Space Star Fantasy Online

    บทที่ 3 Mission


    วีเริ่มบังคับตัวละครตามที่ถูกสอนมาเพื่อสำรวจไปรอบๆ ในตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ภายในยานอวกาศขนาดใหญ่ที่๨้า๞๢๞และสุดขอบของยานจะเป็๞กระจกใส 


    สามารถทำให้เห็นทิวทัศน์ข้างนอกได้ มันเป็๞อวกาศอันกว้างใหญ่ไพศาลและดวงดาวต่างๆ อีกอย่างหากสังเกตุดีๆ จะเห็นดวงดาวที่ลอยอยู่ไกล้ๆ ตัวยานด้วย! 


    บอกเลยว่าภาพมันสมจริงและสวยสุดๆ ยังกับว่าในตอนนี้เขากำลังอยู่ในอวกาศจริงๆ เลย! ตื่นเต้นชะมัด ชักจะเข้าใจแล้วสิว่าทำไมบอยมันถึงได้ติดเกมนี้นักหน่า


    เพราะมันทำให้ตื่นเต้นอยู่ตลอดนี้เอง


    "หืมม...ดูเพลินดีเหมือนกันนะเนี้ย" วีกล่าวออกมาเบาๆ และมองดูภาพที่แสดงผ่านหน้าจอเครื่องเกมเสียดายที่มันเล็กไปหน่อย หากเขาสามารถเข้าไปดูได้ด้วยตาของตัวเองอาจจะสวยมากกว่านี้ก็ได้ 


    ตัวละครของเขาเดินไปนั้นไปโน้นตามทาง เห็นตัวละครอื่นๆ จากผู้เล่นมากมายทั้งหญิงชายและเผ่าอื่นๆ 


    การแต่งตัวของแต่ละครเองก็แหวกเเนวใช้ได้เลย นี้สินะการแฟชั่นไม่ว่าจะใส่อะไรก็ดูเหมาะไปหมด ขนาดเสื้อผ้าที่ดูตลกๆ พอมาอยู่บนตัวละครในเกมแล้วกลับเท่ขึ้นมาเฉยเลย


    วีใช้เวลาสักพักในการเดินดู ในที่สุดเขาก็พอใจก่อนที่จะเริ่มครุ่นคิด


    'อืม จะลองรับภารกิจมาเล่นก่อนเองดีหรือว่าจะเล่นพร้อมกับบอยมันดีละเนี้ย?' วีกระดกแว่นตาให้เข้าที่เหมือนเดิมเมื่อมันไหลลงมา


    ในขณะนี้เขากำลังนอนคว่ำหน้าโดยที่แขนทั้งสองข้างค้ำอยู่บนที่นอน 


    ในระหว่างที่กำลังยืนนิ่งอยู่นั้นจู่ๆ ก็มีตัวละครจากผู้เล่นคนอื่นมายืนอยู่ตรงหน้าของเขา เป็๞ตัวละครที่ใส่ชุดเกราะสีดำทั้งตัวดูไฮเทคมาก อาวุธที่อีกฝ่ายแบกอยู่ข้างหลังก็คือดาบใหญ่และปืน ดูไปแล้วน่าจะไม่ใช่มือใหม่เหมือนเขา


    วีมองด้วยความแปลกใจแต่ก่อนที่จะทันได้ถามอะไรอีกฝ่ายก็ทักมาสะก่อน


    [เฮ้! นายเป็๞ผู้เล่นใหม่ใช่ไหม? ] 


    วีอ่านข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา มันปรากฏอยู่บนหัวของตัวละครเหนือชื่อขึ้นไป 


    "หืม Black Knight? ชื่อเท่เหมือนกันนะเนี้ย" เขาเหลือบไปอ่านชื่อของอีกฝ่ายก็กล่าวชมออกมา เนื่องจากว่าโดนอีกฝ่ายทักมาแล้วจะไม่ตอบกลับมันก็กระไรอยู่ วีจึงรีบพิมพ์เพื่อตอบกลับ


    [ใช่ครับผมเป็๞ผู้เล่น....ใหน่] 


    [?] 


    วีหน้าแดงเขาพิมพ์ผิด! ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่ค่อยคุ้นชินกับการใช้เครื่องเกม PSP G นี้เท่าไหร่นักและดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเดาได้ว่าเขาไม่ถนัดในการพิมพ์จึงเสนอการสนทนาในอีกบริบทหนึ่งให้กับเขา


    [เฮ้ ถ้านายไม่คร่องเ๹ื่๪๫การพิมพ์ก็สามารถใช้ฟังชั่นค์การพูดผ่านไมค์ได้นะ] 


    "พูดผ่านไมค์? มันทำยังไง?" วีกล่าวพึมพัมและลองกวาดสายตาหาดูสัญลักษ์ที่น่าจะเป็๞เครื่องหมายบ่งบอกอะไรสักอย่าง


    เขาเห็นเครื่องหมายรูปลำโพงที่ถูกขีดฆ่า 


    "อันนี้รึปล่าวนะไม่แน่ใจเท่าไหร่ ไหนมาลองดูสิ" วีลงกดไปตรงนั้นสัญลักษ์ที่ขีดฆ่าตรงลำโพงก็หายไปก่อนที่เขาจะลองพูด


    "สวัสดีได้ยินไหมครับ?" 


    [ได้ยินแล้ว! ] อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยการพิมพ์


    วีเอามือทาบอกดีที่ไม่ทำอะไรเปิ่นๆ ออกไป


    "ว่าแต่มีอะไรหรือปล่าวครับที่มาทักกันแบบนี้?" เขาถามออกไปด้วยความสงสัย


    [หือ? เพราะว่าฉันเห็นนายยืนนิ่งเหมือนกำลังงงอยู่ว่าจะทำอะไรต่อไปนะสิ เลยคิดว่าเป็๞มือใหม่จริงรึปล่าวปรากฏว่าใช่จริงด้วย!]


    'พิมพ์เร็วเวอร์!' วีคิดในใจและทึ่งกับการพิมพ์ตอบกลับของอีกฝ่าย ไม่คิดว่าพอเขาถามจะพิมพ์เสร็จและตอบภายในเสี่ยววิ ตวามสามารถช่างน่าหวาดกลัวยิงนัก! 


    [ฉันชอบช่วยเหลือผู้เล่นใหม่นะ ถ้าสนใจยังไงให้ฉันพาไปเคลียร์มิชชั่นแรกเอาไหม?] 


    วีรู้สึกแปลกๆ กับอีกฝ่ายจู่ๆ ก็มาชวนกันงี้เลยเหรอ? น่าสงสัยชะมัดเลยแฮะอีกฝ่ายคงไม่ได้จะมาหลอกอะไรเขาหรอกใช่ไหม? 


    ยิ่งในเกมการจะเชื่อใครสักคนคงยากเพราะไม่เคยเห็นหน้าของอีกฝ่าย แถมยังมีแค่เขาคนเดียวที่พูดด้วยเสียงจริงอยู่ด้วย ตายล่ะ! อย่างนี้จะไม่เป็๞ปัญหาเหรอ!? 


    "ฮะๆ ไม่เป็๞ไรๆ ผมเกรงใจ" เด็กหนุ่มตอบและรออีกฝ่ายพิมพ์กลับมา


    [ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่า~ ไปเล่นด้วยกันยังไงก็สนุกกว่าเล่นคนเดียวอยู่แล้ว] 


    "......." อะไรของคนๆ นี้เนี้ย? วีได้แต่รู้สึกอึดอัดขึ้นมา เขาใช้สมองครุ่นคิดเพื่อหาทางบ่ายเบียงยังไงเขาก็ไม่สามารถเชื่ออีกฝ่ายได้ง่ายๆ หรอก


    "คือว่า-" 


    ในระหว่างที่วีกำลังจะพูดก็มีเสียงเเจ้งเตือนดังขึ้นมาเสียก่อน มันเป็๞เสียงแจ้งเตือนที่ดังไปทั่วพร้อมกับปรากฏโฮโลแกรมที่กระพิบไฟสีแดงถี่ๆ


    [Emergency Mission!] 

    [Emergency Mission!] 

    [Emergency Mission!] 

    [Emergency Mission!] 


    "เกิดอะไรขึ้น!?" วีกล่าวขึ้นมาด้วยความ๻๠ใ๽และมองดูความวุ่นวายที่กำลังเกิดขึ้น 


    ตัวละครทั้งหลายต่างก็วิ่งไปทั่วเมื่อได้ยินการเเจ้งเตือนนี้ 


    Black Knight ที่อยู่ไกล้ๆ เขาพิมพ์ตอบแทนความสงสัยอย่างรวดเร็ว


    [ดูเหมือนว่าจะเป็๲ภารกิจฉุกเฉิน! มีมอนสเตอร์บุกรุกเข้ามายังดาวที่พวกเรากำลังปกป้องอยู่] 


    'ภารกิจ?' วีคิดก่อนที่จะปิ้งไอเดียดีๆ ได้ขึ้นมา


    เขาหันไปบอกกับอีกฝ่ายที่กำลังยืนนิ่งทำท่ากอดอกอยู่ 


    "งั้นผมไปทำภารกิจนี้ละกัน ไปก่อนนะครับ!" ว่าเสร็จเขาก็วิ่งไปยังที่ๆ คนมุ่งไปเยอะๆ ดูเหมือนว่าจะเป็๲ประตูมิติหรือเครื่องวาร์ปที่จะส่งตัวไปยังพื้นที่ของภารกิจในตอนนี้


    หลังจากที่ตัวตะคร Brave หายไปแล้ว Black Knight ก็ตะลึงและ๻๠ใ๽ไปในเวลาเดียวกัน


    ในชีวิตจริงสถานที่ๆ Black Kinght อยู่


    เสียงสถบอย่างหงุดหงิดดังขึ้นมา "โธ่เอ้ย! เ๽้าบ้านั้นภารกิจแบบนี้มันไม่เหมาะกับมือใหม่หรอกนะ! ไปทำแล้วก็มีแต่จะตาย" 


    เสียงของมือทุบโต๊ะดังขึ้นจนเครืาองคอมที่ดูไฮดทคตรงหน้าถึงกับสั้นสะเถือน เ๽้าตัวรีบบังคับตัวละครอย่าง Black Knight ให้คามเข้าไป


    "เ๽้ามือใหม่นั้น...จะลากมาดุให้เข็ดเลย!" 


    กลับมายังทางของวี


    หลังจากที่เข้าแท่นวาร์ปมาแล้ว หน้าจอของเขาก็ปรากฏเป็๲ภาพที่แสดงให้เป็๲ถึงช่องว่างสีฟ้าขนาดใหญ่ มันเป็๲เหมือนประตูและมุมมองของ Brave ที่มองอยู่ 


    และในอีกเสี่ยววิต่อมาตัวละครของเขาก็มาโผล่ยังสถานที่ใหม่ 


    วีบังคับ Brave ให้มองดูรอบๆ พื้นที่มันเป็๲สถานที่รกร้างเหมือนราวกับว่าพึ่งจะผ่านสมรภูมิมาหมาดๆ 


    และฟากสังเกตุดูดีๆ ตามซอกหรืออาหารจะเห็นเหล่าผู้คน ไม่สิน่าจะเรียกว่าเอ็นพีซีมากกว่ากำลังฟลบซ่อนอยู่ บนใบหน้าของพวกเขาต่างก็เเสดงให้เห็นถึงอาการหวาดกลัว


    แน่นอนว่าคนเหล่านั้รมีสภาพร่างกายต่างจากมนุษย์อย่างเช่นใบหูที่ควรจะเป็๲ทรงรีกลับเป็๲เรียวแหลมแทนเสียอย่างนั้น


    "มันจะสมจริงเกินไปแล้ว..." วีพึมพัมออกมาโดยไม่รู้ตัว 


    ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเกมมันจะทำได้ถึงขนาดนี้


    เหล่าผู้เล่นคนอื่นๆ ที่จับกลุ่มอยู่หล่ยกลุ่มต่างก็เตรียมตัวมีบางคนมองเขาและหันไปพูดคุยกับเพื่อนในกลุ่ม 


    วีมองไปรอบๆ ก็เริ่มหน้าซีด ดูเหมือนว่าเขาจะเป็๲คนเดียวที่ไม่มีกลุ่ม 


    "เอาเถอะ...ถือว่าเป็๲การทดลองก่อนเล่นจริงก็ได้" 


    [Emergency Mission

    คำอธิบาย: เหล่า Seeker ประเภทแมลงได้ข้ามผ่านประตูมิติมายังดวงดาว EF-001 เพื่อสังหารประชากรที่เหลืออยู่น้อยนิด 


    เป้าหมาย: กำจัดเหล่าศัตรูให้หมด

    รางวัล: ขึ้นอยู่กับจำนวนที่ผู้เล่นกำจัด ] 


    หน้าต่างเเจ้งเตือนทันเด้งขึ้นมาตรงหน้าของผู้ดล่นทุกคน วีอ่านเนื้อหาก็เข้าใจว่าจะต้องทำอะไร เขาเรียกเอากันเบลดออกมาถือเอาไว้เเละเตรียมพร้อมต่อสู้!


    เวลานับถอยหลังเริ่มขึ้นทำให้ตัวของเด็กหนุ่มตื่นเต้นจนเหงื่อไหลและฝ่ามือก็ชุมเปียกไปหมด


    'ศึกเเรกของเรา'


    3 


    2


    1


    0


    [Mission Start]


    เมื่อสิ้นเสียงของระบบจากทางเกมก็บังเกิดประตูมิติขึ้นหลายแห่ง มันดูคบ้ายกับวังวนสีดำที่ดูน่ากลัว


    ก่อนที่ไม่นานนักเหล่าแมดงเกราะเหล็กจะบินผ่านออกมายังที่แห่งนี้


    ลักษณะของมันดูคล้าบกับดวงที่มีง้ามสองอันไว้ใช้หนีบ ไม่เหมือนดวงคาบูโตะเลยสักนิด 


    ตัวของพวกมะนใหญ่ราวๆ กับรถมอเตอร์ไซน์คันหนึ่งดวงตาของพวกมันเปร่งแสงสีแดงออกมาดูแล้วน่ากลัวไม่น้อย


    เกราะที่คล้ายกับเหล็กกล้าของมันนั้นดูเหมือนหุ่นยนตร์มากกว่าสิ่งมีชีวิตแต่ก็สามารถบอกได้เลยว่ามันน่าจะแข็งไม่น้อย ยากที่จะเจาะเข้า!


    "มาแล้ว!"