ดวงตามัจจุราช

อัสนีกลับมาขึ้นรถของตนแล้วพาครอบครัว ไปพักที่พัทยา ในโรงแรมอเมนด้า ซึ่งเป็นโรงแรมระดับเจ็ดดาวเขาจองเอาไว้สองวัน อยากให้เจเจเล่นน้ำทะเล

เจเจพอมาถึงชายหาดก็ขออนุญาตเล่นน้ำทะเลโดยที่อัสนีเอ่ยอนุญาต เจเจดีใจยิ่งนักถอดเสื้อออก แล้วก็วิ่งลงทะเลไปทันที

“  เจเจ ระวังนะลูก อย่าลงไปลึกอันตราย”

“ ไม่ต้องกลัวครับแม่ผมว่ายน้ำเป็น” เจเจโบกมือให้กับพ่อกับแม่

“ อย่าห่วงเขาเลยเขาปลอดภัยแน่ๆ”

หมวยเล็กนั้นเป็นห่วงมากกลัวจะจมน้ำ

“พี่จะวิ่งไปช่วยเจเจทันเหรอ หากเกิดอันตราย?”

“ ทันซิ”  อัสนีเอ่ยแต่เขาได้สั่งยมทูตผู้พิทักษ์ให้คอยคุ้มครองเจเจอยู่แล้ว

“ พี่อัสเชื่อไหมฉันกับลูกไม่เคยมาเที่ยวทะเลเลย” หมวยเล็ก มองเจเจเล่นน้ำแล้วเอ่ยออกมา

“ พวกป๊ากับพี่ๆไม่เคยพามาเลยอย่างนั้นรึ?”

“ ไม่ พวกเขาอ้างว่าเป็นห่วงฉันเกรงว่าจะได้รับอันตราย แต่ฉันเพิ่งรู้ว่า พวกเขาเชื่อหมอดู  ว่าฉันออกจากบ้านจะเจอกับอุบัติเหตุ  ทำให้พวกเขาไม่กล้าให้ฉันออกจากบ้านแต่ตอนที่ฉันไปงานศพแม่ ขากลับฉันเจอกับอุบัติเหตุจริงๆ สุดท้ายได้มาเจอกับพี่นึกไม่ถึง ว่าหมอดูนั่นจะทายแม่นจริงๆ”

“ เรื่องผ่านมาแล้วอย่าไปคิดมาก ตอนนี้พวกเราอยู่กันพร้อมหน้าแล้ว ไม่มีใครพรากพวกเราไปได้อีกแล้ว”

“ พี่คะช่วยเล่าเรื่องของพี่ให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม ฉันรู้สึกว่าพี่มีบางเรื่องที่ไม่ได้บอกกับฉัน”

“ เรื่องอะไรล่ะ”อัสนีตอนนี้นึกถึงเรื่องของ ธิดาเทพจัสมิน และ คุณหนูมินตรา หากเธอรู้เรื่องก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี

“พี่เอาเงินมากมายมาจากไหน ถึงได้บริจาคสร้างอาคารโรงพยาบาล มูลค่าเป็นพันๆล้านได้”

อัสนีพอได้ยินคำนี้ก็โล่งอก

“พี่ได้รับเงินบริจาคมาจากคนไข้ และ ทางท่านผอ.อีริค ได้ช่วยหาลูกค้าระดับวีไอพี.ที่หมอคนอื่นไม่สามารถช่วยได้แล้ว พี่เลยพอมีเงินบ้าง จากนั้นพี่ก็ลงทุนทำธุรกิจด้านไอทีบ้าง เอาไว้พี่จะพาหมวยเล็กไปดู”

หมวยเล็กมองหน้าอัสนีแล้วก็เอ่ยอีกว่า

“ พี่เคยหมั้นกับคุณหมอรินณลี แล้วสุดท้ายถอนหมั้น ทำไมคะ?”

โอหมวยเล็กนี่รู้ได้ยังไง นี่ขนาดเพิ่งฟื้นความทรงจำนะเนี่ย

อัสนีได้แต่ถอนหายใจนำพินัยกรรมของ ท่านผอ.วิชัยออกมา พร้อมกับ เปิดคลิปวิดีโอการลักลอบค้าอวัยวะมนุษย์ที่โรงพยาบาลเทพพิทักษ์ออกมาให้หมวยเล็กดู

“ นี่มัน อะไรกันหมอรินณลี กับ หมอสันทัด ร่วมมือกันทำขนาดนี้เลย ทำไมพวกเขาก็ร่ำรวยมหาศาลอยู่แล้วไม่ใช่หรือคะ”

“ ต่อให้รวยแค่ไหน พวกเขาก็ไม่รู้จักพอไม่เช่นนั้น คงไม่ฆ่าท่านผอ.วิชัย แล้วใส่ร้ายพี่ว่าเป็นฆาตกรเช่นนี้”

“ แย่แล้วหมอสันทัดเป็นคุณชายสี่ของตระกูล หาญเทวัญนายพลพร้อมพงษ์เรืองอำนาจที่สุดในตอนนี้ แล้วเราจะทำอย่างไรดีคะ”

“ ไม่ต้องทำอะไรให้กฏหมายจัดการ พี่ได้ส่งคลิปไปให้ท่านรอง มนต์ชัยแล้วท่านเป็นถึงรองอธิบดีกรมตำรวจ เชื่อว่า ท่านต้องมีวิธีจัดการแน่ๆส่วนเรื่องพินัยกรรม พี่ก็ให้ทนายเคน จัดการไปแล้ว”

หมวยเล็กได้ยินเช่นนั้นก็อดเป็นห่วงอัสนีไม่ได้

“ สงสัยอะไรอีกไหม?”

อัสนีรู้สึกโชคดีที่ไม่ต้องพูดเรื่องของ คุณหนูมินตราและ ธิดาเทพจัสมินอีกคิดว่าหมวยเล็กคงไม่สามารถสืบเรื่องนี้ได้

“แล้วเรื่องคุณหนูมินตราล่ะ”

หมวยเล็กเอ่ยคำนี้อัสนี ถึงกับสำลักน้ำทันที

“รู้..จักคุณหนูมินตราด้วยเหรอ?”

“ ไม่รู้แต่เมื่อวานเธอโทร. มา แต่พี่นอนหลับ ฉันเลยได้พูดกับเธอ”

อัสนีตอนนี้เหงื่อแตกพลั่กไม่รู้เพราะอะไร

“ ก็เธอเป็นลูกสาวของรองมนต์ชัย และเคยจ้างพี่ไปเป็นบอดี้การ์ดให้”

“ เท่านั้น?”

“ ก็คงเท่านั้นจริงๆ”

“ วันนี้เธออยู่พัทยาพอดีอีกสักครู่เธอจะมาหา”

“ หา ! อะไรนะคุณหนูมินตราจะมาที่นี่” อัสนีถึงกับตกใจ ไม่รู้ว่า คุณหนูมินตราพูดอะไรกับ หมวยเล็กไปแล้วบ้าง

ไม่ทันที่อัสนีจะพูดอะไรออกไปคุณหนูมินตราก็เดินเข้ามาที่โต๊ะผ้าใบของเขา แล้วนั่งข้างๆ หมวยเล็กทั้งสองกอดกันอย่างดีใจ ราวกับว่า เคยพบเจอกันมาก่อน

สองคนทักทายกันตามประสาผู้หญิงคุณหนูมินตรา นำของขวัญมาฝากหมวยเล็กมากมาย มีทั้งกระเป๋าแบรนด์เนม เครื่องสำอางและของขวัญของ เจเจ ทั้งสองคุยกัน แทบไม่มองมาทางเขาเลย ทำเหมือนว่าเขาไม่อยู่บนโลกนี้

“ เออ สวัสดีครับ”อัสนีเอ่ยขัดออกไป ทั้งสองสาวหันมามองหน้าอัสนี

“ อะไร?”ทั้งคู่ตอบออกมาพร้อมๆ กัน ทำให้อัสนี ถึงกับอึ้งไป

“ คุณหนูมินตรามาหาผม มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“ ขอโทษนะฉันมาพบกับน้องเซี่ยอิงและหลานเจเจ ไม่ได้มาพบคุณ” มินตราเอ่ยด้วยรอยยิ้มทำให้อัสนีถึงกับพูดไม่ออก ผู้หญิงนี่คิดอะไรกันแน่

“ คุณกับพี่มินไปก่อนฉันจะไปตามเจเจ มา”

“นี่เรียกพี่เรียกน้องกันแล้วหรือนี่” อัสนีสงสัย ไม่รู้ทั้งคู่ไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไรหมวยเล็กมองตาเขียวใส่เขา แล้วเดินไปตามเจเจที่กำลังเล่นน้ำอยู่

“ เซี่ยอิงน่ารักมากฉันเข้าใจแล้ว ทำไมคุณถึงได้รู้สึกผิดกับเรื่องที่ทำกับเธอ”

“ ผม คือ เอ่อ..”อัสนีไม่รู้จะพูดอะไรออกมา

“ฉันดีใจกับคุณด้วยที่ได้ครอบครัวกับมาอีกครั้ง ลาก่อน ฝากบอกลาน้องเซี่ยอิงด้วย”

“ เดี๋ยว...ก่อน”อัสนีลุกขึ้นจับมือของคุณหนูมินตรา แต่เธอกลับไม่หันมาเพราะน้ำตาที่ไหลเอ่อออกมานองหน้าของเธอในเวลานี้ ก่อนที่จะมา รองมนต์ชัยบอกว่า

ให้มินตราบอกความในใจของเธอกับอัสนีไป แม้นไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก อย่างน้อยก็จะได้ไม่ค้างคาใจกัน

“ ขอโทษ”อัสนีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าใจ

“ ขอโทษฉันทำไมคุณไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันเองต่างหากที่ผิด ที่ไม่ยอมรับคุณตั้งแต่แรกมาวันนี้มันก็สายไปแล้ว” มินตราสะบัดมือเขาออก แล้วเดินออกไป หยาดน้ำตาที่รินไหลถูกลมพัดมากระทบใบหน้าของอัสนี เขาถึงกับเจ็บแปล๊บ

ยิงกว่าถูกมีดแทงเสียอีกไม่รู้ทำไม

“ อ้าวพี่มินไปไหนแล้ว” หมวยเล็ก จูงมือเจเจมา มองหามินตราแต่ไม่เจอ

“ เธอไปแล้ว”อัสนีเอ่ยเสียงแผ่วเบา

“ เจเจไปซื้อไก่ย่างข้าวเหนียว ก่อนไป” หมวยเล็กให้เงินเจเจ ที่รับเงิน แล้วเดินไปซื้อไก่ย่างแดง ที่อยู่ไม่ไกลจากเตียงผ้าใบ

“ พี่มินตราเป็นคนดีมากและสำคัญที่สุด เขารักพี่มากนะ พี่จะปล่อยเขาไปแบบนี้ไม่ได้นะ”

อัสนีหันมามองหน้าหมวยเล็กแล้วเอ่ยว่า

“ หมวยเล็กรู้ไหมสิ่งที่เธอพูด จะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต”

“ รู้ซิพี่จะมีพี่มินเป็นภรรยาอีกคน”

“ หมวยเล็ก พี่เอ่อ..ไม่รู้จะพูดอย่างไรมินตรากับพวกเราต่างกันมาก คงไม่เหมาะสม เธอกับพ่อคงไม่ยอมแน่ๆ”

“ พี่รู้ได้ยังไงพี่คุยกับพี่มินแล้วหรือยัง ฉันแค่โทรคุยกับพี่มินแค่ครั้งเดียว ก็รู้ว่าเขารักพี่มาก ต่อให้พวกเราอยู่กันสามคนผัวเมีย ก็ไม่มีปัญหา แต่...ห้ามมีใครเพิ่มอีก  ไม่อย่างนั้น ฮึ่ม....”หมวยเล็กยอมรับมินตราแล้ว แถมยังขู่เขาอีก อัสนีเลยไม่กล้าเล่าเรื่องของธิดาเทพจัสมิน

“ยังไม่ไปตามพี่มินอีก เธอคงไปไม่ไกลหรอก”

อัสนีเลยรีบวิ่งออกไปตามกลิ่นของมินตราไม่นานเขาก็พบกับรถของมินตรา ที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ภายในรถอัสนีเคาะกระจกรถ แล้วเข้าไปนั่งข้างๆเธอ

“ คุณหนูมินตราเสียใจเรื่องอะไรหรือครับ ผมพอจะช่วยได้ไหม?”

“ มาทำไมฉันแค่ผงเข้าตาเท่านั้น”

“ ถ้าเช่นนั้น ให้หมอช่วยรักษาให้นะครับ”อัสนีค่อยๆ ประคองหน้าของคุณหนูมินตรา เข้ามาใกล้ๆแล้วจุมพิตดวงตาของเธออย่างแผ่วเบา

“ นี่ นี่นายจะทำอะไรเนี่ย”

อัสนีไม่ตอบแต่จูบปากของ มินตรา ที่สะดุ้งเฮือก แม้จะขัดขืนพอเป็นพิธีแต่สุดท้ายก็โอนอ่อนผ่อนตาม จูบอัสนีกลับไป จนเวลาผ่านไปสักพักคุณหนูมินตราถึงได้ผลักอัสนีออก

“ อย่าทำอย่างนี้อีกน้องเซี่ยอิงเห็นจะไม่พอใจได้”

อัสนียิ้ม แล้วกำมือของคุณหนูมินตราเอาไว้อย่างอ่อนโยน

“ คุณหนูเห็นหมวยเล็กกับลูกสบายดีแล้วพวกเธอไม่ได้ลำบากหรือทรมานอะไรเลย คุณหนูไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดในใจแล้วใช่ไหมหากแต่งงานกับผม”

มินตราแม้นจะปลดล็อคความรู้สึกนั้นไปแล้วแต่พอได้ยินคำนี้ ก็แย้งออกมาว่า

“ พูดแบบนี้ได้ยังไงนายมีน้องเซี่ยอิงแล้วนะ”

อัสนียิ้มพรายแล้วลูบเส้นผมมของคุณหนูมินตรา เช็ดคราบน้ำตาออกจากแก้มอย่างแผ่วเบา

“ หมวยเล็กบอกกับผมแล้ว  พวกเราสามารถอยู่ร่วมกันได้หากคุณหนูมินตรายินยอม”

“ ฉัน ฉัน..”

“ตอนนี้ผมไม่มีสิ่งใดค้างคาใจอีกแล้วหากว่า คุณหนูปฏิเสธ ผมก็ไม่ว่าอะไร” อัสนีทำสีหน้าเศร้า ทำท่าจะลงจากรถแต่ลงไม่ได้ เพราะคุณหนูมินตรากดปุ่มล็อครถเอาไว้อัสนีมองหน้าของคุณหนูมินตราทันที

คำตอบก็คือคุณหนูมินตราโผเข้ากอดอัสนีแน่น แล้วจูบปากเขาอย่างรุนแรงอีกครั้งผ่านไปสักพักสองคนก็กลับมานั่งตำแหน่งของตน

“ ลงไปได้แล้ว” มินตรายิ้มเขินๆ หน้าแดงกล่ำ

“ อืมไม่ลงไปกินข้าวกับพวกเราเหรอ?”

“ ไม่คุณทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ฉันจะมีหน้าไปพบใครได้อีก”

อัสนีมองคราบน้ำตากับปากที่ซีด ถูกเขาบดจนลิปสติกหายไปหมด ผมเผ้าก็ไม่อยู่ทรงเดิม

“ ผมว่าก็ยังสวยอยู่นะ”

“ ลงไปเลยแล้วรีบไปคุยเรื่องนี้กับพ่อฉันด้วย”

“ให้ผมไปสู่ขอกับท่านรอง?”

“ ใช่แล้วหรือว่านายจะเปลี่ยนใจ?”

“ ไม่ ไม่ผมกลับกรุงเทพ แล้วผมจะรีบไปหาท่านทันที” อัสนียิ้มอย่างดีใจ แล้วก็ลงจากรถคุณหนูมินตรา ขับรถออกไปในทันที

อัสนีกลับมาพบว่า เจเจกับหมวยเล็กกำลังกินส้มตำไก่ย่างอย่างเอร็ดอร่อย

“ พี่มินล่ะ”

“ กลับบ้านไปแล้ว”

“ อ้าว ทำไมล่ะ”

“ เธออายน่ะ”อัสนีกระซิบข้างหูของ หมวยเล็กที่หัวเราะออกมา

“พ่อกับแม่หัวเราะอะไรกันครับ”

“บ้านเราจะมีสมาชิกเพิ่มน่ะ” หมวยเล็กเอ่ยตามตรง

“หมายความว่ายังไงครับ” เจเจถามอย่างสงสัย

หมวยเล็กกระซิบเรื่องของมินตราให้กับเจเจฟังทำให้เจเจถึงกับมองหน้าอัสนีอย่างไม่พอใจ รู้สึกได้ว่า เจเจ ไม่โอเคในเรื่องนี้อัสนีตอนนี้ถึงกับไม่เข้าใจ ทำไมคนที่มีภรรยามากมายเขาจัดการกันยังไงนะถึงได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขได้....