วันนี้เธอจะไปซื้อจำพวก ข้าวสาร 300 กระสอบ , แป้ง 300 กิโลกรัม , น้ำมันเครื่องปรุงต่าง ๆ อย่างละ 300 กิโลกรัม , สันคอหมู สันนอก สันใน สะโพก สามชั้น ซี่โครง อย่างละ 5 ตัน , เนื้อวัวส่วนละ 500 กิโลกรัม , เป็ด ไก่สำเร็จรูป 5 ตัน ยังไงเธอก็ต้องเตรียมวัตถุดิบอาหารให้ได้เยอะที่สุด เพราะไม่รู้ว่าที่นั่นการเป็อยู่เป็ยังไง ยังไงมิติก็เก็บของสดไว้ได้นานนี่นา
“แค่นี้คงพอแหละมั้ง พรุ่งนี้ค่อยไปหาซื้อเครื่องใช้ส่วนตัวที่จำเป็แล้วก็…”
เฟยอวี่หยุดชะงักไป ใบหน้าของเด็กหญิงในฝันผุดเข้ามาในหัวเธออีกครั้ง
“ซื้อข้าวของของเด็กไปด้วยดีกว่า” หญิงสาวนั่งคิดนั่งจดอย่างใจจดใจจ่อ
หลังจากที่จดรายการสินค้าที่จะซื้อไว้หมดแล้ว เฟยอวี่ก็เดินไปขึ้นรถไฟหาเช่ารถไปขนของมาไว้ที่ใต้คอนโด ไม่ลืมที่จะแวะไปสั่งซาลาเปาหมูสับกับป้าเ้าของร้าน 500 ลูก ป้าเ้าของร้านได้แต่สงสัยแต่ก็ไม่กล้าถามอะไรมาก จัดซาลาเปาใส่ไว้ในกล่องให้เธอ
สั่งซาลาเปาเสร็จ เฟยอวี่ก็ไปหาซื้อไข่ไก่เพิ่ม กลัวว่าที่ที่เธอจะถูกดูดไปไม่มีไข่หรือไก่กินจึงซื้อจากที่นี่ไปเสียดีกว่า...เฟยอวี่รีบขับรถขนของไปที่ตลาดสดที่อยู่ไม่ไกลสั่งไข่ไก่ 3000 ฟอง ยังไงเธอก็ต้องซื้อของตุ๋นไว้กินนาน ๆ จนกว่าเธอจะหาเงินในยุคนั่นได้
เมื่อสั่งไข่เสร็จแล้วให้คนขนของมาไว้ที่รถแล้ว เฟยอวี่มองช้าย มองขวาไม่เห็นใคร เธอจึงรีบนำตะกร้าไข่ไก่ใส่ลงไปในถุงมิติ ทว่าครู่นั้นเธอเกิดสงสัยว่าเธอจะเอาของในถุงมิติออกมาได้ยังไง
“เวรแล้วไง ฉันต้องทำยังไงล่ะทีนี้” เฟยอวี่แน่นิ่งครุ่นคิดคิดอยู่นานสักพัก เอ่ยขอสิ่งของในนั้นก็ไม่ออกมา เฟยอวี่จึงลองวางถุงลงไปที่พื้นเหมือนตอนที่อยู่ที่ห้องดู ปรากฎว่าแสงวิบวับส่องแสงประกายออกมาจากปากถุง ก่อนจะกลายเป็ภาพประตูให้เธอเดินเข้าไปหยิบของข้างในนั้นได้
“อ่อ ~ แบบนี้นี่เอง ดี ๆ ” หลังจากที่เดินออกมาจากมิติแล้ว เฟยอวี่ลองคิดวิธีอื่นที่จะเอาของออกมาจากมิติ เพราะกลัวว่าทุกครั้งที่จะต้องเดินเข้าไปเอาของในมิติจะมีคนมาเห็นเข้า เธอจะต้องเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับ
“ลองเขียนใส่กระดาษดูแล้วยัดเข้าไปในถุงดีกว่า” หญิงสาวตื่นเต้นเขียนคำว่าขอไข่ 2 ฟอง แล้วยัดเข้าไปในถุงมิติ ในพริบตาก็มีไข่ 2 ฟองออกมาจากถุงมิติจริง ๆ
“ต้องอย่างนี้สิ เจ๋งไปเลย ~” เมื่อรู้วิธีใช้ถุงมิติแล้ว เฟยอวี่ก็ขับรถไปซื้อของต่อ
เธอไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อน การได้ใช้เงินอย่างไม่ต้องกลัวว่าจะต้องอดตายมันมีความสุขอย่างนี้นี่เอง...เฟยอวี่เดินเข้าไปที่ตลาดสดสั่งเนื้อหมูและเนื้อวัว ไม่ลืมเป็ดไก่สำเร็จรูปและปลาด้วย ปลานั้นเธอสั่งไม่เยอะเพราะคิดว่าที่ที่เธอจะต้องไปอยู่น่าจะหาปลากินเองได้อยู่ จึงซื้อแค่ 300 กิโลกรัมเท่านั้น
วันนี้เธอได้วัตถุดิบอาหารมาไม่น้อย เนื้อสัตว์บางส่วนที่ร้านขอมาส่งให้เธอในวันพรุ่งนี้แทน เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรตกลงตามที่เ้าของร้านบอก เพราะเธอยังพอมีเวลาเตรียมตัวอยู่...กลับมาถึงที่บ้าน เฟยอวี่ก็จัดเตรียมเสื้อผ้า แต่เสื้อผ้าของเธอส่วนใหญ่มีแต่เสื้อผ้าสีสันสดใส
ในความฝันของเธอ ผู้คนเอาแต่ใส่เสื้อผ้าสีมืด ๆ มีแค่ไม่กี่สีเอง ถ้าเธอเอาเสื้อผ้าพวกนี้ไปด้วยจะไม่กลายเป็จุดสนใจเหรอ...คิดอยู่นานสักพัก เธอจึงตัดสินใจว่าพรุ่งนี้ไปซื้อเสื้อผ้าใหม่หมด ซื้อเฉพาะสีดำ สีเทาและสีมืด ๆ ที่ไม่เป็จุดเด่นที่นั่น
เฟยอวี่ไม่ลืมที่จะเก็บเอาหม้อ กระทะ ถ้วย ช้อน ส้อม จาน ชาม ใส่ลงไปในถุงมิติด้วย แต่ใช่ว่าเธออยากจะยัดอะไรลงไปก็ได้ เพราะของบางอย่างเธอก็ยัดใส่ลงในถุงมิติไม่ได้ อย่างเช่น : ไมโคเวฟ , จักรยานยุคใหม่ , กุญแจรถยนต์ , ทีวี , ไอแพด เข้าใจง่าย ๆ คือของใช้อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด...
แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ใส่อาหารเข้าไปเท่าไหร่ก็ได้นับว่าบุญแล้ว เธอจะได้ไม่อดตาย...หลังจากเก็บเสื้อผ้าบางส่วนใส่ลงไปในถุงมิติแล้ว เฟยอวี่ก็เดินไปเก็บเอาผ้าปูที่นอน หมอน ผ้าห่ม ขาดอะไรเธอก็มาจดไว้พรุ่งนี้ค่อยไปซื้อมาเพิ่ม
วันต่อมา เฟยอวี่ตื่นมาั้แ่เช้าตรู่ ออกไปนั่งกินซาลาเปากับนมถั่วเหลือง ชมวิวในเมืองยามเช้าก่อนที่จะไม่ได้เห็นภาพในเมืองนี้อีก หลังจากกินอิ่มแล้วเธอก็ลาดตระเวนไปซื้อของต่อ
วันนี้ เฟยอวี่จะซื้อเสื้อผ้ารองเท้าของตัวเองและเสื้อผ้ารองเท้าของเด็กผู้หญิง เธอคิดว่ายังไงเธอก็ต้องได้พบเด็กหญิง 4 ขวบคนนั้นแน่ ไม่ลืมที่จะไปสั่งนมสำหรับเด็กแรกเกิดจนถึงเด็ก 6 ขวบด้วย ใครจะไปรู้ บางทีไปอยู่ที่นั่นเธออาจจะแต่งงานมีลูกก็ได้ คิดเพื่อไว้เป็การดีที่สุด...
หลังจากซื้อเสื้อผ้ารองเท้าของใช้ส่วนตัวเสร็จ เฟยอวี่ก็เดินไปซื้อผ้าปูที่นอน , ผ้าห่ม , หมอน , มุ้ง , ฟูก แล้วก็เครื่องใช้ภายในห้องน้ำอะไรที่จำเป็เฟยอวี่ซื้อมาหมด...ออกมาจากตลาดแล้ว ร่างบางก็เดินไปที่ร้านขายยา ซื้อยาที่จำเป็ ยาลดไข้ ลดอาการปวดท้อง ยาดีหวัด อื่น ๆ อย่างละ 50 กล่อง/แผง
เมื่อเตรียมของทุกอย่างครบหมดแล้ว เฟยอวี่ก็กลับไปจัดของใส่ลงไปในถุงมิติ ยังมีบางรายการที่เ้าของร้านยังไม่มาส่ง ระหว่างที่รอ เธอก็เดินขึ้นไปบนห้องจัดเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมดใส่ลงไปในถุงให้เป็ระเบียบเรียบร้อย ก่อนจะใส่ลงไปในถุงมิติ...
ทว่าครู่นั้นฉุกคิดได้ว่าจะต้องซื้อข้าวของเครื่องใช้ในครัวและภายในบ้านด้วย เกิดถูกดูดไปที่นั่นแล้วภายในบ้านไม่มีอะไรเธอได้ตายกันพอดี ทางที่ดีที่สุดซื้อข้าวของเครื่องใช้ที่ใส่ลงไปได้ไปด้วย เพราะยังไงมิติของเธอก็กว้างมากพอที่จะใส่อะไรหลาย ๆ อย่างลงไปได้
เฟยอวี่ขับรถกลับออกไปซื้อของที่จำเป็ใช้ภายในบ้านที่ตลาดขายส่งเหมือนเดิม เธอให้เ้าของร้านไปส่งของที่คอนโด...ทว่าครู่นั้น เฟยอวี่บังเอิญขับรถผ่านร้านขายของเก่าพอดี เห็นมีจักรยานเก่า 2-3 คันวางขายอยู่ภายในร้าน เธอสนใจอยากจะได้สักคันจึงเดินเข้าไปถาม
“เถ้าแก่ รถจักรยานนี้เท่าไหร่เหรอคะ” เดินเข้ามาในร้าน เฟยอวี่ก็รู้ได้ทันทีเลยว่านี่คือร้านขายของเก่าโบราณ ราคาไม่อยากจะนึกถึงเลย
“จักรยานนี่ราคาแพงนะนังหนู จักรยานรุ่นแรก ๆ เลยนะ”
“เหรอคะ เก่ามากเลยนะคะ แต่ยังใช้ได้นะคะเถ้าแก่” เฟย อวี่สนใจอยากจะซื้อจักรยานคันนี้ใส่ลงไปในถุงมิติด้วย
เพราะคิดว่าตัวเองน่าจะถูกดูดไปในยุคโบราณ แต่ไม่รู้ว่ายุคไหนแค่นั้นเอง จักรยานคันเก่านี้น่าจะใช้ได้และไม่เป็ที่สงสัยถ้าหากจะเอาออกมาใช้ในยุคนั้น
“ยังใช้ได้สิ ขับดีเลยแหละ” เ้าของร้านยิ้มแย้มเดินออกมาแนะนำแล้วปั่นจักรยานให้เฟยอวี่ดูรอบ ๆ ร้าน
“ก็ยังดีอยู่ เท่าไหร่คะเถ้าแก่ หนูอยากได้จักรยานคันนี้ค่ะ”
“อยากจะซื้อจักรยานไปปั่นทำไมไม่ซื้อคันดี ๆ มาปั่นล่ะ ชอบสะสมของเก่าเหรอ”
“เปล่าค่ะเถ้าแก่ หนูแค่ชอบ อยากได้น่ะ”
“อืมมม อย่างนี้นี่เอง คันนี้ 100,000 หยวน เป็จักรยานรุ่นแรกหาซื้อที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว มีแค่ที่ร้านลุงเนี่ยแหละ”
เมื่อรู้ราคาของจักรยานแล้ว เฟยอวี่ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่อย่างอยากลำบาก จักรยานบ้าอะไรตั้ง 100,000 หยวน...เธอดูเงินที่เหลือในบัญชี เหลือเงิน 122,000 หยวนพอดี เอาว่ะ ถ้าไม่ได้ถูกดูดไปเธอก็จะกลายเป็คนล้มละลายในทันที
“ลดไม่ได้เหรอคะเถ้าแก่ หนูอยากได้คันนี้จริง ๆ นะคะ”
“อืม ลุงลดให้ก็ได้ แต่ลดได้ไม่เยอะนะ 95,000 หยวน”
“ได้ค่ะ หนูเอาคันนี้ค่ะ” ไม่รีรอช้า เฟยอวี่รีบโอนตัวให้ลุงเ้าของร้าน จากนั้นก็นำจักรยานกลับไปที่คอนโด
#เื่จักรยานรี้ดบางคนอาจจะคิดว่านางเอกโง่ ! นางเอกไม่ได้โง่ค่ะ...อ่านบรรยายดี ๆ นะคะ เงินในยุคปัจจุบันไม่สามารถนำไปใช้ในยุคที่นางเอกจะถูกดูดไปได้ นางเอกจึงต้องซื้อทุกอย่างที่ยัดใส่ในถุงมิติได้หมด กว่าจะหาเงินซื้อจักรยานในยุคนั้นได้ไม่ง่ายค่ะ นางเอกไม่รู้ว่าไปอยู่ที่นู่นจะเป็ยังไงซื้ออะไรได้ก็ซื้อค่ะ
#แล้วจักรยานที่นางเอกซื้อคือจักรยานรุ่นแรก ไม่ใช่จักรยานในยุคใหม่นะคะ