ปาลีก้าวลงจากห้องนอนเตรียมตัวออกไปทำงาน ในอ้อมแขนเรียวมีกระเป๋าและแฟ้มเอกสารก่อนวางทุกอย่างลงบนโต๊ะรับแขกล้วงลงไปหยิบเ้าเสียงน่ารำคาญในกระเป๋าใบสวยออกมาดูว่าเป็ใครที่โทรมา
“ค่ะพี่นวล”
“คุณปาเห็นข่าวเช้านี้หรือยัง คะ!” เสียงแหลมเล็กผ่านมาตามสาย บอกความร้อนใจไม่น้อย
“ข่าวอะไรคะ?” มือบางวางแฟ้มเอกสารและกระเป๋าลงบนโต๊ะทานข้าวเป็รอบที่สองแล้วคว้าหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าวันนี้ที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารขึ้นดู กวาดสายตาไปตามข้อความที่อยู่บนหนังสือพิมพ์หน้าที่หนึ่ง แล้วเบิกตากว้างด้วยความใ กับหัวข้อข่าวพาดตัวใหญ่เป้ง
“นักธุรกิจสาวนาม ป. สุ่มปลูกต้นรักกับนักธุรกิจนาม ร. เ้าของธุรกิจโรงแรมข้ามชาติ และมีข่าวว่ากำลังจะมีโปรเจคใหญ่ร่วมกัน...”
“นี่มันเื่บ้าอะไรกัน!” มือบางทิ้งหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าวันนี้ลงบนโต๊ะทานข้าวอย่างหัวเสีย ความโกรธพุ่งสูงติดเพดาน
“นั้นยังไม่บ้าเท่ากับเื่นี้ค่ะ”
“ยังมีเื่อะไรที่บ้ากว่านี้อีกคะ ...หา! ว่าไงนะ ปาจะรีบไปเดี๋ยวนี้ แล้วเจอกันค่ะ” ปาลีต้องหัวเสียอีกรอบ วันนี้เธอคงเป็วันดวงดับของเธอหรืออย่างไรถึงได้มีแต่เื่ั้แ่ตะวันแง้มขอบฟ้า มือบางกำเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว แค่เื่ที่พี่ชายสร้างเอาไว้ก็งามหน้าพอแล้วและยังมีเื่ไม่เป็เื่เข้ามาให้ปวดหัวเพิ่มอีก
ปาลีขับพารถคู่ใจแล่นปาดเข้าจอดหน้าโรงแรมเคอาร์ คอร์ป ตามแรงอารมณ์ของเ้าตัว เท้าเรียวก้าวลงแตะพื้นสื่อทุกสำนักที่มาดักรอต่างวิ่งกรูเข้าไปหาไม่ให้ได้ตั้งตัว
“พวกเราคุณปามาแล้ว”
“คุณปาลีคบหากับคุณรัฐภูมิจริงหรือเปล่าคะ…”
ปาลีใไม่น้อย รีบดึงสติของตัวเองให้กลับมาอย่างรวดเร็ว ถอนหายใจออกมายืดยาว ควบคุมอารมณ์ที่ก่อตัวจะถึงขีดสุด ก่อนที่จะพลั้งปากด่านักข่าวออกไป
“จะจัดงานแต่งกันที่ไหนครับ...”
“ฉันไม่มีอะไรจะตอบ ขอทางด้วยคะ” ปาลีไม่ได้สนใจจะตอบคำถามไร้สาระพวกนั้น ตอนนี้เธอมีเื่ที่สำคัญกว่าต้องไปจัดการ ขาเรียวยาวก้าวเดินผ่านเข้าไปภายในโรงแรมอย่างยากลำบาก แม้ว่าจะมีพนักงานรักษาความปลอดภัยช่วยเปิดทางให้ ...แต่แล้วยังไม่สามารถผ่านเข้าด้านในได้
“ช่วยตอบด้วยคะ ไปคบกันตอนไหน...”
“แล้วโปรเจคใหญ่ที่ว่าจะทำร่วมกันคืออะไรครับ”
“ช่วยตอบคำถามด้วยครับ...”
“ฉันไม่มีอะไรจะตอบ ขอตัว...”
ร่างบางหยุดเดินแล้วยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สีหน้าบอกอาการของเ้าตัวได้เป็อย่างดี นักข่าวมากมายจึงรุมยิงคำถามใส่ราวกับว่าไม่ได้จะมาถามเธอเื่ข่าว แต่จะมารุมทึ่งร่างเสียมากกว่า
ปาลีฝ่าฝูงนักข่าวมาได้รีบก้าวเข้าไปภายในโรงแรมทันที
“น่ารำคาญจริงเลย” พาร่างสูงโปร่งผ่านล็อบบี้หรูได้ไม่ถึงห้าก้าวดีก็ต้องหยุดกึก หลังมีร่างสูงใหญ่พุ่งเข้ามาขวางทางไม่บอกกล่าว เกือบทำให้เธอชนเขาเข้าอย่างจัง
“อุ้ย นี่เดินประสาอะไร... คุณ!” ปาลีเบิกตากว้างด้วยความใ ไม่คิดว่าคนที่เธอแอบอ้างชื่อไปเมื่อวานจะมายืนอยู่ตรงหน้าเวลานี้
“เรามีเื่ต้องคุยกัน” รัฐภูมิไม่สนใจแสงแฟลตที่ยิงระรัวเป็ฟ้าผ่าอยู่ด้านนอก และมันจะทำให้เื่ราวของเขาและเธอมันชัดเจนเพิ่มมากขึ้น สิ่งที่เขาสนใจมีเพียงผู้หญิงตรงหน้า
“มาได้ไงเนี่ย...” พึมพำกับตัวเอง ก่อนหันไปเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง พร้อมกับถามออกไปใหม่ “ขอโทษนะคะ ตอนนี้ฉันยังไม่ว่าง” ว่าแล้วเตรียมจะผละเดินหนี แต่ไปได้ไม่ถึงก้าวก็ถูกร่างสูงพรวดเข้าไปขวางหน้า
“ไม่สำคัญ ผม้าคุยกับคุณเดี๋ยวนี้” เสียงทุ้มย้ำอีกรอบ สีหน้าและแววตาเรียบนิ่ง
“...ตอนนี้ฉันยังไม่ว่าง ถ้าจะคุยเชิญนัดกับเลขาฉัน ขอตัว”
โปรดติดตามตอนต่อไป...
ลิ้งก์ ดาวน์โหลด EBook ที่เว็บ Mebmarket.com
--> https://www.mebmarket.com/ebook-50953-ขอรักรัฐภูมิ-Men-Of-Lions <---
ราคา 59 บาท !!!
(ลด 10% ! ่นี้จัดโปรโมชั่นอยู่น้า ^^)
** รีบๆ ไปจัดการก่อนหมดโปร! **
ฝากกด ติดตาม / คอมเมนท์ เป็กำลังใจให้ด้วยน้า ^^
ติดตามข้อมูลข่าวสารได้ที่... ---> เฟชบุ๊คแฟนเพจ : Raniya.writer
*** ขอบคุณทุกกำลังใจและการสนับสนุนทุกช่องทาง
รวมถึงการติดตาม คอมเม้นท์ ที่มาเพิ่มแรงฮึดให้ไรท์ตัวอ้วน ***
ขอบคุณมากๆ จากใจค่ะ ^___^
484
