"หึหึ ใช่แล้ว! ในเมื่อรู้ฐานะของศิษย์พี่ข้าแล้ว ก็รีบไสหัวไปซะ!" ศิษย์ตำหนักกระบี่ผู้นั้นกล่าวด้วยความโกรธ
"หึหึ แล้วอย่างไรเล่า?!"
แต่สิ่งที่ทำให้ศิษย์ตำหนักกระบี่ผู้นั้นใและโกรธเคือง คือการที่หลิงเทียนกลับแค่นหัวเราะ "หรือว่าศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักกระบี่ จะยิ่งใหญ่กว่ากฎของสำนักได้!? อีกอย่าง เขาเป็ถึงศิษย์พี่ใหญ่สำนักกระบี่ แล้วเ้าเป็ตัวอะไร!?"
"สามหาว! อยากโดนตบใช่หรือไม่?" ศิษย์ตำหนักกระบี่ผู้นั้นไม่เคยถูกเหยียดหยามเช่นนี้มาก่อน จึงถกแขนเสื้อเตรียมจะลงมือทันที
ทว่ากลับถูกเฟิงรั่วเฉินขวางไว้ "หึหึ เ้าที่เป็เพียงศิษย์รับใช้สามารถมาที่นี่ได้ เป็เพราะป้ายหอคัมภีร์ยุทธ์สีดำทองสินะ ข้าพอจะเดาได้ว่าเ้าเป็ใคร แต่เ้าที่เป็เพียงลูกเขยแต่งเข้าบ้าน กลับอาศัยของที่ผู้หญิงมอบให้เพื่อมาหาโชคลาภที่นี่!"
เฟิงรั่วเฉินไพล่มือไว้ข้างหลังพลางส่ายหน้า "ที่ข้าไม่ให้เ้าหยิบหยกแผ่นนั้น ถือว่าทำเพื่อตัวเ้าเอง เพราะวิชากระบี่นั่น เ้าไม่มีทางฝึกฝนได้เลย หากเลือกไปก็มีแต่จะเสียโอกาสเปล่า ๆ "
"งั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นข้าขอหยิบมันเลยแล้วกัน!" แต่หลิงเทียนกลับยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าหยกที่ถูกล้อมรอบด้วยแสงนั้นลงมา
"ศิษย์พี่ใหญ่ ขยะพรรค์นี้ไม่จำเป็ต้องเสียเวลาพูดด้วยเลย!" ศิษย์สำนักกระบี่ที่อยู่ด้านหลังเฟิงรั่วเฉินทนไม่ไหวอีกต่อไป
ในขณะนี้ สีหน้าของเฟิงรั่วเฉินก็พลันเ็าลง "หึหึ ดีมาก เขยหลิงเทียนสินะ? ข้าจำเ้าไว้แล้ว ข้าจะทำให้เ้าต้องเสียใจกับการตัดสินใจในวันนี้"
แต่หลิงเทียนไม่ได้สนใจคำขู่ของเฟิงรั่วเฉินเลยแม้แต่น้อย เขาหยิบหยกแผ่นนั้นแล้วหันหลังเดินขึ้นบันได มุ่งตรงไปยังชั้นสี่ทันที!
ป้ายหอคัมภีร์ยุทธ์สามารถใช้เดินทางในหอคัมภีร์ยุทธ์ได้อย่างสะดวกไร้อุปสรรค ไม่ว่าจะไปชั้นใดก็ตาม ดังนั้นก่อนที่เฟิงรั่วเฉินจะกลายเป็ศิษย์สืบทอด เขาจึงไม่มีสิทธิ์ตามขึ้นไป
"ศิษย์พี่ใหญ่ ทำไมไม่สั่งสอนขยะนั่น มันเป็ตัวอะไร ถึงคู่ควรจะแตะต้องกระบี่สายฟ้าเก้าชั้น?" ศิษย์สำนักกระบี่ผู้นั้นโกรธจนแทบคลั่ง
"เหอะ! ทำไม หรือว่าเ้ากล้าลงมือในหอคัมภีร์ยุทธ์กัน? อีกอย่างการจัดการศิษย์รับใช้ชั้นต่ำคนหนึ่ง หากต้องให้พวกเราลงมือเอง เ้าไม่กลัวมือสกปรกหรือ?" เฟิงรั่วเฉินตวัดสายตามองเขา
แต่ศิษย์สำนักกระบี่ผู้นั้นยังไม่ยินยอม "แต่ศิษย์พี่ใหญ่ จะปล่อยคนผู้นี้ไปง่าย ๆ เช่นนี้หรือ?"
"หึหึ กล้าแตะต้องของของข้าเฟิงรั่วเฉิน จะปล่อยไปง่าย ๆ ได้อย่างไร? เ้าไปหาคน ให้พวกเขากำจัดคนผู้นี้ที่ยอดเขาศิษย์รับใช้ก็พอ"
พูดจบ เฟิงรั่วเฉินก็หันหลังเดินจากไป ดูเหมือนว่าการปะาศิษย์รับใช้คนหนึ่ง จะง่ายดายเหมือนการบี้มดตัวหนึ่งเท่านั้น ต่อให้ได้วิชากระบี่ระดับปฐีชั้นเลิศที่สุดของสำนักเฉียนหยวนไปแล้วจะอย่างไร ในเมื่อฝึกไม่ได้ ก็ต้องตาย!
"ฮ่าฮ่าฮ่า ศิษย์พี่ใหญ่ท่านคอยดูเถอะ ทุกอย่างปล่อยเป็หน้าที่ของข้าจ้าวคานเอง!" ศิษย์สำนักกระบี่ผู้นั้นรีบตามไปพร้อมกับสีหน้าประจบประแจง
ขณะนี้ หลิงเทียนได้มาถึงชั้นสี่ของหอคัมภีร์ยุทธ์แล้ว เขาชูมือขึ้น ส่งััศักดิ์สิทธิ์แทรกซึมเข้าไปในหยกแผ่นนั้น การเลือกหยกแผ่นนี้เป็เพราะถูกเฟิงรั่วเฉินบีบคั้น หวังว่าเคล็ดวิชาภายในจะไม่ทำให้เขาผิดหวัง
"กระบี่สายฟ้าเก้าชั้น!?"
ทว่าหลังจากเห็นบันทึกภายในหยก สีหน้าของหลิงเทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย นี่เป็ถึงวิชากระบี่ระดับปฐีขั้นสูง!
"สายฟ้าเก้าชั้น เจตจำนงกระบี่บริสุทธิ์แข็งแกร่ง ฟันลมแยกภูผา รวดเร็วถึงขีดสุด!"
แข็งแกร่งที่สุด รวดเร็วที่สุด รุนแรงที่สุด และดุดันที่สุด!
นี่คือคำประเมินวิชากระบี่ของหลิงเทียน เพียงแต่วิชากระบี่นี้มีเกณฑ์สูงเกินไป จำเป็ต้องให้ผู้ฝึกกระบี่บรรลุเจตจำนงกระบี่ก่อนจึงจะฝึกฝนได้ และเจตจำนงกระบี่นั้น อย่างน้อยต้องอยู่ในระดับสร้างรากฐานจึงจะบรรลุได้ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เฟิงรั่วเฉินบอกว่าต่อให้ได้ไปก็ไร้ประโยชน์
"น่าเสียดายที่เจตจำนงกระบี่ สำหรับข้าแล้ว ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร"
หลิงเทียนหัวเราะอย่างเ็า เขาเคยเป็เทพาแห่งศาล์ ความสำเร็จในวิถีกระบี่นั้นสูงสุดในหมู่เซียน แม้ตอนนี้จะมีพลังบำเพ็ญเพียงระดับหลอมปราณ แต่การจะควบแน่นเจตจำนงกระบี่ก็ยังคงเป็เื่ง่ายดาย ดังนั้นวิชากระบี่นี้จึงเหมือนถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ!
ถึงตอนนั้น หากเขาใช้พลังบำเพ็ญระดับหลอมปราณร่ายรำกระบี่สายฟ้าเก้าชั้น คงจะตบหน้าเฟิงรั่วเฉินได้อย่างแรงเลยใช่หรือไม่?
เมื่อคิดได้ดังนี้ หลิงเทียนก็เริ่มอดใจรอไม่ไหว!
"ยังต้องหาอีกเล่ม!"
หลิงเทียนเก็บหยกกระบี่สายฟ้าเก้าชั้น แล้วมองไปรอบชั้นสี่ ป้ายหอคัมภีร์ยุทธ์สามารถหยิบเคล็ดวิชาได้สองเล่ม โอกาสนี้ไม่ได้มาง่าย ๆ เขาจะไม่ยอมเสียเปล่าเด็ดขาด
แต่สิ่งที่ทำให้หลิงเทียนประหลาดใจคือเคล็ดวิชาที่เก็บไว้ในชั้นสี่มีไม่มาก มีเพียงสิบกว่าเล่ม และทุกเล่มล้วนเต็มไปด้วยฝุ่น เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครแตะต้องมาเป็เวลานานแล้ว
เขากวาดสายตาอ่านดูคร่าว ๆ รอบหนึ่ง ก็พบว่าคัมภีร์วิเศษเหล่านี้หากไม่ชำรุดขาดหายไปบางส่วน ก็เป็อักขระโบราณที่ลึกซึ้งและซับซ้อนยากแก่การทำความเข้าใจ ไร้ซึ่งข้อยกเว้นแม้แต่เล่มเดียว
คาดว่าชั้นสี่นี้น่าจะเป็สถานที่เก็บเคล็ดวิชาที่สำนักเฉียนหยวนยังไม่สามารถถอดรหัสได้ เพียงเพราะหยกเหล่านี้ดูเก่าแก่มาก จึงไม่กล้าทิ้งไปเท่านั้น ทว่าตัวอักษรโบราณสำหรับหลิงเทียนแล้ว ยิ่งเป็เื่ง่ายดาย
"โอ๊ะ!? นี่มัน... อักษรโบราณจินเคออย่างนั้นหรือ?"
ทันใดนั้น หลิงเทียนก็อุทานออกมาขณะกำหยกที่แตกหักแผ่นหนึ่งไว้ ตัวอักษรโบราณที่บันทึกวิชาภายใน กลับเป็อักษรโบราณจินเคอที่หาได้ยากยิ่งแม้แต่ในโลกเบื้องบน
ว่ากันว่าตัวอักษรชนิดนี้ถูกสร้างขึ้นโดยปราชญ์ะา สิ่งใดก็ตามที่บันทึกด้วยตัวอักษรนี้ล้วนเป็มรดกะ หากปรากฏบนโลกเบื้องบนก็ยังทำให้เหล่าาาเซียนและผู้สูงสุดต่างแย่งชิงกัน
ชาติก่อนเขาโชคดีเคยได้รับวิชาลับเซียนที่บันทึกด้วยอักษรโบราณจินเคอ ทำให้พลังต่อสู้ของเขาก้าวะโ ไม่นึกเลยว่าในโลกเบื้องล่างนี้ จะได้เห็นมันอีกครั้ง!?
"เคล็ดวิชากายาเก้าัครองภพ!"
หลังจากเห็นวิชาฝึกกายระดับสูงถึงขั้นสามารถบรรลุระดับเซียนได้ หลิงเทียนก็ยิ่งรู้สึกใ เพราะนั่นหมายความว่า ต่อให้วางไว้ในโลกเบื้องบน วิชานี้ก็ยังเป็ระดับสูงสุด เพียงแต่น่าเสียดายที่หยกแผ่นนี้ไม่เพียงแต่มีแค่บทนำของเคล็ดวิชากายาเก้าัครองภพ แต่มันยังแตกหัก เป็เพียงคัมภีร์ที่ขาดหาย วิธีการฝึกฝนที่บันทึกไว้ มีเพียงสามขั้นแรกเท่านั้น
อีกทั้งวิธีการฝึกยังเข้มงวดมาก จำเป็ต้องหาเือสูรระดับสองของอสรพิษม่วงทองเขาเดียว จึงจะสามารถฝึกฝนได้
อสูรระดับสองชนิดนี้ มีพลังเทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐานของเผ่ามนุษย์ ความยากในการได้เืของมันจึงจินตนาการได้ไม่ยาก
อย่างไรก็ตาม หลิงเทียนก็พอใจมากแล้ว เพราะวิชาฝึกกายระดับสูงสุดเช่นนี้ เพียงพอที่จะทำให้เขาฝึกฝนจนทะยานขึ้นสู่โลกเบื้องบนได้ ไม่ว่าจะยากเพียงใด เขาก็ต้องลอง ดังนั้นหลิงเทียนจึงเลือกวิชานี้โดยไม่ลังเล แล้วหันหลังเดินลงบันไดไป
เมื่อมาถึงชั้นหนึ่งของหอคัมภีร์ยุทธ์ หลิงเทียนส่งหยกสองแผ่นที่เลือกไว้ให้ผู้าุโคัดลอก แต่เมื่อผู้าุโเห็นสิ่งที่หลิงเทียนเลือก สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที "กระบี่สายฟ้าเก้าชั้น กับวิชาที่ขาดหายเล่มนี้? เ้าบ้าไปแล้วหรือ?"
ในสายตาของเขา หลิงเทียนกำลังใช้ป้ายหอคัมภีร์ยุทธ์อย่างสิ้นเปลือง เพราะสำหรับหลิงเทียนแล้ว วิชาทั้งสองเล่มนี้ไม่มีทางฝึกได้เลย!
"หึหึ ช่างมีความทะเยอทะยานเกินตัวจริง ๆ กล้าเลือกกระบี่สายฟ้าเก้าชั้น? หรือว่าเขาไม่รู้ว่าวิชากระบี่นี้ แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่สำนักกระบี่ใช้เวลาสามปี ยังฝึกได้ถึงแค่ขั้นที่สาม?"
"นั่นสิ แค่ศิษย์รับใช้ชั้นต่ำ ช่างทำให้วิชากระบี่นี้แปดเปื้อนจริง ๆ !"
"คงไม่ได้คิดจะแอบเอาออกไปขายหรอกนะ?"
ที่หน้าหอคัมภีร์ยุทธ์ มีศิษย์สายนอกจำนวนมากกำลังรอหลิงเทียนออกมา เมื่อเห็นว่าหลิงเทียนเลือกกระบี่สายฟ้าเก้าชั้น ก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที
"หึหึ สามปีฝึกได้แค่ขั้นที่สามงั้นหรือ ช่างเป็ขยะจริง ๆ " หลิงเทียนเยาะเย้ย ในสายตาของเขา กระบี่สายฟ้าเก้าชั้นขั้นที่สาม ใช้เวลาเพียงเดือนเดียวก็เพียงพอแล้ว
"ข้าขอเตือนเ้า ภายในหยกที่ประทับตรามีค่ายกลของสำนักอยู่ หากพบว่าเ้าแพร่งพรายออกไป ไม่ว่าจะหนีไปสุดหล้าฟ้าเขียว ก็จะถูกตามล่าจนตาย จงระวังตัวด้วย!" ผู้าุโคัดลอกหยกเสร็จแล้วกล่าวเตือน
หลิงเทียนพยักหน้า รับหยกมา และเดินออกจากพื้นที่นั้นโดยไม่ลังเล
วูบ!
หลังจากกลับมายังถ้ำของตน หลิงเทียนเข้าสู่พื้นที่ของแผนที่ดาราโจวเทียนอีกครั้ง ที่นี่เขามีเวลาฝึกฝนมากกว่าปกติสิบเท่า และจะเป็ไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดในการไล่ตามเหล่าอัจฉริยะคนอื่น ๆ !
ภายใต้แสงแห่งดวงดาว หลิงเทียนหลับตาทำสมาธิ ความลับของกระบี่สายฟ้าเก้าชั้นผุดขึ้นในหัวอย่างต่อเนื่อง
เคร้ง!
ทันใดนั้นหลิงเทียนชูกระบี่ เจตจำนงกระบี่สั่นะเืภายในร่างกาย กระตุ้นปราณกระบี่ให้ไหลเวียนผ่านเส้นชีพจร ผ่านทั่วทุกส่วนของร่างกายก่อนจะมารวมกันที่แขน และพุ่งเข้าสู่คมกระบี่ในที่สุด!
พร้อมกับเสียงหึ่งของตัวกระบี่ สิ่งที่เห็นได้ด้วยตาเปล่าคือ บนตัวกระบี่มีประกายสายฟ้าแลบออกมา!
ปราณกระบี่ก่อรูป!
และมันคือรูปลักษณ์แห่งสายฟ้าที่มีเฉพาะในกระบี่สายฟ้าเก้าชั้นเท่านั้น ซึ่งหากฉากนี้ถูกเฟิงรั่วเฉินเห็นเข้า คงต้องใจนอ้าปากค้างแน่นอน!
ในตอนนั้นเฟิงรั่วเฉินต้องใช้เวลาถึงสามเดือน จึงจะเข้าใจเจตจำนงกระบี่สายฟ้าของกระบี่สายฟ้าเก้าชั้น และเปลี่ยนปราณกระบี่ให้เป็ประกายสายฟ้าได้ แต่สำหรับหลิงเทียน กลับใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว
527
