หมาล่าเนื้อ
กลุ่มนักฆ่ารับจ้างฝีมือดี ที่มีทักษะลอบเร้น LV.7 ขึ้นไป พวกเขารับทำงานสกปรกทุกรูปแบบทั่วอาณาจักร ขอเพียงแค่มีเงินจ่าย ไม่ว่าจะสั่งฆ่า หรือบุกปล้นสะดมก็ทำได้ รายละเอียดส่วนนี้ตามบันทึกเขียนไว้เยอะมาก เพราะพวกเขาค่อนข้างมีอิทธิพลในโลกใต้ดิน ผมเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่ามินกยู ไปเกี่ยวข้องกับเ้าพวกนั้นได้ยังไง
‘’ ว่าไง? รู้จักมั้ย? ‘’
‘’ ม.. ไม่รู้หรอก เพิ่งจะเคยได้ยินเนี่ยแหละ ‘’
ว่าแล้ว.. ถึงอย่างไรก็เป็แค่เด็ก ครั้งนี้เขาเลือกที่จะออกอุบายตื้นๆแทน สีหน้ากับท่าทีชัดเจนมากว่ากลัวอยู่ ผมกำลังจะพิสูจน์ว่าสิ่งที่คิดในหัวอยู่ตอนนี้ มันจะเป็เื่จริงหรือเปล่า มันต้องมีสิ.. ถึงอย่างไรก็ต้องเค้นถามออกมาให้ได้ว่ามินกยูปิดบังความลับอะไรอยู่ ผมเดินเข้าไปจับใหล่ของเด็กชายทันที แปลกดีที่ท่าทางน่ารำคาญเมื่อครู่หายไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับผมกำลังจับลูกหมาตัวเล็กๆ
‘’ บอกมาเถอะ ฉันจะไม่ให้เื่เดือดร้อน ตามไปถึงนายกับพ่อแน่นอน ‘’
อวดดีชะมัดคิดแล้วก็อยากหัวเราะออกมา กับท่าทีโกหกหน้าตายของตัวเอง หลังจากพูดจบมินกยูก็ยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง ท่าทีเขาดูลังเล เพื่อแสดงความจริงใจ ครั้งนี้ผมเลือกยืนรอคำตอบโดยไม่แกล้งเดินหนี ความจริงเกี่ยวกับหมาล่าเนื้อผมก็รู้อยู่แล้ว เพียงแต่มีอีกเื่ที่ยังสงสัยอยู่ก็เท่านั้น
‘’ ฮู่ว! ‘’
มินกยูถอนหายใจเฮือกเป็ครั้งแรก
‘’ ง.. งั้นอย่าไปบอกใครนะ ‘’ มันแน่นอนอยู่แล้วถ้าเลือกเจรจาดีๆ เพราะตามข้อมูลที่รู้ คือมินกยูไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร เขาแค่ยอมทำงานสีดำเพราะอยากมีเงินเยอะๆ สุดท้ายก็ยังเป็แค่เด็ก
ปิ้บ!
[ซงมินกยูเรียนรู้ที่จะพูดความจริง]
ทันใดนั้นก็มีข้อความสีขาวปรากฎขึ้นบนศรีษะของเขา เป็ไปตามคาด.. สิ่งที่ผมคิดนั้นถูกต้อง อันที่จริงั้แ่เข้ามาในโลกนี้ ผมยังไม่เคยเจอหน้าจอแสดงข้อมูลตัวละครเลยสักครั้ง แต่พอลองคิดประเมินสถานการณ์อย่างมีเหตุผลดู
มันก็อาจเป็เพราะว่า วันนี้ยังไม่เคยพูดคุยกับชาวเมืองคนไหนจริงจังเลย มีเพียงแค่ทักทายผ่านๆเท่านั้น ผมยืนมองวงกลมโปร่งใสสีฟ้าเล็กๆ กำลังหมุนสามร้อยหกสิบองศาประมาณสิบวิ หลังจากนั้นหน้าจอที่รออยู่ก็ปรากฎขึ้น
<ข้อมูลตัวละคร>
ชื่อ : ซงมินกยู
อายุ : 15 ปี
ระดับความสัมพันธ์ : 0/1000
ค่าสถานะ : ความแข็งแกร่ง LV.1 ความว่องไว พลังกาย LV.1 ผู้อ่อนแอ LV.4
สายอาชีพ : นักแลกเปลี่ยนผิดกฎหมาย
อัตลักษณ์ : นักเจรจาฝึกหัด LV.1 ผู้สังเกต LV.3
ชื่อเสียง : ไม่มี
ผมยืนมองข้อมูลของมินกยูที่ปรากฎขึ้นอย่างละเอียด ภาพรวมก็เป็ข้อมูลทั่วไป ไม่มีอะไรโดดเด่น แต่มีอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัด ว่าทำไมการเจรจา ถึงจบลงโดยที่ผมถือไพ่เหนือกว่า นั่นเป็เพราะค่าสถานะ ผู้อ่อนแอ LV.4 ถ้าจำไม่ผิดยิ่งค่าสถานะนี้มีระดับสูงมากเท่าไหร่ ตัวละครก็จะยิ่งมีนิสัยด้านลบเยอะมากขึ้น มีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในหัวว่า โลกนี้เต็มไปด้วยเนื้อเื่อิสระมากมาย
หนึ่งในเื่ราวนั้น.. ก็คือ ผู้มีจิตใจแตกสลาย ที่เคยเป็ฉายาของเ้าเด็กนี่ ซึ่งได้รับมาเพราะมีค่าสถานะผู้อ่อนแอถึงระดับสูงสุด ถ้าเป็แบบนี้.. ขอแค่เจอเด็กทารกนอนร้องไห้อยู่ ก็คงเอาแต่โทษว่าเป็ความผิดของตัวเองจนอยากฆ่าตัวตาย อา.. ช่างมันเถอะ ผมจะไปคิดสนใจทำไม เอาเป็ว่าบทสรุปเื่ราวที่เจอ คือมินกยู ถูกพวกหมาล่าเนื้อข่มขู่ให้ทำงานสกปรกให้จนเสียสติ ผมเลยอยากรู้ว่าเ้าเด็กนี่รู้จักกับพวกสารเลวนั่นได้ยังไง
‘’ ฉ.. ฉันรับงานจากเ้าพวกนั้นมาทำเมื่อ 3 วันที่แล้วน่ะ ‘’
‘’ พวกนั้นบอกจะจ่ายให้ 10,000 เหรียญสินะ ‘’
‘’ ถ้านายหาไอเทมระดับ B ผ้าคลุมกันไฟ มาให้? ‘’
‘’ ช.. ใช่! ว่าแต่.. ทำไมนายรู้เยอะขนาดนี้เนี่ย!? ‘’
ท่าทีในั่นสมกับเป็เด็กจริงๆ ผมค่อยๆปัดมือที่จับใหล่เขาออก อยู่ดีๆก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา.. ที่ข้อมูลในหัวไม่มีผิดเพี้ยน เ้าพวกนั้นคงจะวางแผนปล้นธนาคารในเมืองอยู่สิท่า ส่วนเ้าเด็กนี่ดันหาของเถื่อนมาขายเก่งเกินไป เลยถูกยืมมือช่วยเหลือก็แค่นั้น เื่ราวไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย แต่สิ่งที่ผมยังไม่เข้าใจก็คือข้อความก่อนหน้านี้่ที่ว่า
[มินกยูเรียนรู้ที่จะพูดความจริง] มันมีความหมายว่ายังไงกันแน่
‘’ ฉันไปล่ะ พอดีมีเื่ที่ต้องรีบจัดการน่ะ ‘’
‘’ ม.. มาข่มขู่คนอื่นหน้าตาเฉย แล้วนายก็จากไปทั้งๆอย่างนี้เนี่ยนะ!? ‘’
ใบหน้าที่ดูไม่มั่นใจนั่นขมวดคิ้วทันที จะไม่ยอมเสียเปรียบเื่ธุจกิจจริงๆ ให้ตายสิ.. เ้าเด็กนี่ อ้างว่าอะไรดีนะ ตอนนี้เงินทั้งเนื้อทั้งตัว ก็มีเหลืออยู่แค่ 80 เหรียญเอง จะเกทับราคาเพิ่มก็ไม่ไหวมั้ง เ้าพวกหมาล่าเนื้อให้เยอะขนาดนั้นสุดท้ายผมก็พลันนึกออก คงจะมีแค่วิธีนี้ที่พอช่วยได้ ถึงจะไม่อยากทำเพราะมันเล่นกับความรู้สึกคนก็เถอะ
‘’ เอาของมาให้ฉันก่อน 6 โมงเย็น ‘’
‘’ แล้วฉันจะพานายไปเจอแม่ ‘’
‘’ อ.. อย่ามาล้อเล่นนะ! อย่างนายจะไปรู้- ‘’
‘’ ฉันมีไอเทมระดับ A เสียงเรียกจากวิญญาน บอกไว้เฉยๆ เผื่อนายยังไม่รู้ ‘’
ตามคาด.. มินกยูยืนเงียบไปทันที ถ้าอยู่ดีๆมีใครสักคนปรากฎตัวขึ้นในชีวิต แล้วคนๆนั้นดันรู้ความลับทุกอย่างเกี่ยวกับเราล่ะ? ความหมายมันชัดเจนอยู่แล้ว ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรต่อ มันก็ดูน่าเชื่อถือไปหมดเพราะความกลัว
สีหน้าอ่านง่ายของเด็กคนนี้ตอนนี้ กำลังบอกว่าฉันต้องทำตามไปก่อนเท่านั้น
จะว่าไปแล้ว.. ผมเองก็กำลังตามหาไอเทมที่ว่านั่นอยู่เหมือนกัน มันอยู่ที่ไหนกันนะ