ในวันนี้เฉินเซี่ยงไม่ได้ออกไปเร่งการเจริญเติบโตของสมุนไพริญญากลับกันในตอนเช้าตรู่เขาไปที่พื้นที่ขนาดใหญ่ในส่วนกลางของคฤหาสน์ตระกูลเฉิน เนื่องจากวันนี้เป็วันสุดท้ายในการคัดเลือกตำแหน่งผู้นำตระกูลคนใหม่ตำแหน่งผู้นำตระกูลเฉินว่างมา 3 เดือนแล้ว เนื่องจากตระกูลเฉินประสบกับความวุ่นวายบางอย่าง
พื้นที่ขนาดใหญ่ในคฤหาสน์ตระกูลเฉินถูกตกแต่งด้วยก้อนอิฐจำนวนมากในตอนนี้ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยเหล่ารุ่นเยาว์คนสำคัญอีกหลายคนของตระกูลเฉิน ซึ่งมีคนรุ่นเยาว์ชั้นยอดอยู่ประมาณ300 คน
ทุกๆ คนจากตระกูลเฉินยืนล้อมรอบพื้นที่บริเวณนั้นเหลือเพียงใจกลางพื้นที่ขนาดใหญ่ที่ถูกปล่อยให้ว่างเพื่อให้ชายวัยกลางคนทั้ง 5 ยืน หนึ่งในนั้นคือเฉินเทียนหู่
เฉินเซี่ยง เองก็ได้อยู่ในกลุ่มคนเ่าั้และกำลังดูทุกๆสิ่งด้วยความสนุกสนานและพร้อมะโเข้าไปช่วยพ่อของเขาในการแข่งขันชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลทุกเมื่อ
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งพร้อมด้วยคิ้วหนา ตาโตผมสีเทา กล่าวอย่างเยาะเย้ย “เฉินเทียนหู่เ้าก็รู้ว่าเรามีเงื่อนไขที่สำคัญอย่างยิ่ง 1 อย่างในการเป็ผู้นำตระกูลเฉิน”
ชายวัยกลางคนที่เป็สหายกับบิดาของเฉินเซี่ยงมีชื่อว่าเฉินหาวไห่ เขายังเป็ผู้นำตระกูลสาขาของตระกูลเฉิน เขามีอายุมากกว่าเฉินเทียนหู่และยังมีพลังอยู่ในระดับ7 ขอบเขตนักสู้ สาขาของตระกูลเฉินสาขานี้ค่อนข้างแข็งแกร่ง ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเขามีความคุณสมบัติในการเป็ผู้นำตระกูลเฉินด้วยวัยวุฒิแล้ว...เฉินเซี่ยงต้องเรียกเขาว่าลุง
ดวงตาของเฉินเทียนหู่เต็มไปด้วยความโกรธจ้องมองไปที่เฉินหาวไห่และกล่าวอย่างเ็า “แน่นอนข้ารู้ ญาติพี่น้องของผู้นำตระกูลควรมีศักยภาพที่ดีเพื่อลดการยักยอกทรัพยากรสาธารณะไปให้สมาชิกที่ไร้ประโยชน์ของตน”
แม่ของ เฉินเซี่ยง ได้จากไปแล้ว และั้แ่ที่เฉินเซี่ยงจำความได้เขาไม่เคยถามว่าแม่ของเขาจากไปเพราะสาเหตุใดดังนั้นเฉินเทียนหู่จึงเป็เครือญาติเพียงคนเดียวของเฉินเซี่ยง
“ฮ่า ฮ่า แต่ลูกชายของเ้าไม่มีเส้นชีพจริญญา สมมติว่าเ้าได้ตำแหน่งผู้นำตระกูลเ้าจะต้องใช้จ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพื่อซื้อเม็ดยาให้ลูกชายของเ้า! ทุกคนเขารู้กันหมดว่าเ้าซื้อเม็ดยาิญญาและสมุนไพริญญาจำนวนมากขนาดไหนให้ลูกชายเ้าได้ใช้เ้าจะไม่ช่วยลูกชายเ้าอีกครั้งรึ?”เฉินหาวไห่หัวเราะพร้อมกับกล่าวว่า “ทุกคนๆเค้ารู้ว่าลูกชายของเ้าเป็คนไร้ประโยชน์ที่ไม่มีวันก้าวหน้าได้!”
เฉินเทียนหู่รู้อยู่แล้วว่าลูกชายของเขาเป็อัจฉริยะในหมู่เพื่อนๆของเขา แต่เฉินเทียนหู่้าซ่อนความแข็งแกร่งของเฉินเซี่ยงไว้และจะไม่เปิดเผยมันมิฉะนั้นจะเป็การนำปัญหาเข้ามาสู่ตนเอง
“ลูกชายข้าสามารถปลดปล่อยเพลิงปราณได้! เขามีศักยภาพที่จะกลายเป็นักปรุงยาใครกล่าวว่าเขาไร้ประโยชน์?บางทีผู้าุโตระกูลเฉินอาจจะมีความคิดเห็นอื่นๆ” เฉินเทียนหู่กล่าวเยาะเย้ย
ในตอนนี้ผู้คนเริ่มพูดคุยกัน เกี่ยวกับเื่ที่เฉินเซี่ยง ปฏิเสธข้อเสนอที่จะเป็ลูกศิษย์ของเ้าตึกเม็ดยาิญญา ซึ่งเื่นี้ได้กระจายไปทั่วเมืองโวหูแล้วแม้ว่า เฉินเซี่ยง จะไม่มีเส้นชีพจริญญา แต่เขาก็ยังปลดปล่อยเพลิงปราณแท้จริงได้ดังนั้นเขาจึงมีโอกาสเป็นักปรุงยา
เฉินหาวไห่แค่นเสียงและกล่าวในลักษณะเ็า“แต่เขาปฏิเสธที่จะเป็ศิษย์ของเ้าตึกเม็ดยาิญญาเขาไม่มีแม้แต่อาจารย์สักคน ดังนั้นมันจึงเป็การยากที่เขาจะเป็นักปรุงยา”
ในจุดนี้ เฉินเซี่ยงกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งและมั่นคงที่ทำให้ทุกคนได้ยิน“ตอนนี้ข้าสามารถสกัดกลั่นเม็ดยาระดับต่ำได้แล้ว...และเม็ดยานั่นก็คือ‘เม็ดยาระงับร่างกาย’ ”
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเซี่ยง ทุกคนจับจ้องมองด้วยความว่างเปล่าเฉินหาวไห่ก็เริ่มหัวเราะพร้อมกับกล่าวว่า “ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม! เ้ามีอายุเพียงแค่ 16 ปีและสามารถสกัดกลั่นยาิญญาได้เช่นนั้นรึ? อย่าคิดนะว่าคำโกหกของเ้าจะช่วยให้พ่อเ้าเอาชนะการแข่งขันชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลได้และคำโกหกของเ้าก่อนหน้านี้...ผู้าุโสามารถนำเ้าไปรับโทษที่รุนแรงได้!!”
“เ้าคิดว่าเ้าเป็อัจฉริยะตระกูลเหยารึ ผู้คนของตระกูลเหยาเป็หนึ่งในตระกูลนักปรุงยาชั้นสูง!พวกเขามีมรดกและองค์ความรู้มากมาย”
เฉินเซี่ยงเดินออกมาจากภายในฝูงชนพร้อมสายตาที่มั่นคงและท่าทางที่สงบเขาวางเตาปรุงยาลงและมองอย่างเยาะเย้ยไปที่เฉินหาวไห่พร้อมกับกล่าวว่า “ท่านกล้าเดิมพันกับข้าหรือไม่? ข้าสามารถสกัดกลั่นเม็ดยาระงับร่างกายได้ด้วยความพยายามเพียงครั้งเดียวถ้าข้าทำสำเร็จท่านต้องหมอบคลานขอขมาข้าต่อหน้าทุกคนที่นี่”
เฉินหาวไห่ ะเิเสียงหัวเราะอีกครั้งพร้อมกับที่ทุกคนๆ ตกตะลึง พวกเขาไม่คิดว่า เฉินเซี่ยง จะกล้าอวดดีต่อหน้าผู้าุโ!
เฉินหาวไห่กลายเป็โกรธเกรี้ยวเนื่องจากท่าทีของเฉินเซี่ยงไม่เพียงเฉินเซี่ยงจะยังเยาว์วัยมากกว่าเขา แต่เฉินเซี่ยงกลับกล้าท้าทายเขาต่อหน้าทุกคน
เฉินเทียนหู่สนับสนุนการกระทำของบุตรชายเขาอย่างเต็มที่และในตอนนั้นเองที่เขารู้สึกภาคภูมิใจกับการตอบรับของบุตรชายเขา
ใบหน้าของเฉินหาวไห่เต็มไปด้วยความโกรธพร้อมกับกล่าวอย่างหนักหน่วง“เ้าพูดว่าอะไรนะ!” ในระหว่างการพูดคุยปราณแท้จริงได้พุ่งมาที่ เฉินเซี่ยง แต่มันกลับแตกกระจายออกด้วยฝีมือเฉินเทียนหู่
ดวงตาของทั้งคู่ของ เฉินเซี่ยง จ้องไปที่เฉินหาวไห่พร้อมกับกล่าวดังขึ้น“ข้า้าให้ท่านเดิมพันกับข้าถ้าข้าสามารถสกัดกลั่นยาระงับร่างกายได้ด้วยความพยายามเพียงครั้งเดียว และข้าทำสำเร็จเช่นนั้นท่านต้องหมอบคลานต่อหน้าทุกๆ คนที่นี่เพื่อขอโทษข้า!!!”
เฉินเซี่ยง กล่าวย้ำด้วยใบหน้าที่จริงจังทำให้ไม่มีใครสักคนที่คิดว่ามันเป็เื่ตลกนอกจากนั้นท่าทางของเขายังเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง คนหนุ่มสาวจะสามารถเผชิญหน้าผู้าุโได้เช่นนี้หรือ? ไม่มีใครภายในตระกูลเฉินกล้าคิดที่จะทำเช่นนี้
เฉินหาวไห่ตัวสั่นด้วยความโกรธ เนื่องจากเขาเห็นเฉินเซี่ยงกล่าวด้วยท่าทางจริงจังและตัวเขาเองก็ยังไม่กล้าตอบรับโดยทันที แต่ทุกๆ คนที่นี่กำลังรอคอยคำตอบของเขาอยู่
เฉินเซี่ยงกำลังมองดูเฉินหาวไห่อย่างตั้งใจขณะที่กล่าวต่อ“ท่านใส่ร้ายข้าต่อสาธารณชนยัดเยียดว่าข้าเป็พวกตัวไร้ประโยชน์ใช้การไม่ได้ และตอนนี้ข้า้าพิสูจน์ตนเองในขณะที่ต้องทำให้ท่านขอโทษข้าไปด้วยพร้อมกัน!!ด้วยความที่ท่านเป็ผู้าุโ ท่านยังคงปฏิเสธที่จะเดิมพันกับข้าหรือไม่?”
เฉินหาวไห่้าทุบตีเ้าเด็กเหลือขอน้อยคนนี้ให้อึราดแต่เขายังไม่กล้า เพราะการฆ่าเด็กตระกูลเฉินเป็เื่หนักหนาสาหัสอย่างมาก
ชายแก่คนหนึ่งกล่าวขึ้นว่า “ในเมื่อเื่มันเป็เช่นนี้เฉินหาวไห่..เ้าต้องเดิมพันกับเขา แต่เื่หมอบคลานนั้นขอให้ละไป ถ้าเขาสามารถสกัดกลั่นเม็ดยาได้สำเร็จด้วยความพยายามเพียงครั้งเดียวเฉินหาวไห่...เ้าต้องจ่ายค่าตอบแทนที่เหมาะสมให้แก่เขา”
“ข้าตกลง ถ้าบุตรชายของข้าพ่ายแพ้ ข้าจะไม่ลงแข่งขันชิงตำแหน่งผู้นำตระกูล!!” เฉินเทียนหู่กล่าวพร้อมกับพยักหน้าให้เฉินเซี่ยง
คำกล่าวของเฉินเทียนหู่ทำให้เกิดความโกลาหล!
เฉินหาวไห่เยาะเย้ยพร้อมกับกล่าว “ได้..ข้าจะเดิมพันถ้าข้าแพ้ข้าจะให้หญ้าิญญาโลหิตพันปีของข้าแก่เขา”
หญ้าิญญาโลหิตพันปี! ทุกคนะโออกมาพร้อมกันด้วยโทนเสียงต่ำพวกเขาจะไม่ใได้อย่างไร หญ้าิญญาโลหิตที่เจริญเติบโต 1,000 ปี มีราคาที่แพงหูฉี่นอกจากนั้นยังเป็สมุนไพริญญาระดับต่ำที่ลึกล้ำ
“เฉินเซี่ยง ถ้าเ้าเริ่มปรุงยาตอนนี้ เ้าต้องใช้เวลาเท่าใด?” ชายแก่คนนั้นถามเขาคือผู้าุโของตระกูลเฉินที่ค่อนข้างมีศักดิ์ฐานะ
ตามความเข้าใจของทุกคน การสกัดกลั่นเม็ดยาระดับต่ำอย่างน้อยๆต้องใช้เวลาครึ่งวัน และเวลาที่เร็วที่สุดก็ประมาณ 1-2ชั่วยาม แต่นี่เป็การสกัดกลั่นโดยเด็กหนุ่มอายุ16 ปี
“เร็วเข้า เราไม่้าความล่าช้า!” ในระหว่างการพูดคุยเฉินเซี่ยงนั่งขัดสมาธิ ชายชราคนนั้นและเฉินหาวไห่เข้ามาตรวจสอบเตาปรุงยาเพื่อป้องกันเฉินเซี่ยงโกง
“เป็เตาปรุงยาที่ด้อยค่า ดูเหมือนว่าเฉินเทียนหู่จะยากจนอย่างมาก!” เฉินหาวไห่เริ่มเยาะเย้ยขณะที่ทุกคนรู้ว่าเงินทั้งหมดของเฉินเทียนหู่ใช้จ่ายไปกับเฉินเซี่ยง
เฉินเซี่ยงนำสมุนไพรออกมาจากกระเป๋าพร้อมกับจัดเรียงและตรวจสอบพวกมันเป็ที่เรียบร้อยขณะที่เขาถ่ายเพลิงอุ่นๆ จากปราณแท้จริงๆ ลงภายในเตา เขานำสมุนไพรทั้งหมดใส่ลงไป ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหวของเขาล้วนพิถีพิถันอย่างยิ่ง
แต่เพลิงปราณนั่นก็ทำให้ทุกๆ คนใเล็กน้อยแม้ว่าทุกๆ คนจะสามารถปลดปล่อยเพลิงเพื่อโจมตีได้ แต่พวกเขาสามารถทำได้เพียงใช้มันผ่านทักษะการต่อสู้เท่านั้นเพลิงของพวกเขาสามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการจู่โจมได้เท่านั้น ถ้าจะพูดง่ายๆ พวกเขาไม่สามารถควบคุมเพลิงได้อย่างอิสระดังเช่นเฉินเซี่ยงแม้ว่าพวกเขาจะสามารถฝึกฝนทักษะที่ทำให้พวกเขาทำเช่นนั้นได้ แต่ทักษะเ่าั้ล้วนหาได้ยากพร้อมกับการฝึกฝนก็ยากยิ่งอีกด้วย
เฉินเซี่ยง ถ่ายเทเพลิงลงในเตาปรุงยาอย่างต่อเนื่องและทันใดนั้นภายในกระถางมีกลิ่นหอมของพืชบางชนิดเล็ดลอดออกมา
1 ชั่วยามผ่านไป ทุกคนที่มองดูอยู่อย่างใกล้ชิดสังเกตเห็นว่าคิ้วของเฉินเซี่ยง กำลังกระตุก ผู้คนที่มุงดูอยู่รู้ว่าตอนนี้ เฉินเซี่ยง ได้มาถึงขึ้นตอนที่สำคัญอย่างมากและเฉินหาวไห่ที่กำลังดูอยู่ด้วยกันก็เริ่มเหงื่อตก เขากังวลว่าเขาจะต้องเสียหญ้าิญญาโลหิตพันปีถ้าเขาแพ้
ทุกคนเห็นควันลอยออกมาจากภายในเตาปรุงยาและในเวลานี้เฉินเซี่ยงเปิดตาของเขาขึ้นด้วยท่าทางดีใจพร้อมกับยืนขึ้นแล้วกล่าว “โปรดตรวจสอบมันด้วย”
“อะไรนะ? แล้วเสร็จภายใน 1 ชั่วยาม?” กิริยาท่าทางของทุกคนเต็มไปด้วยคำถาม
ชายแก่คนนั้นเริ่มตรวจสอบเป็คนแรก! แม้ว่าเขาจะไม่รู้เกี่ยวกับการปรุงยามากนักแต่ก็รู้ถึงขั้นตอนการปรุงยาอย่างแจ่มแจ้ง เขามองเฉินเซี่ยงด้วยความระมัดระวัง เขารู้ว่าเฉินเซี่ยงทำตามขั้นตอนพื้นฐานการปรุงยาแม้ว่าเข้าจะไม่เข้าใจชัดเจนกับสิ่งที่เกิดขึ้นภายในเตาปรุงยา แต่เขาก็สามารถรับรู้ได้ถึงความร้อนภายในเตาปรุงยาที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างสม่ำเสมอและการเปลี่ยนแปลงนั้นเบาบางอย่างมาก
เมื่อเปิดฝาเตาออก ทุกๆ คนได้กลิ่นหอมของสมุนไพรและพวกเขาก็คุ้นเคยกับกลิ่นหอมนี้ นอกจากนี้พวกเขาก็ยังร่วมเป็สักขีพยานกับขั้นตอนการสกัดกลั่นเม็ดยาเมื่อพวกเขาเห็นชายแก่หยิบเม็ดยาสีขาวราวหิมะทั้ง 5 ออกมา ทุกคนช่วยไม่ได้ที่จะอุทานออกมา…...
................................