“วันนี้ฉันจะให้นายจัดการคงเรียบร้อยนะ”
“ครับ”
....ใคร?...โจนาธาน?....
คุณค่อยๆลืมตาอย่างช้าๆด้วยการนั่งหลับทำให้คุณรู้สึกปวดคอเป็อย่างมากแต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่เื่ที่น่าสนใจเท่ากับคนที่อยู่ตรงหน้าด้านหน้าของคุณคือชายหนุ่มที่มีใบหน้าเหมือนกับโจนาธานแต่กลับให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป
“ตื่นซะทีนะ...ยัยหมาตัวเมีย”
“โจนาธาน?”
“หา?!” อยู่คนตรงหน้ากลับทำสีหน้าไม่พอใจอย่างที่สุดไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่คุณกลับถูกต่อยที่่ท้องทำให้คุณล้มลงทั้งเก้าอี้
“เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?!”ร่างสูงตะคอกใส่พร้อมกับกระชากผมคุณขึ้นมาเพื่อที่จะให้คุณได้เห็นสีหน้าและสายตาอันน่ากลัวของเขา
.....ไม่ใช่โจนาธาน?.....
ด้วยความจุกเกินกว่าที่จะออกเสียงพูดอะไรได้คุณจึงทำได้แค่เพียงหันหน้าหนี นั่นทำให้อีกฝ่ายหลุดหัวเราะ
“คงจุกจนพูดอะไรไม่ออกล่ะสิ5555แต่ก็ดีแล้วล่ะ”
เขาหยิบสิ่งที่ดูคล้ายกับปลอกคอหมาออกจากกระเป๋ากางเกงจากนั้นก็ใส่ให้คุณพร้อมกับเริ่มแนะนำตัว
“ฉันชื่ออคิน เป็ผู้คุม choice หมายเลข 2”
.....หมายเลข2 ?......
“แล้วตอนนี้เธอก็เป็สัตว์เลี้ยงของฉัน!”อคินพูดพร้อมกับกระชากสายจูงที่ติดอยู่กับปลอกคอ ซึ่งที่ปลอกคอมีป้ายชื่อรูปกระดูกสลักคำว่าLucky อยู่
“ฉ...ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้—”
เพี๊ยะ!!! ฝ่ามือหนาฝาดลงมาที่แก้มซ้ายจนคุณแทบจะได้จุมพิตกับพื้นเสียแล้ว
“ฉันได้บอกให้เธอพูดได้รึไง?!”
.....ห๊ะ?!...ไอ้โรคจิตเอ๊ย.....
“สัตว์น่ะมันพูดไม่ได้โว้ย!!”ร่างสูงตะคอกใส่พร้อมกับบีบหน้าคุณไว้ “ถ้าเธอทำตัวสมกับเป็สัตว์เลี้ยงที่ดีล่ะก็ฉันก็จะไม่ทำอะไรเธอหรอกนะ เข้าใจมั้ย?!”
......นี่แกเห็นคนอย่างฉันเป็ตัวอะไรว่ะ.....
“ฉัน.ถาม. ว่า. เข้าใจมั้ย?!”
ตอนนี้คุณทำได้แค่เพียงพยักหน้าเพื่อความอยู่รอดเท่านั้น
“ดีมาก...เด็กดีๆ”อคินลูบหัวคุณอย่างอ่อนโยน ถ้าเป็ในสถานการณ์อื่นคุณคงยิ้มหน้าแดงไปแล้วแต่สถานการณ์นี้ต่างออกไป ทำให้คุณรู้สึกขยะแขยงัันี้มากแต่คุณก็ไม่สามารถขัดขืนเขาได้เช่นกัน
“งั้นฉันจะให้ choice แรกแก่เธอล่ะกัน...”สีหน้าเจ่าเล่ห์ได้เผยออกมาจากใบหน้าของอคินก่อนที่จะเปลี่ยนเป็รอยยิ้มอบอุ่น
นั่นทำให้คุณใจเต้นไม่เป็ส่ำ
“เธอชอบเล่น ‘เกม’ มั้ย?”
.....ตอบได้แค่‘ชอบ’หรือ ‘ไม่ชอบ’ งั้นสินะ......
“หึๆๆเธอจะเลือกอะไรกันนะ?”
(คำถาม:คุณชอบเกมหรือไม่
ตัวเลือก:ชอบ หรือ ไม่ชอบ
(สิ่งที่คุณเลือกมีผลต่อเนื้อเื่))