แม่ทัพซูเยี่ยนเป็แม่ทัพที่ห้าวหาญชาญชัยท่านสามารถนำทัพต้านข้าศึกได้ถึง 20 ครั้ง ไม่ว่าศัตรูจะมาในรูปแบบไหน หรือมามากน้อยเพียงใดท่านก็ไม่เคยหวั่นเกรง ฝ่ายฉินจึงสามารถต่อต้านข้าศึกได้ทุกเมื่อแต่ถึงกระนั้นฝ่ายฉินเองก็สูญเสียไพร่พลไปมากมายจนกระทั่งกำลังเสริมได้เคลื่อนมาสมทบที่ชายแดนแต่แทนที่กองกำลังเสริมจะมาเป็กำลังสำคัญในการต่อต้านศึกครั้งต่อไปกลับกลายเป็ว่าการมาของกำลังเสริมกลับส่งเสริมให้ฝ่ายแคว้นหลีชนะศึกได้อย่างง่ายดายเพราะเกลือเป็หนอนนี่เอง
กลางดึกของคืนหนึ่งพลทหารนายหนึ่งได้แอบย่องไปเปิดประตูเมืองให้ศัตรูและเขาก็ส่งสัญญาณให้ข้าศึกลอบเข้ามาในค่ายทหารแคว้นฉินได้สำเร็จ
“แย่แล้ว! แย่แล้วขอรับ!ท่านแม่ทัพ!” ทหารนายหนึ่งวิ่งไปรายงานแม่ทัพที่ห้องทำงาน
“มันเกิดอะไรขึ้น” แม่ทัพซูเยี่ยนใ
“ข้าศึกบุกเข้ามาโจมตีถึงในค่ายของพวกเราขอรับ”ทหารรายงานด้วยหน้าตาตื่น
“อะไรนะ! เป็ไปได้อย่างไรข้าวางกองกำลังไว้แ่านี่” แม่ทัพไม่อยากเชื่อ
“ข้าน้อยไม่ทราบขอรับไม่รู้ว่าข้าศึกเปิดประตูเมืองได้อย่างไร” ทหารไม่รู้จริงๆ
“ถ้าเช่นนั้นอาจมีหนึ่งในพวกเราไปเปิดประตูให้พวกมันสินะ ใครกันที่กล้าทรยศบ้านเมืองเช่นนี้”แม่ทัพเจ็บใจ
“ทำอย่างไรดีขอรับ” ทหารรอรับคำสั่ง
“จงต้านให้ถึงที่สุดอยากจะถอยก็คงถอยไม่ทันแล้ว” ท่านแม่ทัพกล่าว
“ขอรับ” ทหารรับคำเพื่อนำคำสั่งไปประกาศให้ทหารแคว้นฉินรับทราบ
แม่ทัพรีบไปหยิบอาวุธครบมือครั้งนี้เขาคงต้องสู้ตายจริงๆ เขาไม่อาจใช้แผนการใดๆ รับมือศัตรูได้ทัน
แม้ว่าท่านแม่ทัพจะสูญเสียไพร่พลไปมากมายแต่ตัวแม่ทัพเองก็ยังสามารถเข่นฆ่าฝ่ายแคว้นหลีตายเป็จำนวนมากเช่นกันจนกระทั่งทหารแม่นธนูได้ลอบยิงท่านแม่ทัพจากทางด้านหลัง ถึงกระนั้นท่านแม่ทัพก็ยังฝืนตนฟันดาบใส่ศัตรูไม่ยั้ง
ท่านแม่ทัพแคว้นหลีเข้าไปปะมือกับท่านแม่ทัพแคว้นฉินตัวต่อตัวแต่พละกำลังของซูเยี่ยนได้หดหายไปเรื่อยๆ เพราะเสียเืไปมากจนกระทั่งท่านแม่ทัพแคว้นหลีถีบซูเยี่ยนจนล้มคว่ำหน้าเขาก็เลยถือโอกาสหมายจะแทงซ้ำที่แผลจากการถูกยิงเขา้าปลิดชีพซูเยี่ยนให้ตายโดยพลัน
ซูเยี่ยนไม่มีแรงลุกขึ้นยืนอีกแล้วประกอบกับโดนท่านแม่ทัพแคว้นหลีเหยียบหัวไว้
“ตายซะเถอะ ซูเยี่ยน” แม่ทัพแคว้นหลีจับดาบไว้มั่นเพื่อเตรียมแทง
สักพักอยู่ดีๆก็มีลมพายุโหมกระหน่ำ ผ่านไปไม่นานมารจันทน์ผาก็ปรากฏตัวเขาใช้วิทยายุทธ์วิ่งไปบนอากาศ แล้วถีบท่านแม่ทัพแคว้นหลีจนล้มไม่เป็ท่าจากนั้นเขาก็รีบแบกซูเยี่ยนลอยไปไหนสักที่
“เจ็บใจนัก!ใครกันที่กล้ามาช่วยมัน แต่ก็ช่างเถอะ ข้าเป็ฝ่ายชนะศึกแล้วอีกไม่นานพวกข้าจะยึดเมืองหลวงแคว้นฉินได้สำเร็จ” ท่านแม่ทัพแคว้นหลีกล่าว
******************************
ณ เมืองหลวง
ผิงหลางที่กำลังหลับใหลไม่ได้สตินางยังไม่ทันจะฟื้น อยู่ดีๆก็มีทหารแคว้นหลีที่สวมชุดดำบุกรุกเข้ามาในจวนรองแม่ทัพอย่างอุกอาจพวกเขาไม่ได้ฆ่าคนในจวนแต่กลับรีบบุกเข้าไปอุ้มตัวผิงหลางถึงในห้องนอนเพื่อไปที่ไหนสักที่
“ปล่อยลูกข้านะ!จะเอาลูกข้าไปไหน” ท่านพ่อของผิงหลางกล่าว
“แคว้นหลีจะยึดครองแคว้นฉินได้ในไม่ช้านี้ยังไงพวกเ้าก็ต้องยอมสวามิภักดิ์ต่อท่านอ๋องแคว้นหลีท่านอ๋องทรงถูกพระทัยแม่นางผิงหลางมาก ท่านจะแต่งตั้งในนางเป็พระชายา” ชายชุดดำกล่าว
“ไม่ได้นะ! ลูกสาวข้าเป็รองแม่ทัพแคว้นฉินนางเป็คนซื่อสัตย์ นางไม่มีวันยอมหรอก” ท่านแม่กล่าว
“ท่านหลีกไปเถิดท่านอ๋องทรงไม่้าทำร้ายคนในครอบครัวของว่าที่พระชายา” ชายชุดดำพูดดีๆ
ท่านพ่อและท่านแม่ของผิงหลางไม่ยอมหลีกแต่แล้วเพราะทั้งสองเป็เพียงปุถุชนที่ไร้ซึ่งวรยุทธ์ ทำให้ถูกทหารแคว้นหลีผลักจนล้มอย่างง่ายดายและแล้วผิงหลางก็ถูกลักพาตัวไปในระหว่างที่หลับนั่นเอง
******************************
ผ่านไปไม่นาน ณภายในพระราชวังแคว้นฉิน
“555 เราเป็ฝ่ายชนะแล้วฮ่องเต้แคว้นฉิน ไม่ใช่สิ เ้าจะกลายเป็นักโทษแคว้นหลีในไม่ช้านี้” ท่านอ๋องแคว้นหลีทรงสะพระทัย
“เราไม่ยอมปล่อยให้ท่านยึดครองบ้านเมืองของเราหรอก”ฝ่าาแคว้นฉินตรัส
“ได้เวลาผลัดเปลี่ยนรัชสมัยแล้ว”ท่านอ๋องตรัส
“องค์รัชทายาทเ้ารีบหนีไปเ้าจะต้องรวบรวมไพร่พลแล้วทวงบัลลังก์คืนให้จงได้” ฝ่าาทรงหันไปตรัสกับพระโอรสองค์โต
แต่แล้วองค์รัชทายาทก็ค่อยๆถอดหน้ากากออก กลายเป็สายลับแคว้นหลี
“เ้าเป็ตัวปลอมงั้นหรือแล้วองค์รัชทายาทตัวจริงล่ะ” ฝ่าาทรงตกพระทัย
“เขาถูกสายลับปลงพระชนม์ไปนานแล้ว”ท่านอ๋องตรัสเฉลย
“โธ่ ลูกพ่อ” ฝ่าาทรงสงสารองค์รัชทายาท
“เอาน่า!ผู้ที่จะสืบทอดบัลลังก์ต่อไปก็ยังเป็ลูกของท่านต่อไปองค์ชายรองจะต้องเข้าสู่พิธีาาภิเษกและแคว้นฉินก็จะกลายเป็เมืองขึ้นตรงต่อแคว้นหลีสืบไป” ท่านอ๋องตรัสแผน
“นี่เ้าร่วมมือกับแคว้นหลีล้มอำนาจเราอย่างนั้นหรือเ้าไม่สมควรเกิดมาเป็ลูกของเรา เราไม่มีลูกที่คิดคดทรยศหักหลังแคว้นฉินแบบนี้”ฝ่าาทรงหันไปตรัสกับองค์ชายรอง
“ฝ่าาทรงลำเอียงรักแต่องค์รัชทายาท ทั้งๆ ที่เขาเก่งสู้กระหม่อมไม่ได้เลยสักนิด เขาอ่อนแอจนเกินไปพระองค์ก็ทรงทอดพระเนตรเห็นนี่พะย่ะค่ะ” องค์ชายรองทรงตัดพ้อ
“ผิดแล้ว! องค์ชายรอง!องค์รัชทายาทมีคุณธรรมมากกว่าเ้ามากนัก ถ้าเขาได้ครองราชย์บ้านเมืองจะได้อยู่อย่างร่มเย็นเป็สุขแต่ในเมื่อชะตาฟ้าลิขิตให้เ้าได้บัลลังก์ไป ต่อไปต้องมีคนไม่พอใจการปกครองของเ้าพวกเขาจะรวมตัวกันเพื่อทวงบัลลังก์คืน คอยดูต่อไปก็แล้วกัน” ฝ่าาทรงคาดการณ์ไว้
สักพักฝ่าาแห่งแคว้นฉินก็ถูกทหารแคว้นหลีแทงกลางอก
“ท่านปลงพระชนม์เสด็จพ่อของข้าทำไมไหนว่าจะไม่ทำร้ายพระองค์ไงล่ะ” องค์ชายรองทรงตกพระทัยเพราะพระองค์ทรงไม่้าให้เป็เช่นนี้
“ขุนนางแคว้นฉินจงรักภักดีต่อฝ่าาพระองค์นี้เป็อย่างมากตอนนี้ฝ่าาทรงล่วงรู้ความลับของเ้าแล้ว เ้าจะครองใจพวกเหล่าขุนนางได้อย่างไรเ้าจงแกล้งถูกฟันได้รับาเ็สาหัสเถิด จงเล่นละครให้ถึงที่สุดเพื่อที่เหล่าขุนนางจะได้ยอมรับในตัวเ้า” ท่านอ๋องแห่งแคว้นหลีตรัสแผนการ
“ก็ได้” องค์ชายรองทรงยอมทำตาม
“เราจะออกไปประกาศชัยชนะให้คนในวังและเหล่าขุนนางแคว้นฉินทราบเ้ารีบดำเนินการต่อให้เสร็จเถิด” ท่านอ๋องตรัส
องค์ชายรองทรงแสร้งกรรแสงเข้าไปโอบกอดฝ่าาร่ำไห้อย่างคนไร้สติ
ท่านอ๋องแห่งแคว้นหลีเสด็จออกไปเพื่อประกาศให้ทุกคนรับรู้
“ฝ่าาแคว้นฉินตแล้วต่อไปแคว้นฉินจะเป็เมืองขึ้นตรงต่อแคว้นหลีพวกเ้าจงเลือกผู้สืบทอดบัลลังก์คนใหม่เถิด เราจะไม่ยุ่งเื่นี้แต่ฝ่ายของเ้าจะต้องส่งเครื่องบรรณาการ และรับคำสั่งจากแคว้นหลีไม่เช่นนั้นเราจะส่งคนแคว้นหลีมาปกครองที่นี่แทน” ท่านอ๋องตรัส
“พวกเราไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่อแคว้นหลีหรอก”ขุนนางคนหนึ่งกล่าว
แต่ทว่าทหารแคว้นหลีก็แทงไปที่กลางอกของขุนนางที่กล่าววาจาเช่นนั้นอย่างไร้ความปราณีเพื่อเชือดไก่ให้ลิงดูทำให้ขุนนางคนอื่นพากันคุกเข่ายินยอมรับชะตายอมสวามิภักดิ์แต่โดยดี
“มีใครกล้าต่อต้านเราอีกมั้ย”ท่านอ๋องตรัสและทรงทอดพระเนตรไปรอบๆ
ทุกคนพากันส่ายหน้าและกล่าวว่า“ไม่แล้วพะย่ะค่ะ”
“จัดพิธีาาภิเษกให้เรียบร้อยอีกหนึ่งเดือนเราจะส่งคนมาติดตามผลงาน เราไปล่ะ” ท่านอ๋องตรัสสั่ง
“รับด้วยเกล้าพะย่ะค่ะ” ขุนนางแคว้นฉินรับคำพร้อมกัน
และแล้วเหล่าขุนนางและพระบรมวงศานุวงศ์คนอื่นๆในแคว้นฉินก็มีความเห็นตรงกันที่จะให้องค์ชายรองเป็ผู้สืบทอดบัลลังก์เมื่อองค์ชายรองเข้าสู่พิธีาาภิเษกได้ไม่นานหยุนฮวาก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็ฮองเฮาตามคาด
เนื่องจากแม่ทัพซูเยี่ยนหายตัวไปในระหว่างาจึงมีคนใส่ร้ายป้ายสีว่าซูเยี่ยนหนีทัพดังนั้นฝ่าาแห่งแคว้นฉินพระองค์ใหม่ก็เลยลดบรรดาศักดิ์ปลดยศของท่านแม่ทัพครอบครัวของซูเยี่ยนจึงกลายเป็เพียงครอบครัวสามัญชนทั่วไป
ท่านแม่ของซูเยี่ยนและซูหลินจำต้องหันไปประกอบอาชีพค้าขายผ้าอย่างช่วยไม่ได้
******************************
ณภายในถ้ำแห่งหนึ่ง
แม้ซูเยี่ยนจะได้รับการรักษาโดยการนำสมุนไพรโปะไปที่าแที่อยู่ด้านหลังและถูกพันผ้าเป็อย่างดีแต่เขาก็ถูกล่ามด้วยโซ่โดยตรึงแขนขาเข้ากับเสาเหล็กในท่ายืน
ซูเยี่ยนฟื้นขึ้นมาก็ใที่ตนถูกจับตัวเหมือนนักโทษ
“ท่านเป็ใคร ้าอะไร”ซูเยี่ยนรีบถามวัตถุประสงค์ผู้าุโตรงหน้า
“ข้าคือมารจันทน์ผา”
“ท่านเป็ผู้ช่วยชีวิตของข้าไว้ใช่หรือไม่”ซูเยี่ยนนึกขึ้นได้
“เปล่า! ข้าก็แค่จับตัวเ้ามาเพื่อจะได้ปลิดชีพเ้าด้วยน้ำมือของข้าเองต่างหาก” มารจันทน์ผากล่าวเสียงเย็น
“พวกเรามีความแค้นต่อกันอย่างนั้นหรือเหตุใดข้าถึงนึกไม่ออกว่าข้าเคยทำอะไรท่านไว้” ซูเยี่ยนพยายามนึกแต่เขาไม่เคยรู้จักมารจันทน์ผามาก่อน
“เปล่า! ข้าติดหนี้บุญคุณต่างหากข้าจำเป็ต้องฆ่าเ้าเพื่อตอบแทนหยุนฮวา” มารจันทน์ผายอมเผย
“นาง้าฆ่าข้าทำไม” ซูเยี่ยนใ
“ก็คงทำเพื่อคนรักล่ะมั้งเพื่อให้องค์ชายรองได้เป็ใหญ่แล้ว นางยินยอมทำทุกอย่างแม้จะต้องสละชีวิตแม่ทัพผู้เก่งกาจอย่างเ้า นางก็ยอม” มารจันทน์ผาเดาออก
“ที่แท้องค์ชายรองก็ทรงร่วมมือกับฝ่ายแคว้นหลีเพื่อยึดครองแคว้นฉินนี่เอง”ซูเยี่ยนเข้าใจเื่ราว
“ก็คงเป็เช่นนั้นนั่นแหละ”มารจันทน์ผาไม่อยากพูดมาก
“ความจริงท่านปล่อยให้ข้าตายด้วยน้ำมือแม่ทัพแคว้นหลีก็ได้นี่”ซูเยี่ยนคิดว่าผู้าุโไม่เห็นต้องเปลืองแรงไปช่วยเขาที่สนามรบเลย
“ข้าไม่อยากติดค้างหยุนฮวาข้า้ารีบทดแทนบุญคุณนางให้มันจบๆ ไป” มารจันทน์ผากล่าว
“ข้าพร้อมแล้ว อยากฆ่าก็ฆ่า”ซูเยี่ยนหลับตารอรับความตาย
มารจันทน์ผารวบรวมกำลังภายในเพื่อเตรียมปล่อยฝ่ามือมารใส่ซูเยี่ยนจะได้ปลิดชีพเขาเสียที
“ช้าก่อน! มารจันทน์ผา!” หมอดูหานฟงวัยกลางคนปรากฏตัว
“ท่านมาทำอะไรที่นี่ หมอดูหานฟง”มารจันทน์ผากล่าวด้วยความโมโหที่มีคนมาขัดจังหวะ
“เ้าบอกเองว่าจะทำตามคำสั่งตามผ้ายันต์ของหยุนฮวาเ้าทำไมไม่เปิดอ่านก่อน” หมอดูหานฟงท้วง
“ข้าไม่ดูก็รู้ว่ามันคือคำสั่งอะไร”มารจันทน์ผารู้ใจหยุนฮวาเป็อย่างดี
“หากท่านทำผิดคำสั่งแสดงว่าท่านยังไม่ได้ทดแทนบุญคุณ ท่านยังคงติดค้างนางต่อไป” หมอดูหานฟงกล่าวอ้าง
“ก็ได้! ข้าจะเปิดให้เ้าดูเอง”มารจันทน์ผายอมทำเพื่อตัดความรำคาญ
มารจันทน์ผาเดินไปคว้าถุงผ้ายันต์มาจากตัวของซูเยี่ยน
ซูเยี่ยนคิดในใจว่า“ที่แท้ผ้ายันต์ที่หยุนฮวาให้ข้ามาก็เป็ยันต์คำสั่งเพื่อให้มารจันทน์ผาฆ่าข้านี่เอง”
มารจันทน์ผาเปิดอ่านก็ใเพราะมันไม่ใช่คำว่า ‘มรณะ’ แต่เป็คำว่า‘ชุบชีวิต’
“เป็ไงอ่านว่ายังไง” หมอดูหานฟงกล่าว
“เป็ไปไม่ได้! แต่ไม่ใช่สินี่มันเป็ลายมือของเหวยเหนียงนี่ ไม่ใช่ลายมือของหยุนฮวาเสียหน่อย” มารจันทน์ผารู้จักลายมือของหมอดูทั้งสองคน
หมอดูหานฟงแย่งผ้ายันต์มาอ่าน“มันอ่านว่า ชุบชีวิตแสดงว่าเ้าก็ฆ่าซูเยี่ยนไม่ได้”
“ผ้ายันต์ของหยุนฮวาอยู่ที่ไหน”มารจันทน์ผาหันไปถามซูเยี่ยนด้วยความโมโห
“ข้าไม่รู้” แต่ซูเยี่ยนคิดในใจว่าต้องเป็ตอนที่เหวยเหนียงวิ่งเข้ามากอดเขาโดยอ้างว่ากลัวผีในตอนนั้นแน่ๆนางคงแอบสับเปลี่ยนผ้ายันต์เพื่อช่วยชีวิตเขาไว้
“ในเมื่อไม่มีผ้ายันต์ของหยุนฮวาข้าพาตัวซูเยี่ยนไปนะ” หมอดูหานฟงกล่าว
“ไม่ได้!” มารจันทน์ผาเอาตัวเข้ามาขวาง
“ท่านห้ามข้าทำไมอีก” หมอดูหานฟงยักคิ้วข้างหนึ่งและถามหยั่งเชิง
“ก็ได้! พามันไปสิ” มารจันทน์ผาจำต้องทำตามคำพูดก็เลยยอมปล่อยชายหนุ่มไป
หมอดูหานฟงเป็คนมีวรยุทธ์เขาชักดาบฟันไปที่โซ่ แล้วพาตัวซูเยี่ยนไปอีกถ้ำหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ
“ขอบคุณผู้มีคุณ” ซูเยี่ยนกล่าวอย่างซึ้งใจ
“เ้าจงไปขอบคุณเหวยเหนียงเถิดหากนางไม่สับเปลี่ยนผ้ายันต์ให้ เ้าคงตายไปแล้ว” หมอดูหานฟงกล่าว
“แล้วท่านรู้ได้อย่างไรว่าผ้ายันต์ถูกสับเปลี่ยนไปแล้ว” ซูเยี่ยนสงสัย
“เหวยเหนียงเป็ลูกศิษย์ของข้านางสับเปลี่ยนโดยให้ผ้ายันต์ที่มีกลิ่นดอกไม้หอมแก่เ้ามันเป็กลิ่นเครื่องหอมที่นางใช้เป็ประจำโชคดีที่ถ้ำของมารจันทน์ผาอยู่ใกล้ถ้ำของข้าข้าถึงได้กลิ่นดอกไม้นั่นและห้ามจอมมารนั่นไม่ให้ฆ่าเ้าได้ทันเวลาพอดี” หมอดูหานฟงยอมเผย
“แล้วหยุนฮวาเป็อะไรกับมารจันทน์ผาล่ะขอรับ”ซูเยี่ยนนึกสงสัยอีก
“หยุนฮวาก็เป็ลูกศิษย์คนนึงของข้าแต่เพราะนางอยากมีวรยุทธ์ ความรู้ด้านพิษและวิชาไสยศาสตร์ เพื่อเหนือผู้ใดนางจึงไปขอให้มารจันทน์ผาเป็อาจารย์ของนางอีกคน โดยฝึกวรยุทธ์และวิชาต่างๆ กับเขาแต่มีวันหนึ่งได้มีคู่อริฝีมือเก่งกาจเดินทางมาแก้แค้นมารจันทน์ผาถึงในถ้ำหยุนฮวาดูดวงทำนายได้ว่ามารจันทน์ผากำลังมีเคราะห์ นางจึงรีบไปเตือนเขานั่นจึงทำให้มารจันทน์ผาตั้งตัวทันและคิดแผนการกำจัดศัตรูเขาจึงสามารถฆ่าคู่อริคนนั้นได้อย่างง่ายดายมารจันทน์ผา้าตอบแทนบุญคุณของหยุนฮวา เขาได้ตั้งเงื่อนไขว่าหากหยุนฮวา้าอะไรก็ให้เขียนคำสั่งลงในผ้ายันต์แล้วส่งให้เขา เขาจะรีบทำตามทันที”หมอดูหานฟงเล่า
“ข้าขอตัวกลับไปเมืองหลวงก่อนข้าต้องรีบกลับไปปกป้องฝ่าาขอรับ” ซูเยี่ยนเป็ห่วงฝ่าาแคว้นฉิน
“ไม่ทันแล้ว!ท่านอ๋องแห่งแคว้นหลีได้ยึดครองแคว้นฉินเป็ที่เรียบร้อยแล้วถ้าข้าทำนายไม่ผิดฝ่าาแคว้นฉินได้ถูกทหารแคว้นหลีปลงพระชนม์ และองค์ชายรองก็ทรงได้ขึ้นครองราชย์สมพระทัย”หมอดูหานฟงกล่าว
“ยังไงข้าก็ต้องกลับไปขอรับ”ซูเยี่ยนยังคงดึงดัน
“เ้ายังกลับไปไม่ได้ตอนนี้เ้าถูกกล่าวหาว่าเป็ผู้หนีทัพ ถ้าเ้ากลับไปครอบครัวเ้าจะต้องถูกปะาตามเ้าไปด้วย” หมอดูหานฟงกล่าว
“แล้วข้าควรทำอย่างไรดีขอรับ”ซูเยี่ยนไม่อยากให้ท่านแม่และน้องสาวต้องเดือดร้อนไปด้วย
“เ้าจงพักรักษาตัวที่นี่ไปก่อนแล้วข้าจะบอกแผนการต่อเ้า” หมอดูหานฟงกล่าว
46K
