ย้อนอดีตกับระบบ Ai

ซื้อคอนโด (3)
“5 แสนหยวน!” สองพี่น้องถึงกับพูดไม่ออก พวกเธออุทานออกมาในใจอย่างแตกตื่น แต่เมื่อนึกไปถึงฉิงเฉินที่มีเงินมากกว่าสิบล้าน พวกเธอก็สงบจิตใจลง
“คุณจะจ่ายเป็นเงินสดหรือบัตรเครดิตค่ะ” แม้ซูฉิงอู่จะไม่คิดว่าฉิงเฉินมีเงินมาก แต่ในเมื่อเขาถามออกมาแล้ว เธอต้องปฏิบัติตามหน้าที่และถามเขาออกไป
“เงินสด” ฉิงเฉินปลดกระเป๋าสะพายออกจากหลัง และเปิดกระเป๋าออก เขาล้วงมือเข้าไปอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบเงินจำนวน 5 แสนหยวนออกมาให้ซูฉิงอู่
“นะ...นี่” ซูฉิงอู่ตกใจเล็กน้อย ก่อนจะรับเงิน 5 แสนหยวน ซึ่งถูกแพ็ครวมกันเป็นปึกอย่างเป็นระเบียบห้าปึก เธอได้เหลือบไปเห็นภายในกระเป๋าของฉิงเฉิน ที่มีเงินอยู่อีกหลายปึก เธอไม่คิดว่าเขาจะพกเงินสดกับตัวเยอะขนาดนี้
ด้วยการมองเห็น เธอสามารถบอกได้ว่าอย่างน้อยภายในกระเป๋าของเขา และรวมกับที่อยู่ในมือของเธอ น่าจะมีเกือบๆ 1 ล้านหยวน เธอสงบใจลงมองไปที่เขาอย่างแปลกประหลาดและพูดขึ้น “คุณคงไม่ได้ไปปล้นมาใช่ไหม?”
“หา?” ฉิงเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย เขามองไปที่สาวสวยตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ ความจริงเขาคิดว่าเธอแตกต่างจากยามที่ชื่อฉงหม่าก่อนหน้านี้ ที่ไม่ได้มองคนจากเสื้อผ้าที่สวมใส่
แต่ตอนนี้เธอกับถามออกมาแบบนี้ เขาย่อมเขาเข้าใจในคำถามของเธอ มันหมายความได้ว่า “ด้วยชุดที่เก่าๆของคุณ คุณมีเงินมากขนาดนี้ได้ยังไง?”
“น้องสาวอย่าพูดชี้ชั้ว” ฉิงเฉินพูดออกมาอย่างเย็นชา “ถ้าไม่ขายคืนเงินมา แล้วพวกผมจะออกไปทันที”
“อะไร? ฉันพูดแทงใจดำหรือไง?” ซูฉิงอู่เป็นคนอารมณ์ร้อน เธอไม่พอใจในคำพูดของชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาคนนี้อย่างมาก หากไม่ใช่เขาก็ควรบอกว่าไม่ใช่เฉยๆก็น่าจะพอ ไม่เห็นต้องแสดงออกมาอย่างเย็นชาเช่นนี้
ฟึบ!
ทันใดนั้นการแสดงออกทางใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป เงินจำนวน 5 แสนหยวนหล่นลงจากมือของเธอ และร่างของเธอถูกยกขึ้น ลำคอของเธอรู้สึกเจ็บปวด
ในเวลานี้มือของฉิงเฉินได้กุมคอสีขาวของซูฉิงอู่ไว้ ดวงตาเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร “น้องสาวผมบอกคุณแล้วอย่าพูดชี้ชั้ว แค่เพียงคืนเงินมาก็จบ ผมไม่ได้มาเพื่อสร้างปัญหา”
“คะ...คุณ!” ซูฉิงอู่ใบหน้าซีดลง เธอพยายามดิ้นรนแต่มันก็ไร้ผล เมื่อเธอสบตากับเขา ร่างของเธอก็สั่นขึ้นและรู้สึกได้ถึงความหนาวเย็น ภายในดวงตาของเขามีจิตสังหารอันน่ากลัวอยู่
“ขะ...ขอโทษค่ะ ยะ...อย่าทำอะไรฉันเลยนะ” เสียงของเธอสั่นเป็นอย่างมาก เธอรู้ได้ในทันทีว่าคนๆนี้ฆ่าคนมามาก และยิ่งไปกว่านั้นคือเขาเป็นผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่ง เพราะหากไม่ใช่...เธอที่เป็นผู้ฝึกตน ซึ่งอยู่ในอาณาจักรฉีระดับ 2 คงจะไม่ถูกจัดการง่ายขนาดนี้
แม้แต่เวลาที่เขาขยับตัวมาจับคอของเธอยกขึ้น เธอยังไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด ในตอนนี้เธอกลัวมาก เธอได้แต่นึกเสียใจที่ปากของตัวเองกล้าพูดอย่างนั้นออกไป ต่อหน้าผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งแบบนี้ เธออาจจะถูกฆ่าตายโดยที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
“พะ...พี่ชาย!” ในตอนนี้ร่างของลู่หลิงหลิงสั่น เธอจับไปที่ชายชุดสูทของฉิงเฉิน เธอกลัวว่าเขาจะทำอะไรซูฉิงอู่ จนเกิดเป็นเรื่องใหญ่โต ใบหน้าเล็กๆของเธอแสดงออกถึงความกังวลอย่างชัดเจน
ลู่เซี่ยวเซี่ยวเองก็มีใบหน้าที่แสดงออกถึงความกังวล “พวกเราไปที่อื่นกันเถอะค่ะ”
“ตกลง” ฉิงเฉินพยักหน้าและปล่อยร่างของซูฉิงอู่ลง
ใบหน้าของเธอซีดยิ่งกว่าเดิม และร่างก็ไม่สามารถหยุดสั่นได้ เพราะความหวาดกลัว ขาทั้งสองข้างของเธอไร้เรี่ยวแรงและไม่สามารถยืนได้ ร่างของเธอล้มลงคุกเข่ากับพื้น
ฉิงเฉินไม่ได้ให้ความสนใจต่อเธออีก เขาก้มตัวลงเพื่อเก็บเงินจำนวน 5 แสนเข้ากระเป๋าตามเดิม แต่ในขณะที่เขากำลังจะเก็บปึกสุดท้ายเข้ากระเป๋าสะพาย
มือที่สั่นเทาอันเรียวยาวสีขาวก็ยื่นออกมาจับที่แขนของเขา “คะ..คุณไม่ต้องไปที่อื่นหรอกค่ะ ฉะ..ฉันขอโทษจริงๆ คุณพักที่นี่ได้ไหม? ฉันจะลดราคาให้ครึ่งหนึ่ง!”
“โทษทีผมไม่สนใจ” ฉิงเฉินสะบัดมือของเธอทิ้งอย่างไม่แยแส แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะสวย แต่นิสัยของเธอนั้นเป็นสิ่งที่เขาไม่ชอบอย่างมาก ช่วยไม่ได้เลยที่เขาจะนึกรังเกียจเธอ
“ไปกันเถอะ” จากนั้นเขาก็เก็บเงินทั้งหมดเสร็จ พร้อมๆกับจะเดินไปยังกระเป๋าใบใหญ่ของสองพี่น้อง แต่ขาของเขาก็ถูกหยุดไว้โดยซูฉิงอู่ เขาก้มลงมองเธอก่อนจะพูดออกมา “คุณต้องการอะไร?”
“ฉะ...ฉัน” ซูงฉิงอู่กัดฟันแน่นก่อนจะพูดต่อ “ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นี่”
ในความคิดของเธอ การจะพบผู้ฝึกตนสักคนหนึ่ง โดยเฉพาะผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่ง มันเป็นเรื่องที่ยากมาก
เมื่อ 2 ปีก่อนอาจารย์ของเธอได้ป่วยและจากโลกไป ทำให้การฝึกตนของเธอหยุดลงอยู่ที่อาณาจักรฉีระดับ 2 และไม่ว่าเธอจะฝึกฝนร่างกายมากเท่าไหร่ระดับของเธอก็ไม่เลื่อนขึ้นเลย ทำให้เธอเป็นกังวลมาก เพราะเธอต้องการจะแข็งแกร่งขึ้นมากกว่านี้
แต่เธอไม่รู้วิธีที่จะเลื่อนระดับขึ้น เธอจึงรู้ว่าสิ่งที่เธอขาดคืออาจารย์ เธอต้องการผู้ชี้แนะที่แข็งแกร่ง พอที่จะสามารถนำทางเธอไปยังเส้นทางของผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่ง
ด้วยการพบกับฉิงเฉินที่เป็นผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่ง เธอย่อมไม่ต้องการที่จะเสียโอกาสนี้ไป และแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าจะขอให้เขาสอนเธอได้หรือไม่ก็ตาม เธอก็ยังคงต้องการให้เขาอยู่ที่นี่
“ทำไม?” ฉิงเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดอย่างเย็นชา “ทำไมผมต้องอยู่ที่นี่? ผมจะพูดอีกครั้งว่าผมไม่สนใจ ถ้าคุณไม่ปล่อยอย่าหาว่าผมใจร้ายก็แล้วกัน”
“.....” ซูฉิงอู่ไม่รู้จะพูดอะไรดี แม้เธออยากจะให้เขาอยู่ที่นี่ แต่เธอก็กลัวเขาอยู่ไม่น้อย ด้วยคำพูดของเขาเมื่อครู่นี้ หากเธอไม่ปล่อยขาของเขา เขาอาจจะลงมือทำอะไรที่น่ากลัวเกินกว่าที่เธอคิดก็ได้ สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจและเริ่มปล่อยขาของเขา
แต่ทันใดนั้น เธอก็มองเห็นลู่หลิงหลิงและลู่เซี่ยวเซี่ยวที่ยืนอยู่ข้างๆกัน เมื่อครู่นี้ไม่ใช่ว่าผู้ชายตรงหน้าฟังสองคนนี้หรือไง?
เธอคิดว่าลู่เซี่ยวเซี่ยวอาจจะเป็นคนน้องสาวของเขาก็เป็นได้ เธอลุกขึ้นและพุ่งไปคว้ามือของลู่เซี่ยวเซี่ยวในทันที “คุณช่วยพูดให้เขาอยู่ที่นี่ได้ไหม?”
จบบทที่ 9

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 9 : ซื้อคอนโด (3)

นิยายแนะนำ

ย้อนอดีตกับระบบ Ai

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 9 : ซื้อคอนโด (3)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้