บทที่ 11 แสบตา
ตอนที่เหลียงเฉินถือจานเปล่าลงมาถึงข้างล่าง เขาก็ไม่เห็นเซี่ยเสี่ยวเล่ยอยู่ที่โต๊ะแล้ว
ลองมองไปทั่วห้องนั่งเล่น ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา
หืม? รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัวดีนี่
คุณชายเหลียงที่กำลังคิดแบบนั้นก็เดินถือจานเปล่ามุ่งหน้าไปที่ครัว แต่แล้วก็สะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง
โชคดีที่เขาโตมาในครอบครัวทหาร ได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มงวดมาั้แ่เด็ก แถมยังเคยอยู่ในกองทัพมาเป็เวลานาน ทำให้เขามีไหวพริบดี เหลียงเฉินจึงทรงตัวอยู่
เขาเอาจานเปล่าวางลงในอ่างล้างจานก่อนจะก้มลงมอง
ข้าวของเครื่องใช้ทุกชิ้นในบ้านเขารู้ดีว่าอยู่ตรงไหน ไม่มีคำสั่งจากเขา ก็ไม่มีใครกล้าเปลี่ยนแปลงหรือย้ายของโดยพลการ
ดังนั้น เหลียงเฉินจึงรู้สึกแปลกใจมาก อะไรกันที่อยู่ผิดที่ผิดทางแถมยังมาทำให้เ้าของบ้านที่แสนเพอร์เฟ็กต์อย่างเขาสะดุดได้
อ้อ ที่แท้ก็คนนี่เอง แถมยังเป็ผู้หญิงอีก
ของแปลกปลอมหรือจะเรียกว่าผู้หญิงที่นอนขวางทางเขาอยู่ก็คือเซี่ยเสี่ยวเล่ยนั่นเอง
พูดให้ถูกก็คือ เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่หมดสติไปหลังจากได้รับบทลงโทษ
เหลียงเฉินขมวดคิ้วอีกครั้ง
เขามองเซี่ยเสี่ยวเล่ยอยู่นาน แต่เธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมา
สุดท้ายเหลียงเฉินก็เบือนหน้าหนี
การแต่งหน้าและเสื้อผ้าของผู้หญิงคนนี้มันช่าง…แสบตาจริงๆ
เหลียงเฉินเปิดก๊อกน้ำ ล้างจานเปล่าด้วยตัวเอง พอนึกถึงรสชาติของสปาเก็ตตี้ เขาก็ต้องยอมรับว่าผู้หญิงที่ตอนนี้นอนอยู่บนพื้นที่น่าจะแอบหวังอะไรในตัวเขาสักอย่างมีฝีมือทำอาหารใช้ได้เลยทีเดียว
เขาค่อนข้างชอบสปาเก็ตตี้จานนี้
เหลียงเฉินจัดการครัวเสร็จก็เดินเลี่ยงเซี่ยเสี่ยวเล่ยไป ตอนแรกเขากะจะขึ้นห้องเลย แต่เดินไปได้สองก้าวก็ต้องย้อนกลับมา
สุดท้ายเขาก็ยังไม่ค่อยวางใจ จึงย่อตัวลงเอื้อมมือไปอังจมูกของเซี่ยเสี่ยวเล่ย
อืม…ลมหายใจสม่ำเสมอ แสดงว่ายังไม่ตาย
เมื่อได้ข้อสรุป เหลียงเฉินก็ทิ้งเธอไว้ตรงนั้น แล้วเดินขึ้นไปชั้นบนอย่างสบายใจ
“…” ระบบ 666 ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดไม่รู้จะบรรยายพระเอกยังไงดี
ขอยืนไว้อาลัยโฮสต์ 1 วิ !
พระเอกครับ แล้วแบบนี้จะหาแฟนได้ยังไง! ความเป็สุภาพบุรุษ ความสง่างาม น้ำใจที่ควรมีจะไม่แสดงมันออกมาซักหน่อยเหรอ!
ที่นอนอยู่นั่นผู้หญิงนะ แถมยังเป็ผู้หญิงที่ทำสปาเก็ตตี้ให้นายกินด้วย ตอนนี้เธอเป็ลมหมดสติอยู่ในครัว ไม่คิดจะอุ้มเธอไปวางบนเตียงหน่อยเหรอ! ไม่งั้นโซฟาก็ยังดี! แต่นี่แค่มาตรวจชีพจรดูว่ายังมีชีวิตอยู่ก็ไปแล้ว! มนุษย์นี่ใจร้ายกันแบบนี้เลยเหรอ!
“ไม่ได้การล่ะ แบบนี้ต้องให้หนุ่มหล่ออย่างฉันลงมือแล้ว!” ระบบ 666 ถอนหายใจหลังจากเห็นพระเอกเดินเข้าห้องแล้วล็อคประตู
"ติ๊ง ระบบเติมเต็มความปรารถนา 666 ขออนุญาตแปลงร่าง"
"ติ๊ง สภาพแวดล้อมปลอดภัย"
"ติ๊ง อนุญาต"
พริบตานั้นเอง เด็กหนุ่มที่ดูสดใสร่าเริงซึ่งก็คือ ระบบ 666 หลังแปลงร่างก็ปรากฏตัวข้างๆ เซี่ยเสี่ยวเล่ย
"น่าสงสารจัง" ระบบ 666 บ่นพึมพำขณะยืดเส้นยืดสาย "ร่างกายอ่อนแอชะมัดแค่บทลงโทษระดับต้นก็สลบซะแล้ว ต่อไปคงลำบากแย่ เฮ้อ!”
หลังจากยืดแขนเสร็จ เขาก็โน้มตัวลงอุ้มเซี่ยเสี่ยวเล่ยที่หมดสติอยู่ขึ้นมา
ด้วยข้อมูลบ้านของพระเอกที่บันทึกไว้ ระบบ 666 จึงพาเซี่ยเสี่ยวเล่ยกลับไปที่ห้องได้อย่างง่ายดาย
ในขณะที่วางเซี่ยเสี่ยวเล่ยลงบนเตียง สายตาของ ระบบ 666 ก็ไปสะดุดกับใบหน้าของเธอ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ เลยกวาดตามองั้แ่หัวจรดเท้า
"อ๊ะ…ลืมเตือนโฮสต์เื่สไตล์การแต่งตัวของเ้าของร่างเดิมไปซะสนิทเลย"
เพราะมันช่าง…แสบตาซะเหลือเกิน!
แสบตาจน ระบบ 666 ต้องรีบยกเลิกการแปลงร่างแล้วกลับไปสู่ความว่างเปล่าเหมือนเดิม