ในขณะเดียวกันที่พลกับชีหลงกำลังพูดคุยกันอย่างถูกคอนั้น ด้านนอกห้องรักษาตัวของพวกเขาทั้งสองกลับไม่ได้มีสถานการณ์ที่ราบรื่นเท่าที่ควร เวลานี้ทั้งสามคน ซึ่งประกอบไปด้วย ผู้การ พันตำรวจโท ‘สังกาศเพชร’ หรือ ผู้การ ‘เพชร’ .. ผู้กอง ร้อยตำรวจเอก ‘มนัส’ และบอดี้การ์ดคนสนิทของชีหลง(พี่ไรเดอร์เรย์แมน) ‘สมศักดิ์’ และทั้งสามคนได้แต่แสดงสีหน้าเครียด คิ้วขมวดตึง..
“ผมเข้าใจเื่ราวทั้งหมดแล้วครับ.. มีความเป็ไปได้สูงเลยที่พวกมันจะมีสายเป็คนในเครื่องแบบ”
ผู้กองมนัสกล่าวออกความเห็นหลังจากที่เขารับชมคลิปกล้องวงจรปิดบริเวณหน้าห้างสรรพสินค้ายูเรียเชีย แม้ว่าตอนที่พวกเขาเข้าไปตรวจสอบ และขอภาพของกล้องวงจรปิดกับทางห้าง แต่ภาพ่เวลาดังกล่าวกลับถูกลบออกไปด้วยฝีมือใครบางคน แต่เขาก็ชื่นชมท่านประธานชีหลงที่ได้แบล็กอัพภาพวงจรปิดเข้าไปเก็บไว้อีกเซิร์ฟเวอร์หนึ่ง ไม่อย่างนั้นเหตุการณ์ใส่ร้ายนี่คงจะสมบูรณ์แบบ
“ฉันก็สงสัยอย่างนั้นเหมือนกัน.. ในบรรดาตำรวจรุ่นน้องที่ฉันไว้ใจก็มีแต่นาย.. มนัส ยังไงก็ช่วยสานต่อเื่นี้ให้ฉันด้วย ถ้าฉันเคลื่อนไหวมากไป อาจจะถูกตกเป็เป้าสายตาด้วยเช่นกัน ยิ่ง่นี้เป็่ชิงตำแหน่งรองผู้บัญชาการจังหวัดด้วย.. ฉันไม่อยากพลาด”
ผู้การเพชรกล่าว ถ้าเขาลงมือสืบด้วยตัวเอง หรือให้ความสำคัญกับคดีนี้มากจนเกินไป มันอาจจะเป็เหตุให้ผู้ชิงเก้าอี้นี้เหมือนกับเขาเล่นงานเื่ของความเหมาะสม และอาจจะโยงเขาไปถึงเื่ที่เอื้อผลประโยชน์ต่อกลุ่มทุนใหญ่ๆ ไม่เป็กลางได้ ดังนั้นเขาเลยใช้เส้นสายนิดๆหน่อยๆที่พอจะถูๆไถๆเรียกใช้งานหน่วยสืบสวนที่เขาไว้ใจให้มาทำคดีนี้
“รับทราบครับผู้การ..”
ผู้กองมนัสกล่าวรับคำสั่ง ก่อนที่ผู้การจะเดินออกไป เพราะเขาไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นาน แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ไปไหนไกล จ่าคนเดิมลูกน้องของผู้กองมนัสก็วิ่งเข้ามารายงานด้วยสีหน้าแตกตื่น..
“ขออนุญาตรายงานครับท่านผู้การ ผู้กอง.. เราเพิ่งได้รับแจ้งเหตุฆาตกรรมที่ตึกร้างบริเวณทางทิศใต้ของเมืองครับ.. นอกจากนี้สถานที่เกิดเหตุยังมีรถยนต์ที่ก่อเหตุเฉียวชนทั้งสองคันถูกเผาไหม้อยู่ครับ..” จ่ารายงานในสิ่งที่เขาเพิ่งได้รับแจ้งมาจากตำรวจในท้องที่ หลังจากที่เขาให้ตำรวจทั่วเมืองช่วยกันสกัดรถเก๋งสีบรอนซ์เงิน ป้ายทะเบียนที่พยานให้การมา ก็พบว่ามันเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมที่เพิ่งได้รับแจ้ง..
“เราช้าไปหรือเนี่ยย.. แล้วระบุตัวของผู้ที่ถูกฆาตกรรมได้ไหม..” ผู้การเพชรกล่าวถาม
“..เราระบุได้บางส่วนครับ 3ใน13 ศพนั้นเป็เ้าหน้าที่ตำรวจ สังกัดงานหมู่จราจรครับ.. นอกจากนี้..” จ่าเอ่ยตอบรายงาน ก่อนที่เขาจะอ้ำๆอึ้งๆอะไรบางอย่าง เขาไม่รู้ว่าจะพูดเื่นี้ต่อหน้าผู้กองดีไหม เพราะมันอาจจะเป็เื่ที่ฝังใจของเขามากที่สุดั้แ่อดีตจนถึงปัจจุบันนี้
“นอกจากอะไรจ่า..” ผู้กองมนัสกล่าวถามด้วยความสงสัย ในเวลานี้เขาขมวดคิ้วรอแล้ว
“นอก..จาก..นี้.. เออ.. ผมคิดว่ามันเป็การฆาตกรรมเพื่ออำพรางคดีเฉี่ยวชนที่เรากำลังทำอยู่ครับ.. เพราะว่ามันมีสัญลักษณ์นี้บนกำแพงของตึกร้างครับ..” จ่าคนเดิมเหงื่อซึมไหลทั่วใบหน้า ถึงจะไม่อยากรายงาน แต่ด้วยเหตุการณ์ตรงหน้ายังไงก็ต้องเอ่ยออกไปอยู่ดี ก่อนที่เขาจะหยิบมือถือของตัวเองเปิดรูปหนึ่งขึ้นมา..
“..เดอะ เฟซ (The Face)..” ผู้กองมนัสเบิกตากว้างทันทีหลังจากที่เขาเห็นรูปนั้น ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อของสมศักดิ์อย่างเอาเป็เอาตาย
“บอกมา!.. ไอ้กลุ่มที่จ้างวานฆ่าท่านประธานชีหลง.. พวกมันมีใครบ้าง”
ผู้กองมนัสกล่าวถามด้วยอารมณ์เดือดดัน สมศักดิ์ไม่ได้คิดจะตอบโต้ใดๆ เขายังทำหน้าเรียบเฉย ภายในหัวกำลังวิเคราะห์ถึงสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นนี้ เขามีอารมณ์แปรปรวนั้แ่เห็นสัญลักษณ์หน้ากากรูปใบหน้าคนที่ข้างหนึ่งเป็สีขาว อีกข้างเป็สีดำ ตรงปากมีรอยยิ้มแปลกๆที่ดูเป็เอกลักษณ์ มีความเป็ไปได้สูงที่ผู้กองคนนี้จะมีความหลังที่ไม่ดีกับกลุ่มคนที่วาดภาพนี้ขึ้นมาก็เป็ได้..
“มนัส!.. อย่าทำเสียเื่..” ผู้การเพชรกล่าวเตือนเบาๆ และมันก็เป็อย่างที่จ่าคนนั้นคาดการณ์เอาไว้ว่าเหตุการณ์อย่างนี้ต้องเกิดขึ้นแน่ แต่มันก็ช่วยไม่ได้ เขาขัดคำสั่งไม่ได้..
“คุณผู้กอง.. ผมขอแนะนำให้คุณใจเย็นๆลงก่อน ผมรู้ว่าคุณมีความหลังไม่ค่อยดีนักกับกลุ่มเดอะเฟซที่คุณกล่าวถึง.. แต่ยิ่งคุณทำอย่างนี้ อารมณ์ร้อนแบบนี้ คุณจะพลาดดั่งที่คุณตั้งใจเอาไว้..” สมศักดิ์กล่าวเตือน ก่อนที่ผู้กองจะปล่อยคอเสื้อของสมศักดิ์ และปรับอารมณ์ของตัวเองเล็กน้อย..
“ฟูวววว.. ขอโทษด้วยคุณบอดี้การ์ด ผมกับพวกมันไม่สามารถอยู่ร่วมโลกกันได้! โปรดเข้าใจผมด้วย” ผู้กองมนัสกล่าวหลังจากที่เขาเป่าถอนหายใจให้ตัวเองใจเย็น เขาไม่สามารถลืมได้เลยสักวันว่ากลุ่มเดอะเฟซมันทำอะไรกับเขาเอาไว้ และสักวันหนึ่งพวกมันทุกคนในกลุ่มจะต้องตกตายภายใต้มือคู่นี้ของเขาแน่นอน..
“ผมเข้าใจคุณผู้กอง ครั้งหนึ่งผมเองก็เคยมีประสบการณ์เดียวกันกับคุณมาก่อน.. แต่ว่าขอเตือนคุณเอาไว้อย่างหนึ่ง ถ้าคุณทำเสียเื่ล่ะก็ ต่อให้คุณเป็ข้าราชการหรือต่อให้คุณเป็นายก ผมก็จะตามฆ่าคุณไปสุดขอบโลก.. โปรดจำให้ขึ้นใจด้วย..” สมศักดิ์กล่าวพร้อมกับทำหน้าที่จริงจังกว่าครั้งไหนๆ เขาจ้องมองผู้กองมนัสด้วยสายตาที่พร้อมจะฆ่าฟันถ้าหากผู้กองคนนี้ทำเื่ที่เขาเตือนไปแล้ว..
‘..คนๆนี้ไม่ธรรมดา.. เขาเป็ใครกันนะ..’ ผู้กองมนัสกล่าวในใจ ร่างกายของเขากำลังสั่นกลัวกับรังสีฆ่าฟันที่บอดี้การ์ดคนนี้ส่งมา เขารับรู้ได้ในทันทีว่าชายคนนี้จะต้องเป็พวกที่ผ่านามานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ก่อนจะมาเป็บอดี้การ์ดของคุณชีหลง และดูเหมือนว่าเขาจะจริงจังกับเื่นี้เอามากๆ
“ผมจะจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ..” ผู้กองมนัสกล่าวรับ ผู้การเพชรที่เห็นอย่างนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจกับการกระทำของรุ่นน้องตัวเอง ก่อนที่พวกเขาจะกลับมาพูดคุยกันเื่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จ่าคนเดิมได้รับหน้าที่ให้เดินทางไปยังจุดก่อเหตุฆาตกรรมดังกล่าวเพื่อรวบรวมหลักฐาน ผู้การเพชรเองก็จากไปแล้วเช่นกัน ทำให้เวลานี้เหลือเพียงแค่ผู้กองกับบอดี้การ์ดที่ยืนรอรายงานกับท่านประธานชีหลง..
..อีกทางด้านหนึ่ง ณ คฤหาสน์สุดหรูของสมกิต..
“แกจะบอกว่าไม่สามารถจัดการกับตาแก่นั่นได้อย่างนั้นเหรอ.. ทั้งๆที่พวกแกเป็มืออาชีพเนี่ยนะ” สมกิตกล่าวออกมาอย่างหัวร้อน หลังจากที่เขาหมดความอดทนกับกลุ่มว่าจ้างค่าราคาถูกนั้น เขาก็ได้จ้างกลุ่มมือสังหารมืออาชีพอย่างกลุ่มเดอะเฟซ ด้วยราคาที่แพงหูฉีก แต่พวกเขาก็ปฏิเสธที่จะฆ่าตาแก่นั่น
“เฮ้อ!.. ก็เป็แกเองไม่ใช่เหรอที่จ้างกลุ่มปลายแถวให้จัดการเื่นี้ ถ้าแกจ้างกลุ่มของเราั้แ่แรก มันก็คงไม่มีเหตุการณ์อย่างนี้หรอก.. อีกอย่างจะบอกให้เอาบุญ ถ้าพวกเราไม่ลงมือปิดปากกลุ่มนั้นไปล่ะก็ แกนั่นแหละที่จะติดคุกหัวโต ทั้งๆที่เราทำให้ขนาดนี้แล้วแท้ๆ แกยังมีหน้ามาต่อว่าพวกเราอีก...” เสียงของปลายสายที่เป็ตัวแทนของกลุ่มเดอะเฟซกล่าวตอบอย่างไม่พอใจ
“ห๊ะ! ได้ยังไงกัน.. พวกนั้นทำพลาดอย่างนั้นเหรอ..” สมกิตกล่าวพร้อมกับสีหน้าเคร่งเครียด
“เฮ้อ! เพิ่งจะมารู้ตัวเอาตอนนี้เนี้ยนะ..เงินค่าจ้างที่จ่ายมาให้กับเรา เราจะไม่คืนให้แกแม้แต่บาทเดียว พวกเราถือว่าทำงานช่วยแกไปแล้ว และถ้าแกยังอยากจะจ้างมือสังหารใต้ดินอย่างพวกเราอีก แกควรให้ข้อมูลที่ถูกต้องมากกว่านี้ แกรู้ไหมว่าฝ่ายนั้นรู้แล้วว่าทั้งหมดมันเป็ฝีมือของแก พวกเราไม่อยากลงเหวไปพร้อมกับแกหรอกนะ ฝั่งของแกน่ะมีหนอนอยู่.. ถ้าแกยังหาตัวพวกมันที่เป็หนอนไม่ได้ ก็อย่าได้คิดติดต่อมาอีก.. และไม่มีกลุ่มไหนจะรับงานแกอีก เข้าใจไว้ด้วย..”
ตัวแทนกลุ่มที่ได้ยินลูกค้ากล่าวเช่นนั้น เขาก็ไม่พอใจ และได้ต่อว่ากลับไปอย่างยาวเหยียด ก่อนจะกดวางสายไป เขาไม่พอใจลูกค้าคนนี้มาก จ้างทั้งๆที่ไม่รู้ตัวเองเลยว่าตัวเองกำลังถูกอีกฝ่ายจับตามองอยู่ นับว่าลูกค้าคนนี้ไม่ฉลาดเอาเสียเลย แถมมันยังจะลากพวกเขากลุ่มที่หากินใต้ดินไปลงนรกด้วย นั้นคือทั้งหมดที่เขาหัวร้อนกับไอ้ลูกค้าเวรเื่มากนี้..
“เฮ้อออ ไอ้ผู้ว่าจ้างเวรนั้นเอาแต่ใจชิบ!.. ฉันล่ะสงสัยจริงๆว่ามันรวย มีเงินมีทองใช้ได้ยังไง ทั้งๆที่โง่ขนาดนั้น..เฮ้ออ” ตัวแทนที่คุณกับสมกิตกล่าวออกมาอย่างเหนื่อยใจ เดี๋ยวนี้กลุ่มลูกค้านับว่าโง่ลงไปทุกวัน ว่าจ้างให้ฆ่านายกอบต. เพราะแค้นที่ตัวเองไม่ชนะการเลือกตั้งบ้างล่ะ พวกมันคิดไม่ได้เลยหรือยังไงกันว่าตำรวจจะตามรอยมาถึงตัวของมันไม่ได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งเหนื่อยใจ
“เอาน่าๆ.. ตอนนี้เราก็แจ้งแบนลูกค้าคนนี้ชั่วคราวไปทาง ‘เดธไซด์’ ก่อนจะดีกว่า..” เพื่อนอีกคนในกลุ่มเดอะเฟซกล่าวอย่างสบายๆในขณะที่กำลังเช็ดเืจากมีดที่ใช้ก่อเหตุ แน่นอนว่าเขาเริ่มชินแล้วกับพฤติกรรมของลูกค้า แต่มันก็ดีเหมือนกันที่มีลูกค้าโง่ๆอย่างนี้ เพราะเงินที่ได้จากพวกมันนั้นง่ายดายจริงๆ
“นั่นสินะ!.. ถ้าอย่างนั้นฉันไปแจ้งเดธก่อน นายก็รอหัวหน้าอยู่ที่นี่ อย่าออกไปให้เสียเื่อีกล่ะ..”
มือสังหารคนแรกกล่าว ก่อนจะลุกขึ้นยืน เตรียมจะออกไปจากที่นี่เพื่อไป ‘เดธไซด์’ และ‘เดธไซด์’ คำนี้เป็ที่รู้จักกันดีในวงการใต้ดิน มันไม่ใช่ชื่อของคน แต่เดธเป็ชื่อของสถานที่ที่รวมกลุ่มมือสังหารเอาไว้จากทั่วโลก มันเป็แหล่งรวบรวมมือสังหาร ข้อมูล งานสังหาร และผู้คนที่ทำงานใต้ดิน มันเป็องค์กรขนาดใหญ่ที่อยู่คนละด้านกับแสงสว่างบนโลก นับว่า ‘เดธ’เป็สถานที่แห่งความมืดของโลกใบนี้ก็ไม่ผิด..
“รู้แล้วน่า.. ฉันยังมีงานอื่นที่ต้องทำอีก..” เพื่อนคนเดิมกล่าว ก่อนจะชี้ไปที่มีดของหัวหน้าที่สั่งให้เขานั้นทำความสะอาด มือสังหารคนแรกที่เห็นเขาก็พยักหน้าก่อนจะเดินออกไปจากแหล่งกบดานนี้..
ทางด้านของสมกิต หลังจากที่ถูกตัดสายจากกลุ่มมือสังหารที่เขายอมจ่ายเงินไปกว่า 5 ล้านบาท หัวของเขาแทบจะมีไฟลุก และเขา้าที่จะโทรติดต่อไปยังกลุ่มมือสังหารอีกครั้งเพื่อต่อว่า แต่ทว่ามันก็ไม่สามารถติดต่อได้อีกแล้ว เขาจึงโยนโทรศัพท์มือถือของตัวเองทิ้งตรงหน้าเสียดังจนทะลุห้องทำงาน...
“บ้าเอ้ย! ไอ้พวกเวร ฉันจะรีพอร์ต กดดาวให้พวกแกแค่ 1 ดาว นอกจากนี้ฉันจะเขียนวิจารณ์กลุ่มของพวกแกให้ย่อยยับ!...” สมกิตกล่าว ก่อนจะเตรียมตัวเดินออกจากห้องทำงานของตัวเอง แต่ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออกมาก่อน..
“พ่อ!.. เกิดอะไรขึ้น? เสียงดังไปถึงข้างนอกเลย.. แต่ก็ช่างเถอะ! วันนี้ผมขอตังสัก 3 หมื่นนะพ่อ.. พอดีนัดกับกลุ่มของเพื่อนน้องกิ๊ฟเอาไว้..” และคนที่เปิดประตูเข้ามาก็คือลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขา..
“ไอ้ลูกเวร! วันๆเอาแต่ใช้เงิน.. ให้ไปทำงานก็ไม่ทำ เอาแต่ล้างผลาญ ไม่เคยจะช่วยอะไรครอบครัวเลย.. ฉันล่ะสงสารตัวเองจริงๆที่มีลูกเวรๆอย่างแก..” สมกิตกล่าวกับลูกชายของตัวเองที่ใช้เงินเก่ง งานการไม่เคยจะสนใจ เอาแต่สนใจสาวๆ และให้พวกเธอเ่าั้หลอกใช้เงิน คิดแล้วมันยิ่งเหนื่อยใจ
“ไม่ให้ก็บอกกันดีๆสิครับ.. โธ่! ‘จ้าว’ จะได้ไปขอคุณแม่..” จ้าวลูกชายของสมกิตกล่าว ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานของพ่อไปอย่างไม่ใส่ใจ มันยิ่งทำให้ผู้เป็พ่ออย่างสมกิตหัวร้อน และคิ้วกระตุกเข้าไปอีก
“เวรเอ้ยย.. ไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง.. !$%#%$!@!...”
2K
