ตระกูลนี้ผียังหลอน
ตอน หลอกแม้กระทั่งผี
อาทิตย์ต่อมา
ยามเย็น แสงตะวันสีแดงทอดลงในเมืองใหญ่
ผู้คนกำลังเดินกลับบ้านกันอย่างพลุกพล่าน หลายๆคนยืนรอรถเมล์ รถราก็ติดแน่นเต็มถนน
เด็กหญิงผมเปียเดินนำหน้าเด็กชายวัยเก้าขวบกลับบ้าน
แก้มขาวๆของสโนว์ไวท์พองตุ๊บป่อง ๆ ง่ำ! ๆ ๆ "หนึ่ง หยอง หยาม" เธอนับไปด้วยขณะที่เคี้ยวหมากฝรั่ง
"ครบยัง ตาพี่บ้าง" เจมส์บอนตบไหล่น้องแล้ววิ่งมาเดินเคียงคู่ เค้าแบมือรอที่แก้มขาวๆ
"ยังเยย" สโนว์ไวท์ตอบไม่ชัดเพราะกำลังเคี้ยวหมากฝรั่ง
"นับด้วยสิ สี่ห้าแล้ว" พี่ชายบอกน้องสาว
ทั้งคู่เดินเคียงข้างกันไปบนฟุตบาท พอนับถึงสิบสโนว์ไวท์ก็คายหมากฝรั่งใส่มือพี่ชาย เจมส์บอนก็เอาเข้าปากตัวเองแล้วเคี้ยวต่อ
แค่ก! ๆ ๆ คนที่กำลังนั่งกินบะหมี่เกี๊ยวข้างทางเห็นเข้าถึงกับสำลักแทบจะอ้วกแตก
ง่ำ! ๆ ๆ ฮ่า! ๆ ๆ เด็กทั้งคู่หันมองหน้ากันแล้วหัวเราะร่วน
ชั่วโมงต่อมา
แป๊ก! ๆ ๆ เด็กๆนั่งอยู่บนเตียง เอาคอมพิวเตอร์เกมมิ่งวางบนตัก ทั้งคู่กำลังประกาศหาแฟนให้แม่ในเว็บหาคู่รัก
คุณแม่กำลังนั่งนับตังปึกใหญ่ แบงค์พันเป็ตั้งๆกองอยู่เต็มพื้น
"พ่อแกตายไปแล้วแต่หนี้ก็ต้องจ่าย ถึงว่าเราหาเงินมาเท่าไรก็ไม่รวยเสียที" เจนนี่บ่นไปนับตังไป ปากเธอคาบแบงค์จนน้ำลายซึมติดเงิน
"แม่น๊า อยากจะซื้อห้องใหม่ให้พวกแกอยู่สบาย เอากว้างๆเลย เอาแบบที่มีห้องนอนสามห้องเลย"
"งั้นเราก็หนีหนี้สิแม่" เจมส์บอนเอ่ย
"หนียังไง สาขาเงินกู้มันมีทุกจังหวัด หนีไปไหนมันก็ตามได้' เจนนี่
"แต่หนูมีวิธีนะ" สโนว์ไวท์
ยังไง! เจมส์บอนกับแม่หันมองเด็กหญิงตัวเล็ก
"ก็ห้องนี้เราไม่ได้อยู่สามคนไง" สโนว์ไวท์
ตุบ! ๆ ๆ เจมส์บอนลุกวิ่งมายืนในห้องน้ำ แหงนหน้าเล็กๆขึ้นมองแพดานแล้วเอ่ยลอยๆกับอากาศ
"เธอ ๆ ถ้าเธอหลอกพวกแก๊งค์เงินกูกลับไปได้นะ ตอนบ่ายๆเราจะซื้อห้องใหม่เลย"
ตุบ! ๆ ๆ สโนว์ไวท์วิ่งมายืนหลังพี่ชาย สองมือท้าวสะเอว ใบหน้าเงยขึ้น ตากลมแป๋ว ปากชมพูขมุบขมิบ
"เอาห้องใหญ่ๆเลย เอาห้องน้ำกว้างๆแบบมีอ่างนอนแช่น้ำให้เธอเลย"
"ดีไม่ดีห้องใหม่อาจมีผีหล่อๆก็ได้นะเธอ" เจมส์บอน
"ช่าย ทีนี้เธอก็จะมีแฟนผีไง เธอก็ไม่ต้องเสียใจร้องไห้ให้เราฟังทุกคืนอีกแล้วไง" สโนว์ไวท์
เช้ามืดวันต่อมา แก๊งค์เก็บเงินกู้ห้าคนกำลังเดินขึ้นตึก
ื พวกเค้าต้องทำงานตอนกลางคืน่คนไม่พลุกพล่าน เพราะจะได้ซ้อมคนที่เบี้ยวหนี้ได้ง่ายๆ แถมยังไม่มีพยานเห็นเพราะทุกคนต่างก็หลับกันหมด
ตุบ! ๆ ๆ ชายฉกรรจ์ทั้งห้ากำลังก้าวเดินขึ้นบันใดในตึกเก่า แต่ละคนมีรอยสักน่ากลัว ที่เอวคนนึงมีปืนสั้นเหน็บอยู่ด้วย
ตุบ! ๆ ๆ ทุกๆคนเร่งฝีเท้าเดินมาอยู่หน้าห้องที่ติดสติ๊กเกอร์รูปการ์ตูนเต็มหน้าประตู
ปริบ! ๆ ๆ จู่ๆโคมไฟส่องทางเดินก็กระพริบ
หนุ่มคนนึงยกกำปั้นกำลังจะเคาะประตู หวิว! ๆ ๆ จู่ๆลมก็พัดแรงจนหนุ่มทั้งห้าถึงกับเซ
"เปิดไฟฉายสิวะ" หัวหน้าแก๊งค์เอ่ย
"เปิดไม่ติดพี่ ๆ ๆ " หนุ่มๆสี่คนตอบไล่เลียกัน
ฮือ! ๆ ๆ เสียงร้องไห้ที่ดังเกินเสียงคนปกติทะลุประตูห้องออกมา ช่างน่าแปลกที่มันมีลมตามออกมาด้วย
โอ๊ย! ๆ ๆ หนุ่มๆยกมือปิดหน้าเพราะลมแรงกระแทกจนผมปลิวไหวๆ
ฮือ! ฮืออออ! เสียงร้องไห้ดังขึ้นอีก น้ำบนเพดานหยดลงบนหัวชายฉกรรจ์ทุกคนราวกับน้ำตาร่วง
"พี่ วันหลังค่อยมาไหม" หนุ่มคนนึงเอ่ย อีกสามคนพยักหน้าหงึกๆ
"ไอ่พวกขี้ขลาด มานี่มากุเคาะเอง" หัวหน้าแก๊งค์ผลักลูกน้องถอยแล้วมายืนหน้าประตู
กำปั้นใหญ่กำหมัดแน่นจนสั่น ก่อนจะยกมาทุบประตูสุดแรงเกิด
ปึก! ๆ ๆ แทนที่ประตูจะดัง แต่มือกลับเคาะโดนหน้าอกหญิงสาวอันนุ่มนิ่ม
ว๊ากกก! ผี! หัวหน้าแก๊งค์คาเหลือกเมื่อเงยหน้ามองเ้าของเต้าที่
ทุกคนเห็นเต็มสองตาว่าใบผีสาวมีแต่เื คอมีรอยเชือกรัด ลิ้นแลบปลิ้นออกมายาวเหยียด
ว๊ากกก! หัวหน้าแก๊งค์วิ่งนำโด่ง
หวิว! ๆ ๆ ผีสาวชุดขาวลอยไล่ตามหลังมาติดๆ
"ทางลงอยู่ไหน เปิดไฟ เปิดไฟส่องสิวะ" หัวหน้าสั่ง
ลูกน้องต่างก็ล้วงมือถือมากดเปิดหน้าจอในเมื่อไฟฉายมันเปิดไม่ติด
พรึ่บ! ปรากฏภาพผีสาวขึ้นเต็มจอมือถือทุกอัน
ว๊ากก! ๆ ๆ ๆ หนุ่มๆใร้องลั่นก่อนจะปามือถือใส่ผีสาว ฟ้าว! ๆ ๆ
ตุบ! ๆ ๆ ๆ หนุ่มๆทั้งห้ากอดเอวกันแล้ววิ่งเรียงแถวไปในความมืดสนิท
โครม! คราม! โอ๊ย! โอ๊ยยย! พวกเค้าวิ่งชนมั่วไปหมด มีแผลช้ำเต็มตัวกว่าจะวิ่งถึงชั้นล่าง
ตอนสายๆ
ฮือออ! ๆ ๆ เสียงร้องไห้ดังอยู่ในห้องน้ำ
"ก็เราบอกว่าตอนบ่ายๆ แต่ไม่ได้บอกว่าชาติไหนนี่" เจมส์บอน
"ตังมันยังไม่พอ ถ้าพอก็ซื้อชาตินี้แหละ ถ้าไม่พอก็เอิ่มมม" สโนว์ไวท์
"อย่าร้องเลย มากินพิซซ่านี่มา" เจมส์บอนคลานไปวางพิซซ่าที่หน้าประตูห้องน้ำ ปากของเค้าเลอะซอสพริกเต็มไปหมด
ฮือ! ฮืออออ! เสียงผีสาวกลับดังขึ้นอีก ก๊อกน้ำเปิดจ๊อกๆ
"ก็เงินมันยังไม่พอซื้อห้อง เดี๋ยวถ้าพอแล้วจะรีบซื้อเลย ทำศาลพระภูมิให้เธอด้วยในห้องเลย" สโนว์ไวท์เอ่ยในท่านอนหงาย เอาเท้าไขว่ห้างนอนกัดกินพิซซ่า
"ดีนะที่มือถือพวกมันราคาดี เดือนนี้เราซื้อพิซซ่ากินได้ทั้งเดือนเลย ฮรี่! ๆ " แม่เจนนี่นอนหงายข้างๆลูกสาว
"เสียดายจอมันแตกอันนึง" เจมส์บอนเอ่ยขณะนั่งหันหน้าเข้าห้องน้ำ
867
