สายลับทะลุมิติ

เกิดอะไรขึ้นกันแน่ 2
อีกด้านในห้องหนังสือของเสนาบดีเหมยที่ตอนนี้ไม่ได้มีแต่เสนาบดีแค่คนเดียวเหมือนอย่างเคยแต่กับมีทุกคนในครอบครัวอยู่ด้วยยกเว้นแต่เพียงเหมยฮวาเท่านั้นที่ไม่ได้อยู่ในนั้น“ท่านพี่เราจะบอกลูกหรือไม่เจ้าคะ” เสียงของฮูหยินเหมยดังขึ้น“พี่ว่าเราควรบอกลูกนะ” เสียงของท่านเสนาบดีเหมยพูดขึ้น“ข้าว่าเราต้องรีบแล้วขอรับ” เสียงพี่เหมยเจิ้ยนบุตรชายคนโตของเสนาบดีเหมยและเป็นพี่ชายของฮวาเออร์พูดขึ้นเพราะเงาของเขารายงานว่าพวกมันเริ่มเคลื่อนไหวคืนนึคลานว่าพวกมันน่าจะเริ่มกวนล้างกันแล้ว“พวกมันเริ่มแล้วหรอ” เสียงท่านเสนาบดีพูดขึ้นเพราะถ้าเกิดเรื่องเ่นนั้นขึ้นกับลูกสาวคนเล็กของท่านจริงๆ ท่านจะต้องรู้สึกผิดแน่เพราะพวกมันคงไม่แค่จับลูกท่านไปเฉยๆ หรอ“ใช่ขอรับ”“งั้นน้องจะไปปลุกลูกและส่งฮวาเออร์ออกเดินทางนะเจ้าคะ” เสียงท่านแม่พูดขึ้นพร้อมกับเดินไปจับมือท่านพ่อที่มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก“นางจะต้องปลอดภัยขอรับ” เสียงบุตรชายตอบกลับไปเพราะคงไม่มีอะไรดีไปมากกว่านี้แล้ว“ลูกก็ขอให้ฮวาเออร์ปลอดภัยเช่นกันเจ้าคะ” เสียงบุตรสาวคนโตดังขึ้น"งั้นเรารีบไปเตรียมตัวออกเดินทางเช่นเดียวกันเถอะชักช้าเดียวจะไม่ทันการ” หลังจากที่ท่านเสนาบดีพูดจบทุกคนก็แยกย้ายกันไปเตรีมตัวเพื่ออกเดินทางเช่นเดี๋ยวกันพวกเขาจะต้องหลบหนีไปซ่อนตัวแต่พวกเขาไม่สามารถพาฮวาเออร์ไปด้วยได้เพราะไม่รู้ว่าพวกเขาจะต้องเจอกับอะไรจึงจำเป็นต้องส่งฮวาเออร์ไปอยู่กับท่านตาและท่านยายของนางเพราะที่นั้นไม่มีใครกลี่จะทำรายนางได้ทางด้านของเหมยฮวานั้นก็โดนปลุกขึ้นมาจากนิทราทั้งที่นางพึ่งจะหลับไปเมื่อกี้เอง“ท่านแม่เจ้าคะทำไมต้องปลุกฮวาเออรืเจ้าคะ” ฉันถามขึ้นด้วยความสงสัย“เราจำเป็นต้องออกเดินทางนะลูกถ้าลูกอยากนอนก็ไปนอนในรถม้านะ” เสียงท่านแม่ดังขึ้นทั้งที่ฉันก็อยู่ในอ้อมกอดเรากังจะไปไหนกันนะแต่ตอนนี้ฉันง่วงอ่อยากนอน“ท่านพี่เจ้าคะลฮวาเออร์มาแล้วเจ้าคะ” ท่านแม่พาฉันมาที่ห้องหนังสือของท่านพ่อและเท่าที่ฉันเห้นทุกคนก็อยู่กันเกือบพร้อมหน้ายกเว้นแต่พี่ใหญ่เท่านั้นที่ไม่รู้ว่าไปอยู่ไหน“ฮวาเออร์ฟังพ่อนะ หนูจะต้องไม่ดื้อนะพ่อจะให้พี่หมิงหมิงพลูกไปหาท่านตากับท่านยายนะ” เสียงท่านพ่อดังขึ้นหลังจากที่ท่านแม่วางฉันให้ยืนบนพื้นแล้ว“แล้วที่บ้านท่านตากับท่านยายมีขนมเยอะไหมเจ้าคะ” ฉันถามขึ้นเอาจริงนะสิ่งที่แนอยากถามคือให้ฉันไปที่บ้านตายกับยายทำไม“มีสิขนมเยอะแยะเลย” พี่รองของนางป็นคนพูด“งั้นฮวาเออร์ไปหาท่านตากับท่านยายก็ได้เจ้าคะ”“เด็กดี พวกเจ้าจงดูแลลูกของข้าให้ดีๆ” หลังจากที่ท่านพ่อพูดกับฉันเสร็จกหันไปพูดกับพี่หมิงหมิงแล้วก็ผู้ชายอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ พี่หมิงหมิง“บ่าวจะดูแลคุณหนูด้วยชีวิตเจ้าคะ” พี่หมิงหมิงพูดขึ้น“ดี” หลังจากนั้นท่านพ่อก็เปิดประตูลับในห้องหนังสือขึ้นและพวกเราทุกคนก็เดินเข้าไปตามทางเดินนั้นฉันไม่รู้ว่าทางเดินนี้ปลายทางอยู่ที่ไหน แต่อีกไม่นานฉันก็น่าจะรู้แล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง