
EP4 ความเป็ จิตแพทย์เงียบ ๆ ในเขา
ต้อง แยกแยะอารมณ์กับการตอบสนองอย่างมืออาชีพ
และ...เขาแยกได้หมด แต่เขา “หยุดตัวเองไม่ได้” ที่จะเผลอมองลินะซ้ำอีกครั้ง
❝ ร่างกายของเธอตอบสนองไว…กว่าอารมณ์ที่เธอพยายามควบคุมไว้เสียอีก ❞
❝ น่าจะเป็เพราะน้ำเสียงของผม… หรือคำว่า pour vous ที่ผมลากเสียงนิดหน่อย? ❞
เขาคิดเงียบ ๆ แบบไม่ขำ
แต่ก็ไม่อาจห้ามใจตัวเองได้ ที่จะ “มองซ้ำ” ตรงพวงแก้มบาง ๆ ที่เริ่มเปลี่ยนสี
ลินะตาโตสวย สีน้ำผึ้งป่ากลินกับสีเขียวใส
ขนตางอนหนา จมูกมนปลาย ปากเล็กๆแต่อวบอิ่มนั่น
ออกสีชมพู แแดงระเรื่อจนทั่ว
ความขาวอมชมพู แม่จะใส่ปกปิดแต่ผิวหน้าเธอบอกได้หมดถึงผิวทั้งตัว…..
❝ เธอหน้าแดง… แต่ไม่ได้หลบ ❞
❝ แปลว่าเธอรู้ตัว และแปลว่ามันไม่ได้เกิดจากความอายธรรมดา
มันคือ...ความอ่อนไหวที่พยายามนิ่งไว้จนตัวเองร้อน ❞
หมอวางมีดช้า ๆ ลงบนขอบจานเขาไม่ได้ตั้งใจส่งสัญญาณอะไร
แต่...มือเขานิ่งกว่าปกติเล็กน้อย
❝ ถ้าหนูรู้ตัวว่าหนูหน้าแดงตอนมองผม แล้วหนูยังกล้ามองผมต่อ...
ผมก็คงไม่ควรใช้คำว่าหนูเป็เด็กอีกต่อไป และผมอาจจะต้องระวังมากกว่านี้ ❞
เพราะหนูเป็ลูกเพื่อน และผมต้องดูแลหนู เหมือนผูปกครองควรจะทำ
❝ หนูหน้าแดง...
นั่นคืออาการของ “autonomic emotional leakage” ❞
(การรั่วไหลของสัญญาณทางอารมณ์ผ่านระบบประสาทอัตโนมัติ)
ใบหน้าแดง
= การขยายหลอดเืฝอยบริเวณใบหน้า, คอ, หู
→ ถูกกระตุ้นโดย ระบบประสาทพาราซิมพาเธติก (Parasympathetic Nervous System)
→ มักเกิดเมื่อร่างกายรู้สึก “อ่อนไหว” อย่างกะทันหัน โดยยังไม่รู้ว่าจะตอบสนองทางสังคมอย่างไร
กลืนน้ำลายเบา ๆ
→ การเคลื่อนไหวแบบ “regulation gesture”
= ภาษากายที่สมองใช้เพื่อ “กลบความรู้สึกเกินควบคุม”
→ เป็ gesture ที่ เกิดบ่อยในคนที่ถูกกระตุ้นทางอารมณ์แบบ erotic หรือ emotional intimacy
ไม่ได้หลบสายตา
→ กลไกของคนที่ ไม่เคยถูก “ละลาย” ด้วยความอ่อนโยนมาก่อน
→ หนูไม่หลบ แปลว่าหนู ไม่กลัว
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าหนู “พร้อม”
…หนูอแค่ กำลังตั้งรับกับสิ่งที่ไม่เคยเจอ
❝ หนูไวเกินไป เพราะหนูขาดการฝึกประมวลผลอารมณ์แบบปลอดภัย
และร่างกายของหนูอ...แสดงความรู้สึกก่อนที่หนูจะได้รู้ว่ารู้สึกอะไร ❞
❝ ผมต้องระวัง...
เพราะถ้าหนูไม่ได้คิดจะยั่ว
แล้วผมเผลอรู้สึก — คนผิดจะเป็ผมทันที ❞
Website รวมลิ้งค์นะคะhttps://sites.google.com/view/narisaracwriting/home