นอกจากจะทำความสะอาดด้านนอก วียังต้องปัดกวาดเช็ดถูภายในหอพักของตัวเองอีกด้วย เนื่องจากอาคารแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่เกินไป งานบ้านงานเรือนทั้งหลายเลยไม่ได้ลำบากจนต้องจ้างแม่บ้านมาช่วยผ่อนแรง ชายวัยกลางคนจัดการเองทั้งหมด เขาเริ่มปัดกวาดั้แ่ชั้นแรกไปจนถึงชั้นบนสุด
ใช้เวลาไม่นานพื้นทางเดินก็สะอาดเอี่ยมอ่อง
“เฮ้อ…”
ร่างสูงใช้ฝ่ามือปาดเหงื่อบนหน้าผาก
ระหว่างที่กำลังจะนำเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดไปเก็บที่ห้องเก็บของ ประตูห้องติดบันไดก็มีเสียงประหลาดเล็ดลอดออกมา เสียงครวญครางของหญิงสาวทำให้วีคิ้วขมวด ที่นี่เป็หอพักชายล้วนที่มีกฎห้ามพาผู้หญิงเข้ามาพักอาศัย เมื่อได้เห็นหมายเลขห้อง วีก็รู้ทันทีว่าคนที่อยู่ข้างในเป็ใคร
“ไอ้บอล พาผู้หญิงมาอีกแล้วนะ”
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเื่แบบนี้
เด็กหนุ่มที่อยู่ในห้องนี้แอบพาผู้หญิงแวะเวียนเข้ามาไม่ซ้ำหน้า แม้จะตักเตือนไปเท่าไหร่ก็ไม่เคยฟัง มิหนำซ้ำยังถูกคำพูดลามกลวนลามตอกกลับมาหน้าตาเฉย หากปล่อยไว้แบบนี้นานๆ มีหวังคนอื่นของทำตามจนไม่สนใจกฏแน่ๆ!
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ไอ้บอล”
“…..”
“ไอ้บอล เปิดประตู”
“…..”
“ไอ้เด็กเวรนี่ มึงจะเอาอย่างนี้ใช่มั้ย”
แกรก...
ไม่ทันที่เ้าของหอจะเคาะเรียกอีกครั้ง ประตูห้องริมสุดก็เปิดอ้าต้อนรับ เด็กหนุ่มจากคณะวิทย์กีฬาอยู่ในผ้าขนหนูผืนน้อยตัวเดียว กลางง่ามมีลำยาวตุงแน่นพาดเป็แท่ง มัดกล้ามล่ำสันผิวแทนเข้มเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ขนอุยใต้สะดือรุงรังพันกันยุ่งเหยิง
วีรู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ชายวัยกลางคนเดินทะลุเข้าไปในห้อง ก่อนจะมองหาผู้หญิงที่นักกีฬามหาลัยได้แอบพาเข้ามา!
“อะไรของพี่เนี้ย”
“บอกกี่ครั้งแล้วใช่มั้ยว่าไม่ให้พาผู้หญิงเข้ามาในหอนี้”
“ห้ะ แล้วไหนล่ะผู้หญิง”
“อย่าคิดว่าไม่รู้นะ”
วีเดินไปเปิดประตูตู้เสื้อผ้า
เมื่อไม่เห็นร่างของใครสักคนอยู่ด้านใน เขาจึงเดินไปเปิดประตูห้องน้ำใกล้ๆ ใบหน้าชายวัยกลางคนขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ก่อนจะเดินกลับมาก้มมองที่ใต้เตียงเพื่อหาหลักฐาน
“ก็…กูได้ยิน”
“ได้ยินอะไร”
“เสียง…เสียงร้องของผู้หญิงน่ะสิ”
เด็กหนุ่มหัวเราะในลำคอ
บอลเดินไปยังโต๊ะทำงานพร้อมกับเปิดหน้าต่างเว็บไซต์หนึ่งขึ้นมา ทันทีที่มือหนากดเปิดวิดีโอ เสียงครวญครางของสาวญี่ปุ่นก็ร้องลั่น หญิงสาวคนนั้นกำลังถูกกระหน่ำจนใบหน้าบิดเบี้ยว เสียงเนื้อกระทบกันที่ดังสนั่นออกมาจากโน๊ตบุ๊คเหมือนกับเสียงที่วีได้ยินเปะๆ
เมื่อได้เห็นกระป๋องของเล่นที่มีรูเหมือนอวัยเพศตั้งอยู่ใกล้ๆ มันก็ยิ่งทำให้เ้าของหอพักมั่นใจว่าเขาเข้าใจผิด!
“ค…ใครจะไปรู้วะ มึงไม่ได้ทำแบบนี้ครั้งแรกซะหน่อย”
“โถ่พี่ ผมรู้หรอกน่าว่าอะไรถูกอะไรผิด”
“เออ ขอโทษแล้วกัน”
“เห้อ เมื่อกี้กำลังเสียวแท้ๆ เสียจังหวะหมด”
วีจ้องมองไปยังหว่างขาของนักกีฬาหนุ่ม แม้อายุจะยังน้อย แต่รูปร่างกลับแน่นสงัดไปด้วยมัดกล้ามจนแก้มขาวๆของชายวัยกลางคนแดงระเรื่อ วีกล่าวขอโทษออกมาด้วยความรู้สึกผิดอีกครั้ง ก่อนจะขอตัวเดินออกไปจากห้องที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของชายวัยมันส์
“เดี๋ยวสิพี่”
“อ…อะไรอีก”
“ไหนๆก็มาแล้ว ช่วยผมหน่อยไม่ได้หรอ”
“ไอ้บอล กูไม่ใช่เพื่อนเล่นมึงนะ”
“แน่ใจนะ…เพราะของผมน่ะมันใหญ่กว่าของแฟนพี่อีก”
“ไอ้….ไอ้….”
วีพูดอะไรไม่ออก
เขาไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าไอ้เด็กหนุ่มนักกีฬาคนนี้อีก เพราะที่ผ่านมาก็พูดออกไปหมดแล้ว ระหว่างที่ไอ้บอลพูด เอวหนาแกร่งก็กวัดแกว่งไปมาจนเห็นรูปทรงอวัยวะเคลื่อนไหว ทันทีที่หนุ่มวัยรุ่นทำท่าจะปลดปมผ้าขนออกจากเอว ชายวัยกลางคนก็รีบเบือนหน้าหนีก่อนจะเดินหันหลังปิดประตูใส่!
ปัง!
“เด็กหอนี้….มันเป็อะไรกันหมดวะ”
ใบหน้าของวีแดงจัด ก่อนจะสะบัดการกวัดแกว่งของไอ้บอลออกไปจากหัวด้วยความหงุดหงิด