เทรนเนอร์ เทรนเลิฟ

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป พิมเดินเข้ามาในฟิตเนสอีกครั้งด้วยใจที่เต้นแรงกว่าเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เธอบอกตัวเองว่ามาเพราะอยากออกกำลังกาย แต่ในใจลึกๆ เธอก็รู้ดีว่าเธออยากจะได้เจอชายอีกครั้ง เมื่อเธอแจ้งนัดหมายที่พนักงานต้อนรับ พนักงานสาวยิ้มให้อย่างเข้าใจ

"เทรนเนอร์ผู้หญิงของคุณพิมยังไม่ว่างอยู่เลยค่ะ แต่คุณชายรออยู่แล้วที่โซนวอร์มอัพ...ถ้าคุณ พิม จะลงเทรน เวลานี้ค่ะ.."

พิมเดินเข้าไป ภายใน และเห็นชายยืนอยู่ที่เครื่องวิ่งเช่นเดิม แต่วันนี้เขาใส่กางเกงขาสั้นสีดำและเสื้อยืดรัดรูปสีเทา โชว์ให้เห็นขาที่แข็งแรงและกล้ามเนื้อสวยที่คมชัดยิ่งขึ้น เขาหันมามองพอเห็นเธอแล้วเขายิ้มกว้างต้อนรับ

"สวัสดีครับ คุณพิม ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะครับ" เขาเดินมาหาเธอทันที "ผมคิดว่าวันนี้เราจะลองฝึกแขนและหลังนะครับ จะช่วยให้ท่าทางดูดีขึ้น"

"สวัสดีค่ะ" พิมตอบพลางยิ้มเล็กๆ "ได้เลยค่ะ"

เมื่อพิมขึ้นไปบนเครื่องวิ่ง ชายก็ปรับความเร็วให้เธอเหมือนเดิม แต่วันนี้เขาไม่ได้ยืนอยู่ข้างๆ เครื่อง แต่เขาขึ้นไปบนเครื่องวิ่งข้างๆ เธอ และเริ่มวิ่งไปด้วยกัน

"วันนี้เป็๲อย่างไรบ้างครับ ที่ทำงาน" เขาถามพลางหันมามองเธอ

"เหนื่อยๆ ปกติค่ะ" พิมตอบ "ลูกค้าเยอะ งานเยอะ แถมยังต้องรีบกลับบ้านไปดูแลลูกสองคนอีก"

"ลูกสองคนเลยเหรอครับ ต้องเหนื่อยจริงๆ เลย" เขาพูดพลางยิ้มให้เธอ "ผมว่าคุณพิมเก่งมากครับ ที่ทำงานและดูแลลูกๆ ได้พร้อมๆ กัน"

พิมรู้สึกอบอุ่นในใจเมื่อได้ยินคำชมเชยของเขา "ไม่เก่งหรอกค่ะ แค่ทำไปวันๆ"

"ผมว่าเก่งนะครับ" เขาพูดจริงจัง "สามีคุณพิมช่วยดูแลลูกๆ บ้างไหมครับ"

คำถามของเขาทำให้พิมหยุดวิ่งชั่วคราว เธอมองออกไปข้างนอก "ไม่ค่ะ... เขาไม่ค่อยมีเวลาให้พวกเราเท่าไหร่"

ชายสังเกตเห็นความเศร้าในสายตาของเธอ "ขอโทษด้วยนะครับที่คำถามของผมทำให้คุณพิมไม่สบายใจ... ผมไม่รู้จริงๆครับ.."

"ไม่เป็๞ไรค่ะ" พิมตอบพลางเริ่มวิ่งต่อ "เ๹ื่๪๫มันเกิดขึ้นมานานแล้วค่ะ..."

"ถ้าไม่รบกวนจริงๆ ผมช่วยรับฟังสิ่งที่คุณ พิมอยากระบายออกมาได้นะครับ" เขาพูดอย่างสุภาพ "บางทีการคุยกับคนอื่นอาจจะช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดในใจได้นะครับ...และทำให้การออกกำลังกายมีประสิทธิภาพ..ดีมากขึ้นด้วยครับ...จิตใจสบาย...ร่างกายผ่อนคลาย...อดีนาลีนจะช่วยทำให้สมองที่ผ่อนคลายมีความสุขมากยิ่งขึ้นด้วยครับ.."

พิมมองเขา และเห็นความเข้าใจในสายตาของเขา เธอตัดสินใจที่จะเล่าให้ชายฟัง "สามีฉันเป็๞นักธุรกิจ ตอนนี้เขามีเมียน้อยที่เป็๞นักศึกษา และแทบจะไม่กลับมาบ้านเลย พิมต้องดูแลลูกๆ คนเดียวทั้งเ๹ื่๪๫งานและเ๹ื่๪๫ที่บ้านด้วย.."

ชายฟังเธอเล่าอย่างตั้งใจ ไม่ได้ตัดบทสนทนา "ผมเข้าใจเลยครับ ว่าทำไมคุณพิมถึงอยากมาออกกำลังกาย บางทีการมองหาเวลาส่วนตัวบ้างอาจจะช่วยให้คุณรู้สึกดีขึ้น.."

"ใช่แล้วค่ะ" พิมตอบ "ฉันอยากจะกลับไปเป็๞ตัวของตัวเองใหม่.."

"ขอโทษนะครับ..แล้วคุณพิมทำงานอะไรเหรอครับ" เขาถามต่อ

"ฉันทำงานเป็๞พนักงานธนาคารค่ะ ประจำที่สาขาใกล้บ้าน.."

"จริงเหรอครับ!" เขาดูตื่นเต้น "ผมกำลังจะเปิดบัญชีเงินฝากใหม่พอดี ไม่รู้ว่าธนาคารที่คุณพิมทำงานอยู่แถวไหน"

"ธนาคารดีดีดีค่ะ...แถวๆชานเมือง..เพราะใกล้บ้าน พิมด้วย.." พิมตอบ ชายอย่างตรงไปตรงมา เธอเริ่มคุ้นเคยกับเขาแล้วและเริ่มรู้สึกว่าได้คุยกับเขาแล้วสบายใจขึ้นมาบ้าง