The Love สายใยแรกรัก

เดย์ส่งขนมปังขิงให้รามัณต์ รามัณต์หยิบขนมปังขิงจ่อปากนายน้อยของตน

นายน้อยทานสักนิดนะครับ

นายอยากเห็นฉันทรมานรึไง

นิดนึงนะครับ

ราฟลืมตาขึ้นมามองขนมปังชิ้นเล็ก จมูกโด่งดมขนมปังชิ้นนั้นอยู่พักนึงก่อนจะอ้าปากทานขนมปังที่รามัณต์ป้อน 

ราฟทานขนมปังขิงอยู่4-5ชิ้น ทำให้เขารู้สึกดีขึ้น ตอนแรกที่เวียนหัวอาเจียนเริ่มหายไป ราฟกระพริบตาอยู่สักพักเพื่อปรับแสงรับกับดวงตา

รามัณต์ ขนมปังอะไรเนี้ยดีจริงๆฉันดีขึ้นเยอะเลย 

รามัณต์ได้แต่ยิ้มแหย่ๆ จะบอกดีไหมวะ ไอ้ที่นายน้อยกินเข้าไปมันสำหรับคนท้อง รามัณต์หันไปหาเดย์ส่งสายตาขอความช่วยเหลือ ทันใดนั้นมีเสียงเรียกเขาโทรศัพท์มือถือของเดย์

สวัสดีครับ ครับ ดีขึ้นครับ ครับนายท่าน เดย์วางสายหลังจากที่คุยเสร็จ

แด็ดโทรมาทำไม ราฟถามขึ้น

ถามอาการนายน้อยครับ

อืม แล้วสรุปขนมปังที่นายเอามามันคืออะไรรามัณต์ 

ขนมปังขิงครับ

นายรู้ได้ไงว่าขนมปังอันนี้มันช่วยลดอาการป่วยของฉันได้

ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ เห็นมันช่วยลดอาการเวียนศีรษะ อาเจียน และแพ้ท้อง

ประโยคหลังรามัณต์พูดเสียงเบา แต่มันดังสำหรับเขามากนัก สำหรับคนท้องฉันแพ้ท้องหรอเป็๞ไปไม่ได้

นายคิดว่าฉันแพ้ท้องรึ

ถ้านับเมื่อสองเดือนที่แล้ว คนที่นายน้อยไปมีความสัมพันธุ์ก็มีแต่ผู้หญิงคนนั้น เดย์พูดขึ้น เมื่อนึกถึงสองเดือนที่ผ่านมา

มันจะเป็๲ไปได้หรอ มันนานมากเลยนะ รามัณต์ค้านขึ้น ดูจากความจริงไม่น่าจะเป็๲ไปได้

 ถ้าเป็๞อย่างนั้นจริงก็ดีสิ

ราฟพูดขึ้นมาสร้างความแปลกใจให้กับบอดี้การ์ดประจำตัว ร้อยวันพันปีราฟไม่เคยจะยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนแต่กับผู้หญิงเมื่อสองเดือนก่อน มันทำให้เขาอยากสร้างครอบครัว ถ้านี้คือการแพ้ท้องแทนเมียเขาก็ยินดีเป็๲อย่างยิ่ง

ชายหนุ่มใช้ชีวิตตามปกติโดยที่มีขนมปังขิงข้างกาย ไม่ใช่ว่าเขาชอบมันแต่จำเป็๞ต้องมีมันไว้เพื่อพิทักษ์ร่างกายยามเวียนศีรษะหรืออาเจียน 

นายหญิงของบ้านวิลเลี่ยม มั่นซื้อของเปรี้ยวที่ส่งตรงจากประเทศไทย ทานกันเข็ดฟันกันสองแม่ลูก

ราฟ หนูไม่ได้ทำใครท้องใช่ไหมลูก.