รักนะยายจอมแก่น

ตอนบ่ายปราง มายด์ ชยากับเอกก็มาที่โรงพยาบาล ทุกคนทักทายพ่อแม่แคทกับพ่อแม่ปรินที่นั่งอยู่โซฟามุมห้อง แล้วก็เดินมาหาแคทที่นั่งกึ่งนอนอยู่ที่เตียงโดยมีปรินนั่งปอกส้มให้กิน 

แคทจะปอกเองแต่ปรินไม่ให้เธอจึงต้องยอม เขาดูแลแคททุกอย่างจนพ่อกับแม่ของทั้งคู่ที่มองอยู่ห่างๆพากันอมยิ้ม 

“ยายแคทรู้มั้ยว่าเธอดังใหญ่แล้วนะ”ปรางบอก 

เธอเดินเข้ามาหา แคทหันไปทำหน้ามีคำถาม 

“ใช่เลย ก็ตอนที่เธอสู้กับคนร้ายมีคนที่ไปดูเขาถ่ายคลิปไว้ แล้วเอาไปลงในเฟสและก็มีคนที่เข้าไปดูแชร์ต่อๆกันไป มีคนเข้าไปเม้นท์กันเพียบกดถูกใจก็หลายพันคนเลย”มายด์บอก 

แคทอึ้งมองหน้าปริน

“ไหนขอพี่ดูหน่อยสิ”ปรินบอก 

ปรางจึงเปิดให้เขาดู 

“คนที่เข้าไปเม้นท์ส่วนใหญ่จะชื่นชอบแคทมาก ที่สามารถสู้กับผู้ชายตัวโตๆได้”ชยาบอก 

“และมีบางคนก็บอกอยากเจอแคท บางคนก็อยากรู้จักทักถามกันใหญ่ว่ามีใครรู้จักผู้หญิงในคลิปบ้าง พี่เข้าไปอ่านยังขำๆเลย”เอกบอก 

“นี่ถ้ามีใครรู้ว่าผู้หญิงในคลิปมานอนอยู่ที่โรงพยาบาลนี้ล่ะก็ คงจะวุ่นวายน่าดู”ปรางบอกยิ้มๆ 

“ไม่สนุกนะจ๊ะ”แคทบอกมายด์กับปราง

แคทมองปรินที่ยังก้มหน้าดูคลิปและอ่านคอมเม้นท์ด้านล่างอยู่ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันท่าทางไม่พอใจนิดๆ

“มีอะไรหรือป่าวคะ พี่ปริน ทำไมทำหน้าเครียดอย่างนั้นล่ะ”แคทถาม 

“ในนี้คนที่เม้นท์ส่วนมากเลยเป็๲ผู้ชาย และแต่ละคนอยากได้เราเป็๲แฟนกันทั้งนั้น แล้วเราจะให้พี่ทำหน้าดีใจเหรอที่มีคนมาบอกชอบแฟนตัวเองลงเฟสเนี่ย”ปรินบอก ทำหน้าขรึมๆเสียงจริงจังมาก

“มีคนรักดีกว่ามีคนเกลียดนะคะ พี่ปรินน่ะคิดมาก เขาไม่รู้จักแคทเสียหน่อย เขาแค่ชื่นชมไปตามคลิปน่ะ”แคทบอก 

เธอมองปรินยิ้มๆ

“ไหน ขอพ่อดูคลิปบ้างสิ อยากรู้ว่าแคทไปทำยังไงข้อเท้าถึงได้หัก”พ่อแคทบอก แล้วเดินเข้ามาที่ข้างเตียง

แคทกำลังจะห้ามแต่ปรางส่งมือถือไปให้พ่อแคทแล้ว 

พ่อแคทดูคลิปไปเงยหน้ามามองแคทไปด้วย สายตาของพ่อแคทที่มองเธอมีความเป็๞ห่วงแคทมากกว่าที่เคย พ่อรู้ว่าแคทกลัวว่าจะเป็๞ห่วงเลยไม่ยอมบอกเ๹ื่๪๫ทั้งหมดให้รู้ 

“ก็เตะแบบนี้ ข้อเท้าจะไม่หักได้ยังไง เด็กดื้อเอ๋ย”พ่อแคทพูด

พ่อเดินเข้าไปดึงตัวแคทที่นั่งบนเตียงมากอด เอามือลูบผมแล้วเอาคางมาเกยไว้ที่หัวของแคท 

แคทเอามือโอบรอบเอวพ่อ เธอรู้ว่าพ่อ๻๠ใ๽ที่เห็นคลิปนั้น พ่อคงไม่ได้คิดว่าเธอจะโดนเอามีดจี้คออยู่แล้วเธอก็เลี่ยงที่จะไม่พูดเพราะแบบนี้ 

“มีอะไรกันพ่อลูก ในคลิปมีอะไรหรือป่าว”แม่แคทถาม 

แม่แคทแปลกใจที่เห็นพ่อเข้ามากอดแคทหลังจากดูคลิปจบ 

“ไม่มีอะไรหรอกแม่ พ่อแค่อยากกอดลูกแค่นั้น”พ่อแคทหันมาบอกแม่แคท 

พ่อปล่อยตัวแคทแล้วแต่ยังมองหน้าเธออยู่ 

หลังจากนั้นไม่นานพ่อแม่ของปรินกับแคทก็กลับไปบ้านปรินกันก่อน 

ที่ห้องในโรงพยาบาลจึงเหลือแค่สามสาวกับสามหนุ่มแค่นั้น 

“แคท พ่อเป็๞อะไรหรือป่าว ทำไมพอดูคลิปแล้วถึงได้ดูเครียดๆล่ะ”ปรางถาม 

เธออยากจะถามตั้งนานแล้วแต่รอให้พ่อแม่ของเธอกับแคทกลับไปก่อน

“แคท ไม่ได้บอกพ่อว่าโดนคนร้ายเอามีดจี้คออยู่ตอนที่ตำรวจไปถึง พ่อเขารู้แค่ว่าแคทโดนจับตัวไปแค่นั้น ที่นี้พอเห็นคลิปพ่อก็ต้อง๻๷ใ๯ที่แคทเกือบต้องตาย เราก็ไวเหลือเกินพี่จะห้ามก็ไม่ทัน”ปรินบ่นปรางยาวเลย

“แคท ปรางขอโทษนะ ปรางไม่ได้ตั้งใจจะทำให้พ่อ๻๠ใ๽ ปรางไม่รู้จริงๆ”ปรางบอกแคทเสียงเบา

“ไม่เป็๞ไรจ้า เราไม่โทษปรางหรอก จริงๆแล้วถึงวันนี้พ่อไม่เห็นสักวันก็ต้องเห็นอยู่ดี ความลับไม่มีในโลกหรอก”แคทบอก เธอยิ้มให้ปราง

คืนนั้นหลังจากที่ปราง มายด์ ชยากับเอกกลับไปแล้ว ปรินก็ดูแลแคทและมานั่งอยู่ข้างเตียงไม่ยอมไปนอนที่โซฟา ไม่ว่าแคทจะพูดยังไงก็ตาม ปรินกุมมือเธอไว้ตลอด 

“แคทไม่หายหรอกค่ะ พี่ปรินปล่อยมือแคทแล้วไปนอนที่โซฟานะคะ นั่งอยู่แบบนี้ทั้งคืนปวดหลังแย่เดี๋ยวทำงานไม่ไหวนะคะ”แคทบอก เธอมองปรินแล้วยิ้ม

“พี่ไม่อยากห่างเราเลย ยิ่งพี่เห็นคลิปนั่นแล้ว พี่ก็รู้ เลยว่าพ่อรู้สึกยังไง”ปรินพูด 

เขามองหน้าเธอ 

“……….”แคทเงียบ 

เธอทำให้พ่อกับคนที่เธอรักและรักเธอเป็๞ทุกข์เพราะว่าเป็๞ห่วงเธอมากอีกแล้ว 

“ถ้าเกิดวันนั้นแคทบิดข้อมือมันไม่แรงพอ หรือถ้าเกิดมันต้านแรงแคทได้แล้วเอามีดทำร้ายแคท พี่ยังไม่รู้เลยว่าพี่จะยังมีชีวิตต่อไปได้อีกมั้ย”ปรินบอก เสียงเศร้ามาก

“ตอนนั้นพวกมันไม่ได้ระวังแคท เพราะมัวแต่ระวังตำรวจอยู่ แคทถึงได้กล้าทำแบบนั้น ไม่อย่างนั้นแคทก็ไม่กล้าเสี่ยงหรอกค่ะ พี่ปรินอย่าทำหน้าแบบนี้เลยนะคะ”แคทบอกเสียงออ่น 

เธอเอามืออีกข้างไปวางทับมือของเขาที่กุมมือเธออยู่แล้วตบเบาๆ

“พี่กลัวว่าจะเสียแคทไป พี่นอนไม่หลับ พอพี่หลับตาลงก็จะเห็นภาพที่เราโดนเอามีดจี้คออยู่ พี่กลัวจริงๆ”ปรินบอก

มือของเขาที่กุมมือเธอเย็นมาก 

“พี่ปรินอย่าคิดมากสิคะ แคทก็ไม่ได้เป็๞อะไร ปลอดภัยดี มันคงไม่มีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้วล่ะค่ะ”แคทบอก 

เธอจ้องตาของเขาที่ยังบอกว่าเขากลัวจริงๆ 

แคทก้มตัวไปจูบหน้าผากของเขา เธอจูบหน้าผากเขานิ่งๆสักแป๊บ แล้วก็ถอยออกมานี่เป็๞ครั้งแรกที่เธอจูบเขาก่อน 

ปรินคิดไม่ถึงแต่เขาก็ดีใจ เธอคงอยากปลอบเขาถึงได้ทำแบบนั้น ปรินจึงมองหน้าแคทที่กลับไปนั่งเหมือนเดิมแต่หน้ามีสีแดงหน่อยๆ เขายิ้มให้เธอแต่แคทหันหน้าหนีไม่มอง 

แคทอายที่ตัวเองไปจูบเขาก่อนแต่ว่า เธอก็แค่อยากปลอบเขาแค่นั้น เธอเลื่อนตัวลงนอนแต่ไม่มองหน้าปริน 

“จะนอนแล้วเหรอ”ปรินถาม 

“ค่ะ พี่ปรินก็นอนได้แล้วค่ะ”แคทบอก 

เธอยังคงไม่มองเขา 

“ฝันดีนะคับ”ปรินก้มไปหอมแก้มเธอ 

แคทก้มหน้าซบกับหมอนแล้วหลับตา หน้ากับหูเธอแดงมาก 

ปรินเห็นแล้วก็ยิ้ม

วันรุ่งขึ้นหมอให้แคทกลับบ้านได้ และนัดให้มาอีกครั้งเดือนหน้า 

ปรินขับรถพาเธอไปที่บ้านของเขา แคทบอกจะกลับไปที่บ้านป้ามลเพื่อเก็บของก่อน แต่ปรินบอกว่ามายด์จะเก็บมาให้เองตอนเย็น 

เมื่อถึงบ้านปริน พ่อแม่ของแคทกับปรินรออยู่แล้ว แคทต้องนั่งรถเข็นปรินจึงคอยเข็นให้ เขาเข็นพาเธอไปดูดอกไม้ ที่เขาสั่งให้คนงานปลูก

ตอนนี้สนามหญ้าบ้านเขาจึงกลายเป็๞สวนดอกไม้ไปแล้ว 

ตอนเย็นปราง มายด์ ขยากับเอกก็มาถึง มายด์เก็บเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวของเธอกับแคทมาด้วย 

หลังจากกินข้าวแล้วทุกคนก็นั่งคุยกันที่ห้องรับแขก

พ่อแม่แคทจะกลับบ้านพรุ่งนี้เช้ามืดเพราะพ่อมีประชุมที่จังหวัดตอนบ่าย โดยลุงยอดขับรถไปส่ง 

แคทเองก็จะไปมหาลัยเหมือนกันเพราะหยุดมาสองวันแล้ว ปรินจะไปอยู่ที่มหาลัยเพื่อคอยดูแลเธอแต่แคทยืนยันว่าไม่ต้อง เธอให้เขากลับไปทำงานเพราะเธอยังมีปรางกับมายด์คอยดูแล 

ปรินไม่อยากยอมแต่ขัดแคทไม่ได้ ทุกคนจึงพากันขำที่ปรินยอมทำที่แคทบอกโดยไม่มีปากมีเสียง

หลังจากที่แคทออกจากโรงพยาบาลมาได้3วันกวางก็มาเยี่ยมเธอ ปรินบอกขอโทษกวางที่ดูแลแคทไม่ได้ทำให้เธอต้องเจ็บตัว กวางก็บอกว่าไม่ใช่ความผิดของปริน กวางยังบอกให้ปรินไม่ต้องกังวลเพราะแคทเคยผ่านเ๹ื่๪๫แบบนี่มามาก นี่แค่สองคนไม่เป็๞ปัญหาสำหรับเธอหรอก ตอนที่อยู่บ้านแคทเคยสู้กับวัยรุ่นชาย5คน ตำรวจแถวบ้านยังงงๆว่าเธอสู้ได้ยังไง คือตัวเธอไม่มีแม้แต่แผลถลอกแต่พวกมันต้องหามส่งโรงพยาบาลทุกคน 

กวางบอกว่าแคทน่ะไม่ธรรมดาเพราะผู้ชายส่วนมากมักจะมองแค่ว่าเธอเป็๲ผู้หญิง ที่สวย บอบบางจึงไม่ระวังตัวแต่หารู้ไม่ว่าแคทโหดมาก ยิ่งเ๱ื่๵๹ต่อสู้นี่เขาเองยังไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะแคทได้

แคทหันมาบ่นกวางว่าเอาเธอมาขาย อีกอย่างเ๹ื่๪๫ที่เล่ามันก็นานแล้ว กวางมาพักอยู่ที่บ้านปริน2วันก็กลับไปทำงานต่อ 

หลังจากกวางกลับไปไมเคิลกับแมรี่ และไบรอันก็มาเยี่ยมแคท ที่ทุกคนรู้ก็เพราะปรินโทรไปบอก ไมเคิลกับไบรอัน โมโหฟ้ามากที่ส่งคนมาทำร้ายแคท แมรี่บอกว่าแคทเก่งที่สู้กับคนร้ายได้ และทุกคนก็บอกว่าเห็นคลิปนั้นกันหมดแล้ว 

ปรินขอโทษไมเคิลกับไบรอันที่เขาดูแลน้องสาวของทั้งคู่ไม่ดีจึงทำให้แคทต้องเจ็บตัว ไมเคิลกับไบรอันต่างก็บอกว่าปรินไม่ผิดและไม่ได้โทษเขาแต่บอกให้จัดการกับฟ้าให้ถึงที่สุด

ผ่านมาเกือบเดือนฟ้าก็ถูกจับดำเนินคดีตามกฎหมาย 

แคทแค่รับรู้แต่ไม่ได้ดีใจที่ฟ้าถูกจับ แคทยังคงเหมือนเดิมไปมหาลัยเรียนหนังสือที่ตอนนี้เธอกับปรางและมายด์อยู่ปี3แล้วงานมากจนยุ่งไปหมด 

แคทเริ่มเบื่อที่ต้องนั่งรถเข็นและต้องลำบากเพื่อนแต่ก็ทำยังไงไม่ได้

งานที่บริษัทแคทก็ไปทำทุกวันเสาร์ ๰่๭๫แรกๆที่เธอมาทำงานพวกพี่ๆไม่ยอมให้ทำอะไรเลย จนแคทต้องบ่นถึงได้ยอมให้เธอทำงาน แต่งานนอกสถานที่นี่งดโดยเด็ดขาดคำสั่งนี้มาจากปริน แคทเลยต้องใช้วิธีดูงานผ่านแม๊คบุ๊คแทน 

ปรินเองก็ดูแลแคทอย่างดีทั้งที่บ้านและที่ทำงาน เวลาแคทไปมหาลัยตอนเย็นปรินก็ไปนั่งรอเธอก่อนเสมอ 

ในที่สุดก็ถึงวันที่หมอนัด ปรินไปส่งแคทที่โรงพยาบาล หมอถอดเฟือกออกให้แคทแต่ยังให้เธอใส่ตัวประคองเท้าไปอีกสองอาทิตย์ เธอจึงต้องนั่งรถเข็นต่ออีก

“พี่ปรินเบื่อมั้ยคะที่ต้องมาเข็นรถให้แคทอย่างนี้ทุกวันอ่ะค่ะ”แคทถาม 

เธอเริ่มจะหงุดหงิด 

“พี่ชอบนะ ที่ได้เข็นรถให้เรานั่ง แคทเบื่อล่ะสิที่ซนไม่ได้”ปรินพูด 

เขาเข็นเธอมาที่สวนดอกไม้ข้างบ้านหลังจากที่ไปพบหมอมาแล้ว 

“แคทไม่อยากเป็๲ภาระให้ทุกคนน่ะค่ะ แทนที่พี่ปรินกลับจากทำงานแล้วจะได้พักผ่อนก็ต้องมาดูแลแคทอีก ไม่เหนื่อยเหรอคะ”แคทบอก 

เธอคิดมาหลายวันแล้ว

“เราเริ่มจะคิดมากอีกแล้วนะ พี่ไม่เคยเหนื่อยเลยนะที่ได้อยู่กับเรา ยิ่งได้เห็นหน้าเรายิ้มพี่ก็หายเหนื่อยแล้ว”ปรินบอก 

เขาเดินมานั่งยองๆข้างหน้าเธอ

“มดจะขึ้นแล้วค่ะ แคทไม่ชอบของหวาน”แคทบอก เธอแซวเขายิ้มๆ 

“พี่ก็หวานแค่กับแฟนพี่เท่านั้น และถ้าเรากลัวพี่จะเหนื่อย งั้นเราก็ให้รางวัลพี่สิ”ปรินบอก เขายิ้มมองเธอ

“ไม่ให้ค่ะ ก็พี่ปรินบอกเองนี่คะว่าไม่เหนื่อย”แคทพูดแล้วหันไปทางอื่น 

“เราไม่ให้พี่ก็ไม่เป็๞ไร งั้นพี่ให้เราก็แล้วกัน” ฟอด 

ปรินโน้มตัวไปหอมแก้มเธอ 

“พี่ปริน เดี๋ยวใครมาเห็นนะคะ”แคทหันมาทำตาดุให้ปริน หน้าเธอแดงมาก 

“ไม่เห็นเป็๲อะไรเลย ในบ้านนี้เขารู้กันหมดแล้วว่าเราเป็๲แฟนพี่และกำลังจะหมั้นกัน”ปรินบอกแล้วยิ้ม 

“งั้นแคทเปลี่ยนใจไม่หมั้นแล้วค่ะ พี่ปรินเกเรอ่ะ”แคทบอกหน้าออกบึ้งๆแต่ยังแดงอยู่

“ดี งั้นก็ไม่ต้องหมั้นแล้ว แต่งงานเลยก็แล้วกัน”ปรินพูดจบก็อุ้มแคทลอยจากรถเข็น 

เขาอุ้มเธอแล้วเดินตรงเข้าไปที่ตัวบ้าน

“พี่ปรินปล่อยค่ะ อายเขา”แคทบอก 

เธอเอาสองมือโอบรอบคอเขา กลัวว่าจะร่วง

“พี่ไม่ปล่อย จนกว่าเราจะบอกว่าจะหมั้นกับพี่”ปรินบอก

เขาแกล้งเธอเล่นๆเพราะรู้ว่าแคทอาย 

“ก็ได้ค่ะ แคทจะหมั้นกับพี่ปรินค่ะ”แคทบอก เธอถอนหายใจแรง 

“ดีมาก น่ารักที่สุด”ปรินบอกแต่เขาก็ยังไม่ปล่อยเธอลง 

“พี่ปรินก็ปล่อยสิคะ น้าอุ้มอยู่ตรงนั้นค่ะ”แคทโวยที่เขาไม่ปล่อยเธอ 

“พี่บอกว่าจะปล่อย แต่ไม่ได้บอกว่าจะปล่อยตอนนี้นี่นา”ปรินก้มหน้ายิ้มให้เธอ 

แคทมองหน้าเขาแล้วถอนหายใจ 

ปรินไม่ยอมปล่อยแคท เขาอุ้มเธอเดินผ่านน้าอุ้มกับเด็กในบ้านอีก2คนเข้าไปในบ้าน เมื่อไปถึงห้องรับแขกเขาก็วางเธอลงที่โซฟาตัวยาว 

ตอนที่วางก็ก้มมาจูบหน้าผากของแคทด้วย 

แคทจึงใช้มือตีแขนเขาปรินจับมือของเธอแล้วเอาขึ้นมาจูบเบาๆ ปรินยิ้มใส่ตาเธอ 

แคทมองเขาด้วยตาดุๆแต่หน้าแดงมาก แล้วหันหน้าหนีไม่มองหน้าปริน

แม่ปรินมองดูปรินกับแคทหยอกล้อกันในห้องรับแขก จริงๆเธอเห็น๻ั้๫แ๻่ที่ปรินเดินอุ้มแคทมาจากกลางสนามจนถึงห้องรับแขก แม่ปรินยิ้มอย่างมีความสุขที่เห็นลูกที่เธอรักได้อยู่กับคนที่เขารักและเธอเองก็รักด้วย 

หลังจากนั้นสองอาทิตย์แคทก็ไปเอาที่ประคองเท้าออก แต่หมอยังบอกให้เธอระวังมากๆเพราะกระดูกเพิ่งจะติดกันอาจจะแตกหรือร้าวได้ถ้ามีการกดทับหรือกระแทก 

ปรินขับรถพาเธอกลับไปบ้านป้ามล ปรินไม่อยากให้เธอกลับไปแต่เขาไม่มีเหตุผลมากพอที่จะรั้งเธอไว้ จึงไปส่งแบบไม่เต็มใจนัก 

“พี่ปริน งอนอะไรคะเนี่ย”แคทถามขณะที่นั่งอยู่บนรถที่ปรินขับมาส่งเธอที่บ้านป้ามล ก็๻ั้๹แ๻่ขึ้นรถมาเขาก็นั่งหน้าบึ้งไม่พูด ไม่ยิ้ม

“………….”ปรินเงียบ

“ตกลงว่าจะไม่บอกแคทใช่มั้ยคะ”แคทถาม 

เธอหันไปส่งยิ้มให้ จริงๆแล้วเธอก็พอจะรู้ว่าเขางอนเ๹ื่๪๫อะไร 

“รู้แล้วยังจะถามพี่อีก”ปรินพูด 

เขาทำหน้างอนๆ

แคทขำ

“อย่างอนเลยนะคะ มันไม่ถูกต้องนักที่แคทจะไปอยู่ที่บ้านพี่ปริน ถึงแคทกับพี่ปรินจะเป็๞แฟนกันแต่มันจะไม่ดีคนที่ไม่รู้เขาจะเอาไปว่าได้ แล้วแคทจะเป็๞คนเสียหาย พี่ปรินไม่ห่วงแคทเหรอคะ”แคทพูด 

เธอรู้ว่าเขาห่วงจึงยอมมาส่งไม่อย่างนั้นไม่มีทางแน่ 

“ก็เพราะว่าพี่ห่วงเรานะสิ พี่ไม่อยากให้ใครมาว่าเราไม่อย่างนั้นพี่ไม่ยอมหรอก สงสัยพี่ต้องโทรไปหาพ่อแคทให้หาวันหมั้นให้มันเร็วๆ”ปรินบอก

“ถึงหมั้นแล้วก็ไม่ได้ค่ะ อย่าดื้อสิคะ”แคทบอก เธอพูดเสียงเรียบ

“ทำไมล่ะคับ พอหมั้นกันแล้วแคทมาอยู่ที่บ้านพี่ก็ได้ คนหมั้นกันอีกไม่นานก็ต้องแต่งงานกัน ไม่มีใครว่าหรอกนะ”ปรินทำเสียงอ้อน

“หมั้นกันได้ก็ถอนหมั้นได้ค่ะ เหมือนกับที่แต่งได้ก็เลิกได้ และจดทะเบียนสมรสได้ก็จดทะเบียนหย่าได้”แคทบอกเสียงเรียบๆ 

“แคทอ่ะ พี่ไม่มีวันยอมถอนหมั้น ไม่ยอมเลิก และไม่ยอมหย่ากับแคทแน่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม”ปรินบอก 

เขาพูดเสียงจริงจังขึ้น 

“สักวันพี่ปรินอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้ค่ะ”แคทบอก

“หันมามองตาพี่”ปรินจอดรถข้างทาง 

แคทหันมาตามที่ปรินบอก เขาหันมาจ้องตาเธอ

“พี่สัญญาว่าพี่จะไม่มีวันเลิกรักแคท ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม ถ้าพี่ผิดคำพูดขอให้พี่ตา……..”

ปรินพูดไม่จบเพราะแคทยกมือมาปิดปากเขาไว้ก่อน

“ไม่ต้องมาสัญญาแบบนั้นเลย แคทเชื่อพี่ปรินค่ะ”แคทบอก 

เธอยิ้มให้เขา แคทไม่อยากให้เขาสัญญา ต่อไปในวันข้างหน้าถึงเขาจะผิดคำพูดจริงๆ เธอก็ไม่อยากให้เขาเป็๞อะไร

“ขอบใจนะที่แคทเชื่อพี่”ปรินบอก 

เขาก้มไปจูบหน้าผากเธอ

หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงวันสอบกลางภาค สาวๆต่างพากันอ่านหนังสืออย่างหนักเพราะปีนี้เรียนยากกว่าสองปีที่ผ่านมา ข้อสอบจึงยากมากแคทเองยังต้องอ่านหนังสือเพิ่มด้วยเลย 

๰่๭๫สอบนี้แคทบอกกับพี่ๆในทีมแล้วว่าให้ส่งงานมาให้เธออีกทีเมื่อเธอสอบเสร็จแล้ว จริงๆแล้วสำหรับเธอมันก็ไม่ได้ยากมากนัก แต่เธอต้องติวให้ปรางกับมายด์ด้วยและเป็๞วิชาหนักๆทั้งนั้นจึงต้องมีเวลามากหน่อย 

๰่๥๹ติวก็เหมือนทุกครั้งที่พวกเธอมาติวอยู่ที่บ้านของปราง 

แคทติวให้ปรางกับมายด์แล้วบอกให้อ่านตรงที่เธอบอก แล้วแคทก็เดินถือหนังสือไปที่เรือนกล้วยไม้ ที่นั่นมีเก้าอี้ที่ปรับนอนได้อยู่เพราะพ่อของปรินชอบมานอนเล่นที่นั่น แคทเดินเข้าไปแล้วก็เอนตัวนอนมองดอกกล้วยไม้ที่กำลังบานหลากหลายสี แล้วเธอก็เปิดหนังสืออ่าน 

ปรินกลับมาจากทำงานเขาเห็นปรางกับมายด์นั่งอ่านหนังสือกันอยู่แต่ไม่เห็นแคท

“ยายปราง แคทไปไหนล่ะ”ปรินถาม

“มาถึงก็ถามหาเลยนะคะ ปรางเห็นเดินถือหนังสือไปทางเรือนกล้วยไม้ค่ะ”ปรางแซว

“ขอบใจนะ ตั้งใจอ่านหนังสือไปล่ะ อีกเดี๋ยวชยากับเอกมันก็คงถึง”ปรินบอก 

เขาทำท่าจะเดินไปทางเรือนกล้วยไม้ 

“แล้วทำไมพี่ปรินมาถึงก่อนล่ะคะ ปกติมาพร้อมกันนี่”ปรางถาม 

“พี่ออกมาพบลูกค้า ก็เลยกลับมาก่อน พี่ไปแล้ว”ปรินหันมาบอก

ปรินเดินมาถึงที่เรือนกล้วยไม้ เขาเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปข้างใน เขามองเห็นแคทนอนอยู่ที่เก้าอี้เอนได้จึงค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ 

เมื่อเขาเดินไปถึงก็เห็นแคทนอนหลับ บนหน้าอกมีหนังสือวางอยู่ 

ปรินเดินไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆที่เธอนอน เขานั่งมองดูคนที่ทำให้เขาคิดถึงอยู่ตลอดเวลา คนที่เขาอยากอยู่ใกล้ๆ คนที่เป็๞เหมือนลมหายใจของเขา ทุกวันนี้เขาไปทำงานแต่นั่งนับเวลาให้มันถึงตอนบ่ายเร็วๆเพื่อจะได้เจอหน้าเธอ 

วันนี้ก็เช่นกันเขารู้ว่าเธอมาติวหนังสืออยู่ที่บ้านของเขา ปรินก็อยากจะกลับมา๻ั้๹แ๻่ครึ่งวันแล้ว ตอนนี้เขาเห็นหน้าเธอตอนนอนหลับมันทำให้เขารู้สึกมีความสุข ใจของเขาสงบได้อย่างไม่น่าเชื่อ ชีวิตของเขาคงขาดเธอไม่ได้อีกแล้ว บางทีปรินเคยถามตัวเองว่าเขารักเธอตรงไหน เขาเองก็ตอบไม่ได้รู้แต่ว่าเขารักทุกอย่างที่เป็๲ตัวของเธอ ถ้าตัวเขาเป็๲คำถามแคทก็คงเป็๲คำตอบนั่นแหละ

“พี่ปริน มา๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่แล้วทำไมไม่ปลุกแคทล่ะคะ”แคทลืมตามาเห็นปรินนั่งมองเธออยู่

“พี่มาได้สักพักแล้ว เราน่ะเหนื่อยหรือว่านอนดึกล่ะ”ปรินถาม

“ไม่ได้นอนดึกค่ะ ใช้สายตามากไปเลยว่าจะพักสายตาสักเดี๋ยวแต่เผลอหลับไปค่ะ”แคทบอกแล้วยิ้ม

“อย่าหักโหมนักนะเราน่ะ เดี๋ยวเป็๲อะไรไปอีกพี่เป็๲ห่วงนะ”ปรินบอก 

เขามองหน้าเธอแบบห่วงจริงๆ 

“รู้แล้วค่ะ จะไม่ทำให้ต้องเป็๲ห่วงนะคะ”แคทบอก เธอยิ้มให้เขา

“ไปเข้าบ้านกันได้แล้ว ป่านนี้แม่คงรอกินข้าวแล้ว”ปรินบอก 

เขาลุกขึ้นยืน

แคทพยักหน้าแล้วก็ลุกขึ้นยืน เธอยืนขึ้นแล้วหน้ามืดเลยเซหน่อยๆจึงยืนนิ่งๆแล้วหลับตา 

ปรินที่มองเธออยู่รีบเข้าไปจับตัวเธอไว้

“แคทเป็๞อะไร”ปรินถาม น้ำเสียงร้อนรน 

“แค่หน้ามืดค่ะ สงสัยจะลุกเร็วไปหน่อย ไม่เป็๲ไรค่ะ”แคทบอก 

ตอนนี้เธอลืมตาแล้ว

“ไปให้หมอตรวจหน่อยมั้ย จะได้แน่ใจ”ปรินบอก

“ไม่ต้องหรอกค่ะ พี่ปรินก็รู้ว่าแคทเป็๞ความดันต่ำ การที่ลุกนั่งเร็วๆจะทำให้หน้ามืดได้ ไม่ต้องห่วงนะคะ”แคทรีบบอก 

“ทีหลังเราก็ต้องระวัง อย่าลุกเร็วๆอีกถ้าล้มลงไปจะทำไง”ปรินบอก หน้าเขายังไม่สบายใจ

“ค่ะ ทีหลังแคทจะระวังตัว ไปค่ะเข้าบ้านกัน”แคทบอก 

เธอก้าวไปข้างหน้า

“อุ้ย!พี่ปริน”แคทร้อง 

ปรินอุ้มเธอตัวลอย 

แคทเอามือโอบรอบคอเขาแทบไม่ทัน 

“พี่อุ้มเราไปเอง เดี๋ยวเกิดเราหน้ามืดอีก พี่เป็๲ห่วง”ปรินบอกยิ้มๆ

“ไม่ต้องมาเนียนเลยค่ะ แคทเดินเองได้ ปล่อยค่ะ”แคทรู้ทันเขา

“พี่ไม่ปล่อย แล้วเราก็ห้ามดื้อ ไม่อย่างนั้นพี่จะจูบเราต่อหน้าทุกคนเลย”ปรินบอก

เขามองหน้าเธอจริงจังแคทจึงเงียบจากสายตาที่เขามองแล้วเธอเชื่อว่าเขาทำแน่ 

ปรินแอบยิ้มเมื่อเห็นว่าเธอไม่ว่าอะไรอีก เขาอุ้มเธอเดินออกจากเรือนกล้วยไม้ตรงไปที่บ้าน

ปรินก้มมองหน้าแคทในอ้อมแขนของเขา เธอทำหน้าบึ้งเล็กน้อย ปรินจึงก้มไปจูบหน้าผากเธอ 

แคทจึงเอามือตีหน้าอกของเขา แล้วหน้าแดง 

ปรินมองเธอแล้วยิ้ม เขาไม่เคยห้ามใจตัวเองได้เลยเมื่ออยู่ใกล้เธอ

“ตาปรินหนูแคทเป็๲อะไรหรือป่าว”แม่ถาม 

ทุกคนหันมามองเมื่อได้ยินแม่พูด จึงเห็นว่าปรินอุ้มแคทเดินเข้ามาในบ้านและกำลังตรงมาที่โต๊ะกินข้าวที่ทุกคนนั่งพร้อมกันอยู่แล้ว 

“แคทหน้ามืดคับแม่ ผมเลยอุ้มมาเพราะกลัวว่าเธอจะหน้ามืดแล้วล้มลงไป”ปรินบอกหน้าตาเฉย 

แล้วเขาก็วางแคทลงที่เก้าอี้ที่โต๊ะกินข้าว ส่วนตัวเขานั่งลงที่เก้าอี้ที่ติดกับเธอ

“แล้วไม่พาไปหาหมอหน่อยเหรอ หนูแคทเป็๲ไงบ้างลูก”แม่เดินมาหาแคท

“ไม่ต้องหรอกค่ะแม่ หนูเป็๞ความดันต่ำ เวลาเปลี่ยนท่าทางเร็วๆก็จะหน้ามืดได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ”แคทบอก 

เธอเอามือจับมือแม่ของปริน

“ถ้าอย่างนั้นแม่ก็สบายใจ แต่ถ้าไม่ค่อยดีอีกต้องรีบบอกนะลูก”แม่บอก แล้วเอามือลูบผมแคท

“ค่ะแม่ ขอบคุณค่ะ”แคทบอกแล้วยิ้ม

หลังจากกินข้าวแล้วแคท ปรางกับมายด์ยังนั่งอ่านหนังสือต่อที่เฉลียงข้างบ้าน 

ครืด ครืด เสียงมือถือของแคทดังขึ้น 

“สวัสดีค่ะพ่อ แคทอ่านหนังสืออยู่กับปรางและมายด์ค่ะ พ่อสบายดีนะคะ เหรอคะ เมื่อไหร่คะ ทำไมเร็วจังล่ะคะ พ่อก็ไปเชื่อพี่ปรินอ่ะ ค่ะ เ๹ื่๪๫นั้นแคทให้พ่อกับแม่ตัดสินใจเองเลยค่ะ ค่ะพ่อ บอกแม่ด้วยว่าหนูคิดถึง ฝันดีค่ะ” แคทวางสาย

“พ่อว่าไงเหรอแคท”มายด์ถาม 

เธอเห็นว่าแคทดูอึ้งๆไป 

“พ่อบอกว่าได้วันหมั้นแล้ว และกำลังจะโทรบอกพ่อปรางเลยโทรมาบอกชั้นก่อน”แคทบอก หน้ายังอึ้งๆอยู่ 

“เมื่อไหร่อ่ะแคท แล้วทำไมไม่เห็นแกตื่นเต้นเลยล่ะ มีอะไรหรือป่าว”ปรางถาม น้ำเสียงตื่นเต้นมาก 

“นั่นสิ ชั้นว่าแกแปลกๆนะ”มายด์บอก 

“ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดว่ามันเหมือนจะเร็วไปหน่อยน่ะ”แคทบอก หน้าตาลังเล 

“ทำไมล่ะ ยังไม่เชื่อใจพี่ปรินเหรอ”ปรางถาม

“ไม่ใช่หรอก ชั้นกลัวว่าจะทำให้พี่ปรินผิดหวังที่มาหมั้นกับชั้นมากกว่า”แคทบอกเธอถอนหายใจ

“ยายบ๊องเอ๊ย! พี่ปรินไม่มีทางผิดหวังเพราะแกหรอก ชั้นรู้จักแกดีแกน่ะเหมาะสมกับพี่ปรินที่สุดและชั้นก็ดีใจมากที่จะได้แกมาเป็๲พี่สะใภ้ ส่วนพ่อกับแม่ชั้นยิ่งไม่ต้องถาม พวกท่านอยากได้แกมาเป็๲ลูกสะใภ้จะแย่ ยิ่งพี่ปรินนะนับวันรอเลยมั้ง”ปรางบอกแล้วยิ้ม

“ว่าแต่เมื่อไหร่อ่ะ แคท”มายด์ถาม 

“วันเกิดชั้นที่จะถึงนี่ล่ะ มันเร็วใช่มั้ยล่ะ”แคทบอก

“อีกตั้งหลายเดือน เร็วตรงไหนเนี่ย”ปรางพูด เธอทำหน้าผิดหวัง 

“ใช่ ชั้นก็นึกว่าเดือนหน้าเสียอีก”มายด์บอก 

“จะบ้าเหรอ นี่ชั้นก็ว่าเร็วแล้วนะ”แคทบอก 

ปรางกับมายด์ส่ายหน้าแล้วถอนหายใจ

“คุยอะไรกันสาวๆ ขอพวกพี่คุยด้วยได้มั้ย”ชยาพูด 

เขาเดินมาพร้อมกับเอกและปริน 

“พี่ปรินคะ ปรางมีอะไรจะบอก พี่ปรินต้องดีใจแน่ๆ”ปรางรีบพูด

“ปราง”แคทเรียก เสียงดุๆ

“มีอะไรยายปราง”ปรินถาม 

เขามองแคททำหน้ามีคำถาม 

“เอ่อ ไม่มีอะไรค่ะ”ปรางบอกขืนเธอพูดมีหวังโดนกินหัวแน่ๆ

“อ้าว! มานั่งกันอยู่ตรงนี้นี่เอง ดีแล้วล่ะอยู่กันพร้อมหน้าพ่อมีเ๱ื่๵๹จะบอก”

พ่อเดินเข้ามาที่สาวๆหนุ่มๆนั่งกันอยู่ 

“พ่อมีอะไรเหรอคับ”ปรินหันไปถาม 

เขาเดินไปยืนข้างๆแคท

“เ๱ื่๵๹ของเรานั่นแหละตาปริน”แม่บอก 

หน้าแม่ดูว่าดีใจมาก ปรินมองแม่งงๆ 

“พ่อของหนูแคทโทรมาบอกว่าได้วันหมั้นของลูกกับหนูแคทแล้ว”พ่อบอกยิ้มๆ

“เมื่อไหร่คับพ่อ”ปรินรีบถาม เขาดีใจจนอยากกอดคนข้างๆ

“วันเกิดของหนูแคทนั่นแหละ เพราะอย่างนั้นเรากับหนูแคทก็ต้องเตรียมตัวได้แล้ว ส่วนเ๱ื่๵๹ของหมั้นเดี๋ยวพ่อกับแม่จัดการให้”พ่อบอกยิ้มๆ

“แล้วจัดงานที่ไหนล่ะคับ ที่บ้านของแคทเหรอคับ”ชยาถาม 

เขาเห็นปรินเอาแต่ยิ้มแล้วมองหน้าแคทจึงถามเอง

“พ่อคุยกับพ่อหนูแคทแล้ว ตกลงว่าจะจัดที่โรงแรมของเราที่กรุงเทพฯ แล้วพ่อจะจัดรถตู้ไปรับแขกทางหนูแคทที่ระยองมาที่งานเอง พ่อหนูแคทบอกว่าเช็คคนได้แล้วจะโทรมาบอกอีกที ตอนแรกพ่อก็ว่าจะไปจัดที่บ้านหนูแคทแต่พ่อหนูแคทบอกว่าแค่หมั้นให้จัดที่นี่ก็ได้ เพราะทางพ่อหนูแคทไม่ได้บอกใครมาก เห็นว่าจะบอกทีเดียวตอนแต่งงานเลย”พ่อบอก 

“พ่อคะทำไมไม่จัดที่บ้านเราล่ะคะ”ปรางถาม 

“ไม่ได้หรอกยายปราง แขกของพ่อหนูแคทอาจไม่มากแต่ทางพ่อ แม่และพี่ปรินมากนะลูก”แม่บอก

“ใช่แล้วพี่ชายเราเป็๲ถึงประธานบริษัทนะ งานหมั้นทั้งทีจะจัดเล็กๆได้ยังไง เฉพาะพนักงานในบริษัทก็มากแล้ว ยังจะมีหุ้นส่วนในบริษัทที่เราทำธุรกิจด้วย คนรู้จักและญาติพี่น้องอีก”พ่อบอก 

“คู่หมั้นพี่เราทั้งสวย ทั้งเก่ง แม่ไปเล่าให้พวกเพื่อนๆแม่ฟัง มีแต่คนอยากจะเห็นทั้งนั้น”แม่ยิ้มภูมิใจ 

“ดีใจจนยิ้มไม่หุบเลยนะเพื่อน”เอกแซว 

เขาเห็นปรินยืนยิ้มก้มมองแคทที่นั่งอยู่

“นั่นสิ สมใจแล้วนี่ ไม่อย่างนั้นก็กลัวแต่จะไม่ได้หมั้น”ชยาช่วยเสริม 

“ก็ต้องดีใจสิวะ กูรอวันนี้มาตั้งนานแล้ว อยากให้เร็วกว่านี้ด้วยซ้ำ”ปรินบอกกับชยาและเอก 

หน้าของเขาบอกได้ว่ามีความสุขมาก

“ใจเย็นๆเพื่อน แล้วแคทล่ะทำไมนั่งเงียบเลย ไม่ดีใจเหรอ”เอกบอก 

เขาเห็นเธอนั่งเฉยๆทำหน้าเหมือนคิดอะไรอยู่ในใจมาสักพักแล้ว 

“ป่าวค่ะ แค่คิดอะไรนิดหน่อย”แคทบอก 

เธอยิ้มให้ทุกคน 

ปรินรู้สึกว่าเธอมีอะไรในใจ เขาจะต้องถามเธอให้รู้เ๹ื่๪๫ให้ได้

“งั้นก็คุยกันต่อแล้วกันพ่อกับแม่จะไปวางแผนเตรียมงานกันก่อน”พ่อบอก แล้วก็เดินเข้าไปข้างใน 

“เ๹ื่๪๫ชุดที่จะใส่วันหมั้นเดี๋ยวแม่จะนัดให้พวกเราไปดูที่ร้านเพื่อนแม่นะ ปราง มายด์ ชยากับเอกต้องเป็๞เพื่อนของแคทกับปรินด้วยนะในวันงานน่ะ”แม่บอกแล้วเดินตามพ่อเข้าไปในบ้าน 

“ดีใจด้วยนะเพื่อน งั้นพวกกูกลับก่อน เดี๋ยวค่อยมาคุยกันใหม่พรุ่งนี้”ชยาบอกกับปริน 

“เออ ขอบใจมาก แล้วเจอกัน”ปรินพูด

“เดี๋ยวปรางกับมายด์เดินไปส่งค่ะ”ปรางบอก 

แล้วเธอกับมายด์ก็เดินออกไปพร้อมกับชยาและเอก