ทะลุเวลามาฟัดฮองเฮา
ตอน สอนฮองเฮาว่ายน้ำ
คืนข้างขึ้น พระจันทร์ครึ่งเสี้ยวฉายแสงระริบระยับอยู่ในบึงบัวริมพระตำหนัก
ทหารยามหญิงล้วนเดินตรวจตราโดยรอบตึกไม้สีแดงที่สูงถึงเจ็ดชั้น มองขึ้นไปเห็นแสงเทียนสว่างไสวยังชั้นบนสุด
สตรีโฉมงามฟุบหน้าอกแนบหมอนในท่านั่งพับเพียบ เอาสองมือกำหัวเตียงและจิกเล็บขูดเป็รอย ใบหน้าสดสวยบูดเบี้ยวตึง คิ้วลายหงส์ขมวดชนกัน
"หนอย นางทำให้ข้าอับอาย พวกเ้าจงไปหายาพิษมาเสีย"
"เพคะ ฮองเฮา" สาวรับใช้โค้งคำนับรับสั่งก่อนจะเดินออกจากห้องบรรทม
ก๊อก! ๆ ๆ "ฮองเฮาคะ ท่านอยู่ไหม" สนมเอกเดินสวนทางสาวใช้และเคาะประตู เอียงใบหน้าเล็กเรียวไปมาขณะพยายามมองลอดรอยแยกขเงประตูไม้ลายั
"เ้า กล้าดียังไงมายามวิกาล ทหารไปไหนหมด ปล่อยเ้ามาได้ยังไง" เสียงดุดันทะลุออกมานอกห้องบรรทม
"ฮ่องเต้มีรับสั่งให้ข้าน้อยสอนท่านว่ายน้ำเพคะ ขอเข้าไปนะ"
สนมตัวน้อยเอ่ยและผลักประตูเดินเข้ามาหน้าตาเฉย ยังปรี่เข้ามาคุกเข่าข้างเตียง ยกมือจับแก้มจับหน้าฮองเฮา
"ตัวไม่ร้อน เป็ยังไงบ้างเพคะ หนาวไหม อาบน้ำอุ่นไหม ข้าจะอาบให้ท่านเอง"
เพี๊ยะ! ฮองเฮาเอาตีมือน้อยจนสลัดพ้นหน้า
"เ้าไปขอฮ่องเต้มาใช่ไหม เื่สอนข้าว่ายน้ำ จะให้ท่านโปรดเ้ามากกว่าข้าละสิ"
"เปล่านะเพคะ เอ๊ยใช่ข้าขอ แต่ข้าน้อยไม่อยากให้ฮ่องเต้โปรดข้านะเพคะ" สนมเอกส่ายหน้า
"งั้นเ้ากลับไปซะ แล้วถ้าใครถามก็บอกว่าเ้าสอนข้าว่ายน้ำเป็แล้ว"
สตรีงามอันดับหนึ่งกล่าวแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกข้างขณะยังอยู่ในท่านั่งพับเพียบโน้มตัวคว่ำเอาอกพิงทับหมอน
"ไม่ได้นะเพคะฮองเฮา" สนมน้อยลุกยืน
ฮองเฮาลุกยืนท้าวสะเอวบนเตียงและก้มหน้าขู่ "ทำไม เ้ามีอะไรกับข้านักหนา เดี๋ยวก็วางยาพิษหรอก ไม่กลัวรึ"
"ก็อีกสามวันจะมีแข่งว่ายน้ำเพคะ ท่านต้องเป็ที่หนึ่งนะ"
"ไม่เอา ข้าไม่แข่ง"
"งั้นฉันขอสั่งค่ะ ให้ฮองเฮาไปฝึกว่ายน้ำเดี๋ยวนี้ ตอนนี้" สนมน้อยท้าวสะเอวเงยหน้าตอบ
"สามหาว" ฮองเฮาง้างมือจะตบใบหน้าเล็กเรียวสดสวย
"นี่เพคะ พระบรมราชโองการ" สนมเอกล้วงกระดาษม้วนที่เหน็บเอวออกมากาง
"นี่ เ้า บังอาจนัก" ฮองเฮาลดมือกลับและถลึงตาโต
"ไปเพคะ ฝึกกลางคืนยิ่งดี คนจะได้ไม่เห็น ท่านจะได้ไม่อาย ฝึกกลางวันคนอาจเห็นท่านลอยตุ๊บป่อง ฮิ! ฮริ!" สนมน้อยเอ่ยและเดินน้ำหน้า
สาวงามในชุดขาวกับสตรีสูงส่งในชุดแดงเดินไล่เรียงกันตามบันไดวนจากหอชั้น7ลงมา ทหารหญิงในชุดเกราะวิ่งตามมาอารักขาขนาบซ้ายและขวาเป็ทางยาว
เมื่อมาถึงลานประลองกลางบึงบัวเหงื่อก็อาบชุ่มใบหน้าทุกคนเพราะเป็ระยะทางไกลพอสมควร นับจากชั้นบนสุดของตำหนักแดงลงมาที่นี่
"ทหาร พวกเ้าถอยไปไกลๆ ไปยืนคุ้มกันทางเข้าโน่น ตรงนี้ข้าจะว่ายน้ำกับฮองเฮา" สนมน้อยหันหลังไปสั่งองครักษ์หญิงชุดเกราะเหล็ก
ตุบ! ๆ ๆ ทหารหลายสิบวิ่งออกไปคุมทางเข้าทุกทางที่สามารถเดินมายังลานประลอง มือถือดาบยาวโง้งหน้าตั้งตรง ดวงตาขึงขังจริงจังราวกับพร้อมจะฟันคอใครก็ตามที่จะฝ่าเข้ามา
"ถอดซิเพคะ" สนมน้อยเอ่ยขณะยืนเงยหน้ามองสตรีอันดับหนึ่งของแผ่นดินที่สูงกว่า
ฟุบ! ๆ ฮองเฮาโยนผ้าทิ้งลงพื้น ร่างกายมีเพียงกางเกงผ้าขาสั้นสีแดงและซับในสีแดง
อึก! สนมเอกกลืนน้ำลายเหนียวเมื่อเห็นเต้าใหญ่ที่บดเบียดกันแน่นอยู่ใต้ซับในที่พองโต เห็นร่องนมขาวสะท้อนแสงจันทร์เรืองรอง
"เอาละนะเพคะ ลงมาแช่ตรงนี้ มือเกาะขอบไม้แล้วดีดเท้าตามข้าพเ้าเลยค่ะ" สนมเอกเปลื้องผ้าแล้วถอยหลังลอดราวไม้ จุ่มตัวลงบึงครึ่งเอวในสภาพเอาหน้าอกวางบนพื้นไม้ตรงหน้า ใช้เท้าเตะน้ำ ซู่ม! ๆ เธอใช้คำศัพท์ที่แปลกจนทุกคนที่เงี่ยหูฟังไกลๆถึงกับหันมามอง
จ๋อม! ฮองเฮาย่อตัวลงมาข้างๆ หย่อนตัวลงน้ำในสภาพสั่นเทา เอาแขนพาดจับพื้นลานประลองและดีดเท้าตาม
ซู่ม! ๆ ๆ เสียงคลื่นน้ำดังชัดหู ใบบัวกระเพื่อมไหวไหว
"ดีมากเพคะ ต่อไปนอนคว่ำบนน้ำแล้วปล่อยมือเลยเพคะ" สนมน้อยเอ่ยและหันข้างมาหา
"งั้นข้าก็จมน่ะสิ เ้าวางแผนฆ่าข้ารึไง" ฮองเฮาบ่นและไม่ยอมปล่อยมือจากพื้นไม้
"ไม่เพคะ หม่อมฉันจะเอามืออุ้มท้องท่านไว้เอง ท่านเตะเท้าและใช้แขนว่ายได้เลย"
"งั้นจับข้าไว้ก่อนสิ ถึงจะได้ปล่อยมือ" ฮองเฮาตอบและเหยียดตัวยาว
หมับ! สนมน้อยเอาแขนซ้านสอดลอดหน้าท้องแบนราบแล้วหงายฝ่ามือจับพุงฮองเฮาอยู่ใต้ผิวน้ำ แขนขวายังจับพื้นลานประลอง
ซู่ม! ๆ ๆ ฮองเฮาคว่ำตัวยาวบนผิวน้ำและหันหน้ามองข้าง เอาแขนว่ายน้ำท่าฟรีสไตล์
"ดีมากเพคะ หันซ้ายสลับขวา เตะเท้าแรงๆ" สนมน้อยเชียร์และเลื่อนมือขึ้นมาจับหน้าอกหน้าใจฮองเฮา ฮิ! ๆ ๆ เธอยิ้มเมื่อเต้านุ่มนิ่มโดนมือน้อยเฟ้นฟัด แถมยังแอบสอดมือลอดใต้ซับในสีแดงและขยำนมแบบเนื้อแนบเนื้อ
"อ๊าก! ปล่อยข้านะ ยัยสนมชั่ว"
ฮองเฮาร้องลั่นแต่ก็ยังแตะเท้าและว่ายน้ำเพราะกลัวจม
"ถ้าข้าน้อยปล่อยละก็ ท่านจะจมน้ำตายจริงๆเลยนะเพคะ"
ฮิ! ๆ ๆ สนมเอกเอ่ยแล้วเอาสองมือลูบเต้านมใหญ่ ใช้เท้าถีบน้ำพยุงให้ตัวเองและฮองเฮาลอยไปพร้อมๆกัน
"โอ๊ยอย่าบีบ"
"เป็วิธีฝึกสมาธิเพคะ ว่ายๆไป"
4K
