ผู้เล่นเหนือชะตา สู่ราชาวันสิ้นโลก (FATEBOUND REBORN)

    ตอนที่ 3

    หมาล่าเนื้อ

    กลุ่มนักฆ่ารับจ้างฝีมือดี ที่มีทักษะลอบเร้น LV.7 ขึ้นไป พวกเขารับทำงานสกปรกทุกรูปแบบทั่วอาณาจักร ขอเพียงแค่มีเงินจ่าย ไม่ว่าจะสั่งฆ่า หรือบุกปล้นสะดมก็ทำได้ รายละเอียดส่วนนี้ตามบันทึกเขียนไว้เยอะมาก เพราะพวกเขาค่อนข้างมีอิทธิพลในโลกใต้ดิน ผมเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่ามินกยู ไปเกี่ยวข้องกับเ๯้าพวกนั้นได้ยังไง

    ‘’ ว่าไง? รู้จักมั้ย? ‘’

    ‘’ ม.. ไม่รู้หรอก เพิ่งจะเคยได้ยินเนี่ยแหละ ‘’

    ว่าแล้ว.. ถึงอย่างไรก็เป็๲แค่เด็ก ครั้งนี้เขาเลือกที่จะออกอุบายตื้นๆแทน สีหน้ากับท่าทีชัดเจนมากว่ากลัวอยู่ ผมกำลังจะพิสูจน์ว่าสิ่งที่คิดในหัวอยู่ตอนนี้ มันจะเป็๲เ๱ื่๵๹จริงหรือเปล่า มันต้องมีสิ.. ถึงอย่างไรก็ต้องเค้นถามออกมาให้ได้ว่ามินกยูปิดบังความลับอะไรอยู่ ผมเดินเข้าไปจับใหล่ของเด็กชายทันที แปลกดีที่ท่าทางน่ารำคาญเมื่อครู่หายไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับผมกำลังจับลูกหมาตัวเล็กๆ

    ‘’ บอกมาเถอะ ฉันจะไม่ให้เ๹ื่๪๫เดือดร้อน ตามไปถึงนายกับพ่อแน่นอน ‘’

    อวดดีชะมัดคิดแล้วก็อยากหัวเราะออกมา กับท่าทีโกหกหน้าตายของตัวเอง หลังจากพูดจบมินกยูก็ยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง ท่าทีเขาดูลังเล เพื่อแสดงความจริงใจ ครั้งนี้ผมเลือกยืนรอคำตอบโดยไม่แกล้งเดินหนี ความจริงเกี่ยวกับหมาล่าเนื้อผมก็รู้อยู่แล้ว เพียงแต่มีอีกเ๱ื่๵๹ที่ยังสงสัยอยู่ก็เท่านั้น

    ‘’ ฮู่ว! ‘’ 

    มินกยูถอนหายใจเฮือกเป็๲ครั้งแรก 

    ‘’ ง.. งั้นอย่าไปบอกใครนะ ‘’ มันแน่นอนอยู่แล้วถ้าเลือกเจรจาดีๆ เพราะตามข้อมูลที่รู้ คือมินกยูไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร เขาแค่ยอมทำงานสีดำเพราะอยากมีเงินเยอะๆ สุดท้ายก็ยังเป็๞แค่เด็ก 

    ปิ้บ!

    [ซงมินกยูเรียนรู้ที่จะพูดความจริง]

    ทันใดนั้นก็มีข้อความสีขาวปรากฎขึ้นบนศรีษะของเขา เป็๲ไปตามคาด.. สิ่งที่ผมคิดนั้นถูกต้อง อันที่จริง๻ั้๹แ๻่เข้ามาในโลกนี้ ผมยังไม่เคยเจอหน้าจอแสดงข้อมูลตัวละครเลยสักครั้ง แต่พอลองคิดประเมินสถานการณ์อย่างมีเหตุผลดู

    มันก็อาจเป็๞เพราะว่า วันนี้ยังไม่เคยพูดคุยกับชาวเมืองคนไหนจริงจังเลย มีเพียงแค่ทักทายผ่านๆเท่านั้น ผมยืนมองวงกลมโปร่งใสสีฟ้าเล็กๆ กำลังหมุนสามร้อยหกสิบองศาประมาณสิบวิ หลังจากนั้นหน้าจอที่รออยู่ก็ปรากฎขึ้น

    <ข้อมูลตัวละคร>

    ชื่อ : ซงมินกยู

    อายุ : 15 ปี

    ระดับความสัมพันธ์ : 0/1000

    ค่าสถานะ : ความแข็งแกร่ง LV.1 ความว่องไว พลังกาย LV.1 ผู้อ่อนแอ LV.4 

    สายอาชีพ : นักแลกเปลี่ยนผิดกฎหมาย

    อัตลักษณ์ : นักเจรจาฝึกหัด LV.1 ผู้สังเกต LV.3 

    ชื่อเสียง : ไม่มี

    ผมยืนมองข้อมูลของมินกยูที่ปรากฎขึ้นอย่างละเอียด ภาพรวมก็เป็๲ข้อมูลทั่วไป ไม่มีอะไรโดดเด่น แต่มีอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัด ว่าทำไมการเจรจา ถึงจบลงโดยที่ผมถือไพ่เหนือกว่า นั่นเป็๲เพราะค่าสถานะ ผู้อ่อนแอ LV.4 ถ้าจำไม่ผิดยิ่งค่าสถานะนี้มีระดับสูงมากเท่าไหร่ ตัวละครก็จะยิ่งมีนิสัยด้านลบเยอะมากขึ้น มีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในหัวว่า โลกนี้เต็มไปด้วยเนื้อเ๱ื่๵๹อิสระมากมาย 

    หนึ่งในเ๹ื่๪๫ราวนั้น.. ก็คือ ผู้มีจิตใจแตกสลาย ที่เคยเป็๞ฉายาของเ๯้าเด็กนี่ ซึ่งได้รับมาเพราะมีค่าสถานะผู้อ่อนแอถึงระดับสูงสุด ถ้าเป็๞แบบนี้.. ขอแค่เจอเด็กทารกนอนร้องไห้อยู่ ก็คงเอาแต่โทษว่าเป็๞ความผิดของตัวเองจนอยากฆ่าตัวตาย อา.. ช่างมันเถอะ ผมจะไปคิดสนใจทำไม เอาเป็๞ว่าบทสรุปเ๹ื่๪๫ราวที่เจอ คือมินกยู ถูกพวกหมาล่าเนื้อข่มขู่ให้ทำงานสกปรกให้จนเสียสติ ผมเลยอยากรู้ว่าเ๯้าเด็กนี่รู้จักกับพวกสารเลวนั่นได้ยังไง

    ‘’ ฉ.. ฉันรับงานจากเ๽้าพวกนั้นมาทำเมื่อ 3 วันที่แล้วน่ะ ‘’

    ‘’ พวกนั้นบอกจะจ่ายให้ 10,000 เหรียญสินะ ‘’

    ‘’ ถ้านายหาไอเทมระดับ B ผ้าคลุมกันไฟ มาให้? ‘’

    ‘’ ช.. ใช่! ว่าแต่.. ทำไมนายรู้เยอะขนาดนี้เนี่ย!? ‘’ 

    ท่าที๻๠ใ๽นั่นสมกับเป็๲เด็กจริงๆ ผมค่อยๆปัดมือที่จับใหล่เขาออก อยู่ดีๆก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา.. ที่ข้อมูลในหัวไม่มีผิดเพี้ยน เ๽้าพวกนั้นคงจะวางแผนปล้นธนาคารในเมืองอยู่สิท่า ส่วนเ๽้าเด็กนี่ดันหาของเถื่อนมาขายเก่งเกินไป เลยถูกยืมมือช่วยเหลือก็แค่นั้น เ๱ื่๵๹ราวไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย แต่สิ่งที่ผมยังไม่เข้าใจก็คือข้อความก่อนหน้านี้่ที่ว่า 

    [มินกยูเรียนรู้ที่จะพูดความจริง] มันมีความหมายว่ายังไงกันแน่

    ‘’ ฉันไปล่ะ พอดีมีเ๱ื่๵๹ที่ต้องรีบจัดการน่ะ ‘’

    ‘’ ม.. มาข่มขู่คนอื่นหน้าตาเฉย แล้วนายก็จากไปทั้งๆอย่างนี้เนี่ยนะ!? ‘’ 

    ใบหน้าที่ดูไม่มั่นใจนั่นขมวดคิ้วทันที จะไม่ยอมเสียเปรียบเ๱ื่๵๹ธุจกิจจริงๆ ให้ตายสิ.. เ๽้าเด็กนี่ อ้างว่าอะไรดีนะ ตอนนี้เงินทั้งเนื้อทั้งตัว ก็มีเหลืออยู่แค่ 80 เหรียญเอง จะเกทับราคาเพิ่มก็ไม่ไหวมั้ง เ๽้าพวกหมาล่าเนื้อให้เยอะขนาดนั้นสุดท้ายผมก็พลันนึกออก คงจะมีแค่วิธีนี้ที่พอช่วยได้ ถึงจะไม่อยากทำเพราะมันเล่นกับความรู้สึกคนก็เถอะ

    ‘’ เอาของมาให้ฉันก่อน 6 โมงเย็น ‘’

    ‘’ แล้วฉันจะพานายไปเจอแม่ ‘’

    ‘’ อ.. อย่ามาล้อเล่นนะ! อย่างนายจะไปรู้- ‘’

    ‘’ ฉันมีไอเทมระดับ A เสียงเรียกจากวิญญาน บอกไว้เฉยๆ เผื่อนายยังไม่รู้ ‘’ 

    ตามคาด.. มินกยูยืนเงียบไปทันที ถ้าอยู่ดีๆมีใครสักคนปรากฎตัวขึ้นในชีวิต แล้วคนๆนั้นดันรู้ความลับทุกอย่างเกี่ยวกับเราล่ะ? ความหมายมันชัดเจนอยู่แล้ว ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรต่อ มันก็ดูน่าเชื่อถือไปหมดเพราะความกลัว

    สีหน้าอ่านง่ายของเด็กคนนี้ตอนนี้ กำลังบอกว่าฉันต้องทำตามไปก่อนเท่านั้น 

    จะว่าไปแล้ว.. ผมเองก็กำลังตามหาไอเทมที่ว่านั่นอยู่เหมือนกัน มันอยู่ที่ไหนกันนะ

    นิยายแนะนำ