หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา

    ดื้อด้าน

    “ข้าก็ไม่ได้หวังจะให้ท่านอาจูบปากป้อนยา ถ้าจะต้องให้ท่านป้อนยาทางปากมิสู้จุ๊บปากกับอูฐ เหม็นเน่าตัวนั้นดีกว่า”ชี้มือไปที่อูฐที่นอนสบายอยู่ตรงนั้น ต้าหมิงคุนสาวเท้าจากไป หลันเล่อเบ้ปาก“คนอะไรร้อยวันพันปีไม่เคยแย้มยิ้ม ปวดท้องขับถ่ายลำบากรึไร จึงได้แต่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ