เื่: อย่าร้องเพลงนี้ (บทเพลงมรณะ)
EP18: บันทึกของคนตาย
ทิวามาถึงสตูดิโอสายหมอกในยามค่ำคืนอีกครั้ง บรรยากาศเงียบสงบจนน่าขนลุก ราวกับว่าที่นี่ไม่เคยมีกิจกรรมทางดนตรีเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย เขาไม่สนใจรถมอเตอร์ไซค์ที่เสียหายและรีบวิ่งเข้าไปในอาคารร้างทันที
เมื่อเข้าไปในห้องควบคุมเสียง ทิวาพบว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ยกเว้น...
คอมพิวเตอร์ถูกเปิดอยู่ และกำลังแสดงหน้าต่างโปรแกรมที่ใช้สำหรับบันทึกเสียง
ทิวาเดินเข้าไปใกล้หน้าจออย่างระมัดระวัง บนหน้าจอมีข้อความสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น:
"หนีไม่พ้นหรอกค่ะพี่ทิวา... บทเพลงของเราจะอยู่คู่กับพี่ตลอดไป"
ทิวาใช้มือถูข้อความนั้นอย่างแรง แต่ข้อความก็ไม่หายไป เขาพยายามหาความเชื่อมโยงหรือร่องรอยของพิมพา แต่ก็ไม่พบอะไรเลย จนกระทั่งสายตาเขาไปสะดุดกับ สมุดบันทึกเล่มหนา ที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะมิกซ์เสียง
สมุดบันทึกเล่มนั้นดูเก่าคร่ำครึอย่างมาก ทิวาหยิบมันขึ้นมาเปิดดู มือเขาสั่นเทาเมื่อเห็นลายมือที่คุ้นเคย—ลายมือของเธอคนนั้น อดีตคู่หูของเขา!
นี่คือสมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยเนื้อเพลงและบันทึกส่วนตัวของเธอเมื่อเจ็ดปีก่อน!
ทิวารีบพลิกสมุดบันทึกไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงหน้าสุดท้าย หน้าที่บันทึกไว้ในวันก่อนที่เธอจะฆ่าตัวตาย:
> [วันก่อนตาย]
> ฉันยอมรับความจริงแล้วว่าเขาไม่ได้รักฉันเลย... เขาแค่ใช้เสียงของฉันเพื่อเพลง ๆ นั้น... เพลงที่เราสร้างมาด้วยกัน... แต่ตอนนี้เขามอบมันให้คนอื่นร้องบนเตียงของเขา...
> ฉันกำลังจะจากไป... และจะไม่ให้อภัยเขาเลย...
> แต่ฉันจะไม่ยอมให้เพลงของเราโด่งดังด้วยฝีมือของคนอื่น! ฉันจะผูกดวงิญญาของฉันไว้กับบทเพลงนี้...
> ฉันจะรอให้เขาทำลายคำสัญญา... แล้วเมื่อเขาเผยแพร่เพลงนี้... ฉันจะกลับมาในร่างที่ไร้ซึ่งความอ้วนท้วนและมีน้ำเสียงที่สมบูรณ์แบบที่สุด... และจะนำพาคนทุกคนที่รักและหลงใหลในเพลงนี้... มาพบกับความตาย!
> [ลายเซ็น]
>
ทิวาแทบจะหยุดหายใจเมื่ออ่านจบ!
— พิมพา... คือเธอคนนั้น! เธอคือิญญาที่กลับมาตามคำสาปแช่ง!
ความสับสนทั้งหมดถูกคลี่คลายในทันที พิมพาไม่ใช่การกลับชาติมาเกิด แต่เป็ ิญญาอาฆาตที่เข้าสิงร่าง หรือ สร้างร่าง ขึ้นมาใหม่เพื่อมาทวงคำสัญญาและลงโทษเขา!
ในขณะที่ทิวากำลังช็อกกับสิ่งที่อ่าน โทรศัพท์มือถือสำรองที่เขาเพิ่งซื้อมาก็ส่งเสียงดังขึ้น เป็ข้อความจาก เจต
[เจต]: ไอ้ทิวา! แกต้องช่วยฉัน! ฉันอยู่ที่บ้าน... แล้วฉันได้ยินเสียงผู้หญิงร้องเพลงอยู่ในผนัง! เสียงมันเหมือนกับพิมพาเป๊ะ ๆ เลย! ฉันรู้สึกเหมือนคอฉันกำลังจะถูกบีบ!
ทิวารีบพิมพ์ข้อความตอบกลับด้วยมือที่สั่นเทา:
[ทิวา]: แกห้ามฟังเพลงนั้นอีกเด็ดขาด! หนีไปจากบ้านแกเดี๋ยวนี้!
[เจต]: ไม่ทันแล้วว่ะ! ฉันพยายามปิดเสียง... แต่เสียงมันดังมาจากในหัวฉัน! แกต้องมาช่วยฉันนะทิวา!
[เจต]: แล้วแกจำไอ้ ยศ เพื่อนสมัยเรียนของแกได้ไหมวะ? ไอ้ยศที่เคยช่วยแกอัดเดโมเพลงนี้ครั้งแรก...
[ทิวา]: ทำไมวะ!
[เจต]: มันเพิ่งโพสต์สเตตัสบ้า ๆ ว่าได้ยินเสียงเพลงนี้ดังมาจากในตู้เย็น! มันกำลังจะบ้าไปแล้ว!
[เจต]: ไอ้ทิวา... เพลงนี้มันตามล่าทุกคนที่เคยเกี่ยวข้องกับมัน!
[เจต]: ฉันได้ยินเสียงใครบางคนกำลังเดินอยู่บนหลังคา... เสียงมันหนักมาก... เหมือน... เหมือนคนร่างใหญ่...
ข้อความสุดท้ายของเจตถูกส่งมาพร้อมกับ ภาพถ่าย ที่เบลอ ๆ ภาพถ่ายที่เจตถ่ายขึ้นไปบนเพดานห้องของเขา และในภาพนั้น ทิวาเห็น เงาตะคุ่มร่างอ้วน ๆ กำลังคืบคลานอยู่เหนือฝ้าเพดาน!
ทิวาปล่อยสมุดบันทึกตกลงบนพื้น เขาได้เข้าใจถึงความโหดร้ายของคำสาปนี้อย่างแท้จริงแล้ว! เธอคนนั้น กำลังใช้ร่างที่สวยงาม (พิมพา) เพื่อหลอกล่อให้เขาสร้างเพลงให้สมบูรณ์... และใช้ร่างเดิม (ร่างอ้วน) เพื่อตามลงโทษทุกคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับบทเพลงนี้!
ตอนนี้... บทเพลงมรณะ ได้ถูกปล่อยออกไปแล้ว และการลงโทษของิญญาอาฆาตก็ได้เริ่มขึ้นกับเพื่อนของเขา!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
758
