ตอนที่17 ศึกภายใน
นิโคไล อาร์ชาวิน นั่งอยู่บนรถเข็นทอดสายตามองออกไปนอกระเบียง ผ่านสนามหญ้ากว้างใหญ่เลยไปยังยอดป่าสนอันเป็เส้นเขตแดนอาณาจักรของแก็งค์ลูซิเฟอร์ ทิวสนโอนเอนลู่ลมโบกไปมาแล้วกลับตั้งตรงดุจดังเดิม ประหนึ่งผู้รู้จักใช้ชีวิตอย่างโอนอ่อนผ่อนตามแล้วยังดำรงอยู่ไม่แตกหักบุบสลาย ่ชีวิตวัยหนุ่มที่ผ่านมาของเขาโชกโชนเข้มข้นเต็มไปด้วยเื่ราวมากมาย หากจะให้นักเขียนชีวประวัติสักคนเสกสรรบรรยายมันออกมาเป็ตัวอักษรก็คงยาวหลายพันหน้ากระดาษ เส้นแบ่งความเป็ตายของเขาห่างกันเพียงเอื้อมมือถึง กว่าจะสร้างสมบ่มเพาะบารมี เงินตรา อำนาจจนกลายเป็นิโคไลแห่งแก็งค์ลูซิเฟอร์เฉกเช่นทุกวันนี้
ความฝัน ความมุ่งหวังตั้งใจที่เคยวาดเอาไว้ทุกสิ่งล้วนประสบผลสำเร็จมาแล้วเกินที่คาด ตอนนี้สิ่งเดียวที่ยังห่วงก็คือทายาทเพียงคนเดียวของเขา ว่าเืเนื้อเชื้อไขจะสามารถรักษาดำเนินการสานต่ออาณาจักรแห่งแก็งค์ลูซิเฟอร์ให้ยืนยาวต่อไปได้เพียงใด
วยาเชสลาฟ เหมือนกระทิงเปลี่ยว ใจร้อน วู่วาม มุทะลุ ดุดัน ใช้ปัญญาน้อยนิดในการติดสินใจและแก้ไขปัญหา ชายชราทราบดีว่าคุณสมบัติที่ลูกชายของเขามีไม่เพียงสำหรับการขึ้นเป็ผู้นำ
ต่างกับฟิโอดอร์ ราวานนอฟสกี้ ฝ่ายนั้นเหมือนพญาราชสีห์ องอาจ เด็ดเดี่ยว และแน่นอนว่าสัญชาติญาณแห่งเ้าป่าย่อมไม่อยู่ใต้อาณัติคำสั่งของผู้ใดผู้หนึ่งได้เนินนานไปตลอด วันใดที่เขาหมดเรี่ยวแรงซึ่งจะควบคุมเ้าป่าตัวนี้ก็จะผงาดขึ้นมาเป็ศัตรูตัวร้ายแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าแก็งค์กับบุตรชายของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“เข้ามา”
เสียงเคาะประตูดึงความคิดของชายสูงวัยออกไปชั่วขณะ ชายฉกรรจ์ผู้หนึ่งเดินเข้ามาก้มศีรษะทำความเคารพด้วยกริยาอันนอบน้อม ก่อนมันจะกระซิบกระซาบถึงข่าวที่ได้ยินมาให้กับเ้านายใหญ่ได้รับทราบ
“ไอ้ลูกหมาเอ๊ย” มือที่เหี่ยวเฉากำแน่น
“ทำไมแกถึงได้โง่บัดซบแบบนี้กันนะ เ้าวยาเชสลาฟ”
เ้านายใหญ่โบกไม้โบกมือให้ชายผู้ส่งข่าวกลับออกไป ข่าวการลอบสังหารฟิโอดอร์ถูกแผ่สะพัดไปทั่ว แม้นว่าจะไม่มีเบาะแสที่แน่ชัดชี้ไปยังผู้ลงมือในครานี้ หากนิโคไลผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมากว่าค่อนชีวิตมีหรือจะเดาเื่ราวที่เกิดขึ้นไม่ได้ มิหนำซ้ำคนของเขายังรายงานมาว่าก่อนหน้าจะเกิดเื่วยาเชสลาฟได้ตามกลุ่มของฟิโอดอร์ไป
“เข้ามาใกล้ๆ ฉันหน่อย”
นิโคไลกวักมือเรียกมือขวาที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่ไม่ห่างออกไปมากนัก
“ครับนาย” บ่าวผู้ภักดีเอ่ยขึ้น
“ส่งคนของเราออกสืบหาตัวฟิโอดอร์อย่างลับๆ ฉัน้าได้ตัวเขากลับมาไม่ว่าเป็หรือตาย ที่สำคัญดูแลลูกชายของฉันด้วย เพราะมันยื่นขาลงนรกไปก้าวหนึ่งแล้วที่เปิดศึกแบบโง่ๆ กับคนที่มันไม่มีวันชนะ”
“ผมจะรีบไปจัดการให้เร็วที่สุดครับ”
หลังจากรับทราบคำสั่งลูกสมุนมือขวาของหัวหน้าแก็งค์ลูซิเฟอร์ออกออกไปจากห้อง นิโคไลหลับตาลงช้าๆ มือข้างหนึ่งยกขึ้นกุมบริเวณหน้าอกด้านซ้ายเอาไว้
“ไอ้ลูกโง่เอ๊ย ไม่รู้ว่าฉันจะมีเวลาอยู่คอยปกป้องแกไปได้อีกนานแค่ไหน”
3K
