น้องพายกับการเรียนพิเศษ
"น้องพายตื่นได้แล้วค่ะวันนี้หนูมีนัดนะคะ" เอ๋ หนูมีนัดเหรอฮะสมองน้อยๆของหนูคิดทบทวนว่าไปมีนัดกับใครเข้า
"หนูมีนัดเหรอฮะ..โอ๊ะ! หนูจำได้แล้วฮะ! ครูสอนพิเศษใช่ไหมฮะแม่จ๋า" หนูตาโตทันทีวันนี้หนูจะได้เรียนหนังสือด้วยนะฮะ ตื่นเต้นจังเลย
"ลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วลงไปกินข้าวได้แล้วค่ะ แม่นัดคุณครูไว้ตอน9โมง นี่ก็6โมงครึ่งแล้วนะ หนูจะได้ไม่ต้องเร่งตัวเองมาก"
"ฮะแม่จ๋า งั้นหนูจะรีบไปอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆเพื่อรอคุณครูเลยนะฮะ"
"ฮ่าๆๆ ไม่ต้องรีบค่ะแม่กะเวลาไว้ให้ตัวเล็กของแม่เหลือๆเลยค่ะ ป่ะ ไปอาบน้ำเดี๋ยวแม่ไปเตรียมตั้งโต๊ะรอนะคะ"
"ตกลงฮะแม่จ๋า ฟอด คิกคิก" หนูหอมแก้มนิ่มๆหอมๆของแม่จ๋าแบบนี้ทุกครั้งที่แม่จ๋ามาปลุกหรือเวลาที่แม่จ๋าทำอะไรๆให้หัวใจดวงน้อยๆของหนูมีความสุข หนูก็จะต้องหอมแก้มแม่จ๋าเพื่อขอบคุณและแสดงความรัก หนูรู้ฮะ..เพราะพ่อจ๋าสอนหนูมาว่าการหอมแก้มคือการแสดงความรักอีกรูปแบบหนึ่ง หนูจำได้คิกๆ หนูรักแม่จ๋ารักพ่อจ๋าแล้วก็รักพี่ชายที่สุดเลยฮะ
"พี่ชายหนูมาแล้วฮะ" ทันทีที่หนูเห็นพี่ชายนั่งรออยู่ที่โต๊ะกินข้าวหนูก็รีบสับขาวิ่งไปหาพอถึงหนูก็ชูแขนให้พี่ชายอุ้มหนูนั่งตัก
"ระวังเสื้อพี่นายยับนะคะตัวเล็ก" โอ๊ะ! หนูลืมไปเลยฮะว่าวันนี้พี่ชายต้องไปโรงเรียน วันนี้พี่ชายสอบวันแรกด้วยนะฮะหนูจำได้เพราะพี่ชายเล่าให้หนูฟังตอนที่หนูกับพี่ชายคืนดีกัน
"โอ๊ะ หนูขอโทษฮะหนูลืมเลย" พอพยายามกระถดตัวเพื่อลงจากตักพี่ชายแต่พี่ชายกลับกอดหนูไว้แน่นแล้วหอมลงมาบนแก้มอ้วนของหนู งื้ออ หนูชอบตอนโดนพี่ชายหอมจังเลยฮะ คิกๆ
"ไม่เป็ไรครับแม่ให้น้องนั่งตักผมนี่แหละ เสื้อแค่ยับนิดหน่อยไม่เป็ไรหรอกครับ" พี่ชายของหนูใจดีอีกแล้วฮะ..หนูเลยหันไปส่งยิ้มแบบเต็มหน้าเพื่อเป็การให้รางวัลกับพี่ชาย พี่ชายชอบใจใหญ่เลยฮะ หนูรู้เพราะหนูเห็นพี่ชายยิ้มตรงมุมปากด้วยนะฮะ
"หึ เด็กแก้มอ้วน"
"ไหนใครเคยบอกแม่ว่าไม่อยากตามใจน้องไง" แม่จ๋าหันไปถามพี่ชายแล้วพูดยิ้มๆหนูเลยเงยมองหน้าพี่ชายด้วยอีกคน
"หึหึ แค่บางเื่ครับ จริงไหมเด็กแก้มอ้วน" หนูที่มัวแต่มองพี่ชายอยู่เลยไม่ทันได้ตอบได้แต่มองพี่ชายตาแป๋วนานมาก
"เอ๊ะ! หน้าของพี่ชายมีอะไรติดหรือเปล่านะน้องชายถึงได้จ้องตาแป๋วเลย"
"พี่ชายทำไมหล่อจังฮะ หนูอยากหล่อแบบพี่ชายบ้างฮะ" งื้ออ พี่ชายของหนูเป็ผู้ชายที่หล่อมากๆเลยนะฮะ ถ้าหนูโตขึ้นหนูจะต้องหล่อให้เท่าหรือมากกว่าพี่ชาย หนูมั่นใจหนูพยักหน้าให้กับความคิดตัวเองอย่างหมายมั่นกับเื่ที่คิดอยู่ในใจ
"มีพี่ชายหล่อๆแบบนี้ชอบไหมครับ" หนูก้มหน้าแล้วนิ่งเพื่อคิดตามก่อนที่จะพยักหน้าหงึกๆ
"ชอบสิฮะหนูชอบคนหล่อ" หนูเห็นคนหล่อๆแล้วมันทำให้หนูมีแรงบันดาลใจทำให้หนูฮึกเฮิมมากยิ่งขึ้น โตขึ้นหนูต้องหล่อแน่นอนฮะ
"หึ เด็กแก่แดด..แล้วจะหวงไหม พี่หมายความว่าถ้ามีใครมาชอบพี่หรือถ้าพี่มีแฟนเราจะหวงพี่ไหม" เอ๋ แฟนคืออะไรเหรอฮะพี่ชาย
"ทำไมถามน้องแบบนั้นล่ะ เรามีแฟนแล้วเหรอตานาย" พ่อจ๋าที่เพิ่งเดินมาจากชั้นบนถามอย่างสงสัย
"นั่นสิ..ลูกมีแฟน หรือยังไงเอ่ย" แม่จ๋าที่นั่งฟังหนูกับพี่ชายคุยกันมาตลอดก็เอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัยด้วยเหมือนกัน
"ยังครับยัง ผมยังไม่ได้คิดด้วยซ้ำ อยากตั้งใจเรียนก่อนเื่แฟนผมไม่ได้รีบ ผมแค่อยากถามน้องไว้เพื่อเป็แนวทางเฉยๆแค่นั้นเอง"
"แฟนคืออะไรเหรอฮะ? หนูไม่เข้าใจ"
"เป็ไงล่ะ แกอธิบายให้น้องฟังเลยตานาย" พ่อจ๋าเมื่อเห็นคิ้วน้อยๆที่ขมวดมุ่นของหนูก็หัวเราะชอบใจแล้วหันไปพูดกับพี่ชาย
"แฟน คือคนที่เรารักคือคนที่เราอยากอยู่ด้วยอยากดูแลและก็อยากแบ่งปันสิ่งที่ดีๆให้ ประมาณนี้ครับ" พี่ชายพูดแล้วก็ยิ้มให้หนู
"งั้นหนูก็อยากมีแฟนฮะ หนูอยากเป็แฟนกับพี่ชายฮะ"
"!! / น้องนาย / พรวด!! ตัวแสบของพ่อ" เอ๋ หนูพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าฮะ ทำไมทุกคนดูใมองหนูตาโต๊โต~OO~ส่วนพ่อจ๋าถึงกับสำลักกาแฟ ? หรือแม่จ๋าจะชงกาแฟขมไปหรือเปล่านะ
"เอ่อ แม่ว่าทานข้าวกันดีกว่าเน๊อะ เื่แฟนเอาไว้ให้หนูโตแล้วหนูจะเข้าใจเองแต่ตอนนี้ทานข้าวเพราะว่าสักพักคุณครูก็มาแล้วนะคะ ส่วนนายลูกก็รีบๆทานวันนี้สอบไม่ใช่เหรอครับ พ่อด้วยวันนี้จะเข้าประชุมที่บริษัทไม่ใช่เหรอ ไปๆรีบๆทานแล้วก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเองดีกว่าเน๊อะ" เอ๋ ทำไมวันนี้แม่จ๋าพูดย๊าวยาว? วันนี้มีแต่เื่ที่ทำให้หนูสงสัยเต็มไปหมดเลยฮะ
"วันนี้เด็กแก้มอ้วนจะเริ่มเรียนวันแรกนี่นา เพราะฉนั้นต้องทานเยอะๆครับ อ่ะนี่ไข่ลูกเขยของโปรดเรา พี่ชายตักให้นะครับ" พี่ชายใจดีกับหนูอีกแล้วฮะ งื้อ ที่หนูบอกว่าอยากเป็แฟนกับพี่ชาย..หนูพูดจริงๆนะฮะ
"พ่อฝากดูแลลูกพายด้วยนะแม่ ฟอด" พ่อจ๋าจะต้องบอกกับแม่จ๋าแล้วก็มูมูแก้มแม่จ๋าแบบนี้ทุกครั้งก่อนที่ต้องออกไปทำงานหนูเห็นจนจำได้เลยละฮะ
"ตัวแสบมาหาพ่อหน่อยครับ พ่อขอหอมแก้มเติมพลังหน่อยเร็ว" หนูก็ด้วยเหมือนกันที่โดนพ่อจ๋ามูมูแก้มทุกวันก่อนไปทำงาน คิกๆ
"ได้เลยฮะ พ่อจ๋าสู้ๆนะหนูกับแม่จ๋าจะรออยู่ที่บ้านให้ดีๆเลยฮะ"
"ฟอด ฟอด เด็กช่างพูดตั้งใจเรียนนะครับตัวแสบ พ่อไปแล้วนะครับทั้งสองคน"
"ฮะพ่อจ๋า หนูสัญญาเลยฮะว่าหนูจะตั้งใจเรียนให้ดีที่สุด" พ่อจ๋าลูบหัวหนูแล้วหันไปพยักหน้าเรียกพี่ชาย
"ครับ แม่ผมไปเรียนแล้วนะครับ พี่ไปแล้วนะเด็กแก้มอ้วน" แม่จ๋าให้พรพี่ชายอีกแล้วละฮะ คิกๆ
"เดี๋ยวฮะพี่ชาย" หนูวิ่งไปเกาะขาของพี่ชายแล้วบอกให้พี่ชายก้มหน้าลงมา พอพี่ชายก้มลงมาหนูก็หอมแก้มพี่ชายไปฟอดใหญ่แล้วก็อวยพรให้พี่ชายด้วยนะฮะ คิกๆ
"ฟอด! หนูขอให้พี่ชายของหนูสอบผ่านทุกๆวิชาเลยนะฮะ เพี้ยง!" ตบท้ายด้วยการเป่าคาถาแถมน้ำมนต์ไปด้วยนะฮะ หนูเก่ง
"หึ ขอบคุณครับเด็กแก้มอ้วน"
****
"น้องพายมาสวัสดีคุณครูก่อนค่ะลูก นี่คุณครูออมเป็ครูที่จะมาสอนพิเศษหนูค่ะ" ว้าว คุณครูออมน่ารักมากเลยนะฮะงื้ออ..
"หนูสวัสดีฮะคุณครูออม หนูชื่อน้องพาย ชื่อจริง เด็กชายพิชานันท์ เมธาวงศ์ อายุ5ขวบฮะ หนูขอสมัครเป็นักเรียนของคุณครูออมด้วยคนนะฮะ" พูดเสร็จหนูก็ส่งยิ้มหวานไปให้คุณครูออมแบบหวานมากๆหวานเหมือนนมชมพูที่แม่จ๋าชงให้หนูกินบ่อยๆเลยฮะ จุ๊ๆแต่พ่อจ๋าห้ามรู้เื่นี้โดยเด็ดขาดเลยนะฮะ แหะ
"สวัสดีครับ น่ารักจังเลยพูดจาก็ฉะฉานวันนี้พร้อมที่จะเรียนกับครูไหมครับ" คุณครูออมนั่งลงเสมอหนูแล้วบีบแก้มหนูเบาๆ งื้ออ คุณครูออมน่าจะหลงเสน่ห์แก้มอ้วนของหนูเข้าแล้วหละ คิกคิก
"หนูพร้อมมากๆเลยฮะคุณครูออม ตะ แต่หนูไม่ได้น่ารักน๊าหนูน่ะหล่อนะฮะคุณครูออม"
"ฮ่าๆ โอเคครับหล่อก็หล่อเน๊อะ แต่เรียกครูว่าครูออมหรือพี่ออมก็พอครับน้องพาย"
"ตกลงฮะ ครูออมพี่ออม"
"ฮ่าๆๆครูพี่ออมก็ครูพี่ออมครับ"
"เอ่อ คุณแม่จะให้ผมไปสอนน้องที่ห้องไหนเหรอครับ" คิกๆ แม่จ๋ามัวแต่มองหนูคุยกับครูพี่ออมจนเพลินเลยหนูเห็นแม่จ๋าแอบยิ้มด้วยนะฮะ
"อ้อ เชิญทางนี้เลยค่ะครูออม" แม่พาครูพี่ออมกับหนูมาในห้องที่พ่อจ๋ายกให้หนูเพื่อเป็ห้องเรียนแถมตกแต่งเหมือนห้องเรียนที่หนูเคยเห็นในทีวีเลยล่ะฮะ พ่อจ๋าของหนูแสนดีที่หนึ่งเลยเลยนะฮะ
"แม่จ๋าาา" หึ เสียงแหลมมาเชียว
"โอ๊ะ พี่ชาย! ทำไมวันนี้กลับเร็วจังเลยฮะ"
"พี่สอบเสร็จเร็วครับ แล้วเราเรียนเสร็จแล้วใช่ไหม" หนูพยักหน้าหงึกๆ
"เสร็จแล้วฮะ ครูพี่ออมชมหนูด้วยนะฮะว่าหนูหัวไว"
"หึ เด็กแก้มอ้วนขี้โม้หรือเปล่านะ"
"หนูไม่ได้ขี้โม้นะฮะ ไม่เชื่อพี่ชายถามครูพี่ออมเลยฮะ ครูพี่ออมฮะหนูเก่งใช่ไหมฮะ"
"ฮ่าๆๆครับเก่งมากเลยครับ น้องเก่งและหัวไวมากจริงๆครับ" ครูพี่ออมตอบหนูแล้วหันไปบอกกับพี่ชาย หนูยืนกอดอกทำหน้าภูมิใจแบบสุดๆไปเลยละฮะ
"อาา เก่งจริงๆด้วยสินะ ครับขอบคุณคุณครูมากเลยครับ"
"ยินดีมากๆครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ น้องพายครูออมกลับก่อนนะครับพรุ่งนี้เจอกันนะครับ"
"ฮะครูพี่ออม..พรุ่งนี้เจอกันนะฮะ" หนูยกมือไหว้แล้วเดินออกมาส่งครูพี่ออมที่หน้าบ้านด้วยนะฮะ โดยที่หนูจูงมือของพี่ชายติดมือมาด้วยกัน
"ไงเรา ดูจะปลื้มครูคนนี้เกินหน้าไปสักนิดหรือเปล่าเอ่ย" งื้ออ พี่ชายนี่รู้มากจริงๆเหมือนที่พ่อจ๋าเคยบอกจริงๆด้วย
"ครูพี่ออมน่ารักมากๆเลยนะฮะพี่ชายหนูชอบ คิกๆ"
"แก่แดด ตั้งใจเรียนนะอย่าให้พี่กับพ่อแม่ผิดหวัง รู้ไหมครับ"
"รู้ฮะ หนูสัญญาเลยฮะ ว่าหนูจะตั้งใจเรียนโตขึ้นหนูจะได้ช่วยพ่อจ๋าทำงานหาเงินอีกแรง"
"เก่งมากเลยครับ แล้วครูจะมาสอนเราวันไหนบ้างนะ"
"3วันฮะ วันจันทร์วันอังคารแล้วก็วันพุธ"
"หืมม 3 วันติดเลยเหรอแล้วเราไหวหรือเปล่า หนักไปไหม?บอกแม่ได้นะ"
"หนูไหวฮะ หนูชอบเรียนแล้วหนูก็ชอบครูพี่ออมด้วย หนูอยากเรียนฮะ"
"เฮ้อ! พี่คงต้องตกกระป๋องแล้วสินะตอนนี้อะไรๆก็ครูพี่ออม..น่าน้อยใจจัง!"
"โอ๋ๆ ไม่น้อยใจนะฮะ หนูรักพี่ชายเหมือนเดิมนะฮะหนูบอกแล้วไงว่าหนูจะเป็แฟนกับพี่ชาย จุ๊บ"
"O_O" ตัวแสบจริงๆด้วย หึ
"แล้วแม่จ๋าไปไหนแล้วฮะ หนูชักหิวขนมแล้วสิฮะ" หนูหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาแม่จ๋าพร้อมกับลูบท้องน้อยๆที่เริ่มร้องงอแงของหนูป้อยๆ
"หึหึ แม่ออกไปซื้อของสดที่ห้างใกล้ๆบ้านเรานี่แหละเดี๋ยวก็กลับ แม่ฝากบอกพี่ว่าเตรียมขนมกับนมไว้ให้เราในครัวแล้ว ไปกันเดี๋ยวพี่พาไปหยิบ"
"ไปฮะไป แม่จ๋านี่แสนดีและน่ารักที่หนึ่งเลยหนูนี้รักแม่จ๋ามากๆเลยนะฮะพี่ชาย"
"หืมม แล้วพี่กับพ่อล่ะ..ไม่รัก?"
"โถ่ รักสิฮะ หนูรักทุกคนเลยฮะ..พี่ชายนี่ยังไงนะ..หนูก็บอกไปหลายหนแล้วนะฮะถามหนูหลายรอบจัง" หนูถอนหายใจแล้วมองหน้าพี่ชายอย่างสงสัยว่าทำไมพี่ชายถึงขี้ลืมจังนะ คราวก่อนแม่จ๋าก็ด้วยที่ลืม..มาถามว่าหนูเป็ลูกใคร?หนูนี้งงมากจริงๆเลยนะฮะ
"หึ เด็กแก้มอ้วนนี่ขี้บ่นจังเลยนะ"
****
ไปเรื่อยๆก่อนน๊า เดี๋ยวน้องก็โตแล้วฮะ
#พี่นายน้องพาย
#น้องชาย
********
TBC.
916
