คุยกันสักนิด
ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่สนับสนุนผลงานการเขียนของไรท์
ขอให้นักอ่านทุกคน อ่านนิยายให้สนุกนะคะ
และไรท์ก็ต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่คอยติดตามและเป็กำลังใจให้กับไรท์นะคะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
บทที่ 24
วงในที่คือวงในจริงจริง : ฉันได้ข่าวว่าท่านนายพลเจี่ยงหลงอี้กำลังฝึกทหาร เพื่อที่จะเข้าไปกวาดล้างสัตว์ประหลาดที่เป็ภัยในเมืองเก่าฮันหยู
ภรรยาของคุณชายใหญ่ : ฉันจะรอเลย อยากรู้เหมือนกันว่าในเมืองเก่าฮันหยูจะมีของแปลกๆ ใหม่ๆ เหมือนกับสตรีมเมอร์หรือเปล่า
เมิ่งจือหลันจ้องมองหน้าจอที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทีที่เงียบสงบ เธอไม่ได้รู้สึกโมโหหรือว่าโกรธที่ผู้ชมไม่ได้พูดถึงการสตรีมของเธอ เพราะว่าเมิ่งจือหลันก็ให้ความสนใจกับเมืองเก่าฮันหยูที่ผู้ชมของเธอพูดขึ้นมาเช่นเดียวกัน และเธอคาดหวังว่าเธอจะได้ดูสตรีมจากคนในโลกอนาคตที่ถ่ายทอดสดเมืองเก่าฮันหยูให้เธอดูบ้าง
นอกจากนี้เมิ่งจือหลันก็รุ้สึกขอบคุณผู้ชมในสตรีมของเธอเช่นเดียวกัน ที่ส่งของขวัญให้กับเธอั้แ่เริ่มเปิดสตรีมแบบนี้
‘ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ’
‘ทุกคนดูเหมือนจะกำลังพูดถึงเมืองเก่าฮันหยู ถ้าหากที่แห่งนั้นเปิดให้ผู้คนเข้าไปได้เมื่อไหร่ หรือมีใครสตรีมขึ้นมา รบกวนผู้ชมทักแชทมาบอกฉันบ้างนะคะ ฉันก็อยากเห็นเมืองเก่าที่ใครๆ หลายๆ คนพูดถึงเหมือนกัน’
ท่านนายพลหล่อที่สุด : สตรีมเมอร์ไม่ต้องเป็ห่วง ถ้าหากมีสตรีมขึ้นมาเมื่อไหร่ ฉันจะรีบแจ้งสตรีมเมอร์ในทันทีเลยละ
นักวิจัยที่อยากนอน : ปกติถ้าหากมีการเข้าไปค้นคว้าวิจัยในสถานที่ใหม่ๆ ทางสถาบันวิจัยมักจะเปิดสตรีมให้ประชาชนได้รับชมกัน เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะแวะมาบอกสตรีมเมอร์ก็แล้วกัน
นามสกุลอู๋ : ถ้ามีคนสตรีมเมื่อไหร่ ฉันจะแวะมาบอกสตรีมเมอร์นะ
อาหารของจือหลันอร่อยมาก : ฉันจะรีบมาบอกสตรีมเมอร์เป็คนแรกเลยละ
เมิ่งจือหลันอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้กับคำพูดของผู้ชม เพราะแต่ละคนดูเหมือนจะอยากให้เธอได้รับชมเมืองเก่าฮันหยูเช่นเดียวกัน ซึ่งแน่นอนว่าการกระทำของผู้ชมเหล่านี้ทำให้เมิ่งจือหลันรู้สึกมีความสุข เพราะมันเหมือนกับว่าพวกเธอกำลังแลกเปลี่ยนการชมบรรยากาศของกันและกัน และทำให้เธอสนิทสนมกับผู้ชมมากยิ่งขึ้นไปมากกว่าเดิมอีกด้วย
‘เอาละคะทุกคน ตอนนี้ฉันก็พาทุกคนมาถึงลำธารเรียบร้อยแล้ว ทุกคนชอบบรรยากาศเงียบสงบแบบนี้หรือเปล่า’
หลังจากที่เดินมาถึงลำธารเรียบร้อยแล้ว เมิ่งจือหลันก็ปลดตะกร้าที่เธอสะพายหลังออกมาวางเอาไว้ริมลำธาร หลังจากนั้นเธอก็พบขากางเกงขึ้นมาเล็กน้อย เพื่อไม่ให้กางเกงของเธอถูกนำจนชุ่มฉ่ำไปเสียก่อน อีกทั้งลำธารแห่งนี้ก็ไม่ได้ลึกมากจนเกินไป เพราะส่วนมากจะเป็หญิงสาวและเด็กในหมู่บ้านที่มาใช้ลำธารแห่งนี้เสียมากกว่า
ส่วนชายหนุ่มมักจะเดินลึกเข้าไปในป่า ซึ่งจะมีลำธารขนาดใหญ่อยู่ด้านในหลังและแน่นอนว่าลำธารแห่งนั้นมีสัตว์น้ำที่มากกว่าลำธารเล็กๆ แห่งนี้เช่นเดียวกัน
‘วันนี้ฉันจะพาทุกคนหาอาหารจากลำธารแห่งนี้ค่ะ ถึงแม้ว่าลำธารแห่งนี้จะไม่ได้ลึกสักเท่าไหร่ แต่ก็มีสัตว์น้ำอาศัยอยู่หลายชนิดเหมือนกัน’
หลังจากที่พูดจบ เมิ่งจือหลันก็ก้มตัวลงไปมองที่ลำธารในทันที พร้อมกับกวาดสายตาของเธอเพื่อมองหาสัตว์น้ำที่เธอบอกกับผู้ชมไปเมื่อสักครู่ และเมื่อเมิ่งจือหลันได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้า เธอก็ค่อยๆ เอื้อมมือเข้าไปใกล้กับสิ่งมีชีวิตตรงหน้าในทันที พร้อมกับที่มือของเธอจับเข้าไปที่ลำตัวและดึงมันขึ้นมาจากน้ำในทันที
ซึ่งเมื่อเมิ่งจือหลันยกมันขึ้นมากจากน้ำ ก็ทำให้ผู้ชมที่กำลังรับชมสตรีมได้เห็นร่างของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในมือของเธอในทันที และแน่นอนว่ามันสร้างความใและแตกตื่นเป็อย่างมาก เพราะว่าพวกเขาต่างก็ไม่คาดคิดว่ากุ้งที่พวกเขาเคยได้ทานกันนั้น จะจับได้ง่ายดายขนาดนี้
‘นี้คือกุ้ง เพราะว่ามันตัวเล็กและเร็วมาก ดังนั้นเวลาที่จะจับกุ้งเหล่านี้พวกเราก็ต้องมือไวและก็ต้องไม่ทำให้กุ้งเหล่านี้แตกตื่นไปเสียก่อน ส่วนกุ้งนั้นสามารถนำไปทำอาหารได้หลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็การทอด ต้ม นึ่งหรือผัด’
‘โดยการทอดนี้ทุกคนสามารถนำกุ้งไปล้างให้สะอาดแล้วลอกเปลือกออก พร้อมกับผ่าหลังกุ้งเพื่อนำเอาเส้นสีดำออกเสียก่อน หลังจากนั้นก็นำกุ้งมาใส่ไว้ในชามจากนั้นก็ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยดำ แต่ตรงส่วนนี้ระวังอย่างใส่เยอะจนเกินไปนะคะ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวมันจะรสชาติแปลกๆ’
เมิ่งจือหลัวอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ ซึ่งแน่นอนว่า่เวลาที่เธอกำลังอธิบายให้ผู้ชมในสตรีมได้รู้ถึงวิธีทำกุ้งทอด เมิ่งจือหลันก็ยังคงก้มหน้าลงไปจับกุ้งในลำธารขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง
‘หลังจากปรุงรสแล้วก็ให้ใส่แป้งลงไปในชามกุ้ง แล้วคลุกเคล้าให้เข้ากัน เมื่อทำเสร็จแล้วก็มาตั้งกระทะ แต่ไม่ต้องเปิดไฟแรงมากจนเกินไปนะคะ หลังจากตั้งกระทะแล้วก็ใส่น้ำมันลงไป รอจนน้ำมันเดือดแล้วเราก็น้ำกุ้งที่เราคลุกเคล้าแล้วลงไปทอดจนสุกเหลืองไปทั้งตัว แล้วตักกุ้งทอดขึ้นมาให้สะเด็ดน้ำมันหรือรอให้น้ำมันในตัวกุ้งลดน้อยลงนั่นเอง เพียงเท่านั้นเราก็จะได้กินกุ้งทอดแล้วละคะ’
‘ใครที่ไปลองทำตามแล้ว อย่าลืมแวะมาบอกฉันด้วยนะคะว่าเป็ยังไงบ้าง’
‘ส่วนการต้ม นึ่งหรือผัด เอาไว้ฉันจะแวะมาบอกวันหลังนะคะ’
ลัคกี้ นัมเบอร์ : พูดง่ายๆ นะสตรีมเมอร์ ไม่รู้หรือไงว่าเคยมีคนลองทำแบบสตรีมเมอร์แล้ว แต่ก็โดนน้ำมันลวกจนาเ็สาหัส
User84039548 : ฉันว่าสตรีมเมอร์้าให้เราเกิดอุบัติเหตุมากกว่า แบบนี้ไม่น่ารักเลยอ่ะ ใครอยากสนับสนุนก็คิดให้ดีๆ นะ สตรีมเมอร์ที่มีความคิดแบบนี้สักวันหนึ่งอาจจะทำให้เราาเ็หนักก็ได้
เด็กดีของต้าวจวิ้น : มองบนแป๊บนะ ข้อความ้าคืออะไร อีกอย่างก็มีคนทั่วไปที่ทอดอาหารแบบนี้เหมือนกัน เพียงแค่ยังไม่เคยมีคนนำกุ้งมาทอดแบบนี้เพราะว่าเปลือกมันแข็งมาก ว่าแล้วฉันไปกดสั่งกุ้งมาก่อนดีกว่า เดี๋ยวมันจะหมด
อาหารของจือหลันอร่อยมาก : ฉันกดซื้อกุ้งไปแล้วสิบโล กะว่าจะลองทำกินเองและทำให้ครอบครัวกินด้วย อีกอย่างฉันเคยทอดอาหารแบบนี้แล้ว และก็ไม่ได้รับาเ็แต่อย่างใด เพราะว่าฉันทำตามคำแนะนำของสตรีมเมอร์ในช่องสตรีมอาหารคนหนึ่ง
เมิ่งจือหลันมองข้อความทะเลาะกันของผู้ชมเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่คิดที่จะให้ความสำคัญกับข้อความของแอนตี้บางคน แต่ถึงอย่างนั้นเมิ่งจือหลันก็ไม่ลืมเตือนผู้ชมของเธอออกไป เกี่ยวกับการระมัดระวังในการทำอาหาร เพราะเธอก็ไม่้าให้คนที่ติดตามเธอได้รับาเ็จากการทำอาหารที่เธอแนะนำเช่นเดียวกัน
‘ทุกคน ดูเหมือนว่าฉันจะเจอบางสิ่งบางอย่างที่น่าสนใจอีกแล้วละ’
‘พวกคุณอยากรู้ไหมว่าฉันเจออะไร’
เมิ่งจือหลันอดหัวเราะขึ้นเมื่อได้เห็นข้อความที่กำลังเคลื่อนไหวเป็จำนวนมาก
‘ทุกคนกระตือรือร้นกันมากเลย ดังนั้นก่อนที่ฉันจะทำการปิดสตรีม จะมีการสุ่มแจกของสิ่งนี้ให้กับผู้โชคดีนะคะ’
หลังจากที่ได้เห็นข้อความที่กระตือรือร้นของผู้ชมในสตรีม รวมไปถึงของขวัญที่ผู้ชมเ่าั้ส่งมาให้กับเธออย่างไม่ขาดสาย ทำให้เมิ่งจือหลันอดที่จะขอบคุณคนเหล่านี้อีกครั้งไม่ได้
‘ในมือของฉันตอนนี้มีหอยมุกน้ำจืดอยู่สองตัว ดังนั้นพวกเราจะมาดูกันว่าภายในหอยเหล่านี้จะมีไข่มุกให้ฉันได้แจกกับคนในสตรีมนี้ได้กี่คนกัน’
หลังจากที่เมิ่งจือหลันนั่งลงไปบนพื้นหญ้าเรียบร้อยแล้ว เธอก็รีบรื้อตะกร้าที่เธอสะพายมาในทันที ซึ่งแน่นอนว่าเมิ่งจือหลันไม่ได้้าหาสิ่งของในตะกร้า เพราะว่าตะกร้าที่เธอนำมาเป็เพียงตะกร้าเปล่าๆ เท่านั้น แต่ที่เธอต้องแกล้งทำแบบนี้ ก็เพื่อไม่ให้ผู้ชมในสตรีมของเธอได้เห็นว่ามีดที่เธอจะนำออกมานั้น มันออกมาได้อย่างไร
เมื่อได้มีดมาไว้ในมือแล้ว เมิ่งจือหลันก็ไม่รอช้าแต่อย่างใด เธอหยิบหอยมุกน้ำจืดขึ้นมาหนึ่งอัน ก่อนที่จะใช้มีดผ่าเปลือกหอยมุกตรงกล้า แล้วค่อยๆ ใช้มีดแยกเปลือกหอยมุกออกจาก ซึ่งแน่นอนว่าทันทีที่เปลือกหอยมุกถูกแยกออกจากกันแล้ว เมิ่งจือหลันก็ดึงมุกออกจากเปลือกหอยอย่างเบามือ เพื่อไม่ให้มุกเหล่านี้ได้รับความเสียหายมากเกินจำเป็
ซึ่งแน่นอนว่าทันทีที่ผู้ชมได้เห็นมุกที่ติดอยู่บนเปลือกหอยแล้ว ต่างก็พากันส่งข้อความขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีใครบางคนที่ไม่เชื่อว่าภายในเปลือกหอยจะมีมุกขึ้นมาจริงๆ และพวกเขาต่างก็คิดว่าสตรีมเมอร์กำลังหลอกลวงผู้ชมอย่างพวกเขานั่นเอง
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะได้เห็นสตรีมเมอร์หยิบหอยมุกเ่าั้ขึ้นมาจากน้ำและลงมือแกะด้วยตัวเองก็ตาม แต่ด้วยความอคติที่บดบังภายในใจของเขา พวกเขาต่างก็คิดว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ สตรีมเมอร์ได้นำเอามุกมาติดไว้กับเปลือกหอยและนำหอยมุกนี้ไปแช่ไว้ในน้ำ เพื่อรอเวลาที่อีกฝ่ายจะเปิดสตรีมต่างหาก
นอกจากนี้ยังมีบางคนที่รับไม่ได้กับความโหดร้ายของเมิ่งจือหลันเช่นเดียวกัน เพราะเขาคิดว่าการที่สัตว์นำเหล่านี้ถูกนำขึ้นมาจากน้ำ สัตว์น้ำเ่าั้อาจจะยังไม่เสียชีวิตและแน่นอนว่าการกระทำของเมิ่งจือหลันเป็การทำร้ายสัตว์น้ำนั่นเอง อีกทั้งการกระทำเช่นนี้อาจจะทำให้สัตว์ที่ถูกทำร้ายอาจจะสูญพันธุ์ได้เช่นเดียวกัน
ดังนั้นนอกจากข้อความตื่นเต้นของแฟนคลับเมิ่งจือหลันแล้วนั้น ก็ยังมีแอนตี้บางคนใช้โอกาสนี้ในการใส่ร้ายเมิ่งจือหลัน เพื่อให้ช่องสตรีมของเธอถูกแบนถาวร
เมิ่งจือหลันที่ได้อ่านข้อความบนหน้าจอด้านหน้านั้นก็ไม่ได้มีท่าทางตื่นกลัวหรือใแต่อย่างใด เพราะเธอรู้ดีว่าชีวิตใน่เวลาของเธอกับการดำรงชีวิตในโลกอนาคตนั่นแตกต่างกัน ดังนั้นเธอจึงได้เผื่อใจเอาไว้แล้วว่าอาจจะมีข้อความด้านลบขึ้นมาหลังจากที่เธอทำการแกะมุกออกมา
‘ทุกคนไม่ต้องใกันไปนะคะ เพราะว่าหอยมุกชนิดนี้สามารถกินได้นั่นเอง ซึ่งก็เหมือนกับการที่เรากินหมูหรือไก่ค่ะ ส่วนมุกที่ฉันแกะออกมาก็สามารถนำไปทำเป็เครื่องประดับได้อีกด้วย’
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
พบกันใหม่ในตอนต่อไปนะคะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
401
