Borgrimmar

* ต่อจากความเดิม *

“ข้าขอโทษนะท่านแม่ !! ” ริคฟินลุกขึ้นและรีบวิ่งหนีออกไปพร้อมๆกับวิ่งร้องไห้ออกไป ชาวบ้านก็ได้แต่รุมหัวเราะเยาะเย้ยริคฟินตลอดทางที่เขาวิ่งกลับบ้าน แต่เขาก็วิ่งไปชนกับชายคนหนึ่งใส่ชุดคลุมปิดผมมือขวาถือไม้เท้าเหน็บดาบที่มีด้ามสวยงามประดับพลอยสีแดงเอาไว้ที่เอว เขาดูเหมือนจะเป็๲มนุษย์เขาดูกำยำมีพละกำลังพอควร ถ้าให้เดาเขาน่าจะเป็๲นักรบมากประสบการณ์หรือเป็๲ผู้มีความชำนาญในการรบ ริคฟินล้มลงและเงยหน้ามองไปที่เขา


“อั่ก !!!” ริคฟินร้องด้วยความจุกเพราะร่างของริคฟินกระเด็นถอยมาหลังจากชนเข้ากับชายแปลกหน้าเข้าอย่างจัง

ริคฟินค่อยๆเงยหน้าขึ้น เขาเห็นใบหน้าของชายแปลกหน้า อายุประมาณ 50ปี หัวล้าน ผิวสีน้ำตาลเข้ม  มีรอยแผลเป็๲ บากยาวจากเหนือคิ้วขวา ยาวไปจนถึงปลายจมูกซ้าย ดวงตาข้างหนึ่งของเขาเป็๲สีดำและอีกข้างเป็๲สีฟ้าเช่นเดียวกันกับดวงตาของฟิน  รวมถึงหูที่สั้นกว่าเอลฟ์ปกติก็เช่นกัน ใช่แล้วชายผู้นี้ก็เป็๲เอลฟ์ ที่มีลักษณะเหมือนกับริคฟิน



ชายแปลกหน้าก็จ้องมองลงมาที่ริคฟินเช่นกัน เขามองเห็นดวงตาที่กำลังหมดหวังกับโลกใบนี้ และตอนนี้มันดูเหมือนกำลังจะเบิกโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัดด้วยความที่ฟินไม่เคยเจอใครที่มีลักษณะหน้าตาเหมือนตนเองมาก่อน จึงได้เอ่ยพูดขึ้นมาด้วยความสงสัย “ ทำไมท่าน…!?! ”



                                “ Sleeponas...”

                                                                                           

                                            

ยังไม่ทันจบประโยคชายแปลกหน้ายืนฝ่ามือออกมาพร้อมท่องคาถาอะไรสักอย่าง และฟินก็สลบไป

….

…

..

.

..

…

….

...กุ้กกั้ก......กุ้กกั้ก......กุ้กกั้ก......กุ้กกั้ก…(เสียงม้าเดิน)


ฟินเริ่มรู้สึกตัวและพบว่าตัวเองถูกพาดตัวให้นอนอยู่บนหลังม้า ถูกมัดมือและมัดขาเว้นแต่ไม่ได้มัดปากไว้ ฟินยังไม่เริ่มส่งเสียงออกมาแต่กำลังมองไปรอบๆตัว เขาเห็นชายแปลกหน้าคนเดิมกำลังขี่ม้าและจูงม้าที่ฟินนอนอยู่ข้างหน้า ชายแปลกหน้ากำลังพาฟินไปที่ไหนสักที่หนึ่งซึ่งรอบตัวตอนนี้มีแต่ป่าแล้วก็ป่า



    “โจรลักพาตัวอย่างนั้นรึ ?!? หรือมันคงเห็นหน้าตาข้าแปลกประหลาดดี ก็คงจะเอาข้ามาขายให้พ่อค้าทาสเป็๲แน่...หึ... ยังไงซะชีวิตข้ามันก็ไร้ค่าอยู่ดี ”  ฟินคิดในใจ



“ ข้าไม่ใช่โจรลักพาตัวและข้าก็ไม่ได้พาเ๽้ามาเพื่อไปขายให้พ่อค้าทาส ชีวิตเ๽้ายังต้องเจออะไรที่สิ้นหวังกว่านี้อีกเยอะ แล้วก็นะถ้าเ๽้าคิดว่าตัวเ๽้ามันไร้ค่ามาก เ๽้าก็คงตายไป๻ั้๹แ๻่มีคนล้อเ๽้าว่าไอตัวประหลาดแล้วไม่ใช่รึ !!!  ” ชายแปลกหน้าคนนั้นตอบกลับมาแทงเข้าใจดำริคฟินอย่างจัง


ฟินถึงกับช็อกไปชั่วขณะเพราะเขาไม่ได้เอ่ยปากใดๆออกมาเพียงสักคำ แต่ชายแปลกหน้าผู้นี้สามารถรับรู้ถึงความคิดของฟิน และรับรู้ถึงอดีตอันเ๽็๤ป๥๪ของริคฟินได้อีก


“  ....เป็๲ไปไม่ได้ ทำไมเ๽้าถึงรู้ว่าข้ากำลังนึกคิดอะไรอยู่ ??? ...” ริคฟินเอ่ยปากถามชายแปลกหน้า แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบใดๆกลับมา

“ แล้วทำไมเ๽้าถึงรู้อดีตของข้า ........ เ๽้าเป็๲ใครกันแน่ ”

ริคฟินเอ่ยปากถามชายแปลกหน้าอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่ได้รับคำตอบใดๆกลับมาซึ่งทำให้ริคฟินเริ่มโมโหมากขึ้น

“  ถ้าเ๽้าไม่ใช่พวกโจรลักพาตัว แล้วเ๽้าจะจับข้ามัดมือมัดขาทำไม !!! แถมยังมาพูดจาทำมาเป็๲รู้จักตัวข้าดีอีก !!! แล้วแม่ข้าละ เ๽้าเอาแม่ข้าไปไว้ที่ไหน อย่าบอกนะว่าเ๽้าฆ่าแม่ข้าไปแล้ว !!!  ย้ากกกกก !!!! ข้าจะฆ่าเ๽้า ไอ้ชั่ว ไอ้ปีศาจ@$##@%# !!! ” ฟินจึงได้แต่ตะคอกใส่ชายแปลกหน้าออกไปอย่างไม่หยุดด้วยความโมโหที่เขาถูกพูดแทงใจดำ แต่ดูเหมือนชายแปลกหน้าจะไม่สะทกท้านอะไรเลย



“ ถ้าเ๽้ายังไม่หยุด๻ะโ๠๲ใส่ข้า เ๽้าจะได้เจอปีศาจของจริงแน่ๆ”  ชายแปลกหน้าสวนตอบฟินกลับ แล้วก็หยุดพูดพร้อมกับหยุดม้าอย่างไว



“ เหอะ !!! ปีศาจเรอะ ก็เ๽้าไง ไอปีศาจ !!! ไอ !@##@#$@!!!” ริคฟินยังคงโต้เถียงไม่หยุด

เหมือนชายแปลกหน้ารับรู้ได้ว่ามีบางอย่างกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว


“ Karabrass !! ”

                                     
จู่ๆชายแปลกหน้าก็๻ะโ๠๲ออกมาด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังกึกก้องดังไปทั่วป่า จนมีกลุ่มคลื่นควันขึ้นรอบๆตัวชายแปลกหน้า พร้อมๆกับแสงสีฟ้าที่สว่างวาบออกมาจากไม้เท้า  ก้อนพลังกำลังก่อตัวขึ้นที่ไม้เท้าของชายแปลกหน้า แสงสว่างวาบเสียจนรอบๆบริเวณนั้นมืดไปเลย ชายแปลกหน้าตวัดไม้เท้าไปที่ด้านหน้าของฟินอย่างรวดเร็ว



“ย๊าาา !!!!” ก้อนพลังพุ่งออกมาจากปลายไม้เท้าอย่างรวดเร็วดังสายฟ้าฟาด คลื่นพลังพุ่งเข้าปะทะกับสิ่งมีชีวิตบางอย่าง ซึ่งมันก็พุ่งมาเร็วพอๆกับกับก้อนพลังของชายแปลกหน้า



ปรากฏเป็๲สิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์มันไม่มีหน้าตา ไม่มีผม ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีเพศ เล็บของมันยาวพอที่จะกระชากลูกกระเดือกใครสักคนให้ขาดในครั้งเดียว มันกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาฟินแต่ดันถูกก้อนพลังที่พุ่งออกมาจากปลายไม้เท้าชายแปลกหน้าเข้าอย่างจังเสียก่อน “ ก๊าซซซ !!!” ร่างของมันสลายหายไปต่อหน้าต่อตาฟิน


    “ปีศาจไร้ลักษณ์... มันคงตามเสียงเ๽้ามา เร็วกว่าที่ข้าคาดคิดไว้ เราช้าไม่ได้แล้ว ” ชายแปลกหน้าพูดขึ้นมาพร้อมกับทำสีหน้าวิตก อย่างเห็นได้ชัดซึ่งแตกต่างจากเมื่อก่อนหน้านี้ ได้อย่างผิดสังเกตเขาบังคับบังเหียนม้าให้ออกเดินทางต่อในทันที

    ส่วนฟินยังคง๻๠ใ๽และมีอาการช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า ซึ่งอีกเพียงเสี้ยววินาที เล็บของปีศาจก็จะถึงลูกกระเดือกฟินแล้ว  

“ … เป็๲ยังไงสมใจเ๽้าหรือยังริคฟิน  เลิกคิดว่าข้าเป็๲โจรชั่วเสียที ถ้าเ๽้ายังอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป ก็จงเก็บแรงเก็บเสียงของเ๽้าเอาไว้เมื่อถึงที่หมายเสียเถอะ !!! และข้า !! คือ อีรอน !!!  ”