนี้มาช่วยเลยและที่นี่ก็ไม่มีนมที่รสชาติเปรี้ยวๆ แบบที่ว่านี้ด้วยถ้าเป็นนมรสผลไม้รสเปรี้ยวก็พอจะมีอยู่ ไม่รู้ได้เลยว่าจะได้รับความสนใจไหม แต่แบบนั้นต้องทำการตลาดก่อนปกติที่บริษัทก็ทำอยู่แล้วแต่ว่าใช้พนักงานและคนรู้จักเป็นหลักแต่ถ้าอยากทำสิ่งแปลกใหม่จริงๆ ก็คงต้องหาอาสาสมัครทดสอบสินค้าเพิ่มเติม
“เอาจริงๆ พี่คาดหวังกับเรามากเลยนะเพราะสินค้าที่ทำออกมาก็ล้วนรสชาติดีทั้งนั้น ครั้งนี้เองก็หวังว่าจะได้กินของอร่อยๆอีกนะ”
“ผมรับรองเลยครับ ถ้าไม่ดีจริง น้องผมไม่ให้มันหลุดออกจากห้องวิจัยและพัฒนาแน่นอน”ได้ยินแบบนั้นเพวิสเองที่เข้าข้างน้องชายเต็มที่ รีบการันตีเครื่องหมายการค้าความอร่อยของน้องชายทันที
เสียดายอุตส่าห์ได้มาพักอยู่ที่โรงแรมหรูใกล้กับทะเลขึ้นชื่อของดาวพีดาทั้งทีแต่อยู่ได้ไม่กี่วัน ได้ลงเล่นน้ำแค่วันเดียว เพเนียสก็ต้องกลับบ้านเสียแล้วที่ต้องรีบกลับก็ไม่ใช่อะไรหรอกก็เรื่องเครื่องดื่มที่เพเนียสเป็นคนเสนอเองจากปากนั่นแหละหลังจากที่คุยกับพี่ชายแล้วถึงเรื่องนมเปรี้ยว และเครื่องดื่มอื่นๆอีกสองสามอย่างเผื่อๆ ไว้ ส่งวิธีการทำที่เขาพอจะสืบค้นได้ในเวลาไม่กี่วันให้กับทีมวิจัยไปแล้วด้วยก็หวังว่าพวกเขาจะปรับใช้กับวัตถุดิบที่หาได้ในกาแล็กซีนี้ได้ล่ะนะแต่เพเนียสคิดว่าไม่น่าจะมีอะไรยากเกินความสามารถหรอกเพราะว่าที่เขาสังเกตมากาแล็กซีที่เขาอาศัยอยู่ตอนนี้มันพัฒนาไปไกลจากดาวโลกแล้วถ้าดาวโลกทำได้ พวกเขาก็ต้องทำได้เช่นกัน ถึงแม้ว่าบางเรื่องที่ดูเก่าแก่ของดาวโลกจะยังไม่เกิดขึ้นที่นี่ก็ตาม
ผ่านไปอีกประมาณครึ่งเดือนในที่สุดทีมวิจัยและพัฒนาก็สามารถนำข้อมูลที่เพเนียสสืบค้นมาได้สร้างมันขึ้นจนสำเร็จทั้งโยเกิร์ตและก็โยเกิร์ตพร้อมดื่มหรือจะเรียกว่านมเปรี้ยวก็ได้ทั้งสองล้วนใช้วัตถุดิบหลักเกือบจะเหมือนกัน ส่วนที่แตกต่างก็คือกระบวนการผลิตซึ่งพวกเขาทำไปพร้อมๆ กัน ทำผิดและต้องทิ้งอยู่หลายสิบหลายร้อยครั้งแต่ในที่สุดก็ได้ผลงานที่มั่นใจส่งมันให้คนอื่นนอกจากพวกเขาได้ชิมแล้วหลังจากที่ทีมวิจัยทนชิมนมที่มีกลิ่นบูดเน่ามาครึ่งเดือน ตอนนี้ได้ผลสำเร็จกลิ่นดีขึ้น และรสชาติก็ดีขึ้นเช่นกัน
โยเกิร์ตสีขาวเนื้อสัมผัสนุ่มมีความข้นหนืดกำลังดีถูกสองพี่น้องอย่างเพวิสและเพเนียสตักส่งเข้าปากเพื่อชิมรับชาติ ถ้วยแรกเริ่มต้นด้วยสูตรดั้งเดิมมีกลิ่นเฉพาะตัวและรสชาติที่เปรี้ยวเป็นเอกลักษณ์ครั้งแรกที่ได้กลิ่นอาจจะรู้สึกไม่ดีและไม่อยากจะกินเสียเท่าไหร่แต่เมื่อกินเข้าไปแล้ว จริงๆ มันก็ไม่ได้แย่แต่เพราะไม่ได้มีรสอื่นเสริมเลยอาจจะกินยากเสียหน่อย ก่อนที่ถ้วยถัดๆ ไปจะเสริมเติมแต่งรสชาติด้วยน้ำตาลเข้ามาทำให้มีรสชาติที่เปรี้ยวอมหวาน กินง่ายขึ้น ปริมาณาน้ำตาลที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นในแต่ละถ้วย สร้างความแตกต่างและความสนุกในการชิมได้เป็นอย่างดี
เช่นเดียวกับโยเกิร์ตพร้อมดื่มหรือจะเรียกว่านมเปรี้ยวก็ได้ พวกมันถูกชิมไปอันดับถัดมานอกจากรสสัมผัสที่แตกต่างจากโยเกิร์ตแล้ว ทั้งรสชาติและกลิ่นที่รับรู้ได้ก็ไม่ค่อยแตกต่างจากโยเกิร์ตแบบแรกเสียเท่าไหร่สูตรที่ใส่น้ำตาลลงไปในระดับกลางๆ มีรสชาติกำลังดีเลยทีเดียว
ทั้งโยเกิร์ตและนมเปรี้ยวที่นำมาให้เพวิสและเพเนียสทดลองกินเกือบครึ่งร้อยตัวอย่างพวกมันถูกทำขึ้นด้วยสารตั้งต้นที่เกือบจะคล้ายกันทั้งหมด นั้นก็คือนมและกล้าเชื้อ(Starter)เช่นเดียวกับกระบวนการผลิตที่มีแตกต่างกันบ้างในบางขั้นตอนมีการทดลองใช้ Starter ที่นำมาหมักคือแบคทีเรียซึ่งแตกต่างสายพันธุ์กันออกไปทำให้ได้โยเกิร์ตที่ต่างชนิดกัน มีจุดเด่น จุดด้อย แตกต่างกันออกไปแต่ตอนนี้เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าพวกเขาประสบความสำเร็จในขั้นตอนการวิจัยและพัฒนาไปกว่าครึ่งแล้วนอกจากนี้ก่อนที่จะส่งสูตรที่เหมาะสมในขั้นตอนการผลิตในขนาดอุตสาหกรรมก็ต้องผ่านการทดลองชิมจากอีกหลายร้อยปากเสียก่อน
“ยอมรับเลยครับว่าได้กลิ่นทีแรกไม่อยากจะกินต่อเลยอยากคายทิ้งด้วยซ้ำ แต่พอได้ลองกินไปแล้ว กลับติดใจเสียอย่างนั้น”หลังจากชิมไปหลายต่อหลายตัวอย่าง เพวิสจิบน้ำตามหลังไปอีกอึกหนึ่งก่อนที่จะเริ่มวิจารณ์ออกมาตอนแรกเขาก็ทำใจมาแล้วระดับหนึ่งเพราะว่าน้องชายบอกว่านมเปรี้ยวมันมาจากนมบูด เขาก็ไม่กล้าคาดหวังอะไรเท่าไหร่ถ้ามันล้มเหลวเขาก็เตรียมพร้อมจะปลอบใจน้องชายอยู่แล้วแต่เป็นเพราะระหว่างนี้เขายกหน้าที่งานนี้ให้ทีมวิจัยและน้องชายอย่างเต็มที่หรือเปล่าเขาเลยไม่ได้เข้ามาสังเกตงานระหว่างนี้เลยเลยไม่รู้ว่าที่น้องชายบอกไว้ว่ามันคือนมบูดก็คือแค่แกล้งเขาเล่นหรือเปล่า
“ใช่ไหมล่ะครับคุณเพวิส ตอนนั้นผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกันทีแรกก็ไม่กล้าชิมด้วยซ้ำ ก็ต้องทำใจกล้าไป แต่หลังๆ มานี้ชักเริ่มติดใจแล้ว”หนึ่งในทีมวิจัยที่รอฟังคำวิจารณ์อยู่บอกออกมาอย่างขัดๆ เขินๆ แต่ก็ยังยืดอกรับความสำเร็จนี้อย่างผ่าเผยเช่นกัน
“ตอนนี้ผมว่ามีหลายตัวอย่างเลยครับที่อร่อยใช้ได้แล้วแล้วว่าต่อหนึ่งวันกินได้ในปริมาณาเท่าไหร่ครับ” เพเนียสที่ได้ลองกินมาพอๆกับทีมวิจัยนั้น เขาข้ามการอธิบายความรู้สึกแรกที่ได้กินไปก่อนจะสอบถามอีกผลวิจัยที่เขาฝากให้วิเคราะห์เมื่อไม่นานมานี้ออกมาแทนเพราะจากข้อมูลในเรื่องนี้ของดาวโลก ในแต่ละวันก็มีแนะนำไว้ด้วยว่าควรจะกินโยเกิร์ตหรือโยเกิร์ตแบบพร้อมดื่มในปริมาณเท่าไหร่ซึ่งเรื่องนี้จะเอาเกณฑ์จากดาวโลกมาใช้ไม่ได้ ต้องวิเคราะห์กันใหม่ทั้งหมด
"อ้อ เรื่องนั้นเรียบร้อยแล้วครับตามนี้เลย” ทีมวิจัยว่าก่อนจะยื่นข้อมูลในแท็บเล็ตให้เพเนียสดูเพราะใช้แบคทีเรียต่างชนิดกัน(แต่ก็หาที่คุณสมบัติใกล้เคียงที่สุดแล้ว)ไหนจะปริมาณน้ำตาลที่ต่างกันอีกด้วย ทำให้ตัวเลขที่วิเคราะห์ได้ออกมาไม่เท่ากันแต่ที่แน่ๆ เครื่องดื่มชนิดนี้สามารถดื่มได้ทุกวัน วันหนึ่งๆอย่างมากก็ไม่ควรจะเกิน 1000 มิลลิลิตรซึ่งนั้นถือว่าเยอะมากแล้ว เพราะขนาดขวดที่เขาเห็นตัวอย่างจากดาวโลกใหญ่สุดก็ประมาณ700 มิลลิลิตรได้
“แบบนี้ก็ถือว่าเป็นสินค้าที่ขายให้กับลูกค้าคนเดิมได้ทุกวันเลยนะครับเนี่ย”เพวิสที่ยื่นหน้ามาอ่านข้อมูลนี้ด้วย ว่าขึ้นพร้อมพยักหน้าอย่างพอใจ ทั้งมีผลดีต่อร่างกายอยู่ในหมวดอาหารที่คล้ายเครื่องดื่มมีรสชาติอร่อยและดื่มง่ายแบบนี้เขาคิดว่าน่าจะขายไม่ยากเท่าไหร่
“ใช่ครับแล้วนี่ที่ชิมไปวันนี้ก็คือมีแต่รสชาติดั้งเดิมและเติมแค่น้ำตาลลงไปเท่านั้นนะครับยังไม่มีสูตรเพิ่มเนื้อผลไม้เลย แบบนั้นต้องอร่อยอีกเป็นเท่าตัวแน่ๆ”เพเนียสอวดอ้างอย่างมั่นใจ
“แล้วเราจะเริ่มแต่งรสโยเกิร์ตได้ตอนไหนครับ”เพเนียสรีบถามคำที่ลงมือทำอย่างเร่งรีบ
“ทำได้เลยครับ เพราะจริงๆ แล้วเราสั่งวัตถุดิบพวกนั้นมาไว้พร้อมแล้วรอให้คุณทั้งสองมาร่วมชิมรสดั้งเดิมก่อน แล้วเราก็เริ่มขั้นตอนต่อไปได้เลย”เพราะต้องช่วยกับคัดเลือกตัวอย่างที่คิดว่ามีรสชาติดี เนื้อสัมผัสดี กลิ่นก็ต้องดีจึงทำให้เหลือตัวอย่างที่น่าพึงพอใจลดลงไปแค่เหลือไม่กี่ตัว ซึ่งส่วนนี้จะได้ไปต่อ
“ดีเลยครับแต่เอาไว้วันพรุ่งนี้หรือมะรืนดีกว่าผมอยากให้ทุกคนได้ชิมตัวอย่างพวกนี้ด้วยน่ะครับ”เพเนียสนึกว่าตัวเองจะเร่งรีบไปคนเดียวเสียแล้วรู้สึกเหมือนว่าทางทีมวิจัยเองก็ไม่ได้เชื่องช้าเลยในระหว่างที่ช่วงนี้เพเนียสก็เข้ามาที่นี่น้อยลงเพราะต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบทำให้ข้อมูลบางอย่างของที่นี่ที่เขารู้ก็ไม่ได้อัปเดตแบบเรียลไทม์เสียเท่าไหร่
“ได้เลยครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ซักก่อนเที่ยงทุกคนจะได้ทดลองชิมแน่นอน”ทางทีมวิจัยและพัฒนารับปาก ชั่วเวลาที่อาหารฝีมือพวกเขาออกสู้ฝ่ายนอกห้องวิจัยได้รับเสียงชื่นชมและสีหน้ากินไปพร้อมความสุข นับว่าพวกเขาเหล่าคนวิจัยและพัฒนามันขึ้นมาก็จะได้หน้าและอิ่มอกอิ่มใจเป็นที่สุด
“ขอบคุณครับ ผมฝากด้วยนะครับ”เพเนียสกล่าวยิ้มๆ จะฟังเสียงแค่ของเขากับพี่ชายก็ไม่ได้ รสชาติของอาหารมีหลายๆปากช่วยกินชิมย่อมดีกว่าอยู่แล้ว
โครงการที่แทรกเข้ามาเร่งด่วนอย่างการทำโยเกิร์ตและนมเปรี้ยวถือว่าประสบผลสำเร็จ ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนส่งตัวอย่างไปให้อาสาสมัครทดลองผลิตภัณฑ์ในจำนวนกว่าหลักพันได้ทำการชิมดูก่อนซึ่งรสชาติที่ทำออกมาตอนนี้มีสองรส ก็คือรสดั้งเดิมและรสแบล็คเบอร์รี่ซึ่งรสแบล็คเบอร์รี่นี่แหละ ที่จะเป็นสินค้าประเภทเครื่องดื่มประจำรายการเซอร์ไวเวอร์Idolidentity SS1 โดยรายการจะเริ่มตอนต้นเดือนที่ 4 ตอนนี้เหลือเวลาอยู่ประมาณสองเดือนก่อนเปิดตัว เวลาไม่นับว่านานแต่ก็ไม่ได้เร็วจนทำอะไรไม่ทันเลยพวกเขายังคงใช้เวลาเพื่อควบคุมคุณภาพของสินค้าให้ดีที่สุดได้อยู่ส่วนหลังจากนี้จะทำโยเกิร์ตหรือนมเปรี้ยวรสอื่นๆ ออกมาขายหรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับกำหนดเวลาที่ฝ่ายงานที่รับผิดชอบวิเคราะห์ช่วงเวลาที่เหมาะสมแล้ว