ตอนที่ 25 : พิธีหลอมโอสถชั้นเซียน
เสียงระฆังศักดิ์สิทธิ์ดังขึ้นสามครั้งทั่วหอเทพเพลิง
“ก้อง... ก้อง... ก้อง...”เสียงนั้นไม่ได้เป็เพียงสัญญาณของการเริ่มพิธีแต่คือเสียงแห่งการประกาศ — ว่าในรอบหลายสิบปี หอเทพเพลิง จะเปิดพิธี “หลอมโอสถชั้นเซียน” อีกครั้ง
ลานหินศักดิ์สิทธิ์กลางหอเทพเพลิงถูกเปิดออกเปลวเพลิงสีทองอมแดงลอยวนรอบแท่นหลอมขนาดั์ บนแท่นนั้นสลักยันต์โบราณมากมาย ราวกับมีชีวิตของมันเอง
หวังเมิ่งหลงยืนอยู่ท่ามกลางศิษย์หลายสิบคนที่ได้รับคัดเลือกแสงเพลิงจากแท่นสะท้อนในดวงตาเขา แววตานิ่งสงบ แต่เปี่ยมด้วยพลัง
ผู้าุโซูเต๋อเหวินประกาศเสียงดัง “พิธีหลอมโอสถชั้นเซียน!
วัตถุดิบคือ ‘หญ้าหงส์เพลิง’ , ‘แก่นหินสุริยัน’ , และ ‘หยาดน้ำแข็งแห่งดารา’ ทั้งหมดนี้จะถูกรวมภายใต้ไฟเซียนสูงสุดเพื่อสร้างโอสถ ‘สุริยันฟื้นิญญา’
ผู้ใดสามารถหลอมได้ถึงขั้นบริสุทธิ์ จะได้รับการบันทึกในจารึกเพลิงนิรันดร์!”
เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบลาน
เพราะโอสถสุริยันฟื้นิญญานั้น — เป็โอสถระดับเซียนที่สามารถคืนชีวิตให้ผู้าเ็สาหัส และเพิ่มพลังให้ผู้ฝึกได้ก้าวข้ามขีดจำกัด
ศิษย์พี่ถังหยินเดินเข้ามาแตะไหล่เมิ่งหลงเบา ๆ
“เ้าทำได้แน่ เมิ่งหลง ข้าเชื่อในเพลิงของเ้า”
เมิ่งหลงยิ้มบาง “ขอบคุณศิษย์พี่ ข้าจะทำให้ดีที่สุด”
ผู้าุโซูชี้มือขึ้น เปลวเพลิงสุริยันสีทองลุกท่วมแท่นหลอม
ศิษย์แต่ละคนเริ่มลงมือแต่เพียงไม่กี่อึดใจ พลังเพลิงมหาศาลก็ทำให้หลายคนหน้าซีดถอยหลัง เพราะความร้อนนี้มิใช่ไฟธรรมดา หากเป็ เพลิงเซียนระดับฟ้า
เมิ่งหลงนั่งนิ่ง หลับตาเพลิงสุริยันเซียนะในร่างเริ่มหมุนวนเปลวไฟสีทองอมรุ้งโอบรอบร่าง เขายื่นมือออกเหนือเตาหลอม
“วูบ!” เพลิงของเขาไม่ต่อต้านเพลิงสุริยันระดับฟ้า — แต่กลับกลืนรวมกันอย่างสมบูรณ์
“เป็ไปได้อย่างไร!?”
ผู้าุโตำหนักต่าง ๆอุทานเสียงดัง “เพลิงของเขากลับรวมกับเพลิงสุริยันแทนที่จะถูกผลาญ!”
เปลวเพลิงทั้งสนามสั่นะเืขณะที่ในมือของเมิ่งหลง วัตถุดิบทั้งสามเริ่มลอยขึ้นกลางอากาศ เขากำหนดลมหายใจช้า ๆ ปล่อยพลังห้าธาตุหลอมรวมเข้าสู่เพลิง
เพลิงแห่งชีวิต, เพลิงแห่งโลหิต, เพลิงแห่งภูผา, เพลิงแห่งลม, และเพลิงแห่งน้ำหลอมรวมเป็สายหมุนเวียนรอบโอสถที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นกลางเตา
เสียงดังกังวานดังขึ้นจากภายในเตาหลอม “ตุ้ม!”รัศมีสีทองพุ่งขึ้นสู่ฟ้า เปล่งแสงเจิดจ้าไปทั่วหอ
เหล่าศิษย์ที่ยืนดูอยู่ต้องยกมือขึ้นบังหน้า
แม้แต่ผู้าุโซูเองยังต้องถอยหลังไปสองก้าว
โอสถสีทองอมรุ้งลูกหนึ่งค่อย ๆ ลอยออกจากเตามีกลิ่นหอมชวนหลงใหล พลังิญญาแผ่กระจายออกไปทั่วทั้งูเา
ผู้าุโซูเอ่ยเสียงสั่น “โอสถสุริยันฟื้นิญญา... ระดับบริสุทธิ์ขั้นสูงสุด!
ไม่เคยมีผู้ใดในร้อยปีหลอมได้ถึงขั้นนี้!”
เสียงตะลึงดังขึ้นทั่วลาน
เหล่าศิษย์รุ่นพี่ทั้งหลายค้อมศีรษะอย่างเคารพ
ไม่มีผู้ใดกล้าเยาะเย้ยอีกต่อไป
อาจารย์ไป๋เจี้ยนหรงเดินเข้ามาช้า ๆแววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
“เ้าทำได้ดีมาก เมิ่งหลง ”
เมิ่งหลงรับโอสถสีทองไว้ในมือััได้ถึงพลังที่สงบนิ่งและอ่อนโยน
เขากล่าวเบา ๆ“เพลิงนี้... คือคำมั่นของข้า ว่าจะใช้มันเพื่อรักษา ไม่ใช่ทำลาย”
ทันใดนั้น — โอสถในมือเปล่งแสงแรงขึ้นอีกครั้งแสงนั้นไม่ร้อน หากแผ่พลังอบอุ่นจนทั่วลาน
ผู้าุโทุกคนต่างนิ่งงัน รู้ทันทีว่า “โอสถนี้... ได้บรรลุระดับเซียนโดยแท้”
เสียงระฆังดังขึ้นอีกครั้ง — คราวนี้
ดังก้องไปทั่วูเา
เป็สัญญาณว่า หอเทพเพลิง ได้ให้การยอมรับ หวังเมิ่งหลง
ในฐานะ “ผู้หลอมโอสถเซียนรุ่นเยาว์”