ไลราเดินเข้าไปหาชายหนุ่มด้วยความมั่นใจที่พยายามแสดงออกมา แม้ในใจจะยังคงประหม่าอยู่บ้าง เมื่อเธอหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะของเขา ชายหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นมองเธอเต็มตา แววประหลาดใจยังคงอยู่ในดวงตาคมกริบของเขา
"หนี ห่าว" ไลราเอ่ยทักทายเป็ภาษาจีนกลางที่เธอพอจะจำได้บ้าง พลางนึกขึ้นได้ว่าสำเนียงของเธออาจจะฟังดูแปลกสำหรับคนยุคนี้ เธอจึงลองกดปุ่มในอุปกรณ์สื่อสารของเธอ หวังว่ามันจะช่วยสื่อสารได้บ้าง
อุปกรณ์ส่งเสียงเบาๆ แล้วแสดงคำในภาษาจีนโบราณที่เธอไม่คุ้นเคย แต่ชายหนุ่มดูเหมือนจะเข้าใจความหมายจากน้ำเสียงและท่าทางของเธอ เขายิ้มเล็กน้อยและผายมือไปยังเก้าอี้ว่างตรงข้าม
ไลราถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างเงียบๆ อย่างน้อยเขาก็ดูเหมือนจะเป็มิตร เธอจึงนั่งลงตรงข้ามกับเขา วางเป้ไว้ข้างตัว แล้วมองไปที่ชายหนุ่มด้วยความหวัง ทันใดนั้นเอง สายตาของเธอก็พลันจับจ้องไปยังอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะของเขา มันส่งกลิ่นหอมเย้ายวนจนท้องของเธอร้องครวญครางออกมาเบาๆ มีจานเนื้อย่างสีน้ำตาลเข้ม ราดด้วยน้ำซอสเหนียวข้น โรยหน้าด้วยงาขาว ด้านข้างมีจานผักสีเขียวสดใสที่ถูกผัดมาอย่างดี ส่งกลิ่นหอมของกระเทียมและน้ำมันงา นอกจากนั้นยังมีชามซุปสีทองที่มีไอน้ำลอยกรุ่น และจานเกี๊ยวทอดสีเหลืองทองดูน่ารับประทานยิ่งนัก
"หว่อ...ไหล...จื่อ...เหยียนฝาง" ไลราพยายามพูดช้าๆ ชัดๆ เป็ภาษาจีนกลาง แปลว่า "ฉัน...มาจาก...ที่ไกล" จากนั้นก็กดปุ่มในอุปกรณ์สื่อสารอีกครั้งเพื่อหาคำที่ใกล้เคียงที่สุดในภาษาที่น่าจะเป็ของยุคนี้
ชายหนุ่มมองเธออย่างตั้งใจ เขาสังเกตใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์แต่แฝงด้วยความมุ่งมั่น ดวงตาสีน้ำตาลที่ดูกังวลเล็กน้อย และเสื้อผ้าที่ไม่เหมือนใครของเธอ เขายังคงไม่เข้าใจภาษาที่เธอพูดทั้งหมด แต่เขาก็ััได้ถึงความมุ่งมั่นบางอย่างจากแววตาของเธอ และสังเกตเห็นว่าสายตาของเธอแอบชำเลืองมองอาหารบนโต๊ะของเขาเป็ระยะด้วยรอยยิ้มขบขัน
เขาพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เป็ภาษาจีนที่สำเนียงแตกต่างจากที่ไลราเคยได้ยิน แต่เธอพอจะจับใจความได้บ้างเล็กน้อย
ไลราหยิบอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมาอีกครั้ง พยายามหาคำถามที่เธออยากจะถามมากที่สุด... "หนี่...จือเต้า...ฮัว...โต๋...ไจ้...หลี่...มะ?" เธอพูดแต่ละคำช้าๆ ชัดๆ เป็ภาษาจีนกลาง แปลว่า แปลว่า "คุณ...รู้ไหมว่า...ฮัว...โต๋...อยู่ที่...นี่...ไหม?" และกดปุ่มแปลทีละคำ หวังว่าอุปกรณ์ที่แบตเตอรี่เหลือน้อยเต็มทีนี้จะช่วยเธอได้บ้าง
ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำแปลที่ออกมาจากอุปกรณ์ มันฟังดูแปลกประหลาดและไม่คุ้นหู แต่เมื่อไลราพูดซ้ำและชี้มือประกอบ เขาก็เริ่มฉุกคิดได้บางอย่าง แววตาของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเขาอาจจะเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย มองไลราอย่างพิจารณา ก่อนจะเริ่มพูดช้าๆ เป็ภาษาจีนของเขา พลางใช้นิ้วชี้ไปทางทิศหนึ่งของเมือง พร้อมกับเอ่ยคำบางคำที่ฟังดูเหมือนชื่อสถานที่
ไลราจ้องมองเขาอย่างตั้งใจ พยายามจับใจความจากท่าทางและทิศทางที่เขาชี้ เธอรู้สึกมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อย...บางทีเธออาจจะมาถูกทางแล้วก็ได้
12K
