ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ใช่แล้วมันคือเสียงของคนที่วุ่นวายมากที่สุดคนหนึ่งในชีวิตของโอ๊ตเลยก็ว่าได้ กิตติพ่อบ้านใหญ่ของคุณตา ถ้าเขาเพียงแค่มาเฉยๆ โอ๊ตจะไม่ว่าเลยสักคำ นอกจากจะตะโกนเสียงดังแล้ว ยังมีสิ่งแปลกปลอมที่โอ๊ตไม่ต้องการมันอยู่นั้นก็คือรถยนต์คันหนึ่ง แถมมันยังเป็นรถสปอร์ตที่หรูหรากว่าเดิมอีกด้วย ‘อะไรมันจะวุ่นวายตั้งแต่เช้ากันล่ะเนี่ย..’ โอ๊ตคิดในใจพร้อมกับมองไปที่กิตติอย่างจนปัญญา ลุงเกษมเองก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดเช่นกัน และแน่นอนว่าโอ๊ตจะต้องคิดหาทางแก้ตัวให้ได้“หยุดเรียกผมว่าคุณหนูได้แล้ว ไม่เห็นเหรอว่าผมกำลังลำบาก..” โอ๊ตกล่าวกับกิตติเบาๆ ในขณะที่เขากำลังเดินเข้ามาหาโอ๊ต“ทราบแล้วขอรับคุณ..ห..คุณโอ๊ต..” กิตติกล่าวพร้อมกับตบหน้าตัวเองเบาๆแก้เขิน โอ๊ตที่เห็นก็ถึงขั้นต้องถอนหายใจ ดูเหมือนว่าวันนี้จะเป็นวันที่ไม่สงบสุขสำหรับเขาไปเสียแล้ว“แล้วนายมีอะไรล่ะถึงได้มาตั้งแต่เช้าขนาดนี้ เร็วๆหน่อยก็ดีนะ ผมต้องไปเรียนต่อ” โอ๊ตกล่าวถามออกไป และเขาก็ไม่อยากจะวุ่นวายกับเรื่องไม่เป็นเรื่องมากนัก กิตติที่ได้ยินอย่างนั้นก็ได้ยื่นซองเอกสารให้กับโอ๊ตด้วยกันสองชุด และเริ่มอธิบายในทันที“ผมมามอบเอกสารตามที่นายท่านใหญ่สั่งเอาไว้ขอรับคุณโอ๊ต เอกสารชุดแรกเป็นเอกสารที่ได้จากองค์เหนือหัว เกี่ยวกับการแต่งตั้งแบบพิเศษให้กับคุณโอ๊ตเป็นหม่อมหลวงขอรับ.. แน่นอนว่าถ้าคุณไม่รับมันก็เท่ากับการขัดพระบรมราชโองการของกษัตริย์โดยตรง หรือถ้าคุณหรือใครก็ตามกล้าที่จะทำลายเอกสารนี้ ก็มีความผิดทางอาญาด้วยเช่นกัน ดังนั้นคุณโอ๊ตโปรดระวังให้ดีนะขอรับ” กิตติกล่าว“ห๊ะ! หม่อมหลวง.. ได้ยังไงกัน” โอ๊ตกล่าวออกมาอย่างตกใจไม่น้อย เขารู้ดีว่าต้นตระกูลของเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับสายเลือดราชวงศ์ ทวดๆของเขาเป็นเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินก็จริง แต่ตำแหน่งพวกนี้มันควรจะจบสิ้นลงที่รุ่นของตาของเขาแล้ว เพราะตำแหน่งพวกนี้จะถูกส่งมาตามลำดับ เริ่มจากพระองค์เจ้า หรือก็คือลูกของพระมหากษัตริย์ คือคุณทวดของคุณตา รุ่นต่อไปจะรับตำแหน่งเป็นหม่อมเจ้า คือคุณปู่ของคุณตา ต่อมาคือหม่อมราชวงศ์ เป็นรุ่นของคุณพ่อของคุณตา จากนั้นลำดับสุดท้ายจะเป็นหม่อมหลวงที่คุณตาใช้ ส่วนรุ่นต่อไปต่อจากคุณตา จะถูกมองจากราชวงศ์ปัจจุบันว่าเป็นสามัญชนคนธรรมดาแล้ว มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่เขาจะได้รับตำแหน่งนี้มา เพราะมันควรจะหมดไปตั้งแต่รุ่นของคุณแม่แล้วด้วยซ้ำ อีกอย่างหนึ่งตำแหน่งพวกนี้จะถูกสืบทอดจากตระกูลของผู้ชายเท่านั้น แม่ของเขาที่เป็นผู้หญิงก็ยิ่งแล้วใหญ่ เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รับมันเลยแม้แต่น้อย นี่เป็นเหตุผลที่เขาแปลกใจ แต่เมื่อคิดไปคิดมาแล้ว กิตติกล่าวว่ามันได้รับมาแบบ ‘พิเศษ’ นั่นก็หมายความว่าตาแก่นั่นคงจะเป็นคนจัดการต่อรองกับทางราชวงศ์อะไรสักอย่างแน่นอน“เรื่องนี้ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกันขอรับคุณโอ๊ต คุณควรรับเอาไว้นะครับ.. ต่อไปเป็นเอกสารชุดที่สองขอรับ เอกสารเกี่ยวกับรถคันนี้ มันคือ BMW Z4 นั่นเอง...” กิตติกล่าวพร้อมกับทำมือเหมือนกับพวกเซลล์แมนตอนแนะนำสินค้าอย่างไรอย่างนั้น ใบหน้าของโอ๊ตในเวลานี้มันอธิบายได้เหมือนกับอิโมจิ ‘มองบน’ ไม่มีผิดเพี้ยนเลยแม้แต่นิดเดียว“นายเอามันมาอีกทำไม.. ไม่ใช่ว่าผมปฏิเสธไปแล้วอย่างนั้นเหรอ” โอ๊ตกล่าวถาม กว่าที่เขาจะคิดแผนสละรถยนต์เจ้าปัญหานั้นมาได้ มันก็ลำบากไม่น้อย แล้วครั้งนี้ก็ดูเหมือนจะยากมากขึ้นกว่าเดิมอีก นอกจากจะมีเรื่องของหม่อมหลวงแล้วยังจะมีเรื่องรถให้น่าปวดหัวอีก“มันเป็นของทดแทนกันน่ะขอรับ คุณท่านใหญ่กล่าวไว้ว่า เมื่อของขวัญที่ท่านมอบให้มีมลทิน ก็แค่ส่งอันใหม่ที่ค่ามากกว่าคืนมาให้แทน เหมือนเป็นการขอโทษอะไรทำนองนี้แหละขอรับ เออ.. เอาเป็นว่าคุณท่านกลัวว่าจะเสียคำพูดที่ให้เอาไว้ก่อนหน้านี้น่ะขอรับ แล้วก็ไม่ต้องห่วงนะครับ ถ้ารถคันนี้มีตำหนิอีกล่ะก็คุณท่านจะทำการเปลี่ยนให้ในทันทีเลยล่ะขอรับ” กิตติกล่าวโอ๊ตที่ได้ยินก็ถึงกับกัดฟันอย่างเจ็บแค้น เขาไม่สามารถคืนอะไรที่ตาแก่นั่นให้ได้ด้วยวิธีอย่างนี้อีกต่อไปแล้ว แต่ละอย่างที่ให้มามันเป็นอะไรที่ทำลายยากเสียจริงๆ โอ๊ตสะบัดหน้าหนี้ด้วยความโกรธแค้นตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรได้ ก่อนจะโบกมือไล่กิตติให้ไปไกลๆ เพราะตอนนี้เขาไม่สบอารมณ์เอามากๆ“ถ้าไม่มีอะไรก็ไปไกลๆได้แล้ว เห็นแล้วมันเกะกะลูกตา..” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับโบกมือไล่ ลุงเกษมที่เห็นว่าบรรยากาศมันค่อนข้างแปลกประหลาด และเขาไม่ต้องการยุ่งกับคนพวกนี้ ชายชุดดำหลายคนที่ดูลึกลับ ในความคิดของเขามันค่อนข้างน่ากลัวเอามากๆ“เออ.. งั้นข้าไปขายของก่อนนะตาโอ๊ต เอ็งก็พยายามเข้าล่ะ ข้าไปล่ะ..” ลุงเกษมกล่าว“ครับลุง.. ขอให้ขายดีๆนะครับ..” โอ๊ตกล่าว กิตติที่ได้ยินชายคนนี้กล่าวกับนายน้อยของเขาอย่างไม่ค่อยจะสุภาพสักเท่าไร เขาก็หรี่ตามองที่เกษมเล็กน้อย แต่สีหน้าของเขาก็ต้องเปลี่ยนไป เมื่อได้ยินคำพูดต่อไปของเกษม“ขายดีแน่นอนอยู่แล้ว.. ทั้งหมดมันก็เป็นเพราะแพนเค้กของเอ็งนั่นแหละ ถ้าอย่างนั้นข้าไปก่อนนะ” ลุงเกษมกล่าวพร้อมกับขอทางจากเจ้าพวกชายชุดดำ เพื่อที่จะได้ออกจากประตูหอพักไป กิตติหันไปมองลูกน้องคนสนิทของเขาก่อนจะส่งซิกให้ไปหยุดตาแก่ขายไอติมคนนั้นไว้ เพราะว่าชายคนนั้นมีแพนเค้กที่แสนจะอร่อยของคุณหนูอยู่ โอ๊ตมองตามลุงเกษมไปเล็กน้อย และในหัวของกำลังคิดว่าจะอธิบายกับแกยังไงดีกับเรื่องของพวกกิตติที่มาหาเขาตั้งแต่เช้าอย่างนี้ ยิ่งคิดก็ต้องยิ่งถอนหายใจ และแน่นอนว่าเขาไม่มีที่ลงให้กับอารมณ์ที่มันกำลังเสียอยู่ หวยจึงมาตกที่กิตติที่ยืนปั้นหน้ายิ้มระรื่นอยู่“ทำไมแกยังไม่ไปอีกล่ะ.. เห็นแล้วมันอารมณ์เสียนะเฟ้ย” โอ๊ตกล่าว“เออ.. คือว่านะครับคุณหนู.. เมื่อคืนผมได้ลองเอาแพนเค้กที่คุณหนูทำไปให้กับคุณท่านได้ลองชิมดู.. คุณท่านก็เลยฝากกระผมให้เป็นธุระในการซื้อ-ขายกับคุณหนูน่ะขอรับ..” กิตติกล่าวเข้าประเด็นหลักในทันที มันเป็นอีกเรื่องที่คุณท่านได้ไหว้วานให้เขาทำ จริงๆก็เกือบจะลืมมันไปแล้ว ดีที่ชายขายไอติมนั้นพูดขึ้นมาก่อน“หือ.. ตาแก่นั่นอย่างนั้นเหรอ.. ถ้าเป็นเขา ผมจะขายให้ในราคาชิ้นละ 50,000 บาท ไม่สิ! 100,000 บาทต่อชิ้นไปเลย แค่นี้คงไม่ทำให้ขนหน้าแข้งร่วงหรอกจริงไหม ไปแจ้งราคากับตาแก่นั่นด้วย ถ้าจะซื้อก็ซื้อ ถ้าไม่ซื้อก็ไม่ต้องเสนอหน้ามาให้เห็นอีก..” เมื่อโอ๊ตเห็นโอกาสที่จะเอาคืนตาของเขาแล้ว แน่นอนว่าเขาอัพราคาที่ดูเว่อร์วังอลังการเอาไว้ เพื่อแสดงให้เห็นว่ามันเป็นการซื้อที่ไม่คุ้มค่า แต่ดูเหมือนว่าเขาจะคิดผิดไป“ได้ขอรับคุณหนู.. ผมจะแจ้งราคาตามที่คุณหนูได้แจ้งเอาไว้ให้กับคุณท่าน ถ้าอย่างนั้นออเดอร์แรกถือว่าเป็นเรื่องสำคัญของข้อตกลง ผมเชื่อว่าคุณท่านจะเข้าใจเหตุผล ผมขอสั่งซื้อเป็นจำนวน 200 ชิ้นขอรับคุณหนู..” กิตติกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม“เห่อ! นึกว่าจะสั่งเยอะกว่านั้นซะอีก...ตะ..ตะ..เอ๊ะ! 200 ชิ้น มันก็เท่ากับ... 20 ล้านบาท นายจะบ้าไปแล้วหรือยังไง” โอ๊ตคิดคำนวณในตอนแรก 200 ชิ้นเขาทำมันได้แบบปกติๆที่ขายให้กับเหล่านักเรียน บางทีมันอาจจะมากกว่านั้น แต่เขาลืมไปว่าเขาขายมันในราคา 100,000 บาทไม่ใช่ราคา 30 บาทกับคุณตาของเขา“ใช่ครับคุณหนู.. 20 ล้านบาท มีอะไรผิดพลาดอย่างนั้นเหรอขอรับ หรือว่าคุณหนูต้องการเงินก่อน แน่นอนว่าได้ขอรับ เราได้เตรียมเงินสดครบตามจำนวนติดตัวมาด้วย เชิญคุณหนูเช็กมันก่อนได้เลยขอรับ..” กิตติกล่าวพร้อมกับกำลังจะเรียกเหล่าบอดี้การ์ดให้ยกกระเป๋าที่ใส่เงินมามอบให้กับคุณหนูตรวจสอบ แต่โอ๊ตก็ต้องยกมือห้ามเอาไว้ก่อน เขาแค่คิดจะแกล้งตาแก่นั้น แต่ทำไมมันกลายเป็นเขาล่ะที่ถูกแกล้ง“นายจะจ่ายเงินสดทำไมกันเล่า.. ทำอย่างนั้นห้องพักของผมก็เป็นแหล่งเงินแหล่งทองให้กับเจ้าพวกโจรผู้ร้ายน่ะสิ!.. ผมไม่ขายมันแล้วเฟ้ย” โอ๊ตกล่าว ไม่ว่าทางไหนเขาก็ไม่สามารถหาทางเอาคืนตาแก่บ้านั่นได้เลย กิตติที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยังคงยิ้มอยู่เหมือนเดิม เรื่องนี้เขาคิดเอาไว้อยู่แล้ว เขาจึงพูดจี้ใจดำคุณหนูของเขาไปเล็กน้อย“ถ้าอย่างนั้นแปลว่าคุณหนูจะผิดคำพูดของตัวเองที่กล่าวออกมาเมื่อสักครู่อย่างนั้นสินะขอรับ.. ถ้าอย่างนั้นผมจะแจ้งอย่างนั้นกับคุณท่านว่าคุณหนูไม่สามารถดูแลตัวเอง หรือแม้แต่คำพูดของตัวเองได้ แล้วถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริง คุณท่านคงได้หัวเราะเยาะคุณหนูตายเลย.. คงจะนึกหน้าของคุณท่านเวลานั้นออกสินะขอรับ..” กิตติกล่าว โอ๊ตที่ได้ยินก็รู้ว่าตัวเองโดนเล่นงานเข้าให้แล้ว กิตติมันหยิบยกเอาเรื่องศักดิ์ศรีของเขามาพูดเล่น มีหรือที่โอ๊ตจะยอม“เออๆๆ ก็ได้ๆ พวกนายมาหลังหกโมงเย็นก็แล้วกัน เดี๋ยวจะทำให้ ส่วนเรื่องเงินนั่นก็โอนมา ไม่รับเงินสดเฟ้ยย” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับกัดฟันอย่างเจ็บใจ เจ็บแล้วเจ็บอีก กิตติที่เห็นอย่างนั้นก็ก้มหัวให้กับคุณหนูเล็กน้อย พร้อมกับรอยยิ้มของผู้ชนะ..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 23

นิยายแนะนำ

ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 23

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้