[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

อวี่ฟู่ชิงเล่นใหญ่สมฐานะคู่หมั้นกำมะลอ ด้วยการเปิดห้องสวีทที่แพงที่สุดในโรงแรมหรูระดับห้าดาวให้ไป๋ลู่พัก

แน่นอนว่าไป๋ลู่อยู่ได้อย่างสบายใจเฉิบ ไร้ซึ่งความรู้สึกผิดหรือเกรงใจใดๆ ทั้งสิ้น

เหอะ! เมื่อเทียบกับชาติที่แล้วที่อวี่ฟู่ชิงสูบเลือดสูบเนื้อ กอบโกยเงินทองจากเธอไปมหาศาล... แค่ค่าห้องคืนละไม่กี่หมื่นหยวนนี่ยังไม่พอจ่ายดอกเบี้ยด้วยซ้ำ!

ตลอดเวลาที่อยู่ในห้อง อวี่ฟู่ชิงพยายามตะล่อมถามทั้งทางตรงและทางอ้อม อยากรู้จนตัวสั่นว่าช่วงห้าหกวันที่ผ่านมาเธอหายตัวไปมุดหัวอยู่ที่ไหน

ไป๋ลู่แค่นหัวเราะ หึ ในลำคอ 

“ถามทำไมคะ? คุณอยากจะตามไปขอบคุณแฟนคลับของฉันด้วยตัวเองเหรอ? ฉันเตือนด้วยความหวังดีนะ เขาอาจจะไม่อยากเจอคุณก็ได้ ระวังจะโดนด่าเปิงเหมือนลุงคนขับแท็กซี่เมื่อกี้นี้”

อวี่ฟู่ชิงหน้าเจื่อน แต่ก็ยังฝืนยิ้มบางๆ รักษาภาพลักษณ์สุภาพบุรุษจอมปลอม 

“เสี่ยวลู่... พี่ฟู่ชิงรู้ว่าเธอเป็นห่วง ไม่อยากให้พี่โดนด่า”

ไป๋ลู่ “............”

หลงตัวเองชะมัด!

อวี่ฟู่ชิงรีบเปลี่ยนเรื่อง 

“เสี่ยวลู่ เดือนหน้าก็จะถึงวันเกิดเธอแล้ว เราถือโอกาสประกาศเรื่องเซ็นสัญญากับอวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์ในวันเกิดเธอเลยดีไหม? พี่ฟู่ชิงจะทุ่มทุนจัดงานพิธี

เซ็นสัญญาให้ยิ่งใหญ่ เชิญสื่อมวลชนและคนในวงการมาร่วมงาน ฉลองพร้อมกันสองเรื่องเลย เป็นไงครับ?”

ไป๋ลู่เป็นเด็กกำพร้า วันเกิดที่แท้จริงคือปริศนา

แต่คุณย่าที่สถานสงเคราะห์เคยคำนวณไว้ว่าเธอน่าจะเกิดช่วงเดือนมกราคม เธอเลยทึกทักเอาเองว่า ‘วันปีใหม่’ คือวันเกิดของเธอ เพราะวันนั้นจะได้กินของอร่อยๆ ที่หากินไม่ได้ในวันปกติ

ไป๋ลู่หาววอดอย่างเบื่อหน่าย

“คุณตัดสินใจเถอะ ฉันมีเงื่อนไขเดียว... ฉันจะเซ็นสัญญาแค่หนึ่งปีเท่านั้น หลังจากครบหนึ่งปี ฉันจะพิจารณาต่อสัญญากับอวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นที่แรก ข้อนี้ต้องระบุลงไปในสัญญาด้วยลายลักษณ์อักษร ห้ามตกหล่นแม้แต่คำเดียว”

อวี่ฟู่ชิงรับปากทันทีโดยไม่ต้องคิด 

“เสี่ยวลู่ เธออยากจะทดสอบใจพี่ฟู่ชิงใช่ไหม? พี่เข้าใจดี ไม่มีปัญหา ตามใจเธอทุกอย่างครับ”

ไป๋ลู่ “............”

ทดสอบกับผีน่ะสิ!

ภายในหนึ่งปีนี้แหละ... ฉันจะทำให้อวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์เจ๊งย่อยยับคามือ คอยดูเถอะ!

ไป๋ลู่พูดดักคอเสียงเรียบ 

“แฟนคลับหาทนายมาให้ฉันแล้ว อวี่ฟู่ชิง... ขอเตือนไว้ก่อนนะว่าอย่าคิดตุกติกในสัญญาเด็ดขาด”

อวี่ฟู่ชิงแอบสบถด่าโคตรเหง้าศักราชของเย่จิ่งเหยียนในใจ 

ไอ้หมอเวรนั่นอีกแล้ว! แต่ใบหน้ายังคงเปื้อนยิ้มอบอุ่น 

“ได้ครับ พี่ฟังเสี่ยวลู่ทุกอย่าง พี่ฟู่ชิงไม่มีทางตุกติกในสัญญาแน่นอน ไม่ต้องถึงมือทนายของเธอหรอก”

ไป๋ลู่โบกมือไล่อย่างรำคาญ “ฉันง่วงแล้ว คุณกลับไปเถอะ”

อวี่ฟู่ชิงเข้าใจว่าเด็กสาวยังโกรธเขาอยู่ วันสองวันคงง้อไม่หาย เขาเองก็ไม่รีบร้อน ค่อยๆ หยอดคำหวานง้อไปเดี๋ยวก็ใจอ่อนเอง

ในเมื่อยอมเซ็นเข้าอวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์แล้ว จะหนีไปไหนพ้น? ลูกไก่ในกำมือชัดๆ

“เสี่ยวลู่...”

เสียงเรียกแผ่วเบาทำให้ไป๋ลู่เพิ่งสังเกตเห็นว่า ในห้องยังมีสิ่งมีชีวิตอีกหนึ่งหน่อ

เสิ่นซินลั่วนั่งเงียบกริบจนแทบจะกลืนไปกับวอลเปเปอร์

“เธอก็ออกไป ฉันจะนอน” ไป๋ลู่ไล่อย่างไม่ไยดี

เสิ่นซินลั่วตอบรับเสียงเบา “อืม... งั้นเธอก็พักผ่อนเถอะ เย็นนี้อยากกินอะไร? เดี๋ยวพี่สาวจะออกไปซื้อมาให้”

ไป๋ลู่แสยะยิ้มมุมปาก ก่อนจะร่ายเมนูของกินเล่นสี่อย่าง อย่างรวดเดียว

“ฉันอยากกินขนมเปี๊ยะร้านทิศเหนือ, น้ำเต้าหู้เจ้าเก่าทิศใต้, เป็ดย่างเจ้าดังทิศตะวันออก, แล้วก็ซาลาเปาทอดทิศตะวันตก”

ร้านอยู่คนละทิศละทางกันหมด! แถมแต่ละร้านยังคิวยาวเหยียด!

เสิ่นซินลั่วหน้าซีดเผือด แต่ก็กัดฟันตอบรับ 

“ได้จ้ะ... พี่สาวจะไปซื้อมาให้ครบเลย”

ไป๋ลู่มองตามหลังเสิ่นซินลั่วที่เดินคอตกออกไปพลางยิ้มเยาะ

ช่วงที่พักอยู่ที่อพาร์ตเมนต์ของท่านมหาเศรษฐี เธอไม่ได้มุดหัวอยู่เฉยๆ แต่เธอนั่งเฝ้าหน้าจอ เช็กทิศทางลมในโซเชียลทุกฝีก้าว

อู๋ลี่ผิงยอมรับผิดแบกรับเรื่องราวทั้งหมดไว้คนเดียว... แผนตื้นๆ!

นายทุนที่หนุนหลังเธอหลังเริ่มลงมือแล้ว

ชัดเจนมาก!

พวกเพจและสื่อต่างๆ พากันเขียนข่าวล้างคาว โดยเบนความสนใจไปที่อู๋ลี่ผิง พยายามทำให้บทบาทของเสิ่นซินลั่วจางลงที่สุด ถึงขั้นสร้างภาพให้เสิ่นซินลั่วกลายเป็น ‘ลูกสาวผู้รันทด’ ที่โดนแม่อย่างอู๋ลี่ผิงดุด่าทุบตีและบงการชีวิตมาตลอด

สรุปสั้นๆ คือ สาดน้ำโคลนใส่อู๋ลี่ผิงให้หมด อู๋ลี่ผิงก็ยินดีรับไว้ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อดึงเสิ่นซินลั่วขึ้นมาจากขุมนรก

และเมื่อเงินสกปรกเริ่มทำงาน ผลลัพธ์ก็เห็นทันตา

มีชาวเน็ตจำนวนไม่น้อยเริ่มหลงเชื่อ และพากันสงสารเสิ่นซินลั่วที่มีแม่ใจร้ายแบบนี้

แต่ว่า... ตราบใดที่เสิ่นซินลั่วยังอยากจะหากินในวงการบันเทิงต่อไป ก็จำเป็นต้องมาคอยพินอบพิเทาเอาอกเอาใจเธอ

เพราะเรื่องที่เสิ่นซินลั่วบีบคอเธอในไลฟ์สด มันชัดเจนคาตา! ไม่ว่านายทุนจะพยายามกดข่าวยังไง อย่าว่าแต่แฟนคลับของเธอเลย แม้แต่คนทั่วไปก็ไม่มีทางเชื่อว่าเสิ่นซินลั่วบริสุทธิ์ผุดผ่อง

ต่อให้เธอจะออกหน้าแก้ข่าวให้เสิ่นซินลั่วด้วยตัวเอง ก็ยังไม่มีใครเชื่อเสิ่นซินลั่วอยู่ดี ดีไม่ดีจะหาว่าไป๋ลู่โง่ดักดานที่ไปปกป้องงูพิษอีก

ไป๋ลู่ล่ะเพลียจิต

เธอนี่ต้อง ‘อดทนอดกลั้นเพื่อการใหญ่’ จริงๆ!

ดังนั้นตลอดครึ่งเดือนต่อมา เสิ่นซินลั่วเลยต้องกลายสภาพเป็นคนรับใช้ส่วนตัว คอยเอาใจปรนนิบัติพัดวีเธอเป็นการใหญ่  ไป๋ลู่เองก็ไม่เกรงใจ ใช้งานเสิ่นซินลั่วอย่างกับทาสในเรือนเบี้ย

ส่วนอวี่ฟู่ชิง ตลอดครึ่งเดือนมานี้ก็มาเสนอหน้าที่โรงแรมทุกวัน

ไป๋ลู่ไม่แม้แต่จะปรายตามอง แต่อวี่ฟู่ชิงไม่ย่อท้อ ต่อให้เธอจะทำหน้าตึงใส่แค่ไหน เขายังต้องทนยิ้มสู้ต่อไป

ให้ตายเถอะ ไอ้หมอนี่มันทนทายาดเหมือนแมลงสาบจริงๆ!

...

เผลอแป๊บๆ ก็วันปีใหม่แล้ว

ทุกเหตุการณ์สำคัญจึงเกิดขึ้นพร้อมกัน ทั้งพิธีเซ็นสัญญาและฉลองวันเกิด

เพื่อเอาใจเธอ อวี่ฟู่ชิงจัดงานอย่างยิ่งใหญ่อลังการ.. เชิญคนมาเกือบค่อนวงการ

วงการบันเทิงมี ‘สามยักษ์ใหญ่ สี่ดาวรุ่ง’

สามบริษัทเอเจนซี่ยักษ์ใหญ่ และสี่บริษัทเอเจนซี่ขนาดกลาง โดยพื้นฐานแล้ว วงการบันเทิงภายในประเทศก็ถูกควบคุมโดยเจ็ดบริษัทนี้

อวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นหนึ่งในสามยักษ์ใหญ่ ด้วยบารมีและอิทธิพล คนในวงการย่อมต้องไว้หน้ามาร่วมงาน

คืนนี้ จึงเป็นคืนที่รวมดาราคับคั่ง บรรยากาศในงานยิ่งใหญ่ประหนึ่งงานประกาศรางวัลประจำปีเลยทีเดียว

สถานที่จัดงานวันเกิดและพิธีเซ็นสัญญาถูกจัดขึ้นในโรงแรมห้าดาวที่ไป๋ลู่พักอยู่นั่นแหละ

วันนี้เป็นแค่การประกาศข่าวการเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการเพื่อเรียกกระแส ส่วนการเซ็นเอกสารจริง จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้

พี่ฮวาฮวา สไตลิสต์คู่ใจถูกไป๋ลู่ตามตัวมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ

อวี่ฟู่ชิงเสนอค่าจ้างให้พี่ฮวาฮวาสองเท่า เพื่อแสดงความป๋า แต่ไป๋ลู่ไม่ยอม เรียกไปสามเท่า! 

อวี่ฟู่ชิงไม่กล้าขัดใจ ยอมตกลงแต่โดยดี

ในห้องแต่งตัว พี่ฮวาฮวามองดูผลงานตัวเองในกระจกอย่างภาคภูมิใจ “วันนี้น้องกวางน้อยสวยจริงๆ!”

ไป๋ลู่กะพริบตาปริบๆ “แล้ววันไหนหนูไม่สวยบ้างคะ?”

พี่ฮวาฮวาหมั่นเขี้ยวจนต้องหยิกแก้มเธอ “จ้ะ! แม่คุณ เธอสวยที่สุดจ้ะ สวยที่สุดในโลกเลย”

“ไม่ค่ะ” ไป๋ลู่ส่ายหน้าทำท่าจริงจัง “ถ้าต้องแข่งเรื่องหน้าตา มีอยู่สองคนที่หนูยอมแพ้ราบคาบ”

พี่ฮวาฮวาหัวเราะ “รู้จ้ะรู้ คนหนึ่งคือราชาจอเงินลู่ เขาเป็นไอดอลของเธอนี่นา แล้วอีกคนล่ะ?”

ไป๋ลู่ยิ้มกรุ้มกริ่ม “ไม่บอกหรอก! นั่นน่ะ... คุณเทพบุตรของหนู!”

พี่ฮวาฮวาแซว “ยัยเด็กบ้า”

ไป๋ลู่ยอมรับหน้าชื่นตาบาน ไม่มียางอายสักนิด “ใช่ค่ะ หนูยอมรับ สารภาพตามตรงนะพี่... หนูอยากได้ทั้งหน้าหล่อๆ แล้วก็หุ่นแซ่บๆ ของเขาเลยแหละ เห็นแล้วน้ำลายไหล!”

พี่ฮวาฮวา “............”

“เสี่ยวลู่”

เสียงเรียกชื่อดังขึ้นที่หน้าประตู พอได้ยินว่าเป็นเสียงเสิ่นซินลั่ว ทั้งไป๋ลู่และพี่ฮวาฮวาก็หน้าตึงขึ้นมาทันที

“เธอนั่งสวยๆ ไปเถอะ เดี๋ยวพี่ออกไปรับหน้ายัยงูพิษเอง” พี่ฮวาฮวากดไหล่เธอไว้ แล้วเดินออกไปรับมือเสิ่นซินลั่วแทน

ไป๋ลู่ฉวยโอกาสหยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่ฝากพี่ฮวาฮวาซื้อออกมา (เครื่องเก่าพังไปแล้ว) นิ้วเรียวยาวกดเข้าไปในแชทไลน์ที่ไม่มีรูปโปรไฟล์

ประวัติการแชทเลื่อนดูได้เป็นสิบหน้า... แต่เป็นการคุยคนเดียว!

【ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักที่สุดในโลก: อาซุย หนูหาที่พักได้แล้วนะ ขอบคุณคุณกับคุณป้าหลี่มากนะคะสำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมา คิดถึงกับข้าวฝีมือป้าหลี่จัง (และคิดถึงคุณด้วย)】

【ฮั่ว: อืม】

แม้แต่เครื่องหมายวรรคตอนก็ยังไม่มี! เย็นชาชะมัด!

【ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักที่สุดในโลก: อาซุย ถ้าหนูว่างหนูทักไปคุยด้วยได้ไหมคะ?】

หลังจากนั้นก็มีแต่ข้อความที่เธอเพียรส่งไปหาพ่อเทพบุตรทุกวัน เช้า กลางวัน เย็น แต่เขาไม่ตอบกลับมาเลยสักข้อความเดียว อ่านไม่ตอบยังพอทน นี่ไม่อ่านเลย!

ไป๋ลู่คิดว่า อาซุยต้องโกรธแน่ๆ โกรธที่เธอหนีออกมาโดยไม่บอกลาเขาสักคำ

เธอเพียรพยายามง้อเขาผ่านตัวอักษรทุกวัน แต่พ่อเทพบุตรก็ยังใจแข็งดุจภูเขาหิน

ไป๋ลู่ลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็กัดฟันส่งข้อความไปอีกครั้ง

【ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักที่สุดในโลก: อาซุย... พรุ่งนี้หนูต้องเซ็นสัญญากับอวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์แล้ว คุณพอจะแนะนำทนายเก่งๆ ให้หนูสักคนได้ไหมคะ? T^T】

【ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักที่สุดในโลก: หนูทักหาหมอเย่แล้ว แต่เขาไปมุดหัวอยู่ที่ไหนไม่รู้ ไม่ตอบไลน์หนูเลย】

【ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักที่สุดในโลก: อาซุย ขอร้องล่ะ ตอบหนูหน่อยนะ พลีสสสส~】

【ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักที่สุดในโลก: พ่อใจร้ายขายสัญญาของหนูให้อวี่ซิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์ไปแล้ว แต่หนูอยากจะเซ็นแค่ปีเดียว หนูกลัวพวกเจ้าเล่ห์นั่นจะตุกติกในสัญญา ฮืออออ】

รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีการตอบรับ...

ความน้อยใจเริ่มตีตื้นขึ้นมา ไป๋ลู่ตัดสินใจส่งข้อความไม้ตาย!

【ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักที่สุดในโลก: อาซุย! ถ้าคุณยังไม่ตอบหนูอีก หนูจะบล็อกคุณแล้วนะ! ง้อแล้วนะเนี่ย!】

จังหวะนั้น พี่ฮวาฮวาก็เปิดประตูเข้ามาเรียก “เสี่ยวลู่ ได้เวลาเฉิดฉายแล้วจ้ะ”

ไป๋ลู่จำใจต้องล็อกหน้าจอ แล้วฝากโทรศัพท์ไว้กับพี่ฮวาฮวา “พี่ฮวาฮวา ช่วยเก็บไว้ให้หนูหน่อยนะคะ ถ้ามีใครตอบกลับมา พี่ต้องรีบเอามาให้หนูทันทีเลยนะ! ห้ามช้าแม้แต่วินาทีเดียว!”

พี่ฮวาฮวายิ้มล้อเลียน “ใครกันจ๊ะ? คงไม่ใช่พ่อเทพบุตรสุดหล่อของเธอหรอกนะ?”

ไป๋ลู่พยักหน้ารัวๆ “ใช่! เขานั่นแหละ!”

พี่ฮวาฮวา “............”

ยัยไป๋เสี่ยวลู่คนนี้ เก็บอาการไม่อยู่เลยจริงๆ

ชักอยากรู้แล้วสิว่าพ่อเทพบุตรคนนั้นเป็นใครกันแน่ ถึงทำให้ไป๋เสี่ยวลู่ที่แสนจะร้ายกาจคนนี้... หลงได้หัวปักหัวปำขนาดนี้!