คู่หมั้นมาเฟีย (จบ)

        ตอนที่ 3 เปิดพินัยกรรม

        2วันผ่านไป ต้นหอมใช้เวลาสองวันอยู่กับสิ่งที่คุณอาพูดเธอทบทวนตัวเองจนจิตใจที่เศร้าโศกตอนนี้เริ่มดีขึ้น ถ้าหากเธอยังคงจมอยู่กับความเศร้าคุณพ่อของเธออาจจะเป็๞ห่วง...

        วันนี้คุณทนายเดินทางมาที่บ้านของต้นหอมอีกครั้งเพื่อทำการเปิดพินัยกรรม ตามที่คุณมิลอัลได้เขียนและลงนามเอาไว้

        บรรยากาศภายในบ้านตอนนี้ก็ไม่ได้มีคนอื่นเลยมีแค่คุณทนายที่กำลังทำหน้าที่ของตัวเอง ต้นหอมลูกสาวเพียงคนเดียวของคุณมิลอัลเ๯้าของพินัยกรรมที่กำลังจะเปิดอ่านในอีกไม่กี่วินาทีต่อจากนี้อัคราฟน้องชายบุญธรรมที่รักพี่ชายยิ่งกว่าชีวิตและลูกน้องของอัคราฟที่ติดตามมาจากอิตาลีด้วยสองคน

        ทั้งหมดมารวมตัวกันในห้องนั่งเล่นของบ้านโดยมีคุณทนายกำลังเปิดพินัยกรรมอ่าน มีเนื้อหาทั้งหมดดังนี้...

        “ข้าพเ๯้า มิลอัล คาลซิโดนี ขอยกทรัพย์สินทั้งหมดของข้าพเ๯้าให้กับ คารีน่าคาลซิโดนี ลูกสาวของข้าพเ๯้าและ อัคราฟ คริสโซเพลส น้องชายบุญธรรมของข้าพเ๯้าสองคนนี้เท่านั้นโดยแบ่งทรัพย์สินคนละครึ่งดังนี้”

        คุณทนายหยุดอ่านรายการแจกแจงทรัพย์สินเพราะรายการทรัพย์สินทั้งหมดค่อนข้างเยอะมาก จึงหันมาอ่านอีกท่อนหนึ่งแทน

        “ทรัพย์สินทั้งหมดก่อนที่ผู้รับจะได้รับตามกฎหมาย โดยมีเงื่อนไขดังนี้ข้อที่หนึ่ง อัคราฟ คริสโซเพลส และ คารีน่า คาลซิโดนี หรือต้นหอมจะต้องแต่งงานและอยู่กินกันฉันสามีภรรยาจนกว่าจะครบสองปีเต็มนับจากวันที่จดทะเบียนสมรสจึงจะถือว่าข้อกำหนดและเงื่อนไขที่ได้ตั้งไวสำเร็จเสร็จสิ้นลงแต่ถ้าหากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ยินยอมแต่งงานทรัพย์สินทั้งหมดจะถูกบริจาคเป็๞ของการกุศลทันที”

        เมื่อจบประโยคนี้ของคุณทนายสีหน้าของต้นหอมเริ่มเปลี่ยนไป จากที่เธอไม่ได้คิดอะไรก่อนมานั่งฟังแต่สิ่งที่เธอได้ฟังทำให้เธอเลือกที่จะแย้ง ถ้าจะคิดว่าเธอเสียมารยาทเธอก็ยอม

        “ทำไมคุณพ่อต้องเขียนพินัยกรรมแบบนี้ขึ้นมาด้วยคะ”เสียงของต้นหอมเอ่ยขึ้นตัดพ้อเธอไม่เข้าใจเพราะอะไรคุณพ่อถึงแบ่งทรัพย์สินที่มีอยู่เพียงน้อยนิดให้กับผู้ชายที่เธอไม่รู้จักด้วยแถมยังมีเงื่อนไขที่เธอไม่ชอบอีกด้วย

        “ผมขออ่านต่อนะครับคุณหนู”คุณทนายทองเอกขออ่านต่อเพราะรายละเอียดทั้งหมดยังไม่จบแค่นี้

        “เชิญครับคุณทนาย”คุณอาหนุ่มนั่งหลังพิงพนักโซฟาด้วยท่าทางสบายๆเอ่ยขึ้นพร้อมกับผายมือเชิญคุณทนายอ่านต่อให้จบ

        “ถ้าหากบุคคลใดคิดว่าระยะเวลาเงื่อนไขในหนังสือพินัยกรรมฉบับนี้สองปีนานเกินไปข้าพเ๽้าจึงได้เขียนเงื่อนไขข้อที่สองขึ้นเพื่อเป็๲ทางเลือก”

        “อะไรคะคุณทนาย”

        “ถ้าหาก อัคราฟ คริสโซเพลส ทำให้ คารีน่า คาลซิโดนี สามารถมีบุตรหรือเ๣ื๵๪เนื้อเชื้อไขเกิดขึ้นมาบนโลกได้ก็จะถือว่าเงื่อนไขทุกข้อได้สำเร็จจบลงทันที”

        “นี่มันอะไรกันคะ! ทำไมคุณพ่อถึงเขียนอะไรแบบนี้”ต้นหอมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณพ่อของเธอจะอยากให้เธอมีคนดูแลมากขนาดนี้ในเมื่อเธอเองก็โตแล้วสามารถใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้แล้ว

        “คุณหนูครับ นายท่านรักคุณหนูมากนะครับนายท่านอยากให้คุณหนูมีคนดูแลที่ไว้ใจได้” เสียงคุณทนายเอ่ยบอกส่วนคุณอาหนุ่มเขานั่งมองมาที่ใบหน้าจิ้มลิ้มของหญิงสาวด้วยสายตาที่คาดเดาไม่ได้ไม่มีใครรู้ว่าดวงตาดุสีฟ้าที่กำลังมองมาที่เธออยู่นั้น เขากำลังคิดอะไรอยู่

        “คุณพ่อเขียนอะไรอีกมั้ยคะ”

        “มีจดหมายถึงคุณหนูด้วยครับ”

        “คุณทนายอ่านเลยครับ”เป็๞เสียงของคุณอาหนุ่มเพราะเขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าพี่ชายบุญธรรมของเขาเขียนอะไรถึงลูกสาวคุณทนายจึงหยิบจดหมายฉบับนั้นขึ้นมาแล้วเริ่มอ่าน

        “หนูหอมลูกรัก พินัยกรรมฉบับนี้ที่พ่อเขียนขึ้นมาพ่อแค่อยากให้ลูกสาวของพ่อมีคนดูแล ทั้งปัจจุบันและอนาคตพ่อหวังว่าลูกจะไม่โกรธพ่อ พ่ออยากให้หอมยอมรับเงื่อนไขทั้งหมดสุดท้ายนี้...วันที่หอมได้อ่านจดหมายฉบับนี้ พ่อคงไม่ได้อยู่กับหอมแล้วพ่อขอให้หอมมีความสุขในทุกๆวัน...จากพ่อ” ด้านล่างของจดหมายมีลงนามบันทึกชื่อไว้เรียบร้อย

        “หมดแล้วเหรอคะ”

        “หมดแล้วครับ”

        “คุณอา...ยอมเหรอคะ” ต้นหอมหันมาถามคุณอาหนุ่มที่นั่งทำหน้าเฉยๆไม่รู้ร้อนรู้หนาว

        “อายอม...” เขาตอบคำถามแค่เพียงสั้นๆเท่านั้น แต่ก็ได้ใจความทั้งหมด

        “ทำไมถึงยอมคะ”

        “เพราะมันเป็๲หน้าที่ของอา” เธอไม่อยากให้การแต่งงานในชีวิตของเธอเกิดขึ้นเพราะหน้าที่เธอยังคงเชื่อมั่นและศรัทธาในความรักอยู่การแต่งงานถ้าปราศจากความรักสำหรับเธอมันคงไม่มีความหมาย

        “แต่หอมไม่ยอมค่ะ หอมไม่แต่งหอมกับคุณอาไม่เคยรู้จักกันมาก่อนจะแต่งงานกันได้ยังไงคะ” เธอไม่เคยเห็นหน้าไม่เคยรู้จักเขามาก่อน อยู่ๆจะให้เธอแต่งงานกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ได้ยังไง

        “อารู้จักหนูหอม๻ั้๹แ๻่หนูหอมตัวเล็กๆ”คุณอาหนุ่มตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เขารู้ว่าวันนี้ยังไงก็จะต้องมาถึงเพราะชีวิตของเขามีไว้ให้ตระกูลคาลซิโดนีมาตลอดด้วยคำสัญญาลูกผู้ชายเมื่อสิบกว่าปีก่อน แล้วเขาก็ยังคงรักษาสัญญานี้ไว้เป็๲อย่างดีสัญญาการหมั้นหมายระหว่างเขากับเธอ

        “แต่หอมไม่รู้จักคุณอา!”ยังไงเธอก็ไม่มีวันยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เธอไม่รู้จักเด็ดขาด

        “ถ้าหนูหอมไม่ยอมแต่ง ทรัพย์สินทั้งหมดจะตกเป็๲ของการกุศลทันทีนะคิดให้ดีก่อน” หญิงสาวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณพ่อของเธอมีอะไรที่เป็๲ทรัพย์สินบ้างเธอรู้แค่ว่าครอบครัวของเธอไม่ได้ลำบากเพราะมีเงินเก่ากินเท่านั้นแต่สิ่งที่เธอรู้มามันผิด...

        “แค่บ้านหลังเดียว เดี๋ยวหอมทำงานเก็บเงินซื้อเอาใหม่ก็ได้”เธอเห็นแค่ไหนก็คิดว่าคงมีแค่นั้น สิ่งที่เธอเห็นมีบ้านและรถยนต์สองคันเท่านั้น

        ชีวิตของเธอไม่ได้หรูหราแต่ก็อยู่อย่างสบายอยากได้อะไรเธอก็ได้ ไม่เคยลำบาก๻ั้๹แ๻่เล็กจนโต ซึ่งเธอไม่เคยระแคะระคายเลยว่าคุณพ่อของเธอที่ไม่ได้ทำงานแต่กลับมีเงินจากไหนมาให้เธอจับจ่ายใช้สอยได้อย่างสบาย

        “คุณทนายครับ ผมขอเอกสาร ฉบับที่ระบุแจกแจงทรัพย์สินหน่อยครับ”คุณทนายยื่นเอกสารฉบับนั้นให้กับอัคราฟ จากนั้นเขาจึงยื่นต่อให้หลานสาวใบหน้าของเธอยังคงมองเขาด้วยสายตาไม่พอใจอยู่

        “อ่านครับ หนูหอม คุณทนายคงอ่านให้ฟังไม่หมดภายในวันนี้หนูหอมเอาไปอ่านเอาเองแล้วกันนะ” ต้นหอมรับเอาเอกสารใบนั้นมาถือไว้ เธอกวาดสายตามองลงไปในเอกสารคร่าวๆ

        “นี่มันอะไรกันคะ คุณพ่อของหอมไม่ได้ทำงาน ธุรกิจก็ไม่มีแต่ทำไมทรัพย์สินกับเงินสดในบัญชีถึงได้มากมายขนาดนี้คะ”สิ่งที่เธอเห็นในเอกสารคร่าวๆทำให้เธอตั้งคำถาม โดยมองหน้าคุณอาหนุ่มทีมองหน้าคุณทนายที เพราะสิ่งที่เธอรู้มากับทรัพย์สินทั้งหมดในเอกสารมันสวนทางกัน

        “ตกลงหนูหอมจะยอมแต่งงานกับอามั้ย”คุณอาหนุ่มยังไม่ยอมตอบคำถามนี้ตราบใดที่เธอยังไม่ยอมรับเงื่อนไขส่วนตัวของเขาอยากให้เธอค่อยๆรู้ทีละเ๱ื่๵๹เพราะสิ่งที่เธอต้องรู้เธออาจจะรับมันไม่ได้ก็ได้

        “หอมยอมแต่งก็ได้ค่ะ แต่ยังไงหอมก็ไม่มีทางยอมมีลูกกับคุณอาเด็ดขาดแค่สองปี แบ่งทรัพย์สินคนละครึ่งจากนั้นก็ทางใครทางมัน”ต้นหอมคิดในใจว่าเธอจะยอมแต่งงานแค่ในนามเท่านั้น

        คำตอบของเธอทำให้ใบหน้าของทุกคนกลับมีรอยยิ้มขึ้นมาเพราะนี่แหละคือสิ่งที่คุณพ่อของเธอและทุกคน๻้๵๹๠า๱

        ซึ่งหลังจากนี้จะเป็๞หน้าที่ของอัคราฟเองที่ต้องเป็๞ฝ่ายทำให้เธอรักและยอมอยู่กับเขาให้ได้ เพื่อให้เขาได้ดูแลเธอตลอดไป

        ทั้งหมดนี้มันคือความหวังดีของทุกคนที่มีต่อเธอไม่ได้มีผลประโยชน์แอบแฝงเพียงแต่สิ่งที่เขาต้องทำไปทั้งหมดก็เพื่อตอบแทนบุญคุณของมิลอัลคุณพ่อของเธอเท่านั้น

        เนื้อความในพินัยกรรมเห็นได้ชัดว่ามิลอัล คุณพ่อของต้นหอม ไม่ได้คิดจะผูกมัดด้วยเงื่อนไขนี้ไปตลอดชีวิตแต่ท่านแค่อยากให้ทั้งสองได้ใช้เวลาสองปีอยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยามีเอกสารสมรสถูกต้องตามกฎหมาย เพื่อศึกษาดูใจกันก่อน เมื่อครบกำหนดสองปี ก็สุดแล้วแต่คนสองคนจะตัดสินใจ

        ส่วนเ๱ื่๵๹ทรัพย์สินที่แบ่งให้คนละครึ่งนั้นบ่งบอกว่ามิลอัลก็รักน้องชายคนนี้ไม่ได้แตกต่างไปจากลูกชายเลยสักนิดสิ่งที่ผ่านมาอัคราฟย่อมรู้ดีว่ามิลอัลเป็๲คนยังไงแล้วอย่างนี้เขาจะปฏิเสธการดูแลสิ่งที่พี่ชายรัก ที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งชีวิตบนโลกได้อย่างไร