เพียงชั่วพริบตาร่างของัแห่งจุดจบที่อยู่ในระยะห่างออกไป กลับมาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าชายชรามันเป็ความเร็วที่แม้แต่ตัวของชายชรา ก็ไม่สามารถตามการเคลื่อนไหวได้ทัน!
“เสร็จกัน!!”
เป็อย่างที่ชายชรากังวลไว้ เพราะไม่สามารถสังหารัแห่งจุดจบลงไปได้ด้วยเวทย์ก่อนหน้าจึงทำให้มันเข้ามาโจมตีเขาในระยะประชิดทันทีไม่ปล่อยให้ตนมีโอกาสได้ร่ายเวทย์ออกไปอีกครั้ง
ถึงแม้จะมั่นใจว่าหากใช้เวทย์ที่มีพลังอำนาจเช่นเมื่อครู่อีกสัก 4-5 บท ย่อมสามารถที่จะสังหารมันลงได้ แต่ศัตรูจะปล่อยให้เขามีเวลามากถึงขนาดนั้นได้อย่างไรกัน? ซึ่งมันเป็จุดอ่อนขนาดใหญ่ของผู้ใช้เวทย์ในโลกใบนี้
แม้ว่าตอนนี้ชายชรายังคงมีเวทย์ป้องกันระดับสุดยอดปราการนิรันดร์คุ้มครองอยู่ แต่ตัวเขาก็ไม่คิดว่าเวทย์ป้องกันดังกล่าวจะทนรับการโจมตีอันรุนแรง ที่าาปีศาจตนนี้ปลดปล่อยออกมาได้นาน
ไม่มีเวลาที่ชายชราจะได้คิดหาหนทางแก้ไขกรงเล็บัสีเงินมันวาว ที่ปกคลุมไปด้วยพลังอันมืดมิดอันเข้มข้นได้ตวัดลงมายังร่างของเขาอีกครั้ง!
เปรี้ยงงงงง!!!!!!!!
เสียงปะทะอันรุนแรงดังขึ้นพร้อมกับปรากฏหลุมขนาดใหญ่กว่าร่างของัแห่งจุดจบหลายเท่าตัวราวกับว่าพื้นดินที่ชายชรายืนอยู่ กลับมีก้อนหินอุกกาบาตจากนอกโลกบดขยี้ลงไป!
แต่เมื่อกรงเล็บของมันได้ััเข้ากับร่างของมนุษย์ชราในครั้งนี้ทำให้สามารถทราบได้ว่า มีบางสิ่งที่ใสราวกับกระจกได้ปกป้องร่างนั้นเอาไว้
นั้นเป็เพราะเวทย์ป้องกันระดับสุดยอดปราการนิรันดร์ ซึ่งเป็เวทย์ธาตุแสงระดับสูงสุด ทำให้มันมีความโปร่งใสจนยากที่จะรับรู้ถึงการคงอยู่ของมันได้ หากใช้เพียงแค่ตามองัแห่งจุดจบจึงไม่สามารถรับรู้ได้ในครั้งแรกที่โจมตีออกไป
เมื่อได้เห็นถึงความสมารถในการป้องกันของเวทย์ดังกล่าวมันก็ลอบตกตะลึงอยู่ในใจไม่น้อย เพราะสามารถที่จะรับการโจมตีเต็มกำลังของมันโดยไม่เกิดริ้วรอยใดๆขึ้นมา แต่เพียงครู่ต่อมามันกลับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“เป็สิ่งนี้เองสินะ...ที่ทำให้แกมีชีวิตรอดจากการโจมตีในครั้งแรกไปได้ ข้าอยากจะรู้เหลือเกิน...ว่ามันจะป้องกันการโจมตีต่อไปของข้าได้หรือไม่!!”
เมื่อกล่าวจบมันก็อ้าปากของมันขึ้นมาพร้อมกับเริ่มรวบรวมพลังงานสร้างเป็บอลเพลิงสีเงินที่เต็มไปด้วยพลังงานอันทรงพลังอัดแน่นอยู่ภายใน ที่ค่อยๆเริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆอย่างรวดเร็วเมื่อพลังงานได้ถูกรวบรวมจนเสร็จ ก็ได้ถูกปลดปล่อยออกมาพุ่งตรงไปยังร่างของมนุษย์เบื้องหน้าทันที!!
เมื่อบอลเพลิงสีเงินได้เข้าปะทะกับเวทย์ป้องกันของชายชรากลับไม่ได้เกิดพลังทำลายที่รุนแรงอย่างคิด แต่มันกลับค่อยๆแผดเผาทุกสิ่งที่ััให้สลายหายไปราวกับไม่เคยมีอยู่มาก่อน ไม่เว้นแม้แต่เวทย์ป้องกันของชายชราที่ตอนนี้เริ่มััเข้ากับเปลวไฟสีเงิน ก็เริ่มที่จะสลายหายไปสีหน้าหน้าชายชรากลับตกตะลึงขึ้นมา พร้อมั์ตาที่สั่นไหวอยู่ภายใน
เมื่อัแห่งจุดจบได้เห็นสีหน้าที่มนุษย์เบื้องหน้าแสดงออกมา ก็หัวเราะขึ้นมาด้วยความสะใจพร้อมกล่าวขึ้นมาราวกับ้าอธิบาย ด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยทันที
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!แปลกใจสินะเ้ามนุษย์! เพลิงแห่งจุดจบของข้าสามารถทำให้ทุกสิ่งที่มันได้ััสูญสลายไป... ไม่ว่าจะเป็สิ่งใดก็ตาม!!”
เมื่อเห็นชายชราเบื้องหน้าไร้สิ่งใดป้องกันาาปีศาจก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะลงมือสังหารแต่อย่างใดเพราะด้วยความเร็วของมันทำให้มั่นใจได้ว่า สามารถที่จะปลิดชีวิตของมนุษย์ผู้นี้ได้ก่อนที่มันจะทันลงมือ ร่ายเวทย์อีกครั้งอย่างแน่นอน
เพราะด้วยความโกรธแค้นมนุษย์ที่เปรียบดั่งมดในสายตามันได้สร้างาแรุนแรง จนมันเกือบต้องตายไปอย่างไม่ทันรู้ตัวอีกทั้งยังสังหารเหล่าบริวารปีศาจไปถึงครึ่ง หากฆ่าให้ตายในทันทีคงไม่สามารถลดความรู้สึกพลุ่งพล่านที่อยู่ภายในใจของมันได้
แต่เมื่อมันคิดที่จะเริ่มลงมือทรมานมนุษย์ที่อยู่เบื้องหน้าร่างชรานั้นก็ได้แสดงใบหน้าที่จริงจังขึ้นราวกับตัดสินใจทำในบางสิ่งที่ไม่้าจะทำ พร้อมกับกล่าวบางอย่างออกมา
“ถึงแม้ข้าจะพ่ายแพ้ในวันนี้...แต่ก็อย่าคิดว่าแก... จะสามารถสังหารข้าได้!!” เมื่อจบคำพูดนั้นวงเวทย์ก็ได้ปรากฏขึ้นมาภายใต้พื้นดินที่ชายชรายืนอยู่ทันทีโดยปราศจากการร่ายและรวบรวมพลังเวทย์ใดๆ
เมื่อัแห่งจุดจบเห็นภาพดังกล่าวจึงรีบพุ่งตัวออกไปแต่เมื่อเข้าไปในระยะกลับถูกพลังงานบางอย่าง พลักให้ตัวมันต้องถอยห่างมันจึงเตรียมที่จะรวบรวมพลัง เพื่อใช้เพลิงแห่งจุดจบอีกครั้ง!
แต่เมื่อมองไปยังร่างเบื้องหน้ากลับต้องประหลาดใจเพราะร่างกายของชายชรา เริ่มที่จะสลายไปราวกับหมอกควัน หลังจากที่เห็นภาพเช่นนั้นัแห่งจุดจบราวกับเข้าใจในสิ่งที่มนุษย์ผู้นี้กระทำ จึงหยุดรวบรวมพลังพร้อมด่าทอออกไปด้วยความไม่พอใจ
“เหอะ! ถึงขนาดลงมือฆ่าตัวตาย...เพียงเพราะหวาดกลัวการทรมานจากข้า! ช่างปอดแหกเหลือเกิน!!” เพราะคิดว่ามนุษย์ผู้นี้ไม่้าที่จะถูกทรมานจนตายจึงลงมือชิงฆ่าตัวตายเสียก่อน ทำให้ตัวมันไม่สามารถที่จะระบายแค้นออกไปได้
แต่เมื่อร่างชายชราสลายไปจนหมดกลับกำเนิดพลังงานแสงบางอย่างลอยขึ้นมา พร้อมกับหลุมมิติที่ปรากฏอยู่ด้านข้างพริบตาต่อมาแสงดังกล่าว ได้ถูกหลุมมิติดูดเข้าไปภายในและปิดตัวลงทันที!
เหตุการณ์เบื้องหน้าได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนัแห่งจุดจบไม่สามารถตอบสนองได้ทันแต่เมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์เมื่อครู่อีกครั้ง และวิเคราะห์อยู่ภายใน มันก็เริ่มที่จะคาดเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นมา
ตู้มมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เป็เสียงที่ัแห่งจุดจบได้โจมตีไปยังพื้นดินเบื้องหน้าอย่างเต็มกำลังราวกับ้าระบายความอึดอัดที่อยู่ภายในใจพร้อมกับพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยียบที่เต็มไปด้วยความแค้น
“หากว่าแก...กล้าที่จะกลับมายังโลกใบนี้อีกครั้ง... ข้าจะทรมานจนแก..ต้องร้องขอความตาย!!”
เพราะัแห่งจุดจบพอจะทราบแล้วว่าแสงเมื่อสักครู่คือดวงจิติญญาของมนุษย์ผู้นั้นซึ่งน่าจะได้ใช้เวทย์บางอย่างเพื่อเปิดประตูมิติหลบหนีไปแต่มิติที่มันััได้จากตอนที่เปิดขึ้นมา น่าจะเป็มิติที่แตกต่างจากโลกใบนี้เพราะตัวมันเองก็เป็ผู้ที่เดินทางข้ามมิติมาเช่นกัน จึงพอคาดเดาได้
แต่ที่มันไม่คาดคิดคืุ์ผู้นั้นถึงขั้นทำลายร่างกายตนเองเพื่อหลบหนีและยังสามารถใช้เวทย์โดยไม่ต้องร่ายหรือรวบรวมพลังก่อนทำให้มันรู้สึกโมโหเป็อย่างมากที่ประมาทเกินไป
948
![วสันต์สุดท้ายของนางร้ายตัวประกอบ [4P]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777163963_51124652.webp)
