ด้วยสองมือ

บทที่ 24-2 ก๋วยเตี๋ยวสามรส        

        เมื่อพวกผู้หญิงออกจากร้านเครื่องประดับพบว่าพวกผู้ชายยืนรออยู่หน้าร้าน หลี่หยางเหวินจึงพาทุกคนไปยังภัตตาคารเจี้ยนคังสาขาตำบลฉางสุ่ยเมื่อไปถึงหลงจู๊เยี่ยพาเด็ก ๆ และชงไฉ่ไปนั่งเล่นกินขนมในห้องพิเศษส่วนตัวตามคำสั่งของเจ้านายส่วนหมิงเยว่โดนหลี่หยางเหวินพาไปที่ห้องครัวเล็กเพื่อรับหน้าที่เป็นแม่ครัวใหญ่และแน่นอนว่าวันนี้ชายหนุ่มรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยแม่ครัวหมิงเยว่จะทำก๋วยเตี๋ยวสามรสซึ่งเป็นของโปรดของหลี่หยางเหวิน ทำผัดผักบุ้งและผัดเต้าหู้เสฉวน (เต้าหู้มาโฝ)แล้วให้พ่อครัวที่ภัตตาคารทำอาหารจานเนื้อมาเพิ่มอีกสองอย่างโดยนางเริ่มทำผัดเต้าหู้เสฉวนเป็นอย่างแรก

        เริ่มจากนำเต้าหู้ไปหั่นขนาดเท่าลูกเต๋าแล้วละลายแป้งกับน้ำพักทิ้งไว้ ตั้งกระทะด้วยไฟปานกลางใส่น้ำมันลงไปรอให้ร้อนนำขิงและต้นหอมลงไปผัด จากนั้นใส่หมูสับลงไปแล้วผัดจนสุก ปรุงรสด้วยพริกเสฉวนซอสถั่วเหลือง เกลือ น้ำตาล เหล้าจีน คนให้เข้ากัน จากนั้นใส่เต้าหู้ตามด้วยน้ำเปล่าต้มจนเดือดแล้วตามด้วยแป้งที่ละลายน้ำไว้ ค่อยๆ คนอย่างเบามือ ไม่ให้เต้าหู้เละคนจนเหนียวทั่วกันจึงตักใส่ชาม แล้วโรยด้วยต้นหอม เป็นอันแล้วเสร็จจากนั้นหมิงเยว่จึงลงมือทำผัดผักบุ้งแล้วต่อด้วยก๋วยเตี๋ยวสามรส

        หมิงเยว่ให้หลี่หยางเหวินตามหลงจู๊เยี่ยและองครักษ์ทั้งสองคนมาร่วมกินอาหารด้วยกันโดยโต๊ะที่หมิงเยว่นั่งประกอบไปด้วย หลี่หยางเหวิน หวังหนิงหลง หวังหมิงซิน และหลงจู๊เยี่ยส่วนคนที่เหลือแยกไปนั่งรวมกันอีกหนึ่งโต๊ะ

        จากนั้นจึงเกิดมหกรรมการแย่งอาหารขึ้นจากอีกโต๊ะโดยเฉพาะองครักษ์ทั้งสองคน ที่ไม่พูดอะไรเลยแต่มีความเร็วในการกินที่ดีเยี่ยม แบบที่คนที่เหลือในโต๊ะได้แต่มองตาค้างแต่เมื่อได้สติจึงรีบเพิ่มความเร็วในการกินและตักอาหารเช่นกันเมื่ออาหารบนโต๊ะหมดเกือบทุกอย่างจึงได้ยินเสียงของหวังหนิงหลงกล่าวว่า

        “พี่สามขอรับข้าเพิ่งเคยกินก๋วยเตี๋ยวสามรสกับผัดเต้าหู้เสฉวนเป็นครั้งแรก อร่อยมากเลยขอรับ”

        “ใช่เจ้าค่ะพี่สาม โดยเฉพาะผัดเต้าหู้เสฉวนกินแล้วเผ็ดมากเจ้าค่ะ แต่ก็อร่อยมาก ซินเอ๋อร์ต้องดื่มน้ำตลอดเลยเจ้าค่ะ”หวังหมิงซินกล่าวพร้อมกับจิบน้ำที่อยู่ในมือ

        “อร่อยมากเลยแม่หนูหมิงเยว่เจ้าสนใจจะขายสูตรให้ภัตตาคารเราหรือไม่ ข้าคิดว่าต้องขายดีแน่นอนโดยเฉพาะก๋วยเตี๋ยวสามรส” หลงจู๊เยี่ยเอ่ยกับหมิงเยว่

        หลี่หยางเหวินขมวดคิ้วมุ่นของตนแล้วกล่าวขึ้นว่า“หลงจู๊เยี่ย ก๋วยเตี๋ยวสามรสเป็นอาหารที่หมิงเยว่คิดค้นขึ้นมาเพื่อข้าข้าไม่อนุญาตให้ท่านนำไปขาย”

        “___”

        เมื่อออกจากภัตตาคารเจี้ยนคัง หลี่หยางเหวินพาพวกของหมิงเยว่ไปส่งที่บ้านก่อนกลับยังบอกกับนางว่า วันหยุดคราวหน้าจะมาหาหมิงเยว่อีก

        วันที่หนึ่ง เดือนสี่ เป็นวันคล้ายวันเกิดของหลี่หนิงเฉิงผู้เป็นบุตรชายคนโตของตระกูลหวังหมิงเยว่ไปที่ร้านฉิงเล่อกับน้องสาว เพ่ยเฟิน ชงเมิ่ง และชงไฉ่เพราะนางคิดทำขนมชนิดใหม่เพิ่มนั่นก็คือขนมทองหยอดเพื่อนำไปเป็นของขวัญวันเกิดให้พี่ใหญ่ของตนเมื่อไปถึงที่ร้านฉิงเล่อนางและชงเมิ่งจึงเดินเข้าไปในครัวแล้วลงมือทำขนมชนิดใหม่โดยเริ่มจาก

        นำไข่เป็ดมาแยกไข่แดงและไข่ขาวออกจากกันส่วนที่ต้องการคือไข่แดง นำไข่แดงวางบนผ้าขาวบาง แล้วบีบไข่แดงลงไปในชามตีไข่แดงให้ขึ้นฟูแล้วใส่แป้งข้าวเจ้าลงไปตีอีกครั้งให้เข้ากันต่อด้วยตั้งไฟต้มน้ำเชื่อมใช้เวลาประมาณหนึ่งเค่อ เคี่ยวจนกลายเป็นน้ำเชื่อมข้นแล้วเทส่วนน้ำเชื่อมแยกไว้สองส่วน ส่วนแรกสำหรับแช่ทองหยอดและอีกส่วนให้ตั้งไฟไว้ต่อไปสำหรับหยอดทองหยอด ต้มน้ำเชื่อมให้เดือดฟูตลอดใช้ปลายช้อนตักแป้งขึ้นมา กะปริมาณให้พอเหมาะ แล้วใช้นิ้วโป้งดันแป้งลงไปในกระทะเมื่อขนมลอยขึ้นมาแสดงว่าสุกแล้ว ผ่านไปหนึ่งชั่วยามขนมทองหยอดจำนวนมากก็แล้วเสร็จ

        หมิงเยว่เก็บขนมไว้จำนวนหนึ่งเพื่อใช้ฉลองงานเลี้ยงวันคล้ายวันเกิดของหวังหนิงเฉิงในตอนเย็น จากนั้นหวังหมิงซินและเพ่ยเฟินช่วยกันยกขนมทองหยอดที่เหลือไปที่หน้าร้านหมิงเยว่ใช้วิธีการเดิมอีกเช่นเคยคือ แจกขนมให้ลูกค้าในร้านชิม แล้วแจ้งว่าอีกเจ็ดวันจะทำการขายขนมชนิดใหม่นี้ตอนเย็นหมิงเยว่เข้าครัวทำอาหารเลี้ยงฉลองวันครบรอบวันเกิดให้แก่พี่ชายคนโต

        หลังจากที่เมื่อวานซืนและเมื่อวานที่หมิงเยว่ต้องเข้าเรียนกับอาจารย์ทั้งสองท่านวันนี้เป็นวันเก็บผักบุ้งรุ่นแรกของปีนี้ หมิงเยว่ให้พวกเด็ก ๆ คือ อีเจี้ยนจือเหยียน น้องสี่ น้องเล็ก ชงจื้อ และเพ่ยเฟินเป็นคนเก็บผักบุ้ง หลังจากนั้นจึงให้อีเจี้ยนจือเหยียน น้องเล็ก และเพ่ยเฟินตามพี่ใหญ่ไปขายผักที่ตลาดในหมู่บ้านส่วนน้องสี่และชงจื้อให้ตามท่านพ่อไปขายผักที่ร้านฉิงเล่อ ด้วยความที่มีผักบุ้งแค่สองหมู่  จึงใช้เวลาแค่สองวันในการเก็บผักบุ้งรุ่นแรกและปลูกผักบุ้งรุ่นที่สอง

        ถึงเวลาที่องุ่นออกผลสามารถเก็บได้แล้วหมิงเยว่รู้ว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุดของหลี่หยางเหวิน จึงเขียนจดหมายไปแจ้งชายหนุ่มให้ชวนหลี่กุ้ยชิงมาด้วยเนื่องจากตนเองได้สัญญากับหญิงสาวไว้ว่า จะให้หลี่กุ้ยชิงมาเก็บองุ่นและช่วยทำเหล้าองุ่น