เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 26 นักปรุงยา​

"เจ้าเป็นศิษย์​ใหม่สินะ" ลี่ฮว๋า ที่เล่าเรื่องของน่าหลันให้ฟังเพียงอย่างเดียว​ จึงยังไม่รู้จักอีกฝ่ายดีพอ​

"น่าหลันพาเจ้ามาที่นี้ คงอยากให้ข้ารักษา​แขนของเจ้าสินะ" สายตาลี่ฮว๋า สังเกตุ​เห็นแขนของเต้าหมิงว่าได้รับบาดเจ็บ​อยู่​

ลี่ฮว๋า ตรวจสอบ​ร่างกาย​เต้าหมิงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

จากนั้น​ก็โยนเม็ดยาประหลาดให้แก่เต้าหมิง ซึ่งดูไม่น่ารับประทาน​เสียเลย แถมส่งกลิ่นเหม็นฉุนออกมาอีกด้วย

"นี้เรียกว่ายา?"

"หวานเป็นลม ขมเป็นยา" ในใจเต้าหมิง คิดเช่นนั้นก็จัดการกลืนยาลงไปอย่างรวดเร็ว​

ไม่นานเต้าหมิงก็สามารถ​ขยับแขนข้างที่หักได้

"ยาของท่านยอดเยี่ยม​มากเลย" เต้าหมิง ไม่คิดเลยว่าเพียงแค่ทานยาที่ได้รับมา กระดูกที่แตกหักก็ฟื้นฟู​ จัดการ​สมานต่อกันได้ในเวลาอันรวดเร็ว​ จนตนเองต้องประหลาดใจ​

"แน่ละ ก็ข้าเป็นนักปรุงยา" ลี่ฮว๋า กล่าวยกยอตัวเองขึ้นมา หากเรื่องแค่นี้ทำไม่ได้​ ก็คงต้องเลิกเป็นนักปรุงยาเสียแล้ว

"นักปรุงยา?" ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอนักปรุงยาเร็วแบบนี้ ในที่สุด​จะได้มีความรู้เกี่ยวกับ​ยาเสียที​

"ร่างกาย​เจ้ามีปราณ​สีทอง หายากมากนะเนี่ย​"

ลี่ฮว๋า ทำการตรวจสอบ​ร่างกาย​เต้าหมิงอย่างละเอียด จนตกใจหลังจาก​ได้รับรู้ว่า​ภายในร่างกาย​เต้าหมิงมีพลังงานสีทองไหลเวียนอยู่

???

ความสงสัยปรากฏ​ขึ้นมาบนหน้าเต้าหมิง

"เจ้าคงรู้แล้วสินะว่า พลังลมปราณ​ บ่งบอกถึงลักษณะ​นิสัย​ พฤติกรรม​ สภาพแวดล้อม​ของคนๆนั้น" เมื่อเห็นสายตาเต้าหมิง จึงเริ่มอธิบาย​ออกมาให้ฟัง

ปราณ​สีทอง คือ ปราณ​ที่มีคุณสมบัติ​ของราชัน หรือ ผู้ปกครองของคนทั้งปวง

ลี่เฮ๋า กล่าวแบบย่นย่อ​ให้เต้าหมิงเข้าใจง่าย

เมื่อเต้าหมิงได้ยินเช่นนั้น​ก็นึกไม่ถึงเลยว่าตนเองจะโชคดี​ขนาดนี้ บางทีอาจจะเป็นเม็ดยาสีทองในครั้งก่อนที่มีส่วนช่วยให้ได้รับปราณ​สีทองมา

"อย่าเพิ่งรีบดีใจไป" ลี่ฮว๋า เตือนสติ เต้าหมิงขึ้นมาทันที

แม้คุณสมบัติ​ปราณ​สีทองจะเป็นเช่นนั้น แต่ใช่ว่าจะได้เป็นแบบนั้นเสมอไป เพราะมันขึ้นอยู่กับ​ปัจจัย​หลายอย่างด้วยเหมือนกัน

การเป็นราชัน ต้องผ่านอุปสรรค​ ขวากหนาม​อย่างหนักหน่วงกว่าคนอื่น​ ไม่ใช่แค่คิดอยากเป็นก็เป็นกันง่ายๆ​

"ข้าเข้าใจ​ดี" เต้าหมิง รู้อยู่แล้วว่าการเป็นราชันเส้นทางคงไม่โรยไปด้วยกลีบ​กุหลาบ​แน่

ไม่นานอาหารฝีมือ​น่าหลันก็เข้ามาวางตรงโต๊ะ

"ฝีมือ​การทำอาหารของเจ้าไม่เคยตกเลย"

"แบบนี้คงเป็นศรีภรรยา​ แม่บ้านแม่เรือน​ที่ดีได้แน่" เสียงยุแหย่​ดังออกมาระหว่างทานอาหาร

"อาจารย์​อย่าพูดล้อเล่นสิคะ" น่าหลัน แย้งฉับไว

"ทำไมท่านถึงมาอยู่ในที่แบบนี้กัน ไม่ใช่ว่านักปรุงยา​ จะมีตำแหน่งสูง หรือได้รับการยกย่อง​รึไง" เสียงดังขัดจังหวะ​การสนทนาของสองสาวดังขึ้นมา

"เจ้าเข้าใจ​แบบนั้นมันก็ไม่ผิด แต่ใช่ว่าจะมีนักปรุงยา​คนเดียวสักหน่อย" ลี่ฮว๋า ตอบแบบเรียบง่าย

"ไม่ใช่เพราะอาจารย์​ชอบปรุงยาแปลกๆรึไง ถึงได้ไม่มีคนสนใจท่าน" น่าหลัน แหย่อาจารย์​ตัวเองกลับ​

หากอาจารย์​ตั้งหน้าตั้งตา​ปรุงยาปกติแบบคนทั่วไป​ ป่านนี้คงได้รับการยกย่อง​ และอยู่ในที่ดีกว่านี้นานแล้ว

"ปรุงยาแปลก?" เต้าหมิง ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่แปลกใจ​ เมื่อยาที่เพิ่งทานไปมีรูปร่างหน้าตา​ไม่น่ากินเอาเสียเลย ต่อให้มีคุณภาพก็เถอะ แต่น่าจะทำให้มันออกมาน่ากินกว่านี้ก็ได้​

"มันก็แค่รูปร่างภายนอก ที่สำคัญมันอยู่ที่คุณภาพ​ต่างหาก" ลี่ฮว๋า ไม่สนใจเรื่องรูปลักษณ์​ของยาอยู่แล้ว​

"จริงสิ เจ้ามีปราณ​สีทอง ยาตัวนี้น่าจะเหมาะกับเจ้า" เม็ดยาสีทองปรากฏ​ขึ้นมาในมือลี่ฮว๋า จัดการโยนให้เต้าหมิงทันที​

"เม็ดยาสีทองอีกแล้ว แต่มันคือยาอะไรกัน?" ในมือมองเม็ดยาด้วยความสงสัย​

"ยาไขกระดูกทองคำ"

"มันจะทำการปรับแต่งกระดูกในร่างให้แข็งแกร่ง​ดั่งทองคำ"

"ข้าปรับแต่งหลายๆอย่างจนออกมาเป็นเม็ดยา"

ลี่ฮว๋า ตอบอธิบาย​ออกมาอย่างเรียบง่าย​

สายตาเต้าหมิง จ้องมอง​อย่างประหลาดใจ​ ไม่นึกว่าจะมียาวิเศษ​แบบนี้ด้วย หากกระดูกเป็นทองคำแบบนี้ก็ไม่ต้องกลัว กระดูก​หัก อีกต่อไป​แล้ว

"เจ้าอย่ากินดีกว่า" จู่ๆน่าหลันท้วงออกมา และยังไม่เคยมีใครทดลองยาเม็ดนั้นด้วย​

แม้คุณสมบัติ​ยาจะฟังดูดี แต่การเปลี่ยนแปลง​กระดูก​ในร่างกาย​จะต้องทนทุกข์ทรมาน​อย่างมาก เพราะกระดูก​ร่างกาย​มนุษย์​จะเชื่อมต่อกับเส้นประสาททั้งหมด​ หากไม่สามารถ​ทนได้ก็มีโอกาสเสียชีวิต​ระหว่างปรับเปลี่ยนไขกระดูก​

"ใช่ อย่าง​ที่น่าหลันบอกน่ะแหละ"

"แต่ว่าต่อให้เป็นจอมยุทธ​ระดับปราณ​สูงแค่ไหน หากภายในไม่แข็งแกร่งตาม​ไปด้วยมันจะไปมีประโยชน์​อะไร" ลี่ฮว่า กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ​

"อาจารย์​อย่าไปพูดยุยง​แบบนั้นสิ" น่าหลัน รีบห้ามปรามกลัวว่าเต้าหมิงจะกินยาเม็ดนั้นจริงๆ

"เข้าใจละ" เต้าหมิง ได้ยินเช่นนั้นก็เข้าใจขึ้นมาทันที ต่อให้ภายนอกแกร่ง แต่ภายในบอบบางก็มีโอกาสตายได้เช่นกัน โดยเฉพาะ​การต่อสู้​กับจอมยุทธ​ระดับสูงด้วยแล้ว ผลแพ้ชนะไม่ใช่วัดกันที่ลมปราณ​เท่านั้น​ แต่วัดกันที่ความแข็งแกร่ง​ทางร่างกาย​ด้วย

ลมปราณ​มีวันหมดได้ แต่กระดูกของคนเราจะคงอยู่อย่างนั้นตลอดไป ถ้ากระดูกกลายเป็น​ทองคำก็ไม่ต้องกลัวอาการบาดเจ็บภายใน

เหมือนเช่นตอนนี้ ที่เต้าหมิงใช้ลมปราณ​ได้ แต่ไม่สามารถ​ใช้แขนข้างที่หักโจมตีได้ ก็ไร้พิษสงลงไป​

ฮึก

ยาถูกโยนเข้าปาก เข้าสู่ร่างกาย​เต้าหมิง

"โอ้ กินจริงๆด้วย"

ลี่ฮว๋า เห็นเต้าหมิงกลืนยาลงท้องเรียบร้อย

"เต้าหมิง!!!"

น่าหลัน ตกใจขึ้นมา ไม่คิดว่าเต้าหมิงจะกินยาเม็ดนั้นลงไปจริงๆ

"อ๊าก" ตอนนี้​ร่างกาย​เต้าหมิงรู้สึกเหมือนกับกระดูกจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆขึ้นมา เป็นความรู้สึกเจ็บปวด​อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

กร็อบ แกรบ

เสียงกระดูกหักดังขึ้นมาภายในร่างกาย​เต้าหมิง

อาการเจ็บปวด​ในครั้งนี้​แตกต่าง​กับการกินยาเม็ดสีทองครั้งที่แล้วอย่างชัดเจน​ เป็นความรู้สึกที่รุนแรง​ไปทุกส่วนของเส้นประสาท

"ผู้มีคุณสมบัติ​ปราณ​สีทอง?"

"ขอดูหน่อยเถอะว่าเจ้าเหมาะสม​กับ ราชัน!!!"

ลี่ฮว๋า จ้องมองเต้าหมิงอย่างตื่นเต้น​ รอดูผลลัพธ์​ที่เกิดขึ้น​ครั้งนี้

"อาจารย์​ เค้ากำลังแย่อยู่ ท่านยังคงยืนนิ่งเฉย?"

"เค้าดูทรมานมากเลย ท่านมารักษา​เค้าหน่อย"

น่าหลัน แสดงอาการวิตกกังวล​ เป็นห่วงขึ้นมา

"อย่าเพิ่งไปจับตัวเค้าตอนนี้"

ลี่ฮว๋า เตือนน่าหลันก่อนที่จับตัวเต้าหมิง

"หากจับตัวเค้าตอนนี้จะตายทันที"

ได้ยินเช่นนั้นต้องตกใจ มือหยุดชะงัก​ลงทันที​