ตอนที่ 5
ห้องเสื้อที่นี่ก็สวยดีเหมือนกันนะเนี่ยซื้อไปใส่ดีกว่า เสื้อผ้าแบรนเนมด้วย อิอิ ฉันคิดเพราะหลังจากที่เราทานข้าวเสร็จเนี่ยต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไป จริงๆฉันก็อยากชอปปิ้งกับเพื่อนแต่ว่ายัยมีนต้องเข้าไปเช็คของที่จะต้องส่งลูกค้านะสิส่วนยัยปรางค์นั้นฉันให้มันตามเื่หนอนบ่อนไส้ที่อยู่เมืองไทยเพราะหลังจากที่ปีเตอร์ส่งข่าวมาบอกว่าในองค์กรของเรามีหนอนบ่อนไส้จริงๆแต่ว่าหนอนตัวนี้มันอยู่ที่เมืองไทยซึ่งยังไม่รู้ว่าเป็ใครยัยปรางค์จึงต้องคอยจับตาดูคนในองค์กรที่ฐานในเมืองไทยเป็พิเศษดังนั้นจึงเหลือฉันแค่คนเดียวที่ว่างงานออกมาชอปปิ้งคนเดียว
เฮ้อออ
ไม่ชอบเลยช้อปคนเดียวเอ๊ะ แต่เดี๋ยวนะฉันรู้สึกเหมือนมีคนตามมาด้วยแหละ แต่พอหันไปก็ไม่เห็นใคร หึอยากตามก็ตามไปไม่สนหรอก เจอก็แค่เชือด เท่านั้นเองจากที่คิดได้ดังนั้นฉันจึงเข้าไปเลือกชุดต่อ เมื่อเลือกชุดได้ตาม้าแล้วฉันก็เอาชุดที่เลือกทั้งหมดนั้นเตรียมเข้าไปลองในห้องลองชุดทันทีตอนนี้ฉันก็อยู่ข้างในห้องลองชุดแล้วละค่ะฉันถอดเสื้อคลุมออก ตามด้วยเสื้อสายเดี่ยว ซึ่งตอนนี้ทั้งตัวของฉันเหลือแค่บราเซียกับกางเกงที่ยังไม่ได้ถอดเท่านั้นเอง
แกรก
“เฮ้ยกรี๊ดด.......อุ๊บ”
ฉันรู้แล้วค่ะว่าใครตามฉันมาอีตาพี่มาร์ทนี่เองและตอนนี้เขาก็เข้ามาในห้องลองชุดซึ่งสภาพของฉันเนี่ยมันล่อแหลมและฉันก็อายมากๆด้วย ฉันจึงกรี๊ดทันทีด้วยความใแต่เสียงกรี๊ดยังไม่ทันจะออกจากปากเลยพี่มาร์ทเขาก็ประชิดถึงตัวพร้อมเอามือปิดปากฉันแน่นเลย
“อี่ อ่อยอันอะ อี่อ่อยอิ อ่อยยยย” เสียงฉันร้องบอกให้เขาปล่อยแต่เขาสิมองฉันด้วยสายตาแพราวพราวเลย ก่อนจะมองหน้าฉันยิ้มๆ
“อะไรนะ อ่อยหรอแคนี้ก็จะหลงอยู่แล้ว ไม่ต้องอ่อยหรอกน่า” ดู ดูเขาตอบฉันสิ
“ไอ้อ้า อ่อย อันเอี๋ยว อี้” ฉันบอกมันทีละคำด้วยสีหน้าโกรธ
“โอเคไม่แกล้งแล้วแต่สัญญากับพี่นะว่าถ้าพี่ปล่อย เราจะเงียบ”ฉันมองตามันก็จะพยักหน้าในที่สุดมันก็ปล่อยฉันทันทีที่มันปล่อยฉันถอยหนีมันทันทีพร้อมกับเอาเสื้อปิดหน้าอกไว้
“ไอ้บ้า ไอ้โรคจิตแอบตามเข้ามาในห้องลองเสื้อ ไอ้”
“นี่หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่ใช่เห็นพี่ดีด้วยจะมาว่าพี่ได้นะพี่เป็พี่เธอเพราะฉะนั้นให้เกียรติพี่ด้วย” เค้าพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจริงจังนักแต่ก็แฝงไปด้วยความความกดดันฉันััความรู้สึกนั้นได้เลยละ
“อ้าว แล้วนี่จะลองเสื้อไม่ใช่หรอลองสิ พี่จะได้ช่วยดูว่ามันเข้ากับเราไหม” ฉันมองเค้าอย่างระแวงก่อนที่จะพูด
“ฉันไม่โง่หรอกออกไปก่อนสิฉันจะได้ลอง”ฉันต่อรองยังไงก็ช่างฉันไม่ไว้ใจเค้า
“นี่จะลองเองหรือจะให้พี่ลองให้เลือกเอาถ้ากลัวพี่มองก็หันหลังมาหาพี่แล้วหันหน้าไปทางด้านโน้นพี่จะได้ไม่เห็นอะไรๆของเธอเอ้า เลือกเอา”
ดูดูมันพูด ฮึ่ย หงุดหงิดทำอะไรไม่ได้ฉันตัดสินใจเลยว่าจะหันหลังให้มันแล้วรีบลองเสื้อที่เอามาทัง้หมดจะได้เสร็จไวๆสักทีแล้วเสื้อตัวแรกที่ลองก็คือเสื้อกล้าม ที่ดูเซ็กซี่นิดๆ เว้า ่อกเล็กน้อย สีดำทำให้ดูน่าค้นหา ซึ่งฉันชอบ แต่
“ไม่เอา เปลี่ยนใหม่มันโป๊ไป”เขาบอกฉันให้ไปเปลี่ยนใหม่ฉันก็เอาชุดที่นำมาด้วยไปลองอีก แต่ก็เหมือนเดิม
“ไปเปลี่ยนใหม่จะโชว์ไรนักหนาฮะ” ฉันก็หงุดหงิดแล้วนะฉันก็เปลี่ยนมาถึงตัวสุดท้ายที่ฉันเลือกมาละ
“ไม่เอา ไม่ให้ใส่ไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้” ฮึ่ม ลินจะไม่ทน
“นี่จะอะไรกันนักกันหนาหะเราไม่ได้เป็อะไรกัน อย่าลืม คุณไม่มีสิทธ์มายุ่งวุ่นวายไลฟไสตล์ของฉันฉันชอบแบบนี้ และฉันจะซื้อทั้งหมดด้วย เพราะฉันชอบ ได้ยินไหมฮะว่าฉันชอบ”ฉันไม่ทนแล้ว บอกเปลี่ยนๆๆอยู่นั่นละ ฉันไม่ยอมหรอกไม่ได้เป็ไรกันซักหน่อยเชอะ
“แน่ใจหรอเธอเป็คู่หมั้นฉันลลิน”นั่นไงน้ำเสียงเริ่มเปลี่ยนและ
“หมั้นกันโดยที่เราไม่รู้เื่เป็การหมั้นระหว่างผู้ใหญ่ ซึ่งมันไม่ได้เกิดจากความรักเพราะฉะนั้นไม่ต้องจริงจังกับมันก็ได้เพราะสุดท้ายฉันจะยกเลิกงานหมั้นเองเข้าใจไหม เพราะฉันจะไม่แต่งงานกับคนที่ฉันไม่รัก”พูดด้วยความศรัทจริงฉันจะไม่แต่งกับเขาเด็จขาดเลย
“หึ ไม่มีทางลลินพี่ไม่มีทางให้เธอยกเลิกแน่ งั้นเอานี้นะ หลังจากวันนี้ไปพี่จะจีบเธออย่างจริงจังเพื่อเอาเธอมาเป็เมียพี่ให้ได้ และการจีบของพี่จะไม่อ่อนหวานมากหรอกนะเพราะพี่ไม่ใช่คนโรแมนติก พี่จะจีบในแบบของพี่ ดังนั้นเราควรเริ่มจาก”
ตอนนี้เขาเดินเข้ามาใกล้จนฉันยืนชิดผนังห้องไปเลยฉันก็ไม้เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องกลัว ทั้งๆที่ฉันสามารถสู้ได้เขามองฉันอย่างเ้าเล่ห์พร้อมยิ้มมุมปาก ก่อนที่จะค่อยๆลดหน้าลงมาฉันเบี่ยงหน้าหนีจนปากของเขาเฉียดแก้มของฉันเล็กน้อย และดูเหมือนเขาจะไม่หยุดเหมือนเขาจะพยามจะจูบฉัน แต่เสียใจ ฉันผลักเขาออกพร้อมทั้งตีเข่าใส่เป้าทันทีฉันมองหน้าเขาอย่างท้าทายบวกเยาะเย้ยไปในตัว
“หึมันจะไม่มีวันนั้น ไอ้หื่นนนน” พูดจบก็เดินออกมาทันที
“อุ๊บ โอ๊ยยยยยยยยยลิน นี่เธอ” นี่เธอเล่นแทงเข่าใส่ลูกชายสุดที่รักของผมเลยหรอได้ลลินเดี๋ยวรู้เลยว่าการทำให้ฉันเจ็บตัวเนี่ย ผลของมันจะเป็ยังไง หึแต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว จุก ผู้หญิงบ้าอะไรวะ มือเท้าหนักเป็บ้าเลย ผมนี่เพลีย เฮ้อแล้วก็นี่อีกนะ
ไอ้ชุดที่เธอเอาเข้ามาลองนะโป๊ๆทั้งนั้นไม่รู้จะใส่โป๊อะไรนักหนา ผมเลยบอกให้เธอไปเปลี่ยนแต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะซื้อชุดที่ลองเมื่อกี้ทั้งหมดซึ่งมันขัดกับความรู้สึกผมมาก แต่ไม่เป็ไรผมให้อภัยได้เพราะตอนลองเสื้อผมให้เธอหันหลังให้ผม ผมนี่แทบคุมตัวเองไม่อยู่น้องชายผมนี่เริ่มขยายในกางเกงเลยละครับ แผ่นหลังของเธอขาวเนียนมากไหนจะเอวคอดนั่นอีก ถ้าเดาไม่ผิดเอวของเธอนะจะ 23-24 นิ้วมั้งครับ ไม่รู้สิ หึหึ
ทุกคนคงสงสัยใช่ไหมละครับว่าผมมาอยู่ในห้องลองเสื้อกับเธอได้อย่างไรก็เพราะว่าผมแอบตามเธอมานะสิครับ ตอนนั้นระหว่างรออาหารเพื่อนผมกับเพื่อนเธอก็มีจิกกัดกันเล็กน้อยจนผมคิดว่าเพื่อนสองตัวของผมเจอคู่ปรับเข้าให้แล้วล่ะ แต่เพื่อนเธอก็ร้ายไม่เบานะพอทานข้าวไปสักพักพวกเธอก็คุยอะไรกันสักอย่างผมได้ยินไม่ถนัดเหมือนพวกเธอระวังตัวอยู่ตลอดเวลาแต่ที่ผมได้ยินชัดเจนเลยก็คือ ลลินของผมนั้นจะไปเดินช้อปปิ้งซึ่งเพื่อนไม่ไปด้วย ผมก็คิดว่านี่เป็โอกาสทองของผมผมจึงตามเธอมาและมาอยู่ในห้องลองเสื้อกับเธอนั่นเองส่วนสาเหตุที่ทำให้ผมเจ็บตัวอยู่นี่คงเป็เพราะที่ผมพูดกับเธอว่า
“งั้นเอานี้นะหลังจากวันนี้ไปพี่จะจีบเธออย่างจริงจัง เพื่อเอาเธอมาเป็เมียพี่ให้ได้และการจีบของพี่จะไม่อ่อนหวานมากหรอกนะ เพราะพี่ไม่ใช่คนโรแมนติกพี่จะจีบในแบบของพี่ ดังนั้นเราควรเริ่มจาก”
ซึ่งผมก็เดินเข้าไปใกล้จนเธอยืนชิดผนังห้องไปเลยผมใช้สายตามเ้าเล่ห์มองเธอพร้อมยิ้มมุมปากก่อนที่จะค่อยๆก้มหน้าลงไปใกล้หน้าของเธอแต่เธอเบี่ยงหน้าหนีทำให้ปากของผมเฉียดแก้มของฉันเล็กน้อย ผมจึงก้มลงไปหวังจะจูบเธอจากตอนแรกที่ผมจะแกล้งเธอเล่น แต่บอกเลยผมไม่มีอารมณ์แกล้งแล้วยังไม่ทันที่ผมจะคิดอะไรออกเธอก็ผลักผมออกพร้อมทั้งตีเข่าใส่เป้าทันทีเธอมองหน้าผมอย่างท้าทายบวกเยาะเย้ยไปในตัว
“หึ มันจะไม่มีวันนั้น ไอ้หื่นนนน”พอเธอพูดจบก็เดินออกไปทันทีเมื่อนึกถึงตรงนี้ผมก็ยิ่งแค้นนี่ถ้าเพื่อนสองตัวของผมมันรู้ มันคงเยาะเย้ยผมที่เสียท่าให้ลลินอย่างแน่นอนแต่กับเพื่อนยังไม่เท่าไหร่ถ้าพวกลูกน้องของผมมันรู้ว่าเ้านายของมันที่เป็ถึงมาเฟียมีความโหดเป็ที่เล่าขานต้องมาหงอเมื่อเจอกับผู้หญิงที่ชื่อลลินพวกมันคงไม่กลัวเกรงผมแล้วล่ะ ฮึ่ย หงุดหงิด
“เตรียมรับมือการจีบฉบับของพี่ได้เลยลลินรับรอง ถึงใจแน่” ผมพูดออกมาเบาๆก่อนจะเดินออกจากร้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและมุ่งหน้าไปบริษัททันที