ประธานหนุ่มพูดเสียงขัด ๆ เขาเองรู้สึกเขิน ๆ ยังไงก็ไม่รู้ไม่เคยเป็แบบนี้มาก่อนน่าแปลกที่ก็ทำงานกับปนัดดาทุกวันแต่วันนี้กลับเกิดจะหายใจผิดจังหวะเวลาอยู่กับหล่อนสองคนซะงั้นเขาเริ่มสงสัยเสียแล้วว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่
เรือยอร์ชลำหรูที่ภูวดลเช่ามาเพื่อความสำราญของพ่อและแม่ทั้งเพื่อกลบเกลื่อนเื่ที่เขาไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่บุพการีมายตาไว้ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของชายหญิงวัยกลางคนทั้งสองได้ดีทีเดียวที่สำคัญและสิ่งที่ภูวดลคาดไม่ถึงคือพ่อกับแม่ของเขาท่าทางชื่นชอบปนัดดาเพราะหล่อนคุยเก่ง สมแล้วกับตำแหน่งเลขาประธานบริหารบริษัทใหญ่อย่างเขาหล่อนทำให้วงสนทนาเต็มไปด้วยชีวิตชีวาจนเขาเองนึกประหลาดใจว่าตลอดเวลาการทำงานระหว่างเขากับหล่อนมันผ่านมาได้อย่างไรโดยที่เขาไม่ได้คุยและส่งเสียงหัวเราะแบบนี้กับเลขาส่วนตัว
อืม...จะว่าไปปนัดดาก็มีส่วนน่ารักหลายอย่าง เพราะถ้ามองจริง ๆหล่อนสวยกว่าที่เขาคิดไว้มาก หล่อนน่ารัก ช่างเจรจา มีเสน่ห์อย่างที่เขาคาดไม่ถึงอืม...เขานี่ท่าจะบ้า นี่มันใช่เวลาจะมานึกอะไรแบบนี้ไหม กระทั่งเวลาค่ำหลังอาหารเย็นแล้วเชฟประจำเรือก็นำไวน์และวอดก้ามาเสิร์ฟปนัดดาสังเกตว่าพ่อแม่ของภูวดลดื่มไวน์ราคาแพง ส่วนท่านประธานของหล่อนดื่มวอดก้าส่วนหล่อนน่ะเหรอ ขอน้ำส้มดีกว่า แต่พอทำท่าจะยกแก้วขึ้นจิบภัทราก็ทักขึ้นว่า
“หนูปิ๊กไม่ดื่มไวน์หรอกเหรอ เคยดื่มไหมจ๊ะคือที่แม่ถามนี่ไม่ใช่จะว่าหนูดื่มไม่เป็หรอกนะ แต่คิดว่าไวน์นี่น่าลองมากๆ”
“ปิ๊กดื่มเป็ค่ะ แต่รู้สึกว่าวันนี้กินของหวานเยอะมากกลัวว่าดื่มไวน์ตามเข้าไปอีกมันจะเมาอ่ะค่ะ”
“เมาที่ไหน ไม่เมาหรอกหนู”
ทัดเทพพูดยิ้ม ๆแล้วยกแก้วไวน์ขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี
“ลองดูเถอะ สักแก้ว ไหน ๆ ก็มาเที่ยวกันแบบนี้บรรยากาศท่ามกลางท้องทะเล ดื่มให้สนุกกันหน่อย”
บทที่ 3
“เดี๋ยวผมให้ปิ๊กลองวอดก้ารสนุ่ม ๆ นี่นะ ผมสั่งเชฟจัดมาเป็พิเศษ”
ภูวดลว่าพลางก็รินวอดก้าลงในแก้วถึงปริมาณไม่มากแต่ปนัดดาก็ทำหน้าแทบไม่ถูกตายล่ะ...นี่ท่านประธานจะให้หล่อนดื่มอะไรแบบนี้จริงเหรอ ไวน์ยังพอว่าแต่วอดก้านี่หล่อนไม่อยากลองเลย เพราะมันก็คือเหล้าดี ๆ นี่ล่ะดีกรีแรงกว่าไวน์ไปอีก แต่เมื่อเห็นสายตาของภูวดลที่เหมือนว่าเขาจะเตือนหล่อนกลายๆ ว่าอย่าทำเสียแผนปนัดดาเลยต้องรับแก้วน์มาจากเขา
“ค่ะ...ขอบคุณค่ะ”
หญิงสาวจำต้องทำเหมือนว่าหล่อนช๊อบชอบและไม่ปฏิเสธทุกอย่างที่ภูวดลนำเสนอให้เพราะตอนนี้ทุกอย่างระหว่างหล่อนกับท่านประธานใหญ่อยู่ท่ามกลางสายตาของพ่อแม่เขาทุกอย่างใช่สิ...จะทำให้เสียแผนไม่ได้หรอก ท่องไว้นะยะว่าเสร็จงานหล่อนจะได้ไปเที่ยวยุโรปพร้อมพ๊อคเก็คมันนี่ไว้ชอปปิ้งสบายใจเฉิบ
ปนัดดาเลยต้องตามน้ำ ดื่มวอดก้าไปหลายอีกและเริ่มมึน ๆเมื่อเวลาผ่านไปจนกระทั่งเกือบสี่ทุ่ม เมื่อเห็นว่าเริ่มจะดึกภัทราจึงเอ่ยขึ้นว่า
“ภู...ลูกพาหนูปิ๊กไปนอนได้แล้วล่ะ แม่ว่าหนูปิ๊กคงง่วงแล้วเนี่ยดูซี...ดื่มวอดก้ามั่ง ไวน์มั่ง ตาปรือหมดละ”
“ผมว่าเหมือนกันครับแม่”
ภูวดลพยักหน้าเห็นด้วยเขาเห็นรอยยิ้มของทั้งภัทราและทัดเทพเวลาจ้องมองปนัดดาเป็ยิ้มเอ็นดูมากกว่าอย่างอื่น
“หนูปิ๊กนี่น่ารักมาก ๆ เลยนะ ไม่นึกว่าแกจะมีแฟนน่ารักแบบนี้ช่างเลือกนะเรา แบบนี้พ่อก็เบาใจว่าแกคงจะมีข่าวดีในอีกไม่ช้า”
“ครับพ่อถ้าเราสองคนตกลงเื่แต่งงานได้เมือ่ไหร่จะรีบบอกพ่อกับแม่ทันทีเลยครับ...ปิ๊กเรากลับห้องกันก่อนเถอะ เดี๋ยวพ่อกับแม่ก็จะกลับไปพักผ่อนที่ห้องของท่าน”
ปนัดดาพยักหน้า ตอนนั้นหล่อนมึนเต็มที่เห็นหน้าทั้งสามลอยไปลอยมาและเหมือนเรือทั้งลำกำลังหมุนคว้างหรือหล่อนกันแน่ที่หมุน สักครู่ภูวดลก็ดึงมือหญิงสาวให้เดินตามเขากลับไปที่ห้องพอเข้าไปในห้องเขาก็เอ่ยว่า
“ปิ๊กจะอาบน้ำก่อนก็ได้นะ ง่วงแล้วใช่มั้ย.. ”
ภูวดลพูดไม่ทันขาดคำก็ต้องรีบรับร่างบอบบางของเลขาสาวเอาไว้เมื่อหล่อนเซมาหาเขาท่าทางเขาใเมื่อเห็นว่าหล่อนเกือบจะทรงตัวไม่ได้ปนัดดาเมื่อเรียกสติคืนกลับมาก็ใเช่นกันเมื่อตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของท่านประธานหนุ่ม
“อุ๊ย! ท่านประธาน...ขอโทษทีค่ะ”
“ปิ๊กเมาเหรอ...ท่าทางเหมือนจะเมานะเนี่ย”
“เปล่านะคะ ปิ๊กยังไม่เมา แค่มึน ๆ เท่านั้นล่ะค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นไปที่เตียงก่อน จะนอนพักสักหน่อยก่อนไหม”
ว่าแล้วเขาก็ประคองหล่อนไปที่เตียง ให้หล่อนนั่งลง เขานั่งข้าง ๆหญิองสาวแต่ขณะนั้นยังโอบไหล่ของหล่อนเอาไว้
“เป็ไง...ฉันต้องขอโทษด้วยนะที่ให้ปิ๊กดื่มวอดก้าไปหลายแก้วปกติเคยดื่มหรือเปล่าเนี่ย”
“ไม่เคยหรอกค่ะ แต่ปิ๊กกลัวว่าพ่อแม่ของท่านประธานจะสงสัยก็เลยค้องดื่มสักหน่อย”
หล่อนตอบและเริ่มรู้สึกร้อนขึ้นมาในจังหวะเวลาที่ภูวดลนั่งแนบชิดกับหล่อนใช่...แนบชิดกันมากเพราะเขาโอบแขนหนา ๆ โอบไหล่ของหล่อนอยู่เวลานั้นหน้าสวยของหล่อนก็อยู่ห่างจากใบหน้าของท่านประธานแค่คืบ ไม่ถึงคืบกระมังและภูวดลเองก็รู้สุกร้อนรุ่มขึ้นมา อาจจะเป็เพราะฤทธิ์ของวอดก้าทำให้เขามองหน้าสวยและเริ่มวูบวาบขึ้นมาเฉยๆ