เกิดมาตบเกรียน เซียนก้มกราบ

ช็อคโกแลต รูปหัวใจที่จอมปราชญ์ เซวาชิ ให้ชิลรอนไป เป็๲ช็อคโกแลตที่ทำให้หื่น สกัดจากหญ้า โปกะ โปกะ ที่มีสารสกัด ใช้ผสมพันธ์ วัว ในฟาร์ม อาณาจักรโปปุรอน เป็๲ช็อคโกแลตหายาก

ว่ากันว่าถ้าใครกินเข้าไป จะทำให้หน้าแดง ตัวร้อนเหมือนเป็นไข้ อยากมีอะไรกับคนรักในบัดดล ซึ่งที่ จอมปราชญ์ เซวาชิให้ชิลรอนไป เพราะจะได้สมรส สมรักกับ อาวินในเร็ววัน
และนี่คือฤทธิ์ของมันสำหรับคนที่กินเข้าไป ในตอน ช็อคโแลต เลิฟ เลิฟ ในเรื่อง ดวงนารีปกป้องทำไมต้องเป็นตรูด้วยฟระ
เชิญรับชม ณ บัดนี้
ผมที่ถูกจับมานอนคุกอยู่กับสาวสวยน่ารักนามเซลก้า ทำให้ผมรุ้สึกรำคาญทุกครั้งที่เธอร้องเพลง แม้ว่าเพลงของเธอจะไพเราะ และมีเนื้อเพลงที่ช่วยให้กำลังใจนักโทษก็ตาม
และเช้าวันนี้ก็อีกเช่นเคยที่ เซลก้าร้องเพลง โดยการดีดโอฮาโอ้ประจำกาย และขับขานบทเพลงราวกับนางฟ้า จนผมอยากแกล้งเธอเหมือนกับ แกล้ง ทีน่า แต่คิดไปแล้วไม่เอาดีกว่า เพราะ สาว 20 คิดได้ลึกกว่าสาว 16 ถ้าผมพูดออกไปแล้ว กลัวเธอจะจับไต๋ผมได้
ในขณะที่กับข้าวมาส่ง เซลก้าก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันไพเราะกับผมว่า
" อาซาโกะฮังทาเบะรุโนะ ( กินข้าวเช้ายังค่ะ ) " 
ซึ่งผมก็ทำหน้าไม่สนใจเธอ และลงไปนั่งตักกินข้าวอยู่คนเดียว และไม่นานหลังจากนั้นที่เมดสาวประจำตัวของนอร์นได้เข้ามาหาผม เธอคือ ชิโอะ นั่นเอง
" คุณ ริวจิคะ ช่วยทนอยู่ในนี้ไปก่อนนะคะ ตอนนี้ท่านนอร์นกำลังหาทางช่วยอยู่ค่ะ " ชิโอะ เมดสาวนักสู้กล่าวสั้นๆ ก่อนจะให้ช็อคโกแลตผม มาแท่งนึง และเดินออกไปจากคุก
' ของจากหญิงสาวอีกแล้ว ตรูไม่อยากได้ ' ผมคิดก่อนจะโยนช็อคโกแลตให้เซลก้า
" ขอบคุณนะ แล้วจะไม่กินด้วยกันเหรอ" เซลก้ากล่าวอย่างเป็นกันเองและสุภาพ 
" ไม่ล่ะ ผมอิ่มแล้ว " ผมกล่าว ก่อนจะล้มตัวลงนอน
เมื่อเซลก้าได้ยินดังนั้น เธอก็รีบแกะกิน ช็อคโกแลตนั้นในทันที หลังจากนั้นไม่นานเธอก็มีอาการหน้าแดงอย่างเห็นได้ชัด
" นี่ ริวจิ คุง อยากมีอะไรกับชั้นมะ " เซลก้ากล่าว อย่างทนไม่ไหว ด้วยความรู้สึกร้อนของร่างกาย เธอจึงถอดเสื้อผ้าออกมา จนเหลือแต่ชุดชั้นใน สีเขียว เธอตรงเข้ามาจูบผมในทันที แล้วเริ่มลูบไล้ผมอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ จนผมไม่คิดว่าสาวน่ารักๆอย่างเธอจะทำแบบนี้ได้ ผมเริ่มเกิดอาการคันขึ้นมาอย่างรุนแรง จนต้องพยายามหนีออกมาจากการกอดรัดของสาวสวยอย่าง เซลก้า
" เป็นอะไรไปนะเซลก้า " ผมพยายามดันตัวเธอออกจากตัวผมอย่างสุดกำลัง แต่ไม่น่าเชื่อว่าแรงของเธอ จะมากกว่าผม เธอกดผมลง และพร่ำคำรักออกมาอย่างง่ายดาย พร้อมพรมจูบใบหน้าของผมไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง แล้วเธอก็เริ่มใช้ลิ้นเลียผมอย่างบ้าคลั่ง ราวกับสาวร่านรัก
' ตรูจะมาเสร็จ อยู่ในคุกนี่ไม่ได้ ตรูยังมีอาสึกะอยู่ ' ผมคิดก่อนจะถีบเซลก้าออกไป และรีบวิ่งไปตั้งหลักที่มุมห้อง ผมรีบใช้สมองคิดทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น อยู่ๆเซลก้า ที่เป็นสาวน่ารักเรียบร้อย ที่ใครๆก็อยากได้เป็นแฟน ทำไมอยู่ๆถึงเร่าร้อนขึ้นมา
ใช่แล้ว ช็อคโกแลต ที่ ชิโอะ เอามาให้ผมกินนั่นเอง ที่เซลก้ากินเข้าไปและทำให้เธอเปลี่ยนเป็นสาวร่านรัก ผมต้องนำช็อตโกแลตนั้นออกมาจากร่างกายของเธอ ตอนนี้มันคงยังไม่ย่อย น่าจะยังอยู่ในกระเพาะของเธอ สิ่งที่ผมต้องทำคือต้องให้เซลก้า อ้วกออกมาโดยเร็วที่สุด ก็เท่านั้น ว่าแล้วผมก็ชกหมัดใส่ท้องน้อยของเซลก้าในทันที จนเธออ้วกเอาช็อคโกแลต หน้าตาอุบาท ออกมา ดีนะที่ผมไม่ได้เป็นคนกิน ผมรีบลูบหลังเซลก้าที่อ้วกออกมาไม่หยุด 2-3นาทีต่อมา อาการหน้าแดงของเธอก็ทุเลา ความร้ายกาจของ ช็อคโกแลต เลิฟ เลิฟ นี่แม้แต่ตัวเซลก้าเอง ก็ไม่อยากจะเชื่อ ว่าตัวเองจะกลายเป็นสาวร่านรักไปได้ เพียงแค่กินมันไปแค่ครึ่งแท่งเองก็เท่านั้น
" ชั้นเคยได้ยินว่า มันเป็นช็อคโกแลตพันธ์หายากที่ปลูกอยู่ในประเทศทางตะวันตก เอาไว้ใช้ผสมพันธ์วัว เพราะสัตว์แถวนั้นไม่ค่อยมีลูก เมื่อกินเข้าไปจะเกิด อาการหน้าแดง แล้วอยากจะมีอะไรต่ออะไร อย่างไร้สติ จนสำเร็จความใคร่ ถึงจะหยุดได้ " เซลก้ากล่าวกับผม ทั้งๆที่เธอก็ไอไม่หยุด และรุ้สึกอายอย่างมากจนไม่พูดอะไรออกมาอีก
' เจ้าอาราเอล เอาเราติดคุกแล้วยังใช้แผนชั่วแบบนี้อีกรึ ' ผมคิดก่อนจะป้อนน้ำให้เซลก้า ที่เริ่มนอนพักผ่อน เพราะ เหนื่อยจากการอ้วกมากเกินไป
เวลาผ่านไป......
ก๊องแก๊ง ก๊องแก๊ง
เสียงของทหารข้างนอกคุยกันอย่างมันส์หยดถึงเหตุการณ์ที่เซลก้า พยายามจะปล้ำผม เจ้าพวกบ้าพวกนี้เห็นแต่ไม่ยอมเข้ามาช่วย หรือพวกมันก็เป็นพวกของอาราเอลด้วย ผมคิดด้วยความเสียใจที่การกระทำของเหล่าผู้คุมที่มีต่อผม มันไม่ดีเลย
" นี่ ริวจิคุง ที่เธอบอกว่า มันเป็นแผนการของท่านอาราเอล ชั้นคิดว่า คนอย่างท่านอาราเอล ที่ชั้นรู้จักไม่น่าจะใช้วิธีสกปรกแบบนี้นะ " เซลก้ากล่าว เธอยังเชื่อมั่นในตัวอาราเอล ที่เป็นนักรบมังกร เพราะเขาเป็นเจ้านายของพี่ชายของเธอ และเป็นคนที่ทำอะไรสุขุมและรอบคอบอย่างมาก
" เซลก้า เธอนอนต่อไปเถอะ อย่าคิดเรื่องนี้เลย " ผมกล่าว ก่อนจะหันหน้าไปที่กำแพง และครุ่นคิดถึงเรื่องของวันพรุ่งนี้
ตกดึก......
เป็นเวลากี่โมงแล้วผมก็ไม่รุ้ แต่มีเสียงฝีเท้าอันแผ่วเบากำลังวิ่งมา มันฟังดูเหมือนฝีเท้าของผู้หญิง
แกร๊กๆ เสียงสะเดาะกุญแจเข้ามาในคุกทำให้ผมตื่นขึ้นมา
" ริวจิ ออกไปกันได้แล้ว " อาสึกะ ที่หายตัวไปนาน ได้มาปรากฏ ตัวต่อหน้าผม เธอมาที่นี่ได้อย่างไรกัน
" อาสึกะ นายมาที่นี่ได้ยังไงกัน " ผมกล่าว
" ก็เรื่องของนายที่สู้ กับ อัศวินมังกร อาราเอล นะ ดังมากเลยรู้ไหม ใครๆก็รู้ว่านายถูกจับขังอยู่ที่นี่ และ นอร์น ฟาลามี กำลังหาทางช่วยนายอยู่ " อาสึกะตอบสั้นๆ ก่อนจะดึงมือผมไป ระหว่างทางที่เธอมาก็ได้แอบสะเดาะกลอน ห้องของนักโทษคนอื่นๆไว้แล้ว จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะสร้างสถานการณ์ปั่นป่วนในคุก
" เดี๋ยวก่อน ผมต้องเอาเซลก้าไปด้วย " ผมยื่นมือไปหาเซลก้าที่ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงพูดที่เราคุยกัน
" ออกไปจากคุกบ้าๆนี่กันเถอะเซลก้า กลับไปสู่โลกภายนอกของเธอ " ผมพูดเบาๆ แต่เซลก้าทำตาเหมือนผมเท่ห์มากในสายตาของเธอยังไงยังงั้น
" เอาล่ะ ไปกันได้แล้ว " อาสึกะกล่าว ก่อนจะวิ่งนำหน้าผม และเซลก้าออกไป พวกนักโทษต่างๆที่ได้ยินเสียงต่างลุกออกมาจากห้องขังเนื่องจากประตูห้องขังของแต่ละคนเปิดอยู่ และการจลาจลย่อมๆก็เกิดขึ้น พวกนักโทษ ต่างพากันสู้กับผู้คุม ราวกับว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่ อาสึกะ จงใจให้เกิดขึ้นอยู่แล้ว
ผมวิ่งตามอาสึกะ และเซลก้าไป โดยผมรั้งท้ายไว้เพื่อให้พวกเธอหนีไปได้อย่างปลอดภัยแต่ทว่า.... เรื่องที่ผมยังไม่รุ้คือ นอร์นจงใจให้วันนี้ผู้คุมคุกที่นี่เหลือน้อย เพราะเธอจัดงานปาร์ตี้ที่คฤหาสต์มรกตของเธอ และเชิญเหล่าผู้คุมคุกมาดื่มกินอาหารที่เธอจัด โดยเธอได้เจอ อาสึกะเมื่อวานตอนเย็นนี้ และร่วมกันวางแผน เพื่อให้ผมหนีไป
ผมวิ่งตามพวกเธอไปติดๆ แต่ธนูเจ้ากรรมดอกนึงก็ได้ยิงถูกสีข้างของผม ผมล้มลงและหันไปมองหน้าผู้ที่ยิงธนูมา มันเป็นคนที่ผมคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างมาก เจ้าทหารเวรนั่น ผู้เป็นเจ้าของ ฉายาธนูหักปักขาอ่อน นี่เป็นแกอีกแล้วเหรอที่ยิงตรู ผมได้แต่นอนจมกองเลือด และเหล่าทหารผุ้คุมเริ่มทยอยกันออกมาจากคุก
ในขณะที่ผมกำลังรวบรวมความกล้าอยู่นั้น อาสึกะ ก็ได้วกกลับมา และชักดาบอันเรียวยาวของเธอมาสกัด เหล่าทหารไว้
" หนีไปไม่ต้องห่วงชั้น ริวจิ " อาสึกะกล่าวด้วยความมาดเท่ห์ จนผมอดหลั่งน้ำตาออกมาไม่ได้ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เธอสละชีวิตช่วยผม
" อาสึกะ อิมาม่าเดะ อาริกาโตะ ( อาสึกะขอบคุณทุกสิ่งที่เธอทำให้ผมตลอดมา ) " ผมได้กล่าวกับ อาสึกะอย่างดัง จนพวกทหารพากันหัวเราะ ก่อนที่ผมจะหันหลังวิ่งหนีไป โดยไม่หันกลับมามอง อาสึกะที่กำลังต่อสู้กับทหารอีกเลย
ผมได้เดินปะปนไปกับเหล่าฝูงชนและหนีออกมาจากคุกได้ มันเป็นความสำเร็จหนึ่งของชีวิต แต่มันก็ทำให้ผมพลัดหลงกับเซลก้า ผมเดินโซวัดโซเซไปเรื่อยๆด้วยความหิวข้าวเพราะข้าวเย็นวันนี้ผมยังไม่ได้กิน เพราะกลัวโดนวางยาอีก จนมาถึงร้านของเจ๊ มาเจนเต้ ร้านเหล้าอีวานน่านั่นเอง
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
A : โธ่ เจ้าพระเอกมันทิ้งอาสึกะ อีกแล้ว แถมยังพลัดหลงกับเซลก้าอีก
B : เจ้าอาราเอลสุดชั่ว แอบวางยาในช๊อคโกแลตแล้ว ใช้ให้ ชิโอะ เอามาให้พระเอกกิน แม่งเลว
C : ช๊อคโกแลตนั่น หาซื้อที่ไหน อยากได้ไว้ ซักอันอะ
A : เจ้า C นี่พูดถูกในกรูอีกแล้ว เอ้า เอาไป 10 บาท
C : ขอบใจนะ เจ้าA
A,B,C : แล้วพบกับพวกเราได้ใหม่ในตอนหน้า จ้า
****************************************************************โปรดระวัง ช็อคโกแลตน่าตาน่าสงสัยไว้ด้วยนะพวก ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน 555555+