ดูเหมือนว่าหมาจากตระกูลหมาง หัวของมันจะลุกเป็ไฟแล้วซินะ ฮะฮ่า" ฉินโม่ซะใจจน เขาหัวเราะคิกคักออกมา ผู้คุ้มกันเห็นเช่นนั้น เลยเอ่ยถาม "ฉินโม่เ้าหัวเราะอะไรรึ เมื่อสีกครู่คุณหนูตกอยู่ในอันตรายเ้าดูความสุข อย่างนั้นรึ้ "
ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้นเขาหยุดหัวเราะ แล้วยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วกล่าว "ข้าย่อมต้องเป็ห่วงคุณหนูอยู่แล้ว ที่ข้าหัวเราะเพราะว่าละครฉากใหญ่กำลังจะเริ่ม"
ผู้คุ้มกันได้ยินเช่นนั้น เขาทำหน้าสงสัยแล้วสายหัว คิดในใจสงสัยเ้านี่คงปรุงยามากไปจนบ้าไปแล้ว ฉินโม่เห็นอาการ งุนงงของผู้คุ้มกัน เขายิ้มเล็กน้อย แล้วกล่าว "ข้าขอตัวไปดูอาการของคุณหนูก่อน "
ฉีไป๋พยุงตัวเยว่จิงเอ๋อขึ้นจากพื้นดิน ไปนั่งบนโขดหิน แล้วถามอาการ " แม่นางเยว่เ้าเป็อย่างไรบ้าง" เยว่ชิงเอ๋อได้ยิน เข่นนั้นนางยิ้มแห้งๆ ออกมาแล้วกล่าวตอบ "ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ข้าช่างไร้ฝีมือยิ่งนักแสดงความอับอายต่อคุณชายฉีแล้ว ฝีมืออ่อนหัดแบบข้าคงไม่สามารถเข้าสำนักเมฆาครามได้แล้ว คงไม่ได้เป็ ศิษย์น้องหญิงของท่านแล้ว" กล่าวเสร็จนางเอามือปาดน้ำตาที่ไหลออกมาเล็กน้อย
ศิษย์น้องหญิงของข้ารึ! ฉีไป๋เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขายิ้มแล้วแววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาในตัวเยว่ชิงเอ๋อ "ไม่เป็ไรแม่นางเยว่ นี่เป็การต่อสู้ของเ้าถือว่าทำได้ดีแล้ว ส่วนเื่เข้าสำนักเ้าไม่ต้องห่วงหรอกข้าสามารถข้าบอกไปแล้วว่าข้าสามารถช่วยเ้าได้" กล่าวเสร็จเขาพยามจะจับมือเยว่ชิงเอ๋อ ในจังหวะที่กำลังจะจับมือ
คุณหนูเยว่! เสียงเรียกดังขึ้นด้านหลังฉีไป๋ ทำให้เขาชักมือกลับ แล้วหันไปตามเสียงนั้น เป็เด็กหนุ่มเก็บสมุนไพร ฉินโม่เด็กหนุ่มเดินตรงไปหาเยว่ชิงเอ๋อ แล้วถาม "คุณหนูเยว่ท่านเป็อย่างไรบ้างขอรับ " เยว่ของเอ๋อพยักหน้าแล้วกล่าวตอบ"ข้าไม่เป็ไรมาก" ฉินโม่ได้หยิบขวดเม็ดยาออกมา "นี่เป็เม็ดยารวมลมปราณ คุณหนูกินยานี่ แล้วฟื้นฟูกำลังก่อนเถิด
ข้าคิดว่าวันนี้พวกเราพอแค่นี้ก่อน หาที่พักแถวนี้เถอะขอรับ " เยว่ชิงเอ๋อพยักหน้าแล้วหันไปด้านฉีไป๋ แล้วกล่าว "คุณชายฉีไป๋ ข้าคิดว่าเราพักกันแถวนี้เถอะเ้าค่ะ คุณชายช่วยดูความปลอดภัยรอบๆให้หน่อยได้ไหมเ้าคะ " ฉีไป๋ได้ยินเช่นนั้น เขาพยักหน้าแล้วกล่าว"ไว้ใจข้าได้เลย
ข้าจะดูบริเวณรอบๆสองกิโลเมตรให้แน่ใจว่าปลอดภัย แล้วข้าจะกลับมาพร้อมกับอาหารมื้อเย็น" พูดเสร็จ เขาก็พุ่งตัวออกไป
ตอนนี้เหลือเพียงฉินโม่และเยว่ชิงเอ๋อ "ข้าแสดงความอบอายต่อหน้าคุณชายฉินแล้วเ้าค่ะ "เยว่ชงเอ๋อเอ่ยขึ้น ฉินโม่ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดไป" เื่อะไรล่ะ เื่สัตว์การต่อสู้กับสัตว์อสูร หรือเื่คุณชายฉี
เื่การต่อสู้กับสัตว์อสูรลูกสาวคนเดียวของหอดาราคงไม่ได้มีฝีมือแค่นี้หรอกมั้ง ส่วนเื่คุณชายฉีและหมางกั่ว ที่เ้าแกล้งต่อสู้แพ้กับหมาป่าอสูรเพื่อให้ทั้งสองคนนั้นเข้ามาช่วย แล้วหักหน้าหมางกั่วเพื่อให้สองคนนั้นผิดใจกัน นั้นถือว่ายอดเยี่ยม"
เยว่ชิงเอ๋อได้ยินเช่นนั้นนางยิ้มเล็กน้อย หัวเราจะแห้งๆ "ไม่มีสิ่งใดรอดพ้นจากสายตาคุณชายฉินจริงๆ "
ทางด้านหมางกั่ว ตอนนี้ไล่ฆ่าอสูรระดับต่ำอย่างบ้าคลั่ง เพื่อระบายความโกรธหมาป่าอสูรรวมลมปราณขั้นต้นนอนตาเกือบสิบตัว แต่ละตัวสภาพศพน่าเวทนา บ้างก็ตัวขาดครึ่ง บ้างก็หัวขาด บ้างก็เท้าทั้งสี่โดนตัดก่อนจะโดนพลิดชีพ ตัวของเขาเต็มไปด้วยเืของอสูร ตาแดงก่ำ "ฉีไป๋ เ้ากล้ามาแย่งผู้หญิงของข้า " หมางกั่วคำราออกมาด้วยความโกรธ