ม๊วฟฟ แพร่บบ
“อื้มม พี่...พี่เจตน์คะ อื้อออ”
ดวงตากลมโตที่หลับอยู่ยิ้มระรื่น โพรงสวาทที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มกำลังถูกโลมเลียด้วยความหื่นกระหาย ลิ้นหนาสากกร้านตวัดสอดแทรกไปทุก่กลีบแคมจนต้องร้องครางออกมา ริมฝีปากอวบอิ่มกัดกันด้วยความ้า
ชบาคิดไว้อยู่แล้วเชียว...ว่าสามีของเธอจะต้องมีของดีแอบเอาไว้
ไม่ต้องรอให้ถึงตอนเช้า...ตอนนี้ก็โดนลิ้นสวาทแยงรูเสียแล้ว!
“อ๊าาาา”
เรียวขาทั้งสองข้างยกขึ้นฟ้า ก่อนที่ชบาจะร้องครางออกมาในลำคอ เธอเสียวจนร่างกระตุกไปหมด ลีลาการใช้ลิ้นตอนนี้....มันเสียวเสียยิ่งกว่าโดนกระแทกเมื่อ่หัวค่ำเป็ไหนๆ เสียวเสียจนมือเรียวกดใบหน้าที่มุดอยู่ด้านล่างลงเนินโหนกมิดสนิท!
“อ๊าาา พี่เจตน์”
เสียงแหลมร้องครางโหยหวน...
เธอยกโพรงหอยขึ้นลงตามจังหวะลิ้น ตอหนวดและขนบางอย่างเสียดสีไปตามง่ามขา เธอไม่รู้เลยว่าสามีของตัวเองก็แอบไว้หนวดด้วย แต่เื่นั้นก็ไม่ทำให้ชบาต้องเก็บเอามาคิด เพราะความเสียวที่แยงเข้ามาในรูตอนนี้มันะเิสมองของเธอจนขาวโผลนไปหมด!
“อ๊างงง พี่เจนตน์ขาาาาาาา”
ครอกกกก...
ครอกกกกกกกก...
เสียงกรนจากชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างๆ ดังขึ้น...
เมื่อชบาได้หันไปดู เธอก็เห็นใบหน้าของสามีนอนหลับเป็ตาย เมื่อสมองนึกขึ้นได้ว่าลิ้นที่สอดทะลวงรูหอยไม่ได้มาจากชายผู้เป็ที่รัก มือเรียวก็รีบกระชากผ้าห่มออกด้วยความใ ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างไปกับใบหน้าหยาบกร้านที่ดกหนาไปด้วยหนวดเครากลางง่าม!
“ก…..กำนัน!”
“ชู่วววว”
“อื้ออออ”
มือหนาของพ่อตารีบเอื้มมมาอุดปากลูกสะใภ้เอาไว้ หัวใจดวงน้อยเต้นรัวเร็วจนเหงื่อแตกไปทั่วทั้งตัว เธอพยายามดีดดิ้น...แต่พละกำลังชายของชายเฒ่าคนนี้ก็มีมากเสียเหลือเกิน!
“อยากให้ไอ้เจตน์ตื่นขึ้นมาเห็นเอ็งสภาพนี้หรือไง”
เสียงเข้มกระซิบถาม...ทำให้เรือยร่างสั่นระริกค่อยๆ ทุเลาลง
“เมื่อกี้เอ็งยังครางอยู่เลย...ชอบใช่มั้ยล่ะ”
“ป…ปล่อยฉันนะ”
“ดูเอ็งพูดเข้าสิ....ไม่น่าฟังเลยนะ ข้าเป็พ่อตาเอ็งซะเปล่า”
“พ่อกำนัน...ทะ..ทำอะไร ปล่อยนะ”
“ข้าก็มาดูเอ็งน่ะสิ กลัวว่าเอ็งจะเข้ากับครอบครัวข้าไม่ได้”
“น…หนู…อ๊า”
นิ้วหนาล้วงเข้าไปในรูหอย ก่อนที่น่องอวบจะรีบหนีบข้อมือแกร่งเอาไว้ แต่เรี่ยวแรงที่ถูกซูบไปกับงานตั้งทั้งวันก็ต่อต้านอะไรไม่ได้ กำนันหื่นกามรู้ดีว่าจุดกระสันต์ของผู้หญิงอยู่บริเวณไหน เมื่อปลายนิ้วสอดกระทุ้งพุ่งชนเข้าไปด้านใน เสียงของลูกสะใภ้ก็ขาดหายลงไปในลำคอทันที!
“ซีดดดด รูของเอ็งจะกินนิ้วข้าแล้ว หึหึ”
“อึก….อื้ออออ ปะ ปล่อยนะ....ปล่อย”
“ทำตัวดีๆ หน่อยสิ....เดี๋ยวข้าก็ไม่ให้พ่อแม่เอ็งมีที่ซุกหัวนอนหรอก”
“ลุงกำนัน....พูด...อ๊า...อะไร”
“ก็หนี้ที่พ่อของเอ็งยืมข้าไง่ล่ะ”
“แต่….เื่นั้น...อื้อออ...มันเป็สิดสอดไปแล้ว....อ๊า....ฉันไม่น่าหลงกลคนอย่าง....อ๊างงง”
“จะพูดอะไรระวังหน่อย”
นิ้วหนาเคลื่อนไหวเข้าไปลึกยิ่งกว่าเดิม เมื่อได้เห็นอาการต่อต้านและท่าทางพยศของลูกสะใภ้
“ข้าไม่เคยเสียสัตย์อยู่แล้ว”
“แล้วทำไม....อื้อออ”
“ก็หนี้ก้อนใหม่ที่พ่อของเอ็งมายืมข้าไปเมื่อตอนบ่ายยังไงล่ะ”
“อะ…อะไรนะ”
“แต่ครั้งนี้....มันเยอะมากว่าครั้งก่อนซะด้วย”
“อื้อออ”
นิ้วของกำนันหื่นหมุนเป็เกลียวอยู่ใต้ง่าม แม้น่องขาจะหนีบแน่นปานใดก็ไม่อาจจะสู้แรงนั้นได้ โดยเฉพาะความเสียวที่ทำให้ร่างกายอ่อนระทวยจนไม่อยากจะคิด!
“จะออกไปคุยกับข้าข้างนอกดีๆ หรือจะให้ผัวเอ็งลุกขึ้นมาคุยด้วย”
“….”
ใบหน้าสีแดงระเรื่อหันไปมองเ้าบ่าวที่หลับเป็ตาย แม้ว่าหญิงสาวจะรู้ตัวดีว่าเสียรู้ให้กับไอ้เฒ่าลามกไปแล้ว แต่ชบาก็ไม่อยากจะให้สามีตื่นขึ้นมาเห็นสภาพของเธอในตอนนี้ เพราะเม็ดเหงื่อและรอยสีแดงฝาดๆ บนแก้ม มันบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเธอมีความสุขแค่ไหน!
“………ค่ะ”
“ดี”
ร่างระหงถูกพาออกมาจากห้องหอ...
เรียวขาทั้งสองข้างเบียดเสียดกันแน่น ร่องสวาทที่เคยโดนจกล้วงเข้าไปนั้นเปียกแฉะออกมาซึมกางเกง ชบาไม่้าให้พ่อตาของเธอได้รู้ว่ามันเปียกมากเพียงใด ตลอดทางเดินเธอได้แต่เอามือกุมร่องง่ามของตัวเองไว้ เมื่อมาถึงห้องนอนของกำนันหาญ...ร่างสูงของเขาก็หันมายิ้มเ้าเล่ห์ให้เธอ
“เข้ามาข้างในสิ เอ็งจะไปอยู่ตรงประตูทำไม”
“…..”
ใบหน้าของเ้าสาวป้ายแดงค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาช้าๆ จากนั้นเสียงประตูก็ทำให้เธอสะดุ้งโหยง ชบาหันไปมองมือหนาล็อคกุญแจห้องเอาไว้ แต่ไม่ทันที่จะได้คิดอะไรร่างสูงใหญ่ก็เดินเข้ามาประชิดร่างเสียแล้ว
“พ่อกำนัน....มีอะไรก็รีบๆ พูดมาเถอะ”
“พ่อกำนันอะไรกัน”
“….”
“ตอนนี้เอ็งเป็ลูกสะใภ้ข้าแล้ว เรียกพ่อเฉยๆ ก็ได้”
“…..จ๊ะ”
ชบาเม้มปาก เรียวขาของเธอเบียดแน่นไปมามากยิ่งกว่าเดิม ลมหายใจร้อนๆ ของชายร่างสูงที่ยืนเด่นตรงหน้าทำให้อารมณ์เ้าสาวเปลี่ยวหวิว...
เธอไม่น่าหลวมตัวเข้ามาในห้องนี้เลย...
ตอนแรกก็ยังนึกว่าอาจจะออกไปคุยกันใต้บ้านที่ห้องรับแขกเท่านั้น...
แต่ตอนนี้...เรือนร่างที่ร้อนรุ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อติดอยู่ในถ้ำปีศาจบ้ากามลึกเกินกว่าจะหนีได้...
“พ่อของเอ็งน่ะ มาสร้างหนี้ยืมสินกับข้าอีกแล้ว”
“หนูขอโทษจ๊ะ ต่อไปหนูจะไม่ให้พ่อมายุ่งวุ่นวายกับพ่อกำนัน....กับคุณพ่ออีก”
“ข้าก็ไม่ได้ใจจืดใจดำอะไรหรอกนะ...เห็นว่าเป็ครอบครัวเดียวกันแล้ว”
“แต่….”
“ข้าไม่อยากให้ตาสาไปยืมเงินจากที่อื่น เพราะถึงข้าไม่ให้ แกก็ไปยืมคนอื่นอยู่ดี เอ็งก็คงรู้นิสัยพ่อตัวเองดี”
“…..”
“เป็หนี้กับคนรู้จัก.....มันก็ดีกว่าเป็หนี้กับใครก็ไม่รู้....เอ็งว่ามั้ย”
“…..จ๊ะ”
ร่างสูงขยับตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ กลิ่นเหล้าที่โชยติดมากับลมหายใจทำให้ชบารู้ว่าพ่อตาของเธอเมามายมากแค่ไหน
“เื่เงินดอก...ข้าไม่คิดสักบาท”
“ไม่เป็ไรจ๊ะ....เดี๋ยวหนูจะคุยกับพ่อเอง”
“เอ็งไม่ต้องไปคุยหรอก ตาสาแกเอาเงินไปแล้ว ปล่อยให้คนแก่ได้ใช้ชีวิตเถอะ”
มือหนาทั้งสองข้างจับมาที่หัวไหล่เปลือยเปล่า ก่อนจะออกแรงบีบนวดไปมา เมื่อชบารู้ว่าร่างสูงกำลังแนบเนื้อเข้ามาเรื่อยๆ เธอก็รีบพยายามดิ้นหนีให้หลุดจากพันธะกามนี้ทันที
“พ่อกำนัน...อื้อ...ปล่อยฉัน ปล่อยฉันก่อน”
“ข้าบอกเอ็งแล้วไงว่าให้เรียกข้าว่าพ่อ!”
“อื้ออออ”
ลำคอระหงโดนซอกไซร้ด้วยความกระหาย หนวดเคราของชายเถื่อนขูดเขี่ยไปตามผิวเนียนสวย ร่างเล็กของลูกสะใภ้ทุบตีหน้าอกแกร่งด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่หญิงสาวที่ใช้แรงไปกับงานใหญ่มาทั้งวันมีหรือจะสู้ชายผู้ใช้แรงงานมาทั้งชีวิตได้...
ยิ่งเธอทุบตีต่อต้านมากเท่าใด...
ก็ดูเหมือนจะปลุกอารมณ์หื่นกามของกำนันหาญมากเท่านั้น!