ตอนที่ 19 จุดจบของเื่ราว
“เชี้ยไรวะเนี่ย?” นิคถึงกับอุทานออกมาเมื่อได้เห็นหัวที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับเอ็กซ์ที่เหมือนกันอย่างกับฝาแฝด
“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน…” ขนาดเอ็กซ์เองก็ยังไม่รู้ว่าทำไมผีพระหัวขาดถึงมีใบหน้าคล้ายกับเขาได้
ทั้งสองยืนงุนงงและไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดี แต่แล้วในตอนนั้นภาพบางอย่างก็โผล่เข้ามาในหัวสมองของทั้งสอง ฉายภาพให้เห็นถึงวัดศรีสินในสมัยอดีต ใน่เวลาที่รุ่งเรืองของวัดมีญาติโยมเข้ามาทำบุญภายในวัดอย่างไม่ขาดสาย
เอ็กซ์ในอดีตชาติที่แล้วเคยเป็พระภิกษุประจำอยู่วัดนี้ เอ็กซ์เป็พระภิกษุที่ดีชอบช่วยเหลือญาติโยมใครขอให้ช่วยเขาก็พร้อมที่จะช่วยเหลือไม่ว่าจะเป็อะไรก็ตาม
แต่แล้วในวันหนึ่งมีชายสภาพร่อเร่าเ็สาหัสมาขออาศัยอยู่ภายในวัด เอ็กซ์ที่เกิดรู้สึกสงสารจึงรับมาดูแลและรักษา แต่แล้วพวกกลุ่มโจรก็บุกเข้ามาในวัด ตามหาชายคนนั้นจะเอากลับไปดูแลเอง เอ็กซ์ที่ไม่ยอมรับว่าพวกเขาจะมารับผู้ชายคนนั้นไปดูแลจึงเริ่มขัดขวางกลุ่มโจรนั้น พวกมันจึงเริ่มสังหารหมู่พระทุกรูปที่เห็นพร้อมกับตัดหัวไปเป็รางวัล
หนึ่งในนั้นก็คือเอ็กซ์ในชาติที่แล้วที่โดนนิคหนึ่งในโจรตัดหัวไป วัดศรีสินถูกเผาจนราบไม่เหลือสักชีวิตให้รอดกลับไป
ต่อมานิคที่รู้สึกผิดทำให้เขาขโมยเศียรพระกับหัวของเอ็กซ์จากกลุ่มโจรกลับมาไว้ที่วัดศรีสิน เขานำมันมาใส่ไว้ในกล่องเหล็กและขอขมาก่อนจะฆ่าตัวตายไปเพราะความเกลียดชังที่มีต่อตนเอง
ทั้งสองกลับมายังโลกปัจจุบัน ถึงพวกเขาจะเข้าใจอะไรต่างๆ ได้มากแล้วแต่ที่ยังคงสงสัยคือทำไมเอ็กซ์ถึงมีสองคนได้ คนหนึ่งกลับมาเกิดใหม่เป็มนุษย์ อีกคนกลายเป็ิญญา
“หรือเป็เพราะิญญาของกูแยกจากกัน?”
“หมายความว่าไง?” นิคที่งงว่าจู่ๆ เอ็กซ์ก็เอ่ยอะไรออกมาก็ไม่รู้
“ก็ั้แ่เด็กๆ กูโชคร้ายมากเลย อาจเป็เพราะิญญาของกูแยกออกจากกันทำให้ดวงโดนแบ่งด้วยไง”
“อ้อ อย่างงี้นี่เอง แล้วจะทำยังไงต่อกับเศียรพระแล้วไหนจะหัวของมึงละ?”
“อืม…เอางี้ดีกว่า เดี๋ยวเอาเศียรพระไปบริจาค ส่วนหัวของกูเนี่ยเอาไปทำพิธีชำระล้าง”
“อืมมม เป็ความคิดที่ดี” นิคเห็นด้วยกับไอเดียของเอ็กซ์
“แล้วเราจะกลับยังไงดี? พวกผีเร่ร่อนมันป้วนเปี้ยนตรงทางออกด้วย ถ้าเราออกไปมีหวังได้ตายแน่”
เอ็กซ์คิดอยู่สักพักก่อนจะมองไปที่เศียรพระ
“เศียรพระน่าจะปกป้องเราได้”
“ห๊ะ! ยังไง?”
“ก็เศียรพระมันเป็ของศักดิ์สิทธิ์ใช่มั้ยละ? เพราะฉะนั้นมันน่าจะช่วยเราฝ่าพวกผีไปได้นะ”
นิคเข้าใจที่เอ็กซ์จะสื่อแล้วจึงพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของเขา
“งั้นก็ไปกันเถอะ”
ทั้งสองมายังหน้าวัด เอ็กซ์หยิบเศียรพระออกมาจากห่อผ้า ส่วนนิคก็ถือหัวของเอ็กซ์ในชาติที่แล้วที่ห่อด้วยผ้าถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยากถือก็ตาม แต่เอ็กซ์เป็คนขอร้องเขาเอง ทั้งสองค่อยๆ ก้าวเท้าลงบันไดไป ทันใดนั้นฝูงเงาผีเร่ร่อนก็ลอยกันมาเต็มท้องฟ้า
แต่แล้วพวกมันกลับไม่กล้าเข้ามาใกล้พวกเขาทั้งคู่แม้แต่น้อย เมื่อพวกเขาเดินไปข้างหน้าเพื่อลงไปยังด้านล่างูเาสัมภเวสีทั้งหลายต่างขยับถอยเปิดทางให้พวกเขาเดินลงไปได้อย่างสะดวกสบาย
“ได้ผล!”
“งั้นเรารีบไปกันเถอะ”
ทั้งสองรีบลงจากเขาและขับรถกลับบ้านโดยทันที หลังจากนั้นพวกเขาทั้งคู่ก็บริจาคเศียรพระของวัดศรีสินให้พิพิธภัณฑ์ ส่วนหัวของเอ็กซ์ในชาติที่แล้วพวกเขาก็นำมาทำพิธีโดยได้เชิญพระหลายสิบรูปมาทำพิธีให้
หลังเลิกพิธีเอ็กซ์และนิคก็นำเถ้ากระดูกไปโปรยที่แม่น้ำ ก่อนจะกลับมายังบ้านแต่พวกเขากลับเจอกับคนๆ หนึ่งที่ยืนรออยู่หน้าบ้าน เขาเป็ชายตัวสูงพอๆ กับพวกเขา สวมจีวรและสบงแถมยังหนากว่าปกติ และพอเขาหันใบหน้ามาทางเขากลับเป็ใบหน้าของเอ็กซ์ ทั้งสองจึงรู้ได้ทันทีว่าเขาคือิญญาพระหัวขาดที่คอยหลอกหลอนมาหลายวัน
“ขอบคุณพวกโยมมากเลยนะ ที่เอาหัวของอาตมากับเศียรพระมาได้”
“ไม่เป็ไรหรอกครับหลวงพี่”
“งั้นอาตมาก็คงไม่ยึดติดอะไรแล้ว คงจะกลับมาเป็ส่วนหนึ่งกับโยมเอ็กซ์อีกครั้งได้แล้ว”
คำเอ่ยนั้นทำเอาทั้งสองคนงง แต่แล้วจู่ๆ ร่างของพระท่านก็สว่างขึ้นก่อนจะแตกเป็ละอองสีทองและเข้าไปในร่างของเอ็กซ์
“เชี้ยไรวะเนี่ย?! เอ็กซ์เป็ไรมั้ย?” นิคที่ห่วงตัวของเอ็กซ์ก็กังวลขึ้นมา
“ไม่…คือมันรู้สึกดีมากกว่า ดูเหมือนส่วนหนึ่งของกูจะกลับมาแล้ว” นิคโล่งใจที่ได้ยิน ก่อนที่ทั้งคู่จะกลับเข้าบ้าน
“แล้วจากนี้จะเอาไงต่อนิค?” เอ็กซ์เอ่ยถามขึ้นมาขณะเดินเข้าบ้านนิคหันไปหาหมอผีของเขาก่อนจะคิดอยู่สักพัก
“อืม…ก็น่าจะกลับไปทำงานเดิมน่ะ แล้วเอ็กซ์ละ?”
“ก็ว่าจะอยู่ที่นี่ต่ออะ ไม่มีที่อยู่อื่นด้วย” นิคหยุดเดินก่อนจะหันมามองเอ็กซ์
“เอางี้มั้ย ไปอยู่ด้วยกันมั้ย?”
“จะชวนแต่งงานว่างั้น?”
“ไม่ดิ! ก่อนแต่งก็ต้องคบกันก่อน”
เอ็กซ์ขำกับท่าทีของชายหนุ่มหน้าหวาน
“งั้นคบกันมั้ยล่ะ?” เอ็กซ์เอ่ยถามพร้อมกับหยิบดอกไม้ไหว้พระส่งมาให้กับนิค
นิคยิ้มออกมาเขาพยักหน้าด้วยความเต็มใจ
“ได้ดิ!”
สุดท้ายทั้งสองก็ตกลงคบกัน เอ็กซ์จึงย้ายมาอยู่กับนิคที่กรุงเทพ พอถึง่วันหยุดทั้งคู่ก็กลับมาเที่ยวกันที่ลำปาง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาอย่างรวดเร็ว นิคได้เลื่อนขั้นเป็หัวหน้าฝ่ายงาน ส่วนเอ็กซ์เข้าทำงานในบริษัทเดียวกันกับนิค
ทั้งสองใช้ทำงานประจำได้ 2 ปี จึงตัดสินใจไปใช้ชีวิตอยู่ที่ลำปางโดยทำธุรกิจส่งออกผักปลอดสารพิษ ร่วมกับทำรีสอร์ทให้นักท่องเที่ยวได้เข้ามาเที่ยวมาพักผ่อนจนประสบความสำเร็จและตัดสินใจแต่งงานกัน
ณ วันแต่งงาน
ลมเย็นพัดผ่าน ละอองแดดอ่อนๆ ส่องกระทบลงบนพื้นหญ้าเขียวขจี ที่แห่งนี้คือบ้านของเอ็กซ์ที่ทั้งคู่เลือกที่จะแต่งงานกันที่นี่เพราะมันเป็จุดเริ่มต้นความรักของพวกเขา
ทั้งสองยืนอยู่กลางสนามหญ้าหน้าบ้าน บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะของเพื่อนๆ ที่มาในงานเล็กๆ งานแต่งงานที่ไม่มีความอลังการแต่เต็มกับไปด้วยความหมาย
เอ็กซ์ยืนมองนิคที่อยู่ตรงหน้าพร้อมกับยิ้มอย่างอ่อนโยน ใบหน้าของนิคมีแววความสุขที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เขาสวมชุดสูทสีขาวเรียบง่ายที่ดูดีในทุกสัดส่วน แต่สิ่งที่ทำให้เอ็กซ์หลงรักเขาไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่เป็ความจริงใจที่ซ่อนอยู่ในดวงตาคู่นั้น
“ผมสัญญาว่าจะมีวันปล่อยให้คุณต้องเจอกับความอันตราย ผมจะดูแลคุณด้วยชีวิตของผมจนแก่เฒ่า” เอ็กซ์กล่าวเสียงเบา มือของเขาจับมือนิคแน่นขึ้น
“ขอบคุณนะ ผมก็จะรักและดูแลคุณไปจนแก่เฒ่าเช่นกัน” นิคตอบเสียงแ่ พร้อมยิ้มให้เอ็กซ์ด้วยความมั่นใจ
พิธีดำเนินไปอย่างเรียบง่าย คำสัญญาระหว่างทั้งสองถูกกล่าวออกมาอย่างจริงใจ ไม่มีสิ่งใดที่ทั้งคู่้ามากไปกว่าความรักและความเข้าใจที่มีให้แก่กัน
เมื่อถึง่ที่เอ็กซ์ต้องสวมแหวนให้นิค เขามองแหวนที่อยู่ในมือแล้วก็อดยิ้มไม่ได้
8K
