หลังจากที่เธอ เลิกคิดถึง เื่ราวเก่าๆ เธอก็รีบเดินเข้าไปดูของ ที่ขายในร้านค้าสหกรณ์ ก่อนจะโดนพนักงานผู้หญิงกินหัวเอา จากการยื่นจองมองมาทางเธอตาเขียวขนาดนั้น เธอรีบเดินเข้าไปดูพวกอาหารแห้งที่จำเป็ต้องซื้อก่อน อย่างเช่น กุ้งแห้ง พุทราจีน สาหร่ายแห้ง เห็ดหูหนู เธอจัดการซื้อมาอย่างละ 1-2 ชั่ง ตอนนี้ เธอกำลังมองหาของในตำนาน
ที่จะต้องมีทุกเื่ ในนิยายย้อนยุคที่เธอเคยอ่านมาทุกเล่มอย่างเช่น พวกนมผงรสมอลล์ ใช้แล้ว นี้ล่ะแรร์ไอเทม แม้ในมิติของเธอ จะมีนมผงหลากหลายยี่ห้อ แต่เธอไม่มีนมผงชนิดนี้ เธอต้องซื้อเอาไว้ให้ลูกๆได้ดื่มและเธอก็ยังอยากลองดื่มดูด้วย และเพื่อกันคนสงสัยว่าทำไมเธอ ถึงมีนมให้ลูกๆดื่ม เธอจึงการซื้อมาให้ลูกๆที่เดียวสองกระป๋องเลย
เนื่องจากกระป๋องมันเล็กแล้วยังมีแพงมากขายอยู่ในราคา กระป๋องละ 5 หยวน รวมคูปองอีก 4 ใบทำเอาเธอเ็ปหัวใจเลย เป็ราคาของที่แพงมาก สำหรับในยุคนี้มิน่าล่ะ ผู้คนในยุคนี้ ส่วนมากจึงซื้อมาดื่มไม่ได้ มีแค่บางคนบางคนรอบครัวเท่านั้นที่สามารถซื้อได้
และนอกจากนมผงเเล้ว จะขาดอีกสิ่งนี้ ไปไม่ได้เป็ของในตำนานอีกอย่าง ที่เด็กๆชอบทานกันนั้นก็คือ ลูกอมตรากระต่ายขาวที่มีอยู่ในร้าน เธอก็จัดการซื้อมาสองถุง ถุงละ 2 หยวน พร้อมคูปอง 2 ใบ ดีนะที่เ้าของร่างเดิมยังมีเงินเก็บและเงินที่ทางบ้างเดิม ให้มาเป็สินเดิมในการออกเรือน ดูถ้า เธอต้องรีบ หาเงินแล้วถ้าเธออยากเลี้ยงเด็กในดีขึ้น
หลังจากที่เธอเดินดูของอีกสักพัก เธอก็ซื้อถ่านมาจำนวนหนึ่งถึงแม้ของพวกนี้ เธอจะมีอยู่ในมิติอยู่แล้ว แต่ก็ต้องซื้อให้คนเห็นบ้าง เพราะคนในหมู่บ้านพวกเขาไม่ได้ใช้ถ่าน เนื่องจากถ่านมีราคาแพง คนในหมู่บ้านมักจะใช้ฟืนที่เก็บตามป่าเขามาใช้มากกว่า
เธอเดินออกจากร้านค้าสหกรณ์ก็เป็เวลาสายแล้ว เธอเดินมองหาพื้นที่หลบตาคน ก่อนจะนำของที่ซื้อมาเก็บเข้าไปในช่องมิติทั้งหมด ก่อนจะเดินออกมาจากซอยเล็กๆที่ไม่มีคน เธอเดินไป ตามทาง จากในความทรงจำเป็เส้นทางที่ตั้งของตลาดมืด
เ้าของร่างเดิมเคยมาที่นี่สองสามครั้งและครั้งล่าสุด เมื่อไม่นานมานี้ก่อนที่เธอจะมาเข้าร่างแต่ก่อนที่เธอจะเดินถึงทางเข้าตลาดมืด เธอนึกขึ้นได้ว่าเ้าร่างเดิมยังมีพี่ชายอยู่สองคน คนหนึ่งทำงานในหมู่บ้านและดูแล พ่อแม่ ส่วนอีกคนทำงานที่โรงงานทอผ้าที่อยู่ในอำเภอ ไม่แปลกเลยที่เ้าของร่างจะมีเงินจากสินเดิมมากขนาดนี้ ยังมีเสื้อผ้าชุดใหม่อีกหลายตัว
และเสื้อผ้าที่เ้าของร่างเดิมมีก็มาจากผ้าที่พี่ชายนำมาฝาก เนื่องจากที่เ้าของร่างมีพี่ชายที่ทำงานอยู่โรงงานผ้าในอำเภอ เธอจึงมักจะได้ผ้าผัวใหม่ๆมาตัดเย็บเสื้อผ้าเสมอ
ซาลาเปาที่เป็ต้นเหตุ ก็ได้มาจากพี่ชายคนรองที่ซื้อมาฝากเ้าของร่างเดิม ด้วยเหตุนี้ในเมื่อนึกออกแล้วก็ขอไปเยี่ยมดูหน้าตาของพี่ชายรองคนใหม่ของเธอหน่อยแล้วกัน เธอตัดสินใจไปหาพี่ชายของเ้าของร่างเดิมก่อนค่อยไปตลาดมืด
ก่อนไปเธอหยิบของในมิติออกมาใส่ตะกร้าไม่ว่าจะเป็ หมูทอดพริกไทยดำ ผัดหมี่ไข่ ไข่ไก่ เนื้อหมู หรือขนมเผือกหิมะ ที่เธอเคยทานตอนไปเที่ยวที่ประเทศจีนแต่อันนี้เธอลองทำเอง ก่อนที่จะมาที่นี่ รวมไปถึงของที่เธอพึ่งซื้อมาด้วย เช่น กุ้งแห้ง พุทราจีน สาหร่ายแห้ง เห็ดหูหนู เธอแบ่งให้พี่ชายอย่างละครึ่งชั่ง
หลังจากเตรียมของเสร็จ ฟางเซียนก็เดินหาโรงงานทอผ้า ที่พี่รองของเธอทำงานอยู่ เธอไม่เคยมา เ้าของร่างเดิมก็ไม่เคยมา รู้แค่ว่าพี่ชายรองทำงาน อยู่ที่โรงงานทอผ้าเท่านั้น
“ป้าจ๊ะ โรงงานทอผ้าอยู่ตรงไหนเหรอจ๊ะ” ฟางเซียนถาม คุณป้าที่เดินผ่านมา
“หนูเดินตรงไปอีกหน่อยแล้วเลี้ยวซ้ายเดินตรงไปเรื่อยๆ ก็ถึงแล้ว” คุณป้ากล่าวพร้อมทำไม้ทำมือให้เธอดู
“จ๊ะ ขอบคุณจ๊ะ”ฟางเซียนเดินแบกตะกร้าใส่ของ มาเรื่อยๆตามที่คุณป้าบอก เดินไม่นาน ก็เจอโรงงานทอผ้าที่พี่ชายทำงานอยู่ เธอขอให้ รปภ. ว่ามาพบคนงานในโรงงาน ร.ป.ภ แนะนำให้เธอ มาแจ้งกับเ้าหน้าที่โรงงานว่ามาขอพบฟางเทียนด้วยตอนนี้ยังเป็เวลางาน
ทำให้เ้าหน้าที่ไม่ค่อยอยากออกไปตามให้เธอได้ง่ายๆ เธอจึงได้แต่ ให้ค่าไปตามเป็ไข่ต้มสองฟองแก่เขา เขาถึงยอมไปเรียกให้พี่ชายให้เธอ
เธอรอสักพักก็เห็นผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมา เป็ผู้ชายที่รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว ตาตี๋ๆ จมูกโด่ง ดูเหมือนๆดาราจีน สามีแห่งชาติอย่าง หยางหยาง จากเื่ อะไรนี้ล่ะ ที่ยิ้มๆแล้วอะไรละลายๆนี้ละ เธอดูนานแล้ว เลยจำไม่ได้รู้แต่ว่าพระเอกในเื่หล่อมาก จนใจเธอจะละลายไปด้วยเลย
“น้องเล็ก !! มาหาพี่มีเื่อะไรหรือเปล่า”ที่ฟางเทียนถามแบบนี้ั้แ่เห็นว่าคนที่มา ขอพบเขาคือน้องสาวคนเล็กที่ไม่เคยมาหาเขาเลย อยู่ๆก็มาขอพบเขาที่ทำงานแบบนี้จะไม่ให้ใได้ยังไง เขากลัวว่าจะเกิดเื่ไม่ดีขึ้นกับน้องสาว
“พี่ไม่ต้องใ ฉันแค่มาเยี่ยมเท่านั้นค่ะ พอดีว่าฉันมาซื้อของในอำเภอ เลยนึกได้ว่าพี่รองก็ทำงานอยู่ที่อำเภอ เลยถามทางคนแถวนี้มาค่ะ พี่สบายดีนะคะ”ฟางเซียนอธิบายเมื่อให้ พี่ชายทำหน้าแตกตื่นที่เห็นเธอได้ฟัง
“พี่ก็นึกว่าเรามาหาพี่เพราะมีเื่อะไร ใหมดงานยังไม่เลิก พี่มีเวลาคุยได้ไม่นานนะ”พี่รองได้ฟังก็ยกมือขึ้นตบหน้าอกตัวเอง ตุบ ตุบ
“ฉันเอาของมาให้พี่ค่ะ”ฟางเซียนยกตะกร้า ที่ใส่ของมาให้พี่ชายเธอทั้งตะกร้าเลย เธอไม่ห่วงแค่ตะกร้า ในมิติมีอีกหลายใบ
“เธอเอาอะไรมาให้พี่เยอะแยะ ที่บ้านสามีเธอไม่มีปัญหาใช้ไหม”พี่ชายรองใ มีแต่เขากับพี่ใหญ่ที่เอาของกินไปฝากน้องสาวด้วยว่ากลัวน้องสาวจะอดอยาก
“จะว่าได้ไงคะ นี้เป็เงินของฉันที่หาซื้อมาให้พี่รองนิค่ะ”ฟางเซียนตอบแบบไม่สนใจบ้านสามี
“เกิดอะไรขึ้นกับน้องหรือเปล่า น้องบอกพี่ได้นะ”พี่ชายรองถามอย่างไม่แน่ใจ
“ไม่มีอะไรค่ะ ฉันต้องกลับแล้ว หลานๆของพี่ ฉันฝากคนอื่นดูให้ อยู่นานไม่ได้ค่ะ”ฟางเซียนยังไม่อยากบอกเื่ที่เกิดขึ้นที่บ้านสามีตอนนี้ ให้พี่ชายฟัง ด้วยกลัวว่าพี่ชายจะไปเอาเื่กับทางบ้านสามี
"ได้ๆน้องรีบกลับเถอะ พี่จะต้องกลับ ไปทำงาน แล้วเหมือนกัน”พี่ชายรองโบกมือไล่ให้น้องสาวรีบกลับไป
หลังจากฟางเซียน ร่ำลาพี่ชายรองแล้ว ก็รีบเดินไปทางที่ตั้งตลาดมืดทันที เพราะเธอไม่อยากกลับบ้านเย็นนัก
ในที่สุดเธอก็เดินมาถึง ทางเข้า ปากทางเข้ามีคนเฝ้าอยู่สองคน เป็ผู้ชายร่างั์ ทั้งสองคนดูคลายนักเลงมากว่าเป็ชาวบ้านธรรมดา ฟางเซียนเห็นแบบนั้น ก็หยิบผ้าคลุมหน้าสีเหลืองอ่อนออกมา คุมั้แ่หัวลงมาปิดหน้า เห็นเพียงดวงตาเท่านั้น