เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่แปดสิบหก Food Mini Game

Food Mini game

มินิเกมส์ทานอาหารนั้น หากถามผมนั้นมันปลอดภัยกว่าไปชกกับ“จิตสำนึกชั่วร้ายที่แฝงอยู่ในมิติแห่งเงา” หรือ“เทพปีศาจที่ฝังอยู่ใต้นำแข็งในก้นบึ้งของนรก”

ดังนั้นผมถึงได้เลือกทางนี้และทางเทคนิคมันเป็นอะไรที่ทำให้เราเก่งกาจได้เร็วกว่าการไปต่อสู้ในมิติแห่งเงาด้วย

ว่าการต่อสู้แบบมีเนื้อเรื่องหรือกิจกรรมevent นั้นได้ผลตอบแทนมากกว่าการไปชกสิ่งมีชีวิตมิติเงาซ้ำกันไปมานั่นเอง

หรือบางฉากหากเป็นช่วงอีเวนท์จะได้ค่าประสบการณ์มากกว่าปรกติ

แต่นั่นล่ะมันก็แปลว่าศัตรูที่เราเจอจะเก่งขึ้นด้วยเหมือนกัน ซึ่งผมไม่อยากเสี่ยงอย่างนั้น

อย่างน้อยก็ในตอนที่ยังไม่แข็งแกร่งมากพอ

อาหารนั้นจัดมาเต็มโต๊ะแบบในอนิเมะหรือไลท์โนเวลที่คนธรรมดาคงไม่สามารถกินได้อย่างแน่แท้

ไม่ใช่เพราะกินไม่เก่งแต่เพราะขีดจำกัดในกระเพาะของเราน่ะมันมีจำกัด

แน่นอน ในโลกนี้ที่เราสามารถงอกร่างกายขึ้นมาใหม่ได้หากเป็นระดับเทพปีศาจ

ผมก็ยังไม่ตัดความเป็นไปได้ที่เราจะทำเรื่องเหนือธรรมชาติได้เช่นกัน

“ชิสึกะจังชั้นป้อนนะ อ้าม”

“อ้าม”

ผมลืมคำนวณการที่แผนการของผมตอนแรกไม่มีคานาเอะมาคอยป้อนอาหารไป

แม้กระทั่งโคโคโระ

ก็มองตาค้างลืมแม้กระทั่งการจับเวลาแบบในเกมส์

เมื่อเห็นคานาเอะป้อนอาหารให้ผม

“เอ้าคานาเอะจังบ้าง อ้าม”

“อ้าม อร่อยจังเลย”

“โคะโคะ โคะทำไมมาสวีทกันต่อหน้าหญิงสาวอย่างชั้นอย่างนี้ โคโคะโระ”

คุณโคโคะโระสาวน้อยอายุไม่ต่ำกว่าห้าร้อยปีโมโหถึงกับหูชี้ชันขึ้นทะลุชุดแต่งกายแบบนินจาสีดำ

โอ๊ะ ท่าทางคุณโคโคะโระโมโหจนลืมจับเวลาแบบมินิเกมส์แฮะ

“หุหุหุ ท่าทางพวกเธอรักกันมากถ้าอย่างนั้นชั้นจะพิสูจน์ความรักของพวกเธอเอง ย่า”

คุณโคโคโระตบมือลงกับพื้นควันพุ่งขึ้นมาอีกครั้งและอาหารบนโต๊ะม้วนกลับลงไปใต้พื้นแต่มีแกงกะหรี่จานใหญ่โผล่ขึ้นมาบนโต๊ะแทน

คุณโคโคะโระได้ล้วงชามอย่างหนึ่งออกมาจากหน้าท้อง

ในชามนั้นมีของสีเขียวปริศนาบรรจุอยู่

“เคล็ดลับของความอร่อย”

คุณโคโระใช้ทัพพีเงินตักลงไปในของเหลวปริศนาที่เมื่อสัมผัสกับทัพพีก็ได้มีเสียงดังชี่ชี่ชี่ ขึ้นมา

“คือความรัก”

ของเหลวสีเขียวปริศนาได้สัมผัสกระทบกับข้าวและแกงที่อยู่ในจานจนละลายและสัมผัสได้ถึงความร้อนที่อออกมาจากข้างแกงกะหรี่บนโต๊ะ

“เอ้าทานได้จ้า”

คุณโคโคะโระ ยื่นข้าวแกงกะหรี่ของเหลวสีเขียวปริศนามาที่เบื้องหน้าเราสองคน

“เอ่อ คุณโคโคะโระหากผมทำให้คุณโกรธผมขออภัยด้วยนะครับ”

“โคโคะโระ ชั้นไม่โกรธเลยจ๊ะแค่ต้องนั่งฟังเธอสองคนมีอะไรกันซ้ำไปมาอยู่ข้างนอกเท่านั้นเอง โคโคะโระ”

ทำไมผมรู้สึกว่าผมมาในโลกนี้แต่ละคนนิสัยไม่ค่อยตรงกับข้อมูลที่เคยอ่านในหนังสือข้อมูลกันนะ

คานาเอะเป็นคนอารมณ์รุนแรง

คุณโคโคะโระก็ร่าเริงขี้แกล้งแทนที่จะทำตัวแบบอมยิ้มอยู่ด้านข้างเวลาฝึกคนที่มาในโรงเตี๊ยมภูตพราย

รู้สึกเหมือนเธอเข้าถึงเนื้อถึงตัวพวกเรามากกว่าที่เห็นในเกมส์หรือภาคไลท์โนเวบลที่บรรยายว่าท่าทางภายนอกของเธอภายในซ่อนความคิดเฉียบคมและแผนการต่างๆไว้อยู่

“นี่ชิสึกะจังคิดอะไรไม่ดีถึงชั้นหรือเปล่าฮืมมม”

คานาเอะยื่นหน้าจ้องเข้ามาใกล้ๆผม

คานาเอะจากที่หน้าแดงเมื่อเจอคุณโคโคะโระแซวเมื่อกี้กลายมาเป็นจ้องหน้าผมอย่างจับผิด