เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 34 ทักษะ​

แม้เต้าหมิงจะสงสัยว่าน่าหลันถึงมีความรู้มากมายนัก

ซึ่งเต้าหมิง คาดเดาว่าน่าหลันเข้ามาในพรรคจันทรคราส​ก่อนตน แล้วยังเป็นลูกศิษย์​ของลี่ฮว๋า ที่มีสถานะ​เป็น​อาจารย์​ปรุงยาในพรรคจันทรคราส​อีกด้วย จึงอาจได้รับการสั่งสอนความรู้​หลายอย่างช่วงที่เป็นลูกมือให้ลี่ฮว๋าก็ได้​

"เต้าหมิงต้องการ​ลงประลอง โดยให้น่าห​ลัน​เป็นคนเลือกคู่ต่อสู้​ให้?" ในใจน่าหลันดังออกมา​

"ไม่สิ เมื่อกี้บอกว่า ให้เลือกสิ่งของน่าสนใจ​ให้?"

"ให้​เลือกสิ่งของน่าสนใจ​ ไม่ใช่เลือกรายชื่อผู้ท้าประลอง?"

น่าหลัน ย้ำอีกครั้ง จนเต้าหมิงพยักหน้า​ยืนยัน

"เจ้าคิดจะประลองกับใครก็ได้ เพียงเพราะอยากได้สิ่งของจากคนนั้นนี้นะ"

ตาโตเหมือนนกฮูก​ จ้องมอง​มาที่เต้าหมิงอย่างตกตะลึง

"เต้าหมิง คิดว่าตนเองเก่งกาจ​ไร้เทียม​ทาน​ขนาดนั้นเลย?" เสียงในใจน่าหลันดังออกมา

"เจ้าอย่าลืมสิว่าข้ามีระดับปราณ​นายเหนือหัวไปแล้ว" เสียงปลุกสติน่าหลันให้ตื่นจากภวังค์

"จริงด้วย" ได้ยินเช่นนั้น น่าหลันก็ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท

"อ๊ะ แต่ว่ายังมีศิษย์สายนอก​คนเก่าๆที่อยู่พรรคมานานหลายปี" น่าหลัน นึกเรื่องสำคัญออกมาได้

จากนั้น​จึงเล่าให้เต้าหมิงฟังทันที

ศิษย์​สายนอกที่อยู่มานานไม่สามารถ​สอบผ่านการเลื่อนสายได้ ทำให้​ต้องยังคงอยู่ในสถานะนี้ต่อไป แต่ใช่ว่าคนเหล่านั้นจะไม่แข็งแกร่ง​ เพราะยิ่งอยู่นานลมปราณ​ก็มีโอกาสเลื่อนระดับได้เช่นกัน แม้โอกาส​แบบนั้นจะมีน้อยก็ตาม

เมื่อไรที่ระดับ​ลมปราณ​นายเหนือหัว การจะเลื่อนสายก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็น​อะไรนัก ซึ่งเหลือแค่รอคอยเวลาการสอบเลื่อนสายเท่านั้น​ และศิษย์​เก่าที่อยู่มานานก็มีโอกาส​ฝึกทักษะ​ที่แข็งแกร่ง​ ร้ายกาจมาก​ จนอาจเข้าขั้น​ชำนาญแล้ว

ต่อให้เต้าหมิงมีระดับลมปราณ​นายเหนือหัว แต่หากเจอกับทักษะร้ายกาจ​ก็มีสิทธิ์​บาดเจ็บ​หนักได้

"เจ้าคิดว่าข้าอ่อนแอ​ขนาดนั้น?"

สายตาเต้าหมิงจ้องมอง​มาที่น่าหลันอย่างแน่วแน่

"เอ่อ...ไม่"

น่าหลัน จดจำการต่อสู้​ของเต้าหมิงที่มาช่วยตนได้อย่างชัดเจน

"ตกลง" เมื่อเห็นสายตาเต้าหมิงยังคงจ้องมอง​มาที่ตนอย่างไม่หยุด จึงตัดสินใจ​ทำตามที่เต้าหมิงต้องการ​ทันที

"เยี่ยม" ได้ยินเช่นนั้น เต้าหมิงก็พึงพอใจ​ขึ้นมา

แม้ว่าสายตาของเต้าหมิงที่จ้องน่าหลันจะแตกต่าง​กับการจ้องมองคู่ต่อสู้​ แต่ด้วยสายตาที่แสดงออกมาก็บ่งบอก​ถึงความมุ่งมั่น​ ต้องการ​อยากลงประลองอย่างชัดเจน

ระหว่างที่น่าหลันเลือก เต้าหมิงก็มองสิ่งของที่ตนน่าจะคาดเดาได้ไปด้วย ซึ่งก็คือ ทักษะ ที่ตนยังไม่มีใช้เลย แม้จะมีวิทยายุทธ​ในโลกที่ผ่านมาแล้วก็ตาม แต่คงใช้ได้อีกไม่นานแน่

หากต้องเจอกับจอมยุทธ​ระดับปราณ​สูงๆกว่านี้ คงต้องหวังเพิ่งทักษะ​ของโลกใบนี้มาประยุกต์ใช้​ด้วย​

รายชื่อทักษะต่างๆ ​สายตาเต้าหมิงมองผ่านอย่างรวดเร็ว​

เดือนหงาย, ข้างแรม, จันทรทมิฬ, เดือนเพ็ญ, เหลืองอำไพ, จันทรฉาย, จันทรกระพริบ, จันทรสาดส่อง, จันทรส่องแสง​

"หืม"

ทันใดนั้นสายตาเต้าหมิงก็หยุดลง เมื่อค้นพบรายชื่อทักษะ​ที่ตนเคยเห็นมาก่อน

"ทำไม ทักษะ​ของพวกโจรจันทรเสี้ยว​ ถึงมีอยู่ในตัวศิษย์​พรรคจันทรคราส​ด้วย?"

ความสงสัย​ปรากฏ​ออกมาทันที

"อย่าบอกนะว่า...เกี่ยวข้อง​กัน!!!"

สมองวิเคราะห์​อย่างรวดเร็ว​ เมื่อทักษะ​ที่ตนเองเคยเห็นกับมีศิษย์​นำมาใช้เป็นของเดิมพันเช่นนี้

"หมายความว่าไงกันแน่?"

เต้าหมิง สงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ

"เห็นทีต้องลองหาเวลา​สืบเรื่องนี้ดูหน่อยแล้ว"

เต้าหมิงพักเรื่ิอง​คาใจเอาไว้ หันมาสนใจการประลองเบื้องหน้าแทน

"สนใจทักษะ?" น่าหลัน ถามออกมา หลังจาก​เห็นสายตาเต้าหมิงมองพวกทักษะ​อยู่นาน

"นิดหน่อย" จากนั้น​เต้าหมิงจึงนึกได้ว่า มีห้องสมุด​เคลื่อนที่อยู่ใกล้กับตนเองนี้

จากนั้น​เต้าหมิง จึงให้น่าหลันช่วยเลือกทักษะ​ที่มันน่าสนใจมาให้ตนเอง

"ข้าว่าเจ้าอย่าเลือกทักษะ​เลย" เสียงเตือนออกมา บอกกล่าวแก่เต้าหมิง

"ทำไม?" หลังจาก​ได้ยินน่าหลันอธิบาย​จึงเข้าใจ​ขึ้นมาทันที

โดยทักษะ​ของพรรคจะให้ได้แค่ยืมเท่านั้น ต่อให้นำมาเดิมพันแต่หากมีระยะเวลาเหลือน้อย ก็ไม่คุ้มเสียในการได้มันมา สู้เจ้าไปเลือกจากในคลังสมบัติ​เองดีกว่า แม้จะมีค่าใช้จ่ายในการยืม แต่ก็สามารถ​ยืมออกมาได้อย่างเต็มที่ ดีกว่ามาได้ทักษะ​จากการประลองด้วยซ้ำ

"อืม" ตอนนี้​เข้าใจ​แล้วว่าน่าหลันถึงไม่ให้ตนเลือกทักษะ​มาแบบนี้

"คงเอาไว้​หลอกล่อเจ้าพวกศิษย์​หน้าใหม่สินะ" ในใจคาดเดา​จุดประสงค์​ของอีกฝ่ายขึ้นมาได้ทันที

ด้วยการที่มีศิษย์​สายนอกอยู่มานาน จึงมองเห็นศิษย์​ใหม่เหล่านี้เป็นเหมือน หมูในอวย ไม่น่าจะรู้เรื่องผลดี ผลเสียพวกนี้แน่

"โชคดีที่ข้ามีเจ้าอยู่" เต้าหมิง ชื่นชม​ในความรอบรู้​ของน่าหลันอย่างมาก หากไม่ได้​น่าหลันชี้แนะ ป่านนี้คงเป็นหมูในอวยไม่ต่างจากคนอื่นแน่

น่าหลัน ได้ยินเต้าหมิงชมตัวเองเช่นนี้​ ก็รู้สึกเขินขึ้นมา ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครชื่นชมตัวเธอเลย

"เดี้ยวสิ!!!"

"แล้วการที่เอาของพวกนี้มาเดิมพัน...ไม่กลัวว่ามันจะหายรึไงกัน" เต้าหมิง ฉุกคิดขึ้นมาได้

"ข้าก็ไม่แน่ใจ​เหมือนกัน" น่าหลันก็ไม่ค่อยเข้าใจความคิดคนพวกนี้เท่าไร

บางทีศิษย์​เก่าๆคงคิดว่าศิษย์​ใหม่คงไม่น่าจะทำหาย จึงไม่กลัวเรื่องพวกนี้กัน แล้วคงไม่มีศิษย์​ใหม่กล้าทำทักษะ​สำคัญแบบนี้หายแน่ เพราะอย่างน้อยมันก็ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตน และอีกอย่าง​หากถึงเวลากำหนดคืนแล้ว แต่ไม่เอาไปคืนก็จะถูกค่าปรับสิบเท่าขึ้นมาทันที ซึ่งหากศิษย์​เก่าที่ลงชื่อผู้ยืมมาเองจากคลังสมบัติ​ล่วงรู้​เรื่องนี้เข้าก็จะตามไปเอาเรื่อง​กับศิษย์​ใหม่คนนั้นแน่ จึงไม่มีใครกลัวศิษย์​ใหม่ทำทักษะ​หาย​

"ค่าปรับสิบเท่า?"

"ใครจ่าย?"

ความสงสัยเกิดขึ้นมา

"คนที่ไปยืมทักษะ​พวกนี้จากคลังสมบัติ​ต้องจ่าย"

ซึ่งหากศิษย์เก่า​เป็นคนยืมแล้วนำมาเดิมพัน​ในการประลองแบบนี้ ต่อให้พ่ายแพ้​จนถูกนำของเดิมพันไป แต่ชื่อคนยืมยังคงเป็นชื่อศิษย์​เก่าอยู่ดี

"เจ๋ง" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์​ปรากฏ​ออกมาทันที

???

น่าหลันเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกว่าเหมือนจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น​เร็วๆนี้แน่