หลังจากสามคนพ่อแม่ ลูก ทานอาหารเช้าอิ่มเรียบร้อย ก็พากันมานั่งที่บริเวณสวนหย่อมหน้าบ้านที่ถูกตกแต่งจัดสวนไว้สวยงามเสมือนได้กลิ่นอายที่บริสุทธิ์ของธรรมชาติ
“ฟ้า” แม่ของเธอเรียกชื่อของเธอขึ้นมา
“คะแม่”
“อีกไม่กี่วันลูกก็จะเปิดเรียนแล้วใช่มั้ย”
“ค่ะ ใช่ค่ะ แม่ถามทำไมหรือคะ”
“แล้วลูกคิดว่าจะอยากจะย้ายไปอยู่คอนโดที่พ่อกับแม่ซื้อไว้ให้มั้ย”
“ก็อยากนะคะ มันก็ใกล้กับมหาวิทยาลัยของฟ้าดี”
“ว่าแต่แม่ถามทำไมคะ”
“เปล่าจ้ะ”
“แต่ฟ้าอยากกลับบ้านทุกวันมาเจอพ่อกับแม่มากกว่าค่ะ” ปลายฟ้าพูดจบเธอก็เอียงตัวไปกอดผู้เป็พ่อที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่
แม่ของเธอเอื้อมมือไปลูบที่ผมของลูกสาวเบาๆอย่างเอ็นดู แต่ว่าสีหน้าของผู้เป็พ่อและแม่นั้นกลับดูกังวลจนเธอสังเกตเห็นได้
“พ่อกับแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมดูเหมือนไม่ค่อยสบายใจ”
“ฟ้า ฟังพ่อนะลูก” พ่อของเธอพูดขึ้นพร้อมกับวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ
“พ่อกับแม่มีเื่สำคัญที่อยากจะบอกลูก”
“เื่อะไรคะ”
“พ่อกับแม่ เราสองคน...”
“ฟ้า แม่กับพ่อรักลูกทั้งสองมากนะ” ผู้เป็แม่พูดแทรกขึ้นด้วยความวิตกกังวล
“คุณ ผมว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราต้องบอกให้ปลายฟ้าได้รู้”
“พ่อกับแม่จะบอกอะไรฟ้า” ปลายฟ้าถามขึ้นเมื่อเห็นท่านทั้งสองดูแปลกทั้งสีหน้าและคำพูด
“พ่อกับแม่ เราสองคนหย่ากันมาสักพักใหญ่ๆ แล้ว” พ่อของเธอพูดขึ้นทันทีโดยไม่รีรอต่อไป
“หมายความว่ายังไงคะ” ปลายฟ้ายังคงไม่เข้าใจในสิ่งที่ท่านทั้งสอง้าสื่อสาร
“พ่อกับแม่ เราเลิกกันแล้ว และแยกกันอยู่มาพักใหญ่ๆที่ลูกเห็นว่าเราสองคนไม่ค่อยกลับบ้าน เพราะเราสองคน...”
ปลายฟ้ารุ่งไม่ทันฟังที่พ่อและแม่พูดให้จบก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความเกรี้ยวกราด
“ฟ้าไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้นค่ะ ขอตัวนะคะ” ปลายฟ้าพูดจบก็เดินจากไปทันทีโดยไม่ฟังคำรั้งใดๆของผู้เป็พ่อและแม่
“ฟ้าลูก” แม่ของเธอเรียกตามแต่ก็ไร้ประโยชน์เพราะเธอไม่หยุดที่จะฟังต่อ
“ปล่อยลูกไปก่อนเถอะคุณ”
“แต่ลูกไม่เข้าใจเลยนะ”
“ผมว่าลูกเข้าใจ แต่แค่ยังไม่ยอมรับ”
“จะปล่อยลูกแบบนี้เหรอคะ”
“ให้แกได้เรียนรู้และเข้าใจในความเป็จริงดีกว่าให้แกอยู่กับความรู้สึกที่สงสัยว่า พ่อกับแม่ไปไหนดีกว่า”
“ผมว่าลูกก็ััได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่มีมาพักใหญ่ เชื่อผมคอยมองยัยฟ้าห่างๆ” ผู้เป็พ่อพูดจบก็ใช้มือแตะที่ไหล่ของผู้เป็แม่เบาๆก่อนที่จะเดินจากไป
เมื่อทั้งสองสามีภรรยาได้บอกเื่ราวต่างๆกับปลายฟ้าผู้เป็ลูกสาวแล้วต่างก็เก็บเสื้อผ้าสัมภาระใส่กระเป๋าใบโตเดินลงจากห้องมาเพื่อจะย้ายไปอยู่ในที่ที่ทั้งสองต่างเลือกไว้แล้ว
“คุณท่านทั้งสองจะไปไหนคะ” แม่บ้านเดินมาเห็นพอดีจึงเอ่ยถามขึ้นมา
“ป้ามาลัยคะ เราสองคนหย่ากันแล้ว และจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่นคงไม่ค่อยได้กลับมาที่นี่บ่อย ฝากป้าดูแลยัยฟ้า ดูแลบ้านด้วยนะคะ”
“คุณผู้หญิงพูดอะไรคะ แล้วคุณทั้งสองจะไปอยู่ที่ไหน”
“ชั้นจะไปอยู่ต่างจังหวัด อยากกลับไปอยู่บ้านเกิดใช้ชีวิตบ้านๆ ค่ะป้า”
“ผมก็อยากไปใช้ชีวิตตอนแก่ท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ ครับ”
“ป้ามาลัยคะ เราสองคนไม่ได้มีปัญหาอะไรกัน อีกอย่างธุรกิจก็อยู่ตัวพอแล้วอยากใช้ชีวิตตอนปลายๆ หาความสุขให้ตัวเองแค่นั้นค่ะ”
แม่ของปลายฟ้ารุ่งโอบกอดมาลัยแม่บ้านที่อยู่ด้วยกันมา20 กว่าปีก่อนจะเดินลากกระเป๋าใบโตออกจากบ้านหลังโตนี้ไปพร้อมกับอดีตสามีผู้เป็พ่อของปลายฟ้าและเมฆาดวงใจทั้งสองของเขาและเธอ