ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ฟูม! ชายหนุ่มพุ่งเข้าไปข้างในทันที พรึบ! พริบตาที่เขาปรากฎขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ในถ้ำอะไรสักอย่างที่มืดมาก ๆ แต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรขนาดนั้น ขนาดของถ้ำกว้างมากพอจะจุคนได้เป็นหมื่นขนาดค้ำสูงกว่า 6 เมตร แม้จะมีคนจุดไฟจนสว่างมา แต่บริเวณที่ซอว์อยู่ก็มืด เอล่าจึงใช้สกิลหนึ่งดาวธาตุไฟออกมาทำให่สว่างขึ้น ชายหนุ่มหันไปมองวังวนข้างหลังก็ไม่พบความผิดปกติราวกับการกลายพันธุ์เมื่อกี้เป็นภาพลวงตา
‘ที่นี่ไม่ปลอดภัย’ เขามั่นใจได้เลยว่า สาว ๆ อาจจะต้องตายได้ และสัญชาติญาณของเขาไม่เคยผิด มันบอกเสมอว่าตอนนี้เขากำลังเข้ามาในดงอสูรเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“ระวังตัวด้วยนะ พี่คิดว่าดันเจี้ยนอาจจะเกิดการกลายพันธุ์”
สิ้นเสียงซอว์ ผู้เล่นคนอื่น ๆ ทั่วบริเวณก็มองเขาราวกับมองคนบ้า ไม่ต่างจากสี่สาวที่ตกตะลึงส่ายหน้าไปมาราวกับพบเรื่องตลก แม้เขาจะรู้ว่าพวกหล่อนจะแสดงอาการอย่างไงหลังจากที่เขาบอกไป แต่ก็อดพูดไว้ก่อนไม่ได้เพราะกลัวว่าพวกเธอจะทำตัวชิวเกินไป
แม้พลอยจะเลเวล 30 สามารถเปิดอาณาเขตระวังภัยได้ แต่มันก็ได้แค่ 30 เมตรตามเลเวลเท่านั้น นั่นต่างจากซอว์ที่อยู่ในโหมดซอมบี้หนึ่งเลเวลของเขาก็สามารถมีอาณาเขตนั้นได้สิบเมตรแล้ว ไม่ต้องบอกเลยว่าหลังจากเลเวล 10 เขาก็มีอาณาเขตดังกล่าวกว่า 100 เมตร
“พี่ซอว์คิดมากไปแล้ว การกลายพันธุ์เกิดขึ้นน้อยมาก ตั้งแต่เปิดเกมมาก็เกิดการกลายพันธุ์แค่รอบเดียวเองที่ทวีปกลาง พี่สบายใจได้ค่ะ” ซอว์เล็งเห็นว่าสาว ๆ ไม่เชื่อ เขาก็มองไปรอบ ๆ อย่างใจเย็นขณะที่เมษานั้นเหมือนจะรับรู้ความกังวลของเขาก็เดินเข้ามาถาม
“พี่…เพราะอะไร? ”
ชายหนุ่มมองสาวน้อยผมสั้นสีดำ ใบหน้าทรงไข่ หน้าตาน่ารักกำลังดึงชายเสื้อเขาอย่างสงสัย เขาก็ลูบหัวเมษาไปมาเบา ๆ พลางส่ายหน้าไปมา เพราะดูทรงแล้วหากพูดต่อคงสร้างความว้าวุ่นในใจคนที่ไม่เชื่อได้ และสิ่งที่ส่งผลนั้นจะรุนแรงกว่าทำตัวชิว ๆ แน่นอน
“ไม่มีอะไรหรอกครับ”
เขาพลิกร่างหญิงสาวดันไปข้างหน้า เมษาหันมามองเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้าเดินตามเพื่อน ๆ ไป ระหว่างทางซอว์ก็พยายามมองไปรอบ ๆ ด้าน เจอผู้เล่นจำนวนไม่น้อยจัดการซอมบี้อย่างสนุกสนาน จนบางทีเขาก็อดสงสารมันไม่ได้ เนื่องจากไม่สามารถต่อกรผู้เล่นได้เลย แม้จะเลเวลระดับเท่ากันก็ตาม สุดท้ายก็โดนต่อยหัวแตกทุกราย
จนในที่สุดก็คือภาพผู้เล่นพูดไปพูดมาอย่างออกรสชาติ ต่อยศรีษะซอมบี้ตายไปอย่างไม่ต้องใช้ความคิดเพียงแค่เหวี่ยงหมัดเข้าขมับและกรามอย่างเดียว จนบางทีก็มีหลาย ๆ คนบอกว่าซอมบี้เป็นอะไรที่กระจอกมาก ๆ แม้ในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เพราะหลังจากผ่านพ้นอาณาจักรต้นกำเนิดไปที่ถือว่าเป็นสนามต่อสู้สำหรับมือใหม่ จะพบกับซอมบี้ที่โคตรโหด จนแม้กระทั่งเลเวลเดียวกันก็ไม่สามารถต่อกรได้
‘หลังจากที่เราผ่านอาณาจักรนี้ไปได้ ทุกอย่างก็จะราบรื่นมากขึ้น’
แฮร่!!! ซอว์เงยหน้ามองเสียงด้านหน้า
[ซอมบี้สองหัว(กลายพันธุ์) ลมปราณระดับ 18]
แม้แต่คนโง่มองแปปเดียวก็รู้เลยว่าดันเจี้ยนแห่งนี้เกิดการกลายพันธุ์ไปแล้ว น่าเสียดายที่ผู้เล่นทั่วไปไม่สามารถมองเห็นรายชื่อซอมบี้หรือระดับอะไรของพวกมันได้ราวกับเกมออนไลน์ใน PC นั่นเพราะเกมนี้ถูกออกแบบให้เราศึกษาด้วยตัวเองว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นคืออะไรกันแน่ ซึ่งหากต้องการเห็นชื่อเหมือนที่เขาเห็น อีกฝ่ายจะต้องสังหารซอมบี้สองหัวตนนั้นจนกว่าจะครบ 100 ตน หรือทำเควสภารกิจบางอย่างเพื่อเอาข้อมูลมันมา
แน่นอนว่าคนในดันเจี้ยนที่นี่เคยฆ่าซอมบี้สองหัวไม่รู้กี่พันตนแล้ว เพียงแต่หลังจากมันกลายพันธุ์ขึ้น ทำให้มันไม่ใช่ซอมบี้สองหัวตัวเดิม นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมในสายตาซอว์นั่นพบว่า สาว ๆ ทั้งสี่กำลังขมวดคิ้วสงสัยขึ้น ซึ่งคงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเนื่องจากการกลายพันธุ์นี่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง เลยไม่มีสนใจการหายไปของรายชื่ออะไรพวกนี้มากนัก
เมษาที่เงียบก็เอ่ยขึ้น
“ระดับ 18 ? ” พวกหล่อนมันที่พุ่งมาด้วยความเร็วสูง แต่น่าเสียดายที่ปาร์ตี้นี้ สาว ๆ สามคนไม่รวมพลอยนั่นมีเลเวลกว่า 23 กันหมด พลอยที่เห็นกว่าเพื่อน ๆ ตนกำลังคิดอะไรอยู่ก็ยักไหล่เหวี่ยงใบดาบฟันซอมบี้ตนนั้นจนขาดครึ่งอย่างรวดเร็ว
ฉัวะ!!
“พวกเธอจะนิ่งทำไม? ก็แค่ซอมบี้สองหัวเลเวล 18” พลอยกล่าว ขณะที่เอล่าขมวดคิ้วใส่
“ยัยเพี้ยน! ไม่สังเกตุรึไงว่าซอมบี้นี่มันกากสุดในดันเจี้ยน เข้ามาทุกครั้งเล่นมาทุกวันก็เลเวล 15 แต่ไหงวันนี้มันเลเวล 18 กันย่ะ เรื่องแค่นี้ไม่คิดบ้างเลยรึไง” พลอยแบะปากส่ายหน้า
“จะกลัวอะไร…คิดว่าฉันปกป้องพวกเธอไม่ได้รึไง หึ ๆ ”
สาว ๆ ถอนหายใจออกเดินทางต่อ เพราะพวกเธอเข้าใจว่าพลอยกำลังจะสื่ออะไร ต้องรู้ว่าหญิงสาวชุดขาวบริสุทธิ์นั้นระดับลมปราณที่ 30 มีอาณาเขตเฝ้าระวัง พร้อมกับอุปกรณ์ 1 ดาวทั่วตัวแม้จะไม่เหมาะกับเลเวลของเธอ แต่ก็ต้องยอมรับว่าการดรอปให้ได้ของแบบนี้นั้นยากเกินกว่าที่จะทำได้ แม้ไม่ใช่ชุดเซ็ตที่หาได้ยากยิ่งแต่ก็มีคุณค่าเหนือกว่าสิ่งใดมาเทียบได้ บวกกับดันเจี้ยนที่บอสเลเวลก็แค่ 20 คงไม่มีปัญญาเพิ่มระดับขนาดที่พลอยไม่สามารถต่อกรได้แน่นอน
แม้กระทั่งซอว์เองก็รู้สึกว่ามีพลอยอยู่ก็ยังปลอดภัย
แต่น่าเสียดายที่สัญชาติญาณเขาไม่ได้บอกแบบนั้น
ระหว่างการเดินทางก็มีการต่อสู้กับซอมบี้มาโดยตลอด และสี่สาวก็เข้าใจได้เลยว่าทุกอย่างผิดปกติ ตั้งแต่การไม่อัพเลเวลของพี่ซอว์ที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริงโดยสังเกตุจากปราณที่ปล่อยออกมาตลอดไม่มีเพิ่มขึ้นเลย พร้อมกับเรื่องของซอมบี้ที่ยิ่งเข้าไปลึกยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ จนตอนนี้ซอมบี้สองหัวกาก ๆ ก็เลเวล 19 เข้าไปแล้ว บางทีก็ฟลุ๊คเจอซอมบี้สามหัวเลเวล 20 21 แม้ไม่คณามือกับสี่สาว แต่ก็เริ่มตึงมือมากขึ้นเรื่อย ๆ
‘แบบนี้ไม่ดีแน่’ ซอว์รู้สึกว่าเราเดินทางมาได้ครึ่งทางแล้ว สัญชาติญาณของเขาก็ร้องดังมากขึ้นเรื่อย ๆ
“พี่ว่าเราหยุดพักกันก่อนไหม? ” สิ้นคำกล่าวสาว ๆ ทั้งสี่ก็หันมามองพี่ซอว์ด้วยความสงสัย แต่พวกเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร นั่งลงจุดไฟพักผ่อนชั่วคราว เมษาที่ตลอดทางมาสังเกตุทั้งซอมบี้และสีหน้าพี่ซอว์มาตลอด ทำให้เธอรู้ว่าทุกอย่างนั้นน่าจะเป็นอย่างที่พี่ซอว์พูด
เป็นไปได้ว่าดันเจี้ยนนี้อาจจะกลายพันธุ์ไปแล้ว…
“พวกเธอพักอยู่ที่นี่จนกว่าพี่จะมานะ หากได้ยินเสียงอะไรก็กลับไปก่อนเข้าใจไหม? ” เขาหันไปคุยกับสาว ๆ แต่พลอยก็ส่ายหน้าเป็นเด็กดื้อโดนพลัน ราวกับเกิดมาเพื่อต่อล้อต่อเถียงกับเขา ไม่ต่างจากเบลที่ทำหน้ามุ่ยคว้าแขนเขาไปกอดกล่าวออดอ้อน
“งื้อ~ ต้าวซอว์อยู่น่า⁓ เลเวลแค่ 10 จะไปที่ไหนอะ….ถ้ำนี้ก็กว้างและมืดเกินไปด้วย ถ้าเราไม่มียัยเอล่าจุดไฟป่านนี้ก็ตาบอดไปหมดแล้ว ถึงตอนนั้นคงพึ่งยัยพลอยได้คนเดียว” ชายหนุ่มลูบหัวส่ายหน้า
“พี่แค่ต้องการไปเดินเล่นนิดหน่อย เดี๋ยวก็กลับมา” พลอยที่ได้ยินก็ดึงแขนอีกข้างด้วย
“ไม่เอาอะ ที่นี่มืดและมีซอมบี้เยอะจะตาย ถ้าพี่ไปน้องก็จะไปด้วย” ซอว์ถอนหายใจเล็กน้อย
"พี่จะให้เราเลือกระหว่างน้องไปด้วย แต่หลังจากนี้พี่จะไม่มาเล่นกับเราอีก หรือสอง! จะให้พี่ไปคนเดียว และหลังจากนี้พี่ก็จะเล่นด้วยหากเรามีโอกาสกัน” ว่าไง!? พลันหญิงสาวได้ยินก็ทำหน้าราวกับเด็กถูกขัดใจ ซอว์ที่เห็นก็หัวเราะออกมาราวกับเป็นผู้ชนะ แน่นอนอยู่แล้วการพูดแบบนี้ค่อนข้างได้ผลสำหรับเด็กดื้อที่ติดแหง่เหล่านี้
“ก็ได้! พลอยจะรอ…แต่ถ้าพี่ตายไป พลอยจะโกรธพี่แน่ ๆ ” ชายหนุ่มส่ายหัวไปมายิ้ม ๆ
‘ชีวิตก็ชีวิตพี่ ไหงพี่ตายถึงโกรธพี่ด้วย’ เขาดึงแขนออกขณะที่เอล่าวิ่งเข้ามาหา
“บ๊ายบายค่ะพี่ซอว์” เอล่าเอียงคอพองแก้มให้ ชายหนุ่มก็แสระยิ้ม
“ถ้าพี่หอมเรา พี่ก็ต้องหอมคนที่เหลือด้วยสิยัยตัวดี” เขาบีบแก้มเอล่าไปมา
“อ๊ายย~ เจ็บนะพี่ซอว์” เขาไม่รอช้าหันหลังเดินออกไปทันที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แบบนี้ไม่ดีแน่

นิยายแนะนำ

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แบบนี้ไม่ดีแน่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้