พี่สาวของผม…น่ารักเกินไปแล้ว! 18+ (Under the Same Roof)

    ตอนที่ 5 : ค่ำคืน…ผ่านช่องประตูที่แง้มไว้

     

    เวลาล่วงเลยจนดึก แสงไฟในบ้านดับลงทีละดวง ทีวีที่เคยส่งเสียงคลอเบา ๆ ในห้องนั่งเล่นถูกปิด ทิ้งไว้เพียงความเงียบและเสียงแมลงกลางคืนดังแ๵่๭ ๆ

     

    แทนไทนอนพลิกตัวไปมา เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ แต่ใจกลับร้อนรุ่มยิ่งกว่าตอนบ่ายเสียอีก

     

    ภาพตอนบ่าย…ที่แพรวาสวมเสื้อกล้ามรัดรูปกับเลกกิ้งแนบเนื้อ มันยังไม่หายจากหัวเลยสักนิด ????

     

    เขาตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง เปิดประตูห้องออกมาเงียบ ๆ ตั้งใจจะลงไปหยิบน้ำดื่มจากตู้เย็นชั้นล่าง

     

    แต่ระหว่างเดินผ่านห้องของแพรวา เขากลับชะงัก

     

    แสงไฟสลัวลอดออกมาจากช่องประตูที่เปิดแง้มอยู่เล็กน้อย ประตูไม้สีขาวที่ดูเรียบร้อยตลอดทั้งวัน…วันนี้กลับไม่ปิดสนิท

     

    เขาไม่ควรหยุดมอง

     

    …แต่เขาก็หยุด ????

     

    ในห้องนั้น แพรวายืนหันหลังให้กระจกสูง ร่างในชุดคลุมอาบน้ำผ้าบางสีครีมที่ไม่ได้ผูกแน่นนัก เธอกำลังปลดเสื้อชั้นในอย่างเงียบเชียบ ร่างเปลือย๨้า๞๢๞สะท้อนอยู่ในกระจกครึ่งบานข้างเตียง

     

     

    แทนไทเบิกตาเล็กน้อย แล้วรีบเบือนสายตาทันที — แต่เท้ามันกลับไม่ขยับ

     

    เธอยังคงไม่รู้ว่าเขาอยู่ตรงนั้น

     

    มือของเธอไล้ไปตามผิวไหล่ ปลดผ้าคลุมออกช้า ๆ จนเผยผิวเนียนของแผ่นหลังที่ขาวสะอาด ลำคอระหงส์และทรงผมที่รวบไว้หลวม ๆ เผยให้เห็นเสี้ยวของต้นคอที่ดูเปราะบางจนเขาแทบลืมหายใจ

     

    เขาเผลอถอนหายใจเบา ๆ

     

    แล้ว…

     

    “เสียงข้างนอกนั่นเธอใช่มั้ย แทนไท”

     

    เขาสะดุ้ง

     

    แพรวาพูดขึ้นโดยที่ยังไม่หันมา สีเสียงนิ่ง เรียบ แต่คมกริบ

     

    “ขอโทษครับ! ผมไม่ได้ตั้งใจ…ประตูมันเปิดอยู่ ผมแค่จะไปหยิบน้ำ—”

     

    “แล้วทำไมยังยืนอยู่ตรงนั้นล่ะ?”

     

    เธอหันมาช้า ๆ เพียงครึ่งตัว ผ้าคลุมปิดร่างไว้แต่ไม่ได้ผูกแน่นนัก เนินไหล่ยังเปลือยเปล่า แสงไฟอ่อนสลัวทำให้ทุกอย่างดูนุ่มนวลแต่ยิ่งยากจะละสายตา

     

    “อยากดูให้ชัดกว่านี้มั้ย?”

     

    เสียงของเธอเบา…แต่เหมือนมันก้องอยู่ในหัว

     

    “…ไม่ครับ” เขาเบือนหน้าหลบอีกครั้ง “ผะ ผม…ไม่ได้ตั้งใจมองพี่จริงๆ นะ”

     

    แพรวานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเบา ๆ

     

    “นั่นแหละ ที่ฉันอยากได้ยิน” ????

     

    เธอค่อย ๆ ปิดประตูลงช้า ๆ

     

    แกร๊ก…

     

    แทนไทยืนนิ่งอยู่หน้าประตูนั้นอีกพักใหญ่ ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างอย่างเงียบ ๆ

     

    หัวใจเขาเต้นจนแทบจะ๱ะเ๤ิ๪ออกมา

     

    เขารู้แล้ว…ว่าเธอไม่ได้เผลอ

    เธอตั้งใจเปิดประตูนั้นเอง