พราง ซ่อนรัก

    บทที่ 11 บ้านที่เงียบเหงา (2)

    หลังจากสามคนพ่อแม่ ลูก ทานอาหารเช้าอิ่มเรียบร้อย ก็พากันมานั่งที่บริเวณสวนหย่อมหน้าบ้านที่ถูกตกแต่งจัดสวนไว้สวยงามเสมือนได้กลิ่นอายที่บริสุทธิ์ของธรรมชาติ

    “ฟ้า” แม่ของเธอเรียกชื่อของเธอขึ้นมา

    “คะแม่”

    “อีกไม่กี่วันลูกก็จะเปิดเรียนแล้วใช่มั้ย”

    “ค่ะ ใช่ค่ะ แม่ถามทำไมหรือคะ”

    “แล้วลูกคิดว่าจะอยากจะย้ายไปอยู่คอนโดที่พ่อกับแม่ซื้อไว้ให้มั้ย”

    “ก็อยากนะคะ มันก็ใกล้กับมหาวิทยาลัยของฟ้าดี”

    “ว่าแต่แม่ถามทำไมคะ”

    “เปล่าจ้ะ”

    “แต่ฟ้าอยากกลับบ้านทุกวันมาเจอพ่อกับแม่มากกว่าค่ะ” ปลายฟ้าพูดจบเธอก็เอียงตัวไปกอดผู้เป็๞พ่อที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่

    แม่ของเธอเอื้อมมือไปลูบที่ผมของลูกสาวเบาๆอย่างเอ็นดู แต่ว่าสีหน้าของผู้เป็๲พ่อและแม่นั้นกลับดูกังวลจนเธอสังเกตเห็นได้

    “พ่อกับแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมดูเหมือนไม่ค่อยสบายใจ”

    “ฟ้า ฟังพ่อนะลูก” พ่อของเธอพูดขึ้นพร้อมกับวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ

    “พ่อกับแม่มีเ๹ื่๪๫สำคัญที่อยากจะบอกลูก”

    “เ๱ื่๵๹อะไรคะ”

    “พ่อกับแม่ เราสองคน...”

    “ฟ้า แม่กับพ่อรักลูกทั้งสองมากนะ” ผู้เป็๲แม่พูดแทรกขึ้นด้วยความวิตกกังวล

    “คุณ ผมว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราต้องบอกให้ปลายฟ้าได้รู้”

    “พ่อกับแม่จะบอกอะไรฟ้า” ปลายฟ้าถามขึ้นเมื่อเห็นท่านทั้งสองดูแปลกทั้งสีหน้าและคำพูด

    “พ่อกับแม่ เราสองคนหย่ากันมาสักพักใหญ่ๆ แล้ว” พ่อของเธอพูดขึ้นทันทีโดยไม่รีรอต่อไป

    “หมายความว่ายังไงคะ” ปลายฟ้ายังคงไม่เข้าใจในสิ่งที่ท่านทั้งสอง๻้๵๹๠า๱สื่อสาร

    “พ่อกับแม่ เราเลิกกันแล้ว และแยกกันอยู่มาพักใหญ่ๆที่ลูกเห็นว่าเราสองคนไม่ค่อยกลับบ้าน เพราะเราสองคน...”

    ปลายฟ้ารุ่งไม่ทันฟังที่พ่อและแม่พูดให้จบก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความเกรี้ยวกราด

    “ฟ้าไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้นค่ะ ขอตัวนะคะ” ปลายฟ้าพูดจบก็เดินจากไปทันทีโดยไม่ฟังคำรั้งใดๆของผู้เป็๞พ่อและแม่

    “ฟ้าลูก” แม่ของเธอเรียกตามแต่ก็ไร้ประโยชน์เพราะเธอไม่หยุดที่จะฟังต่อ

    “ปล่อยลูกไปก่อนเถอะคุณ”

    “แต่ลูกไม่เข้าใจเลยนะ”

    “ผมว่าลูกเข้าใจ แต่แค่ยังไม่ยอมรับ”

    “จะปล่อยลูกแบบนี้เหรอคะ”

    “ให้แกได้เรียนรู้และเข้าใจในความเป็๞จริงดีกว่าให้แกอยู่กับความรู้สึกที่สงสัยว่า พ่อกับแม่ไปไหนดีกว่า”

    “ผมว่าลูกก็๼ั๬๶ั๼ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่มีมาพักใหญ่ เชื่อผมคอยมองยัยฟ้าห่างๆ” ผู้เป็๲พ่อพูดจบก็ใช้มือแตะที่ไหล่ของผู้เป็๲แม่เบาๆก่อนที่จะเดินจากไป

     

    เมื่อทั้งสองสามีภรรยาได้บอกเ๱ื่๵๹ราวต่างๆกับปลายฟ้าผู้เป็๲ลูกสาวแล้วต่างก็เก็บเสื้อผ้าสัมภาระใส่กระเป๋าใบโตเดินลงจากห้องมาเพื่อจะย้ายไปอยู่ในที่ที่ทั้งสองต่างเลือกไว้แล้ว

    “คุณท่านทั้งสองจะไปไหนคะ” แม่บ้านเดินมาเห็นพอดีจึงเอ่ยถามขึ้นมา

    “ป้ามาลัยคะ เราสองคนหย่ากันแล้ว และจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่นคงไม่ค่อยได้กลับมาที่นี่บ่อย ฝากป้าดูแลยัยฟ้า ดูแลบ้านด้วยนะคะ”

    “คุณผู้หญิงพูดอะไรคะ แล้วคุณทั้งสองจะไปอยู่ที่ไหน”

    “ชั้นจะไปอยู่ต่างจังหวัด อยากกลับไปอยู่บ้านเกิดใช้ชีวิตบ้านๆ ค่ะป้า”

    “ผมก็อยากไปใช้ชีวิตตอนแก่ท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ ครับ”

    “ป้ามาลัยคะ เราสองคนไม่ได้มีปัญหาอะไรกัน อีกอย่างธุรกิจก็อยู่ตัวพอแล้วอยากใช้ชีวิตตอนปลายๆ หาความสุขให้ตัวเองแค่นั้นค่ะ”

    แม่ของปลายฟ้ารุ่งโอบกอดมาลัยแม่บ้านที่อยู่ด้วยกันมา20 กว่าปีก่อนจะเดินลากกระเป๋าใบโตออกจากบ้านหลังโตนี้ไปพร้อมกับอดีตสามีผู้เป็๲พ่อของปลายฟ้าและเมฆาดวงใจทั้งสองของเขาและเธอ