เล่าเื่ผี ตัวกินเด็กที่ทุ่งนา
จัดทำโดย : ชายขี้เล่า Story
ชายหนุ่มคนหนึ่ง กำลังกวาดขยะหน้าโรงเรียน เขามีชื่อว่า “ต้น” เป็คนที่เพิ่งเข้ามาทำงานเป็ภารโรงในโรงเรียนแห่งนี้ได้ไม่นาน ต้นพักอาศัยอยู่กับแฟนสาวที่หอพักใกล้ๆ จึงทำให้เดินไปกลับที่พักได้อย่างสะดวก
เขาเคยได้ยินข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับโรงเรียนแห่งนี้มาว่า… มีการหายตัวไปของเด็กนักเรียนหลายคนอย่างปริศนา ไม่ว่าพ่อแม่เด็กๆ จะตามหาแค่ไหนก็ไม่เคยพบเจอ แต่ตัวเขาก็ไม่ได้สนใจข่าวลือนี้มากนัก เพราะโรงเรียนนี้ก็เป็เพียงโรงเรียนเล็กๆ ที่อยู่ไกลจากตัวเมือง บางทีเด็กอาจจะพลัดหลง หรือจมน้ำ อย่างที่มักเคยได้ยินตามข่าวบ่อยๆ มากกว่า
ด้วยความที่เป็คนขยัน และชอบช่วยเหลือคนอื่น ต้นเลยเป็ที่รักของเด็กๆ และครูทุกคนเป็อย่างมาก
วันหนึ่ง ต้น ได้ยินเสียงเด็กนักเรียนทะเลาะกันในตอนพักเที่ยงหน้าห้องเรียน เลยตามไปดู ก็พบว่ามีเด็กชายสามคนกำลังรุมต่อยตีเด็กชายอีกคนที่ล้มลงอยู่ที่พื้น เขาเลยรีบเข้าไปห้าม
ต้น ถามเด็กทุกคนด้วยความสงสัย... “นี่พวกน้อง ทะเลาะกันทำไม เกิดอะไรขึ้น”
เด็กชายที่ดูเหมือนหัวโจก ที่รุมทำร้าย บอกว่า... “ไอทิม มันมาต่อยเพื่อนผมก่อนครับ”
ต้น หันไปถามทิม (เด็กที่ถูกรุมต่อยตี) ว่า… “จริงหรอทิม ไปทำเพื่อนเขาก่อนรึเปล่า”
ทิม มองหน้า ปอน (เด็กหัวโจก) แล้วหันไปบอกต้นว่า... “ปอน มาล้อเลียนพ่อผมก่อนครับ พวกมันมาเรียกผมว่า เป็ลูกไอ้ค่อม”
ต้น ฟังเื่ราวทั้งหมด แล้วคิดว่า ทุกคนต่างมีความผิด ปอนและเพื่อนๆ ไปล้อเลียนพ่อของทิม ส่วนทิมก็เป็คนไปต่อยพวกนั้นก่อน เลยพยายามไกล่เกลี่ยให้ทุกคนขอโทษกันเพื่อจะได้จบเื่
เด็กๆ ทุกคน ไม่กล้าขัดใจต้นที่เป็ผู้ใหญ่กว่า เลยขอโทษกันอย่างไม่ค่อยเต็มใจ ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปเข้าห้องเรียนของแต่ละคน
ต้น ทำงานต่อจนถึง่เย็น จึงเดินทางกลับที่พัก เขานึกถึงเื่เมื่อตอนเที่ยง เวลาที่มองเข้าไปที่ดวงตาของทิม ทำไมถึงรู้สึกเหมือนคนที่ไม่มีแววตา ขอบตาดำคล้ำเหมือนคนไม่ได้นอน นี่ถ้าเป็แถวบ้านเกิดตัวเขา คนที่มีลักษณะแบบนี้ คงถูกมองว่า ถูกผีสิง หรือเป็ผีปอบไปแล้ว สมัยก่อนเขาเคยบวชเรียนที่วัดแถวบ้านเลยพอได้ยินเื่พวกนี้มาบ้าง
เวลาผ่านไปจนถึง่ดึก ต้น กำลังสวดมนต์เตรียมเข้านอน ส่วนแฟนสาวได้หลับไปก่อนแล้ว อยู่ดีๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เขาจึงเดินไปเปิดประตู ก็พบว่ามีผู้ชายสามคนยืนอยู่ข้างนอก
เขาจำได้ว่า มีสองคน เป็ครูที่โรงเรียน คือ ครูชล และ ครูเพชร ส่วนผู้ชายอีกคนนั้นไม่เคยเห็นมาก่อน
ครูเพชร พูดกับต้นว่า… “นี่คือพ่อของปอน ในตอนนี้ปอนและเพื่อนอีกสองคนยังไม่ได้กลับบ้านเลย อยากให้ต้นกับครูชล ออกไปช่วยตามหาข้างนอกแถวนี้ให้หน่อย ส่วนผมกับพ่อของปอนจะเข้าเมืองไปแจ้งตำรวจ.”
ทางต้น ที่ได้ฟัง นึกถึงเื่ที่ปอนทะเลาะกับทิม เลยบอกว่า… “อ่อ… เห็นปอนกับเพื่อนทะเลาะกับทิมเมื่อตอนเที่ยง เดี๋ยวจะลองแวะไปถามทิมที่บ้านดูครับ..ว่าเห็นปอนบ้างรึเปล่า”
หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ครูเพชรและพ่อของปอน ขับรถยนต์ตรงเข้าในตัวเมืองเพื่อไปขอความช่วยเหลือจากตำรวจ ส่วนครูชล เอารถมอเตอร์ไซค์มาเลยชวนต้นนั่งไปด้วยเพื่อไปบ้านของทิม
ก่อนไปต้น เขาได้หยิบมีดคู่ใจมาด้วยเพื่อความอุ่นใจ เสร็จแล้วจึงตามครูชลขึ้นนั่งมอเตอร์ไซค์ไปด้วยกัน จนถึงพื้นที่ทุ่งนาขนาดใหญ่ที่ในตอนนี้เป็่หน้าฝน ทำให้มีดินโคลนตมเฉอะแฉะ จึงไม่สามารถขับรถเข้าไปต่อได้ จึงต้องลงมาเดินกัน
ครูชล บอกว่า... “บ้านทิมอยู่แถวนี้ๆ แหละครับ ผมเคยได้ยินชาวบ้านบอกว่ามีบ้านอยู่หลังเดียวที่ปลายทุ่งนา เป็บ้านของชายหลังค่อมครับ”
ทั้งสองคนเดินไปต่อเรื่อยๆ ได้ยินเสียงพูดเหมือนกระซิบเบาๆ อยู่ใกล้ๆ ว่า… “พี่ต้น ครูชล ผมอยู่นี่ครับ!”
พวกเขารีบมองไปยังทิศทางเสียง มองเห็นว่า เด็กชายปอนกำลังนอนขดตัวอยู่ในกองโคลนตม จึงรีบเดินเข้าไปหาปอนทันที ครูชล ถามปอนทันที… “ปอน! เกิดอะไรขึ้น แล้วเพื่อนอีกสองคนอยู่ไหน”
ปอน ตอบด้วยความกลัวว่า เมื่อตอนเย็น เขาและเพื่อนอีกสองคน แอบตามทิมไปที่บ้าน ตั้งใจว่าจะไปดักต่อยเอาคืน พอไปถึงก็แอบมองแล้วเห็นทิมชี้มายังทางที่พวกเราแอบดูอยู่ พวกตนใที่ถูกจับได้ เลยหันหลังเตรียมจะหนี
แต่!... พอหันหลังกลับไปดู ถึงกับแทบหมดสติ เพื่อนคนหนึ่งที่มาด้วยกัน ถูกชายหลังค่อมที่มาตอนไหนไม่ทราบ จับแขนขึงไว้ แล้วพูด…. “พ่อมาแล้วลูก โชคดีจัง วันนี้พาเพื่อนมาให้พ่อกินด้วย ฮ่าๆ ”
ชายหลังค่อม อ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันแหลม กัดไปที่ท้องของเด็กคนนั้น แล้วกระชากควักเครื่องในออกมากัดกินอย่างเอร็ดอร่อย ปอนรีบชวนเพื่อนอีกคนที่เหลือหนี แต่เพื่อนเขาเกิดเป็ลมช็อกหมดสติ ปอนเลยจำใจหนีคนเดียวทิ้งเพื่อนทั้งสองมาหลบที่กองโคลนนี้อยู่นาน
ทั้งหมดนี้คือเื่ที่ปอนเล่าให้ฟัง ครูชล ดูใมาก ส่วนต้นยังมีสติอยู่ เพราะเขาเคยบวชเรียนมาก่อนและพอเคยเห็นเื่แบบนี้มาบ้างเหมือนกัน
ต้น บอกว่า… “เดี๋ยว ปอน กลับไปรอกับครูชลนะ พี่จะไปตามเพื่อนเราอีกคนให้เอง บ้านทิมอยู่ข้างหน้านี้ใช่มั้ยครับครูชล..”
ต้นพูดเสร็จ หันหลังกลับไปมองครูชล ก็พบว่าที่คอของครูชลในตอนนี้ มีมือสีดำกำลังใช้เล็บจิกฝังที่คอหอยของครูชล ยังไม่พอ เ้าสิ่งนั้น… มันยังใช้มือประกบหัวของเขาแล้วบิดกลับหลังพร้อมกระชากหัวครูชลออกมาโดยมีกระดูกสันหลังถูกดึงติดออกมาด้วย…
เผยให้เห็นตัวประหลาดที่ดูเหมือนผู้ชาย มีิัสีดำ และฟันแหลมคมเต็มปาก หัวล้าน มันมีลักษณะคล้ายคนหลังค่อม ที่ในตอนนี้มันกำลังเลียกินเนื้อที่ติดอยู่รอบๆคอของครูชลอย่างตะกละตะกลาม
มันมองมาที่ต้น แล้วพูดด้วยเสียงแหลมๆ ว่า… “อ่า… รสชาติดีใช้ได้เลยหวะ ถือว่าอร่อยสำหรับผู้ใหญ่ แต่กูชอบเนื้อเด็กมากกว่า ไอ้เด็กสองนั้นกูกินเครื่องใน ไส้ แขนขา หักกระดูกอ่อนทีละท่อน กินจนหมดไม่เหลืออะไรเลย ฮึ ฮึ ฮึ..”
“ปอน รีบหนีไปที่โรงเรียนเดี๋ยวนี้เลย เร็วเข้า!.........” ต้น รีบสั่งปอนให้วิ่งหนีไป /ทางด้านปอนที่ได้ยินก็รีบทำตาม วิ่งหนีไปแบบไม่คิดชีวิต
ตัวประหลาด ที่เห็นปอนหนีไป ได้พูดว่า... “มึง ทำให้เนื้อของข้าหายไป ถ้าอย่างงั้น กูจะกินมึงแล้วกัน ฮ่าๆๆๆ …”
ต้น ในตอนนี้ไม่มีความกลัวเลย เพราะเป็คนที่มีดีพอตัว และเคยบวชเรียนมาก่อน เขาหยิบมีดที่นำติดตัวออกมา มีดเล่มนี้เขาได้รับมาจากพระอาจารย์ที่นับถือเมื่อครั้งตอนบวชเป็พระ ผ่านการทำพิธีปลุกเสกอาคมเข้มแข็ง และเคยถูกใช้ปราบผีร้ายมามากมาย ไม่ว่าจะเป็ ผีปอบ กระสือ เสือสมิง ตกทอดจากรุ่นสู่รุ่นจนมาถึงมือต้น…
ตัวประหลาด วิ่งเข้ามาใช้มือที่มีเล็บแหลมจะคว้าตัวต้น แต่เขาเบี่ยงตัวหลบได้ทัน และใช้มีดแทงไปที่หน้าอกของมันอย่างแรง ตัวประหลาดกรีดร้องด้วยความเ็ป มันถอยตัวออกมา เอามือกุมแผลที่มีเืไหล แล้วพูดว่า… “มีของดีนี่หว่า ฮึๆ ...”
ตัวประหลาด วิ่งหนีต้นไปอย่างขี้ขลาด หายตัวไปในสุดทางในความมืดที่ปลายทุ่งนา ต้นรีบตามไปจนมองเห็นบ้านเก่าๆ หลังหนึ่ง เลยเปิดประตูเดินเข้าไปอย่างระวัง
เขาเดินสำรวจภายในบ้านเรื่อยๆ ก็พบกับศพของเด็กชายหญิงห้าคน ที่ตอนนี้มีิัเหี่ยวแห้ง ศพทั้งหมดถูกมัดติดกันเหมือนใช้ในการทำพิธีกรรมบางอย่าง เขาเดินเข้ามาอีกห้อง มีกระถางข้างในมีกองเนื้อตับไตไส้พุงที่ดูเหมือนว่าจะเน่าแล้ว ส่งกลิ่นเหม็นไปทั่ว
มีเสียงดังขึ้นรอบบ้าน... “กูแข็งแกร่ง เพราะกินเด็กพวกนี้ ยิ่งกิน ยิ่งอร่อย กูหยุดตัวเองไม่ได้เลย เนื้อเด็กนี่มันโคตรดีจริง อยากกินทุกวันเลย ฮึ ฮึ ฮึ…”
ตัวประหลาด มันแอบอยู่ใต้เพดานในห้อง ต้นที่ไม่ทันระวัง ถูกมันกระโจนเข้าใส่จนล้มลง มีดที่ถือมาหล่นออกจากมือทันที มันค่อมตัวเขา แล้วอ้าปากกว้างๆ ที่มีฟันแหลม เตรียมจะกัดมาที่ใบหน้าเขา แต่ต้นขยับตัวหันเอาหัวไหล่มาบังจนถูกมันกัดเข้าหัวไหล่เต็มๆ มีเืไหลออกมา ตัวประหลาดพูดอย่างสะใจว่า… “เฮ้ย... เนื้อมึงอร่อยดีนะ ฮ่าๆ ”
ต้น อาศัยจังหวะที่ตัวประหลาด หัวเราะลำพองใจ เอื้อมมือไปหยิบมีดที่หล่นอยู่ข้างตัว แล้วเสียบแทงไปที่คอของมัน ตัวประหลาดผงะ ถอยตัวออกมาร้องโหยหวนด้วยความาเ็ ต้นแทงซ้ำอีกครั้งไปที่หัวของมันพร้อมกระชากมีดออกมา
ตัวประหลาด ที่ถูกแทงศีรษะ มันคลานออกจากบ้านไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว ต้นรีบตามไปดู เห็นมันกำลังนอนอยู่ที่กองโคลนตม ร่างกายมันหดเล็กลงกลายเป็ชายแก่หลังค่อมร่างกายผอมแห้ง นอนตายอยู่ตรงนั้น
เมื่อจัดการกับมันได้แล้ว ต้นประคองตัวเองที่าเ็ เดินกลับไปที่โรงเรียน กว่าจะถึงก็เป็่เกือบเช้าพอดี ที่โรงเรียนตอนนี้ มีครูเพชร และปอนที่ได้เจอพ่อ พร้อมตำรวจอีกหลายคนอยู่เต็มไปหมด
ครูเพชร ที่เห็นต้นาเ็หนัก เลยรีบพาตัวเขาไปส่งรักษาที่โรงพยาบาลในตัวเมืองทันที
ครูเพชร แวะมาเยี่ยมต้นที่โรงพยาบาล ต้นได้เล่าเื่ที่เจอให้ฟัง พอครูเพชรถึงกับใ ไม่คิดว่าจะมีเื่แบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ เคยมีคนพูดอยู่บ้างว่าที่เด็กๆ หายตัวไป อาจถูกผีลักพาตัว บางคนก็ว่าเป็ฝีมือของผีปอบ ซึ่งเป็ความเชื่อของคนแถวนั้น
ต้น ได้บอกครูชล ว่า… “สมัยบวช ผมเคยได้ฟังเื่คล้ายๆ แบบนี้มาเหมือนกัน แต่ไอ้ตัวประหลาดนั้น มันคือตัวอะไรไม่รู้ แต่คิดว่าคงเป็คนที่เล่นอาคม แล้วถูกของเข้าตัวจนกลายเป็อสูรกาย อาจจะคล้ายๆ กับเสือสมิงหนะครับ”
หลังจากนั้นไม่กี่วัน ต้นหายดีจนกลับบ้านได้ ทางชาวบ้านที่ทราบข่าว ช่วยกันนำศพของครูชล และเด็กๆ ที่เจอในบ้านมาทำพิธีกรรมตามศาสนา ศพชายหลังค่อม ชาวบ้านนำไปเผาทำลายตามความเชื่อ ส่วนเด็กชายทิม ไม่มาโรงเรียน และไม่เคยมีใครพบเห็นอีกเลย…
มีเื่น่ายินดีเกิดขึ้น แฟนสาวของเขากำลังตั้งท้องได้ห้าเดือนแล้ว ทุกตนต่างดีใจมาก ต้นดูแลแฟนของเขาเป็อย่างดีใน่นี้
เช้าวันนี้ ต้นได้ออกไปทำงานตามปกติ โดยมีแฟนสาวมาส่งที่หน้าประตู เมื่อต้นออกไปทำงานแล้ว เธอจึงปิดประตูห้องแล้วกลับมานอนที่เตียง
ระหว่างที่เคลิ้มกำลังจะหลับ มีมือของใครบางคนมาลูบวนที่หน้าท้อง เธอจึงลืมตา หันไปดูข้างเตียง เห็นเด็กผู้ชายใส่ชุดนักเรียน เด็กคนนั้นยิ้ม และพูดว่า… “ลูกของพี่ต้น เนื้อคงนุ่ม ท่าทางน่าอร่อย ตัวอ่อนเด็กคนนี้ผมขอนะครับ พี่ไม่ต้องห่วงนะ กินลูกพี่เสร็จแล้ว ผมจะกินพี่ต่อเลยครับ………”
2K
