รักนี้เกิดขึ้นในรั้วโรงเรียน

                        Part’ s เขมชาติ ผมเดินลงจากบ้านพักเพื่อจะออกไปซื้อของใช้เข้าบ้านและจะหยุดคิดถึงณัฐกานต์ได้แล้วนะตอนนี้ จะว่าไปนายคริสก็ทำให้ผมรู้สึกเหมือน 14 อีกครั้ง แต่ทำไมผมถึงได้หวนคิดถึงคำพูดของครูลินดา เ๱ื่๵๹ครูมิ้งและเด็กชายแชมป์ที่หายไปด้วยนะแถมบ้านที่ผมพักก็เป็๲บ้านที่ครูเขามาพักก่อนหน้าผมอีกและหายไป มันจะประจวบเหมาะไปไหม ไม่น่ะ เขมนายคิดมาก ผมบอกกับตัวเอง

        “พี่เขม หลังจากทานอะไรแล้วเราไปที่ส่วนสาธารณะกันนะ “คริสโตเฟอร์ถามผม ผมก็หันไปมองหน้าว่าไปทำไม

        “ผมอยากไปนั่งเล่นที่นั่นนะ ไปกันนะพี่เขม “คริสโตเฟอร์อ่อนผมอีกครั้ง ผมก็พยักหน้าว่าได้ซิ คริสโตเฟอร์ สตาร์ทรถมอเตอร์ไซด์คันเล็กของเขาและขับออกไป ผมก็ขับรถเก๋งผมตามออกไปติดๆ และจอดไว้ตรงทางเดินเข้าบ้านพักนักเรียน ผมเดินออกมาจากรถเพื่อเปลี่ยนตำแหน่งเป็๲คนนั่งแทนเพราะว่านายคริสโตเฟอร์จะอาสาขับให้ผมนั้ง ระหว่างที่รอผมเหลือบมองมือถือผม

        “นายอยู่กับใครแล้วมีความสุขมากกว่ากันละเขม” พี่ก้องถามผม ผมก็คิดในใจตอนนี้ ผมมีความสุขมากที่ได้อยู่กับ...

และผมก็เลยเลือกที่จะไม่โทรออกไปหาณัฐกานต์เพราะว่าตอนนี้ผมไม่อยากทำลายความสุขเล็กๆ ของผมด้วยการที่ต้องมาทะเลาะกับณัฐกานต์ ผมขอยื้อไว้อีกหน่อยแล้วกัน

        “ครู” คริสโตเฟอร์ เดินเข้ามาเปิดประตูฝังตรงข้ามกับผมและเขาก็เข้ามานั่งทำหน้าที่คนขับรถและ เขาก็หันมามองหน้าผม ผมก็มองหน้าเขา ผมกลับยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

        “พี่คิดอะไรกับผมเหรอยิ้มซะบ่งบอกได้ว่าพี่หื่นมาก” คริสโตเฟอร์พูด ทำให้ผมหุบยิ้มแทบจะไม่ทันที

        “ล้อเล่นนะ” คริสโตเฟอร์พูดและหันไปคาดเข็มขัด และนายคริสก็ขับรถออก ที่แรกคือ ผมสองคนพากันออกไปหาซื้อของใช้พวกจานชามและช้อนมาไว้ที่บ้านพัก ซื้อหม้อหุงข้าวมาด้วยแต่ เขมจะมีเวลาไหมนี่ซิ ปกติแม่ทำไว้ให้ตลอด เพราะว่าผมทั้งเรียนและทำงานไปพร้อมๆ กัน พอเป็๞ติวเตอร์ ก็รับชั่วโมงสอนเยอะ ยอมรับว่ารายได้ดีทีเดียว พอย้ายมาอยู่กับณัฐกานต์ไม่ต้องถามว่า ณัฐกานต์ทำกับข้าวไหม ตอบได้ว่าไม่เคย แต่เสาร์อาทิตย์ผมทำนะ ไม่บ่อยเพราะว่าผมพากันไปทานบ้านแม่ทุกอาทิตย์ ผมและนายคริสก็พากันไปหาของทานกันที่ตลาดและพากันขับรถที่ส่วนสาธารณะที่คริสโตเฟอร์ชวนผมไปนั่งเล่นที่สวนสาธารณะตามที่เขาบอกผม บรรยากาศดีทีเดียวนะผมว่า

        “นายมาที่นี้บ่อยเหรอคริส “ผมถามคริสโตเฟอร์ ที่นี้เป็๲สวนสาธารณะ มีบึงน้ำอยู่ตรงกลาง ตอนนี้เป็๲เวลาโพล้เพล้ คริสโตเฟอร์นั่งลงและตบลงที่พื้นหญ้าเบาๆ ให้ผมนั่งลงข้างๆ เขา ผมก็นั่งลง

        “ผมไม่เคยมานั่งที่นี้หรอกนะพี่เขม” คริสโตเฟอร์หันมาบอกผม ผมก็มองหน้าเขาแล้วชวนผมมาทำไมละถ้าไม่เคยมานั้นแปลว่าไม่ได้ชอบมา

        “แต่คู่รักนะเขาชอบมากันนะพี่เขมพี่รู้ปะ” นายคริสหันมามองผมและยื่นใบหน้ามาใกล้แต่ผมขยับออก มือคนที่นั่งนี้ก็ไวมากคว้าเอาผมไว้

        “ไม่เอาคริส “ผมปฏิเสธเพราะว่ายังไงก็สวนสาธารณะ

        “พี่เขม ที่นี้มีตำนานนะพี่”

        “ตำนานอะไร ...ไม่เอานะ ..อย่าพูดเ๹ื่๪๫แบบนั้นนะ พี่ไม่ชอบ และพี่ต้องนอนคนเดียวนะคริส!” ผมพูดเพราะว่าไม่อยากให้เล่าเ๹ื่๪๫จิต๭ิญญา๟อะไรตอนนี้

        “ไม่ใช่แบบนั้น ที่สวนนี้นะ ตกเย็นเวลาประมาณนี้ มักจะมีคู่รัก เขามาพลอดรักกันพี่ ที่นี้เลย” นายคริสพูดผมก็หันมามอง

        “เขาเป็๞ครูและลูกศิษย์กันพี่เขม มาพลอดรักกันบ่อยมากจน บางคนมาแอบตั้งกล้องถ่ายเอาไปดูกันเลยนะพี่!”

        “แถมยังเป็๲ครูและเด็กนักเรียนที่โรงเรียนด้วยพี่” คริสโตเฟอร์บอกผม

        “นายอย่าบอกนะว่าครูมิ้งกับแชมป์นะ” ผมหันไปถาม

        “พี่รู้ได้ไงอ่ะยังไม่ได้บอกเลย” คริสโตเฟอร์พูด ทำให้ผมลุกพรวด! ผมยิ่งโดนเพ้งเล็งอยู่ มาพูดแบบนี้เขมชาติจะนั่งอิงแอบอยู่ได้ยังไง ไปครับผมเดินจ้ำอ้าวออกเลยทันที

        “พี่เขม!!!” เรียกก็ไม่หัน ผมเดินไปจนถึงรถยนต์ที่จอดไว้ ไม่น่ามาเลยผม

        “พี่เขม...แฮ้กๆๆ” คนที่เรียกผมแล้วผมไม่หันก็วิ่งไล่ตามผมทันที

        “พี่เขม อะไรจะรีบขนาดนั้น” คริสโตเฟอร์ถามผม

        “ก็นายบอกว่า เขาแอบถ่ายคลิป ใครจะไปนั่งรอละ ไปกลับโรงเรียนเลย เดี๋ยวนี้! “

        “ฮาๆ พี่เขมผมหลอกพี่!” นายคริสโตเฟอร์

        “ใครจะมาพลอดรักในที่โล่งแจ้งแบบนี้ละพี่เขม ทั้งที่เขาโดนป้าของแชมป์ ห้ามขนาดนั้น “คริสโตเฟอร์พูด

        “ไม่เอาอะ คริสไปเถอะกลับโรงเรียน มันจะมืดแล้วด้วย” ผมพูดและพยักไหล่ให้คริสโตเฟอร์เดินขึ้นไปนั้งบนรถและผมก็ทำหน้าที่คนขับเอง ผมขับรถกลับเข้าไปในโรงเรียน ผมหันมามองหน้าคริสโตเฟอร์ว่าจะเข้าไปนอนบ้านเลยไหมจะได้แวะให้เขาเดินกลับห่อเลย

        “คริส...กลับบ้านพักนักเรียนเลยไหม” ผมถามคริสโตเฟอร์ ทำไมน้ำเสียงผมเหมือนไม่อยากให้เขากลับเลยก็ไม่รู้

        “ผม... “

        “กลับเถอะเพราะว่า พี่จะเข้านอนแล้ว พี่เหนื่อยจัดของทำโน่นทำนี่มาทั้งวันแล้ว เราด้วย และพรุ่งนี้พี่มีสอนห้องเราด้วยนิ เราก็เจอกันแล้ว” ผมหันไปบอกคริสโตเฟอร์ เขาก็มองผม ก่อนจะพยักหน้า คริสโตเฟอร์ หันมามองผมและทำท่าจะจูบผม ผมเองก็มองเขา แปลกนะมันเหมือนมีมนต์สะกดผมไว้ ผมก็ทำท่าจะจูบเขาเหมือนกัน ปากผมก็ขยับพร้อมกับเลื่อนตัวเข้าไปหา

                Rrrrrr เสียงมือถือดังขึ้น มันทำให้ผมสองคนต้องชะงัก มือถือทั้งของผมและคริสโตเฟอร์ดัวขึ้น ผมเหลือบมองของผมก็ณัฐกานต์ ผมแค่หยิบขึ้นมาดู แต่ไมได้กดรับ ส่วนคริสนะกดรับสาย

        “ปันปัน มีอะไร ไอ้โป้งมันกลับมานอนห้อง เหรอวะ มึงละ โอเค เดี๋ยวกูเดินเข้าไปแล้วเนี๊ยะ บอกมันว่ากูกำลังกลับ บอกมันว่าวันนี้กูไปช่วยพี่เขมเขา เอ้ย! ครูเขมเขา น้ำแตกในห้องน้ำ เออบอกมันแบบนี้แหละ” ผมสะบัดหน้าตรงน้ำแตกนี้แหละ

        “ท่อน้ำแตกในห้องน้ำบ้านครู พูดถูกๆ เดี๋ยวใครเข้าใจพี่ผิด...คริส!” ผมบ่นพ่อตัวดีข้างๆ ผม คริสเอามือป้องโทรศัพท์ตัวเอง

        “มันไม่เหมือนกันเหรอ...พี่เขม” ยังมีหน้ามาถามอีก

        “ไม่เหมือนกัน...คริส! และมันให้คนละความหมายเลย! นี่พี่ควรจะสอนภาษาไทยนายใหม่ด้วยใช่ไหมคริส” ผมพูดบอกนายตัวดีที่ทำหน้าทะเล้นใส่ผม

        “ดีเลยพี่เขม...งั้นเริ่มจาก สอนคำว่ารักให้ผมก่อนเลยได้ปะ” คริสโตเฟอร์พูดแบบนี้แล้วเขมชาติจะไปต่อยังไง

        “...................” สอนคำว่ารักก่อนเลยเหรอ

        “ไปนอนได้แล้วคริส กู้ดไนท์! “ผมรีบพูดตัดบท ผมก็มองไปเห็นคนเดินออกมาคงเดินมารับนายคริสโตเฟอร์ และมองดีดีคนนั้นก็คือปันปัน

        “ไปนะพี่เขม...ฝันดีนะครับ..ฝันถึงผมได้นะพี่ ..ผม..อาจจะ..” ผมก็มองว่ามันจะพูดอะไรอีก

        “อาจจะโป้นะคืนนี้ กะว่าจะไม่ใส่อะไรนอนเลยรอพี่ในผัน”

        “ไปนอน!!!” ผมพูดและเปิดประตูเองเลย เด็กหื่น นายคริสนี้นะแต่มันก็ทำให้ผมอมยิ้มไปตลอดจนถึงบ้าน และผมก็หยิบมือถือขึ้นมา เพราะว่าต่อจากนี้รอยยิ้มผมจะหายไปไหม ไม่รู้ว่าณัฐกานต์จะพูดอะไรต่อ ผมควรจะโทรกลับและคุยกันไปเลย หนีไปก็เท่านั้น เพราะยังไงผมกับเขาก็ต้องมีเ๱ื่๵๹ต้องคุยกันหลายเ๱ื่๵๹อยู่แล้ว ผมเดินขึ้นไปบนบ้านพัก ปิดประตูลงกลอนให้เรียบร้อย ผมเดินไปในห้องนอน และกดโทรหาณัฐกานต์ทันที

        //เขม...ทำไมไม่มาหากานต์ และนี้ก็ไม่โทรหากานต์เลย กานต์ทั้งโทรและส่งข้อความ ทำไมเขม อย่ามาพูดว่ากานต์นอกกายแค่ครั้งเดียวแล้วเขมอยากจะเลิกนะ//ณัฐกานต์ใส่ผมทันที

        //แล้วมันแค่ครั้งเดียวแน่หรือเปล่าละกานต์// ผมถามณัฐกานต์

        //เขม!!!!//

        //นี้เขมไปหานางชะนีนั้นใช่ไหมเขม เขมนัดมันไหว้ใช่ไหมเขม ทำไมอยากจะกลับไปหาชะนีแล้วเหรอ ทำไมอะ โลเลนี่หว่าเขม// ณัฐกานต์พูด

        //เขมไม่ได้มาเพื่อ...//

        // “อย่ามาโกหกเขม กานต์โทรเข้าเบอร์โรงเรียนแล้วนางชะนีนั้นมันรับสาย กานต์จำเสียงมันได้ดี //

        //กานต์มันไม่เกี่ยวกับครูลินดาเลยกานต์ เ๹ื่๪๫พวกนี้มันเกิดจาก เราทั้งคู่เองกานต์// ผมพูด ผมยืนอยู่ที่หน้าต่าง ผมมองไปยังบ้านพักหลังหนึ่งที่อยู่ไกลๆ คนละฝังกันกับบ้านพักครู นั้นคงเป็๞บ้านพักนักเรียน

        //ถ้าอย่างนั้นเขมก็ควรจะรู้ใช่ไหมว่าเขมควรจะทำยังไง เขมควรจะย้ายกลับมา!// ผมได้แต่แน่นิ่งอึ้ง ผมควรจะเลือกทิ้งคนที่เขาบอกว่าเขาไว้ใจผมเหรอ ตอนนี้ใบหน้าของคนที่ผมเห็นคือคริสโตเฟอร์ รอยยิ้มนั้น แววตาสีฟ้าคู่นั้น

        //เขมย้ายกลับไปไม่ได้กานต์//

        //แล้วเ๱ื่๵๹ของเราจะเอายังไงเขม!//

        //ขอเวลาเขมคิดดูก่อนได้ไหม ตอนนี้เขมสับสนกานต์ //

        //ได้ กานต์จะให้เวลาเขม 3 วัน ถ้าเขมยังอยากให้เราเดินต่อไปด้วยกันก็ให้คำตอบกานต์ว่าเขมจะกลับมาไหม “//ณัฐกานต์พูดและกดวางสายไป ผมได้แต่ยืนมองออกไปที่หน้าต่างจากห้องนอนผม บ้านหลังนั้นยังเปิดไฟอยู่

        “ติ้ง” เสียงมือถือผมดังขึ้นมีข้อความเข้าในแอปพลิเคชันสีเขียวที่ผมใช่คุยกับคริสโตเฟอร์ ๰่๭๫นี้เราคุยผ่านสิ่งนี่บ่อยมาก ผมไม่ได้ใช้มันมาพักใหญ่แล้ว ส่วนใหญ่ชอบโทรคุยกับณัฐกานต์มากกว่า แต่มันเหมือนผมกลับไปเป็๞คนที่กำลังเร่ิ่มต้นมีความรักอีกครั้งใช่ไหม

        Christo = พี่เขมยังไม่นอนอีกเหรอ

        Khem = นอนแล้ว

ผมพูดโกหกไปเพราะว่าตอนนี้ผมสับสนและไม่รู้จะเอาอารมณ์ไหนไปคุยเล่นกับนายคริส

        Christo= พี่เขมโกหก พี่ยังเปิดไฟอยู่เลย

        Khem= นายรู้ได้ยังไง อย่าบอกนะว่านายมาบ้านพี่นะ

        Christo=บ้านพี่มันตรงกับบ้านพักของผมพี่เขม ผมยืนมองพี่อยู่อ่ะ แต่มันไกลไป ผมเห็นได้แค่หลังคาและไฟในบ้านมันสว่างอ่ะ

        Christo=ถ้าพี่ยืนมองจากหน้าต่างห้องนอนพี่ พี่จะเห็นบ้านพักนักเรียนที่ผมอยู่

ผมถึงกับลุกขึ้นจากที่ยืนเอาแขนเท้าขอบหน้าต่าง ใช่จริงๆ ด้วยหลังที่ผมมองอยู่เมื่อกี้ ผมก็ต้องอมยิ้ม

        Christo= นอนได้แล้วพี่เขม

        Khem= นายก็นอนได้แล้วคริส ดึกแล้ว พรุ่งนี้มีเรียนนะ ถ้านายเข้าห้องเรียนแล้วตอบคำถามพี่ไมได้นายโดนหักเยอะกว่าคนอื่นนะ

        Christo= อ้าว! ทำไมอะ

        Christo = อ้อ! เพราะว่าผมคือคนพิเศษของพี่ใช่ปะ ถ้าอย่างนั้นยอม

        Khem=นอนได้แล้วคริส นอนหลับฝันดีนะคริส

        Christo= นอนหลับฝันดีเช่นกันพี่เขม พรุ่งนี้ผมเดินไปรับพี่นะ ผมอยากคุยกับพี่ นะพี่เขม

        Khem= ได้ซิ พี่ก็อยากคุยกับเรา (เพราะว่าผมเองก็ไม่รู้ว่าถ้าผมเลือกคำตอบของณัฐกานต์ ผมได้จะได้คุยกับเขาอีกไหม)

        Khem = กู้ดไนท์ครับ คริส

        Off line ผมบอกคริสและผมก็ออกไลน์ไปทันที

ผมก็นั่งลงที่เตียงนอน ทำไมตอนนี้ผมถึงได้เจอเ๹ื่๪๫ที่ผมต้องตัดสินใจและมันยากยิ่งกว่าช้อยส์ข้อสอบซะอีกเพราะว่ามันหาคำตอบที่ดีที่สุดไม่ได้เลย ณัฐกานต์คือรัก 4ปี ที่ผ่านทุกอย่างมาด้วยกัน ส่วนคริสโตเฟอร์คือรักที่เริ่มจากศูนย์แต่ว่ามันจะมีอุปสรรคมากมายรออยู่ เขาจะทนมันได้ไหมถ้าผมเลือกดึงเขาเข้ามาเดินร่วมด้วยในเส้นทางของผม

        TBC....